Zupełna permanentna samotność

Przecież szukam kogoś podobnego. Zagaduję do ludzi w necie, spotykam się, rozmawiam najpierw mejlowo, potem w realu, ale to nic nie daje. Ludzie oceniają człowieka po dwóch godzinach i albo nie dają szansy i skreślają, bo nie chce im się poznać, bo nie mają czasu, albo dają szansę, bo człowiek opowiedział im o swoich ekstrawertycznych pasjach i wielu znajomych...

1. Standardowa sugestia, może na tym forum znajdziesz koleżankę, więc pochwal się skąd jesteś.
2. Nie wiem czy klosz już puścił czy jeszcze nie, ale jakby co to nie daj się zbytnio ponieść wolności.
Będzie dobrze, musi być dobrze...

Hej, do ilu ludzi w tym dziale wysłałaś maila?

Mało, że się wie na czym się stoi to jeszcze świadczy to o tej osobie (adresacie). Niestety ale nie najlepiej. A już w ogóle źle jak napiszesz w temacie, że maila wysłałaś a ta osoba po prostu olała (choć w temacie dalej pisze...). Takie persony piszą tylko dla samego pisania bez chęci zrobienia czegokolwiek. A później wielkie żale, płacze, że "samotna/y i nie mam z kim pogadać". Odpisz na maila i działaj a nie czekasz aż Ci z nieba skapnie... Pretensje tylko do siebie

Masz 21 lat, co robisz w życiu? Pracujesz, czy studiujesz? W każdej z tych opcji masz szansę poznania wielu ludzi. Zrób coś ze sobą, nie siedź cały czas przed kompem, w domu. W taki sposób nikogo nie poznasz (ewentualnie nawiążesz bliższą relację z listonoszem ). Ja np. poznałam ostatnio bardzo fajne koleżanki w pracy i dzisiaj wychodzimy na piwo. Różnica jest taka, że mam inne nastawienie, bo mam już sporo znajomych, więc nie ma we mnie desperacji. Gdy z kimś rozmawiasz, spotykasz się, nie możesz się zachowywać, jakbyś dostąpiła właśnie nie wiadomo jakiej łaski. Nie stawiaj się w pozycji żebraka. Ponadto wydaje mi się, że za bardzo koncentrujesz się na rzeczach, których nie lubisz. Zamiast mówić: "Nie lubię imprez", powiedz: "Raczej wolę kameralne spotkania w gronie najbliższych znajomych". To brzmi lepiej, nie zostawia negatywnego wrażenia. Jakie masz zainteresowania?
Jeszcze jedna refleksja. Może sprawiasz wrażenie osoby wyniosłej? Tak naprawdę jesteś nieśmiała, spięta, ale ludzie mogą to odebrać jako brak zainteresowania, chęć samotności. Nie masz żadnej koleżanki?
Co masz zrobić by być szczęśliwą? Nie ograniczać swojego charakteru do kilku przymiotników, które sobie przypisałaś. Jeszcze wielu rzeczy o sobie nie wiesz. Otwórz się na ludzi i zacznij kochać siebie.
btw, w bibliotece też można kogoś poznać, tylko najpierw trzeba wyjść z domu...:)
Ostatnio byłam świadkiem bardzo fajnej sceny w tramwaju. Weszła młoda kobieta (ok. 26 lat) i nawiązała rozmowę z takim małym chłopcem i jego mamą. Widać było po niej, że jest bardzo serdeczną osobą. Uśmiech działa jak magnes.

Szczerze? Dla Ciebie to lepiej, bo odsiewa się tych co nie są warci zainteresowania. Ja wychodzę z założenia, że starania są potrzebne obustronne. Ja dostawałem nawet info, że 'kogoś poznała' (tja w jeden dzień...). Zawsze mnie to śmieszyło, szczególnie jak dostajesz maila albo SMSa - taki ktoś nie jest grosza wart. Wzbudza to tylko we mnie uśmiech... Uśmiech politowania. Że ktoś nie ma nawet chwili czasu, żeby spotkać się twarzą w twarz i powiedzieć - 'nie chcę takich spotkań, nie pasujemy do siebie' etc. Woli się zakryć elektroniką i szklanym ekranem.

Lubisz horrory i filmy akcji, komedie?
Zaintrygowało mnie - w jakim sensie interesujesz się człowiekiem

To jest bardzo dobre pytanie. Ile maili napisalas, co zrobilas by to zmienic. Tak do kazdej samotnej osoby trzeba mowic. Tak jak do bezrobotnej. Na ilu rozmowach byles, ile cv wyslales, co jaki czas tam sie starasz zaglądać. Uzalac sie mozna bez konca.
Jeszcze doczytalem, ze kolezanka jest lesbijką. Coz, to zawęża pole działania bardzo mocno. Faceci jak jestes atrakcyjna to raczej nie liczą na zwierzenia i plotki, a kobiety to juz roznie, ale podswiadomie moze szukasz partnerki, a one przeciez tylko kolezanki.