Spotykanie się z dziewczyną która ma chłopaka !!!

Na siłę nikogo do miłości nie da się zmusić. Nie obiecuj sobie zbyt wiele, posiłkując się Jej zachowaniem. Przytulanie, uśmiechy, szczere rozmowy mogą być wyłącznie dowodem na to, że traktuje Cię jako swojego powiernika, przyjaciela. Z kolejnej jednak strony, być może jesteś "drugą opcją", gdy z tamtym Jej nie wyjdzie. Niemniej jednak, uważam, że nie rzucałaby na wiatr słów "kocham".

Stary - odpuść sobie ją. Kto wie z iloma jeszcze tak kręci "na boku"...  Na takie szkoda czasu - poza tym (jeżeli by coś z tego wyszło) to Ty możesz być następnym 'maminsynkiem na którego będzie mówiła same złe rzeczy'

Od takich (i chłopów, i dziewczyn) to z daleka.

Ale ja wiem że nie kręci z innymi i to jest pewne. Nie wiem jak do końca wyglądają jej relację z chłopakiem bo to trochę wygląda że go sprawdza jak to jest jak się mieszka się razem ale cały czas mi mówi że jego matka wpierdala się do wszystkiego. Miał jechać w delegację to przyjechał na całą niedzielę a o 20 zadzwoniła mamusia i zamiast zostać z dziewczyną na noc to zebrał się w 15 minut i pojechał do domu . Ją to denerwuję i powiedziała mi że jak tak będzie dalej czyli telefon z domu i w drogę do zerwie z nim bo tak nie chcę. Kłócą się o mnie bo się dowiedział że ktoś podbija do niej i jest blisko. Czuje zagrożenie. Mówi mi że nie chce zrywać że mną znajomości. teraz go nie będzie przez tydzień na weekend nie wiadomo czy przyjedzie a później chyba też kolejny tydzień nie bo matka do sanatoriom i zbieranie jabłek w sadzie. Śmieszne bo więcej czasu spędzam z nią i nocuję niż jej chłopak . Myślałem żeby spędzać z nią teraz dużo czasu i pokazać jaki jestem ja a jaki on tylko tak delikatnie. A jak nadarzy się okazja jak wczoraj że zaczęła jego temat i źle o nim mówiła napieprzać na niego z rozsądkiem.

To tak samo wyszło z czasem przynajmniej ja uważam że coś ciągnie nas do siebie. Jeszcze tak nie miałem. Ja na początku nie wiedziałem że jest dalej powiedziała że nie chce z nią zamieszkać a przez tyle czasu się nie odzywał pomyślałem że to będzie koniec a ja się zaangażowałem i ona trochę chyba też a widać po niej że nie wie co teraz zrobić.

Wczoraj powiedziałem jej że nie powinniśmy tak dalej się spotykać bo się głupio czuje a ona kłamie tego gościa i to też nie jest fajne. Że nie chcę żeby to wyszło i żeby później nie było że ja jej rozpieprzyłem związek i jeżeli myśli że to ten i jest wszystko super to niech tak będzie. A ona powiedziała że są chwilę że jest ok na chwilę a potem znowu coś wychodzi i dalej tak w kółko. Dlatego zaproponowała mu wspólne zamieszkanie żeby zobaczyć jak to się ułoży bo nie chce sobie też życia popsuć i nie wpaść w jakieś bagno. Nie wiem czego ona oczekuje ode mnie najpierw mówi że jesteśmy przyjaciółmi i nic mi nie obiecywała bo ma faceta a potem zachowuje bardzo prowokująco. Ja tak się nie zachowuję że swoimi koleżankami nawet bym o tym nie pomyślał i nie spotykam się z nimi tak jak z nią. Chyba zacznę powoli odsuwać się od niej i niech sama zobaczy jak jest z nim jej a jak ze mną.

P.S . Już kiedyś jej powiedziałem że poczułem się taką zapchaj dziurą i pretekstem żeby ściągnąć tu jej faceta bo on wiedział że podbijam do niej. Wcale się nie obraziła tylko nie wiedziała co powiedzieć potem powiedziała że skoda że tak myślę. Tak ją zabolało że nie chciała pójść do domu jak jej kazałem.

Nie wiem teraz czy chcę próbować obić ją temu facetowi. Czy w ogóle chciałbym być z nią na początku to wydawało się proste teraz już nie .

Ta cała historia raczej nie stawia jej w najlepszym świetle. Wygląda na to, że ona lubi gdy ktoś ją adoruje i ciągle się koło niej kręci. Tak jak ktoś wcześniej pisał, lepiej sobie odpuścić.

Witam wszystkich,
Odświeżę wątek, bo jakiś czas temu pomógł mi uświadomić sobie pewne fakty. Otóż kilkanaście dni temu zakończyłem podobną sytuację. Powiem krótko, szkoda życia na bycie, jak to dobrze określiła Joga i KatCa, ręcznikiem i adoratorem. Nie ma co ukrywać, przez parę dni jest ciężko, lekkie poddenerwowanie, spoglądanie na telefon, bo może coś napisze, myśli czy samemu się nie odezwać. Ale wtedy przychodzi refleksja - tylko po co? Niestety człowiek przywiązuje się do innych osób, zwłaszcza, gdy żyje ich problemami, radościami, smutkami, lecz bycie tym drugim nie jest dobre, potrafi naprawdę wyssać energię. No i to uczucie, gdy Ty "dobra, rozumiejąca, bratnia dusza" siedzisz z książka, albo przed telewizorem, a ona w tym czasie spędza upojne chwile z tym niby złym, nietroskliwym, niewrażliwcem, w którym nie ma wsparcia.
Życzę wszystkim, będącym w takich znajomościach, siły i determinacji żeby je zakończyć, a w przyszłości nie dać się wciągnąć w takie położenie.
Pozdrawiam całe forum