Za dużo całusków, buziaczków, pocaunków.

Calkowicie cie rozumiem. Ja tez nie lubialam gdy moj byly partner okazywal nadmierna milosc w stosunku do mnie. Nie chodzi mi tylko o czeste pocalunki,ale rowniez o zbyt czeste wyrazanie milosci slowami:,, kocham cie.a ty mnie tez kochasz? Jak mocno?"
Zaczelo mnie to juz wkurzac,az doprowadzilo do tego,ze chlopak zaczal mi sie juz nudzic. Ja nie chcialam sie z nim calowac,mowiac:     Nie mam teraz ochoty. Moj byly najpierw to znosil,ale potem mowil,ze mnie po prostu nie rozumie,czy ja sie brzydze nim,czy co. Po za tym,robil dla mnie prawie wszystko,o co go poprosilam.A to bylo troche przesadne,bo przez niego troche sie rozpiescilam.
Uwazam,ze jego nadmierna milosc w stosunku do mnie spowodowala,ze przestal mnie interesowac,w koncu sie z nim rozstalam
Teraz mam nowego chlopaka,hiphopowca i on jest zawalistym,wyluzowanym chlopakiem. Najwazniejsze ze jest chlopakiem takim niedostepnym,slodkim i nie okazuje mi tak nadmiernej milosci jak moj byly.Dzieki tego,kocham go najbardziej na swiecie

tak,to prawda heathcliff,niestety. Jak chlopak nadmiernie okazuje milosc,moze sie znudzic dla drugiej osoby

Ty krecisz i krecisz. Pisalam wyraznie ze on mi sie znudzil,czyli stopniowo przestal mnie interesowac. Wole jak chlopak jest niedostepny i pewny siebie.A gdy chlopak zbyt nadmiernie okazywal mi swoja milosc,widac bylo,ze chcial zrobic dla mnie wszystko,wrecz wszystko.A ja nie lubie takich romantycznych chlopakow. Wole wyluzowanych,ale z umiarem.
  Gdzie jestes zalozycielko postu?? My tu nakrecamy post,a ciebie nie ma.

oj dziewczyny czyli wy wolicie jednak zostać takimi  kobietami które skaczą za facetami i ich rozpieszczają czyli typowy scenariusz kobiety i matki bardzo mało jest mężczyzn którzy w taki sposób czuły okazują kobiecie miłość bo facet dobry jest gdy jest niedostępny  to trochę takie dziwne bo to zawsze zarzuca się mężczyznom oziębłość ale nadmiar miłości to nuda -istnieją kobiety które muszą chyba też zdobywać aby związek czy partner się nie znudził dziwna gra

wiadomosc powyzej byla skierowana do heathcliff

Masz rację Heathcliff, że to nie pocałunki powinny prowadzić do łóżka lecz my sami. Ale tak niestety nie zawsze jest. Mój partner się nakreca pocałunkami co powoduje, że chce mu się czegoś wiecej. Owszem, że cieszę sie niesamowicie, że go pociągam, to jest ważne. Ale także obie strony muszą tego chcieć w danym momencie. To idzie w dwie strony, by było w łóżku dobrze, nic na siłę. Piszesz, że jeśli już raz z nim o tym problemie rozmawiałam i jeśli nie poskutkowało, to bym to uczyniła po raz drugi i trzeci. Tak, wiem, że to powinnam uczynić, ale naprawdę nie wiem jak mam to wyjaśnić, by tego źle niezinterpretował?

A teraz odpowiedz do Weroniki16: - To, że mój partner uwielbia całuski, nie znaczy, że jest pantoflarzem. Nie robi wszystkiego dla mnie, co mnie bardzo cieszy, bo lubię być niezależna ( może nie we wszystkim, ale nie lubię być dosadnie rozpieszczana ). Ogólnie nie myślę, by faceci typu romantycy byli nudni. To już jest sprawa indywidualna. Tez sama nie jestem osobą romantyczną, ale szczerze chciałabym raz w życiu przeżyć taki 100% romantyzm, bo go nie znam i w sumie nie wiem czy bym umiała sie zachowac w takiej sytuacji. Dla mnie nie ważne jest moja droga czy facet jest romantykiem, czy molem książkowym czy też rockmanem, dla mnie ważne jest to, że mnie kocha z wzajemnościa. Tylko jak już wcześniej wspomniałam wyeleminowała bym zbyt częstą ilość całusków.

