" Kobiety, które kochają za bardzo "

hej.. właśnie miałam zamiar założyć nowy wątek... ale chyba mamy ten sam problem tak mi sie bynajmniej wydaje .. Jestem z chłopakiem półtorej roku..moim najwiekszym problemem jest to, ze to ja ciągle staram sie zeby było miedzy nami dobrze, kłócimy się prawie codziennie nie układa nam się.. na początku naszego związku to ja rozdawałam karty.. jak podpadł to on przychodził do mnie z kwiatami i płakał do telefonu, wkoncu karty sie zmieniły i to ja zaczełam za nim latać, nie umiałam miec go w dupie dosłownie zaczełam latać jak idiotka bez honoru bo to już przez niego straciłam , swoją pewność siebie.. nie wiem jaki znaleźć sposób na to żeby zaczął mnie szanować zeby wkoncu sie ułozyło, zeby on tez zaczal sie wkoncu starac o lepsze, a ja moze wkoncu odpoczne? oczywiście ja jestem głupia i zdaje sobie z tego sprawe bo jak mozna byc z chłopakiem który nie szanuje swojej dziewczyny ? takiego powinno sie odrazu kopnąć w dupe no ale nic nie poradze ze taka jestem.. kocham go mimo wszystko. Jego gęba stała sie nie wyparzona i nawet mimo, że jestem anonimowa to i tak wstyd mi pisać jak się czasami wyraża.. pozniej fakt faktem przeprosi, ale nie wiem jaki to ma cel skoro minie jeden dwa dni i znowu to samo! a ja tępa oczywiście mu wybaczam i wierze mu, że już wiecej to sie nie powtórzy, jakbym go znała dwa dni a swoja droga jestem naiwna..jego wadą jest to że kłamie..nie są to bardzo cięzkie nie wiadomo jakie kłamstwa, ale drobne kłamstweka ( dla mnie nigdy nie mialo znaczenie czy duze klamstwo czy małe, kazde jest takie samo i jestem na to uczulona tak samo! ) on dobrze o tym wie, ale nie umieprzestac powtarzam mu ciagle zeby mowil mi najgorsza prawde , zeby nie kłamał, a on obiecuje ze nie bedzie a np na drugi dzien znow to samo, zauważyłam ze robi to miedzy innymi dlatego, że boji sie mojej reakcji dlatego woli skłamać, oczywiście o każdym kłamstwie dowiaduje sie z mojego sprytu, który pochodzi z mojej kobiecej intuicji, która jeszcze nigdy mnie nie zawiodła albo samo do mnie przychodzi poprzez jego znajomych sami sie poprostu wygadują , a pozniej robie z tego taki problem, zamiast rzeczywiscie pokazać mu że nic sie zabardzo nie stalo i wytlumaczyc na spokojnie jak małemu dziecku ze to co robi nie ma najmniejszego sensu..przez niego wylałam morze łez latam jak bura suka za psem, straciłam szacunek do samej siebie i honor prez tego człowieka, powinnam mu dac za sobą zatesnic a nigdy tego jeszcze nie zrobilam bo zawsze sie bałam ze to nas jeszcze bardziej oddali.. chciałabym spróbować byc dla niego oschła, obojętna ale nie wiem czy to cokolwiek pomoże ? czy udawac ze jest wszystko okej byc taka jaka wczesniej, ale przestac mu mowic miłe słowa nie rozwijać zabardzo rozmowy jak zawsze to robiłam nie opowiadac mu co robiłam bierzącego dnia, odpowiadac NIC ciekawego... mowic, ze koncze rozmowe odezwe sie pozniej? a pozniej nie oddzwaniac zeby zaczal sie zastanawiadc o co chodzi ? zacznie myslec racjonalnie i zauważy , że coś jest nie tak ? boje sie ze to tylko pogorszy sytuacje, że bedzie mu na reke ze do niego nie dzwonie nie wypytuje co robi gdzie i zkim ;/ bedzie mial jednym słowem spokój. naprawde nie mam pomysłu co dalej potrzebuje dorady jakiejś sprawdzonej najlepiej ... jak z chu*a zrobić człowieka ?

