Kobiety uzależnione od rodziców

Zgadza się, decyzję o podjęciu tej pracy podjeliśmy razem z moją byla, sama nawet zapisala mnie na uczelnie morską,  aczkolwiek pobyt w domu zawsze był dla mnie piorytetem i maksymalnie go wykorzystywalem, nigdy nie uciekalem w morze staram sie  przebywac taki sam okres czasu tu i tam.

Mieszkalem w domku z tesciami, ale były dwa miaszkania w kyurym wszystko robilismy od podstaw, niewiedziala sama czego chce, a tak naprawde to robilismy wszystko pod jej rodzicow, byla nawet wsciekla ze nie jadę tą samą drogą co jej tata (np. na zakupy). Ja mam 35 lat zostalem sam, i bez zadnych srodkow, i na dodatek z brakiem dostepu do wlasnego syna, w tym kierunu juz dzialam.
Niedawno zyczliwi ludzie z tego prtalu pomogli mi zrozumiec wiele spraw, goscilem tu w dziale psychologia, chcialem popełnić samobójstwo, teraz ukladam sobie nowy swiat, niestety nie potrafię zyc samotnie, i te wszystkie zle emocje powracają. Nie mam zamiaru nikogo szkrzywdzic, szukam jakielkolwiek rady.

Nie ma co się dziwić, że kobiety niekoniecznie chcą mieć za mężów marynarzy, bo co to za związek, kiedy widuje się męża raz na kilka miesięcy lub tygodni, a do tego żyje się w ciągłym niepokoju, że będąc tak daleko - zdradza. Ale, jak napisałam, w przypadku autora tematu to była wspólna decyzja jego i żony, więc nie ma ona prawa mieć potem pretensji.

Co do kobiet-córeczek rodziców, to wzbudzają we mnie obrzydzenie tak samo jak maminsynkowie. W pewnym momencie zawsze trzeba się odciąć od rodziców, i to niekoniecznie dopiero po 30-tce. Ogólnie nie jestem za wspólnym mieszkaniem z rodzicami którejkolwiek ze stron, sądzę, że z tego zawsze wynikają jakieś kłopoty, nie mówiąc już o totalnym braku prywatności.

Nie ma co się przejmować samotnością, to nie będzie trwało wiecznie. Wiem, że łatwo powiedzieć to komuś, kto tylko stoi z boku, ale taka jest prawda. Nie wszystkie kobiety na świecie to potwory Są też takie, które potrafią być partnerkami i zarazem przyjaciółmi. Swoją drogą, czemu wybrałeś właśnie taki zawód, skoro tak boisz się samotności?