Dziekuję za odpowiedź Heathcliff. Ja akurat nie jestem typem krętacza. Więc lubie otwarte sytuacje. Wole gorszą prawdę od najlepszego kłamstwa. Rzecz w tym, że absolutnie nie wiem jak mam powiedzieć mojemu narzeczonemu, że chcę by ilość całusów była tylko ilością wartości. Jemu można tłumaczyć setki razy, a do niego to i tak nie dotrze. On czasami nie rozumie tego co do niego mówię. Nie zrozum mnie źle to nie jest jakaś osoba niekumata, lecz to jest prosty człowiek będący po raz pierwszy w związku od 30 lat. Nie chcę go urazić choć wiem, że i tak walnie fochem. Poprostu mój problem polega na tym, że nie wiem jak mam mu to wyjaśnić, by nie pomyślał, że sie nim brzydzę. Po raz pierwszy znajduję się w takiej sytuacji ( a niby się wydaje tak prosta ), że nie umię czegoś komuś wytłumaczyć, a jestem dość otwartą i wygadaną osobą. Aż samej siebie sie wstydzę z tego tytułu.

Owszem Pomaranczowa, mamy inne temperamenty, ale to nie do końca oznacza, że się nie dobraliśmy. Jak to powiadają, przeciwności się przyciągają.

Dziś po raz kolejny uświadamiałam go o tym, że moje potrzeby są inne. Na początku myślałam, że mi się udało i cieszyłam się, że się zrozumieliśmy bez awantury. Sam nawet powiedział, że umowa stoi. Jak zwykle jest jedno ale...2 godziny po naszej rozmowie zapomniał sobie o czym rozmawialiśmy. Zaczął znów to robić. Zwróciłam mu uwagę i powiedziałam mu: - " przecież się umawialiśmy". To mój partner do mnie z wyższą tonacją głosu wyskoczył i powiedział - " tak k***a, nie było żadnej umowy między nami ". To odpowiedziałam - " postaraj się chociaż mnie zrozumieć" Wtedy obrażony wyszedł do pokoju i zarzucił fochem. Przez chwilę pomyślałam, że on faktycznie nie dojrzał do związku i, że w moim interesie będzie trzeba przestać myśleć o ślubie. Przynajmniej nie myśleć o tym w tym roku, ani w kolejnym. Zrozumiałam, że sama nie jestem gotowa na ten ślub, a tym bardziej on. Jeśli on się tak bardzo zmienił ( nie takiego Sebastiana znałam ) to co będzie po ślubie? Staram się być po prostu ostrożna i obserwuję nasz związek bardzo dokładnie. A nie mam zamiaru po raz drugi wepchać się w nieszczęśliwe małżeństwo.

Na forum staramy się nie używać wulgaryzmów, nawet w cytatach. W takich wypadkach należy je wygwiazdkować

1982/2011 - i ja myślę, że lepiej się wstrzymać ze ślubem. To może także mu się nie spodobać, ale takie niepodobania załatwia się rozmową. Jeśli rozmowa nie działa, to nie załatwisz z nim żadnej sprawy w przyszłości, będzie Cię to strasznie męczyć. Kochać można i bez ślubu, a organizować życia po ślubie bez rozmowy się nie da.

Najgorsze jest to, że to on nalega na ślub. Mnie tak naprawdę ślub i papierek do szczęścia nie jest potrzebny. Ale on nie chce w tym wieku być kawalerem. Chce założyć rodzinę i mieć kogoś u swojego boku. Facet wychował się bez rodziców, babcia go wychowywała i to może stąd on potrzebuje tylu całusków. Lecz ja nie mam zamiaru zastępować mu jego mamy. Powiem, że bardzo chcę by nam ten związek wypalił i boję się że to wszystko się rozsypie jeśli on nie będzie umiał ze mną rozmawiać. Ja jestem gotowa na kompromisy, ale czy on jest na to gotowy?

do 1982/2011: Nie powiedzialam wcale,ze chlopak,ktory w kolko chce sie calowac jest pantoflarzem,bez przesady. Przedstawilam w skrocie moja historyjke i stwierdzilam,ze nadmiar milosci ze strony chlopaka,moze spowodowac ze dziewczynie zacznie sie on nudzic.
Ale skoro napisalas,ze i tak nadal kochasz bardzo twojego chlopaka,to zycze ci szczescia,a jednoczesnie zazdroszcze,bo ja nigdy nie potrafilam kochac chlopaka,(ktory byl romantyczny i bardzo troskliwy), przez dlugi okres czasu.Hmm,mam nadzieje ze kiedys sie to zmieni. Ale poki co, odkrylam,ze jestem w koncu w stanie sie zakochac w chlopaku,ale pod warunkiem,ze nie bedzie tak przesadnie romantyczny,jak chlopcy,z ktorymi bylam do tej pory,pozdrawiam

do heathcliff: Tak,mam 16,a ty masz pewnie z piecdziesiac pare i jestes starym typem. Jestes pusty wobec mojego postu.Jestes zazdrosny,ze jestes kawalerem,zazdroscisz mi ze mam fajnego chlopaka i odczep sie od niego. Moj chlopak tez jest czuly i romantyczny,ale nie tak przesadnie jak moj byly i dlatego go bardzo kocham. I kazal ci przekazac zebys pocalowas sie w d***
Kazdy ma swoje zdanie,a zazdrosni ludzie tacy jak ty, nie powinni sie tu wypowiadac.