Nieszczesliwa _21 odpowiedz na wątek kieruje do Ciebie. Sama zauważyłaś jaki błąd popełniłaś, zaczęłaś za nim biegać przez co, facet przestał Cię szanować i zachowuje się jak zachowuje.( Ja również, go popełniłam) Moja znajoma miała  podobną sytuacje, co Ty. Na początku to jej facet biegał za nią i trwało to tak długo, do póki nie zaczęła za nim biegać.On często wyprawiał rzeczy, co w głowach nam sie nie mieści a ona przepraszała za jego przewinienia, robiła wszystko by się z nim pogodzić, dwa dni było dobrze a potem dalej to samo.Tak przez kolejne dwa lat, miedzy czasie próbowała Go olewać, udawać ze problemu nie ma, co raz częściej wychodziła z kumplami. O dziw wydawałoby się, ze cos nim ruszyło, zaczął się ponownie starać. Przez jakiś czas układało się,  do póki nie popełniła tego samego błędu. Dlaczego? Bała się ze go straci, bo tak dobrze się układa. Po upływie długich dwóch lat, coś  w niej pękło i zostawiło Go a dziś tworzy zdrowy związek z kimś innym. Wniosek jest taki, jeżeli kobieta straci szacunek samej do siebie, nie ma co liczyć że facet będzie ją szanował. Za żadne skarby świata nie biega się za facetem, choćby nie wiem co by sie działo. To Facet jest '' Myśliwym'' i on musi zdobywać  ''zwierzynę'' ,do póki będzie wiedziłał ze nie ma Cie w 100%, w ciąż będzie zabiegał o Ciebie. W momencie kiedy, to kobieta biega za facetem, to dla niego sens zdobywania kobiety wyparowuje, dlaczego? Bo widzi ze, to teraz Ona przyjełą pałeczkę i nie ma o co sie starać.  Zastanów się czy jest sens, zabiegać o faceta który Cie nie szanuje?

Powiem tak: jeśli widzisz problem i nic z nim nie robisz tzn. że nie jesteś na to gotowa. Widocznie życie nie kopnęło Cię jeszcze na tyle mocno, żeby przeważyć Twoje uczucia i lęki. To o czym piszesz wymaga samozaparcia, bo jedyne co możesz to kopnąć kolesia w rzyć i odejść. Problem się rozwiąże na pewnym etapie, bo albo on Cię w wyjątkowo paskudny sposób zostawi jak to dupki mają w zwyczaju albo w końcu przegnie na tyle, że Twoje uczucia do niego się ulotnią albo przynajmniej zmniejszą na tyle, że będziesz mogła uciec. Mam nadzieję, że stanie się to prędzej niż później i raczej na ten drugi niż pierwszy sposób.
Co do tego czy pomoże jak będziesz go na jakiś czas traktować gorzej: nie sądzę, a przynajmniej nie na długo, więc nie ma sensu próbować.

Naiwność i miłość to dwie różne rzeczy, ale to że jesteś naiwna nie znaczy, że nie kochasz. Poza tym to nie zawsze naiwność, czasem to okłamywanie samej siebie.

też mam taki dylemat i ciężko na nowo mi stać sie taką osoba jaką byłam wcześniej, jak już wpadłam w takie sidła jak miłość i ze mi zalezy bardziej niż chłopakowi robie wszystko żeby się udało i było dobrze , ale dla niego to nie ma w ogóle znaczenia . Starał sie bardzo do pewnego momentu , do puki nie zauważył że mnie zdobył , gdy miał już ta pewnośc to przestał sie całkowicie starać i źle traktować , nie zważał na słowa które mogą zranić , w ogóle nie czuł sie winny nawet nie przepraszał , a ja miałam dosc tej ciszy i zawsze pisałam pierwsza , doskonale cie rozumie jak to jest , tez mam w sobie ten strach zeby sie to nie zakonczyło , ale z drugiej strony ile mozna trwac w takim związku trzeba powiedziec dość i zobaczyć czy na pewno mu zalezy i dać mu szanse sie wykazac .
ja im więcej sie staram tym gorzej na tym wychodzę , czytając  tutaj niektóre posty , mobilizuje sie do tego ze dam sobie spokój po prostu  dam mu zatęsknić też tak powinnaś zrobić , trzeba taki związek wystawić na próbę czy to ma sens aby dalej takie cos ciągnąc
czy nie , damy rade tylko musimy  uzbroić sie w cierpliwosc