studia chłopaka ;/

zawsze sie obawiamy że znajdzie lepsza, fajniejsza, ładniejsza od nas że nie będziemy w stanie kontrolować tego co robi gdy nas nie ma obok. Niby powinnyśmy ufać bo jak być w związku w którym nie ma zaufania ale to czasem silniejsze od nas. Tylko że Ty tez będziesz na te weekendy sama i on nie martwi sie o to tak jak Ty o niego że będziesz mogła się w tym czasie spotykac z innymi?

no wlasnie  nie wyobrazam sobie.... caly czas bedzie ten strach... ale tez nie potrafie zerwac z nim. Z nim jest zle, bez niego jeszcze gorzej

Milagros, czytam już któryś twój post i widzę, że chyba przede wszystkim Twój problem wynika nie z zachowania Twojego chłopaka a z  Twojej permanentnej niepewności co do jego uczuć.
Zastanów się czy on naprawdę daje ci powody aby tak się wciąż denerwować, dociekać, wzbudzać w nim zazdrość na siłę (o czym pisałaś w poprzednim wątku). Do niczego dobrego to nie prowadzi a jedynie zwiększa toksyczność waszego związku. Nie zdziwię się jeżeli Twój chłopak pewnego dnia nie wytrzyma ciągłej presji z Twojej strony - bo kto by wytrzymał?
Postaraj się wyciszyć i na spokojnie zastanowić - dlaczego jesteście parą? Czy myślisz, że on jest z Tobą tylko dlatego, że do tej pory nie spotkał ładniejszej/lepszej/wyższej/chudszej/mądrzejszej? Chyba nie. Dorośli ludzie są ze sobą ponieważ się kochają, ponieważ czują do siebie pociąg, ponieważ czują się dobrze w swoim towarzystwie - i w takim związku drugiej osoby nie da się tak łatwo zastąpić. Więc uwierz trochę w uczucia swojego chłopaka i obdarz go zaufaniem, które - uwierz mi - zaprocentuje.
Jeżeli masz jednak co tydzień obgryzać z nerwów paznokcie i wisieć z ukochanym na telefonie ogarnięta całodobową obsesją na punkcie jego ewentualnej zdrady - to możesz liczyć na to, że albo sama w końcu się tak zmęczysz, że będziesz mieć dość tego związku albo - co bardziej prawdopodobne - twój chłopak Cię zostawi po to by wreszcie móc zacząć oddychać.

Ale przestań udawać i postaraj się naprawdę zmienić. Kobieto - masz cudownego chłopaka, który postanowił realizować swoje marzenia - czemu mu to zatruwasz? Dlaczego nie potrafisz tego docenić i wspierać go w jego życiowych wyborach?

Usiądź na spokojnie w domu, przestań odgrywać szopki i zastanów się - sama dla siebie - czy warto tak panikować i czy naprawdę jest tego powód. Poszukaj dobrych stron - teraz ty również będziesz miała czas na to aby skupić się na szkole czy na swoich innych pasjach, będziesz mogła spotykać się ze znajomymi i robić wiele innych rzeczy. Naprawdę - nic złego się nie dzieje. Zauważ to i przestań panikować!

Często tak jest,że ktoś wyjeżdża do innego miasta poznaje nowych ludzi i się zmienia.Ulega wpływom innych i fascynuje się nowym życiem, często jest to przejściowe i mam nadzieję,że u Was tak będzie.Dopiero zaczął sie semestr więc imprezki itp.ale zaraz zacznie sie nauka i byc może to sie skończy.Rozumiem,że jest Ci ciężko bo zawsze byliście razem a teraz jest daleko od Ciebie i dobrze sie bawi.Myślę,że powinnaś z nim porozmawiać wytłumaczyć mu ,że jest Ci źle choć sądze,że on uważa ze nie robi nic złego i to jest zrozumiałe,że nie będzie siedział 24 h na telefonie czy skype.Wydaje mi sie,że musisz nauczyć sie z tym żyć i z czasem przyzwyczaisz się,że sytuacja się zmieniła co nie zmienia faktu,że powinien Cie wspierać .Może też troszkę pomilcz, nie narzucaj mu sie a sam zacznie zauważać,że coś jest nie tak.Trzymaj sie pozdrawiam.

zawsze jest takie ryzyko. Ludzka milość = słaba... związki budowane na piasku... przykro mi ale nie możn być niczgo pewnym. Ale Ty też możesz się zacząć mizdrzyć PRZY NIM do swoich kolegów może go to ruszy?