Witam. Kochani proszę o doradztwo o pomoc o jakieś mądre dwa zdania co sądzicie o moim przypadku. Mam 23 lata. W przyszłym roku kończe studia zaoczne i dostane tytuł magistra na kierunku pedagogika elementarna przedszkolna i wczesnoszkolna. Będę mogła pracować a w zasadzie już mogę w przedszkolu żłobku lub klasach 1-4. Mieszkam na wsi. Ciężko tu nie mając znajomości znaleźć pracę w szkole. Szczerze na pewno spróbuję pracy w zawodzie jednak nie wiem czy będę chciała pracować na dłuższą metę. Ten kierunek mnie nie kręci i bardzo męczyłam się tymi studiami choc zawsze chcialam byc nauczycielka. Obecnie pracuje na etacie w firmie nie związanej z kierunkiem studiów, jestem handlowcem. Zarabiam kolo 3 tysiecy miesięcznie, lubię to co robię i sprawia mi to satysfakcję.
W liceum uwielbiałam języki obce, nauka szla mi latwo lekko i przyjemnie. Myslalam o lingwistyce, o byciu tlumaczem jednak odłożyłam te myśli na dalszy tor ponieważ w domu rodzinnym się nie przelewalo musiałam iść do pracy zarobić na studia i pomagać rodzicom. Wiele osób odradzalo mi studia językowe w trybie zaocznym. Dziś bardzo żałuję swej decyzji.
Chciałabym pójść w kierunku języków, rozwijać się, uczyć się języków. Jednak jak ? Rodzice liczą na to ze będę powoli się usamodzielniac. Nie moge liczyc na zadna pomoc finansowa z ich strony.W domu mamy bardzo zle warunki. Ja sama czuje ze duszę się w domu rodzinnym, chciałabym wynajmować mieszkanko i sobie żyć po swojemu. Ale jak zarabiając nawet te 3 tysiące wynajmować opłacać czynsz, wynajem, życie ewentualnie czesne na studiach jezykowych które są bardzo drogie, jak żyć?
Wiesz zawsze możesz spróbować wyjechać za granice do pracy podszkolisz język i odłożysz pieniądze na studia 
- bbasia
- Redaktor Działu Psychologia
- Nieaktywny
Ale jak zarabiając nawet te 3 tysiące wynajmować opłacać czynsz, wynajem, życie ewentualnie czesne na studiach jezykowych które są bardzo drogie, jak żyć?
Wynająć mieszkanie lub pokój we wspólnym mieszkaniu w miarę swoich możliwości finansowych, ograniczyć wydatki na pierdoły typu co chwila nowe ciuchy, kosmetyki, jedzenie na mieście itp, z rozwagą wydawać pieniądze na wydatki konieczne czyli jedzenie, środki czystości a pieniądze na czesne spokojnie się znajdzie. Ewentualnie zawsze można poszukać szkoły z mniejszym czesnym. I tak to czy się nauczysz zależy głównie od Ciebie, nie od nauczycieli. Trzy tysiące na jedną osobę to są - przynajmniej według mnie - całkiem dobre pieniądze.
- Aga30
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Na początku szukaj pokoju, nie mieszkania. Wspólnie z innymi młodymi ludźmi, studentami lub np. stancji u starszej pani. Tak się zaczyna samodzielne życie, jeśli nie można liczyć na pomoc rodziców. Znam, przerabiałam.
Uwierz, bardzo niewielki % mlodych ludzi dostaje na tacy mieszkanie lub/i wsparcie rodziców. W 1997 roku skonczyłem studia, zarobek 550 zl za cały etat, narzeczona zarobki 450 zl, a 1 m2 mieszkania kosztowal 650 zl. Nie bylo nas stac ani na samochod ani na wakacje. Wynajmowalismy nieocieplony strych, latem upał, zimą 15 stopni w sypialni. Narzeczona po pracy brała nadgodziny, ja sie dodatkowo uczyłem by zdac egzamin zawodowy - tylko nieliczni w Polsce mają lekki start.
To ja ze swoimi zarobkami pewnie nigdy nie wyrwę się z domu na "swoje".
To ja ze swoimi zarobkami pewnie nigdy nie wyrwę się z domu na "swoje".
Jedyny sposob to odkładac oszczedności i podnosic swoje kwalifikacje by wiecej zarabiac. To pierwsze bardziej boli bo wiąze sie z wyrzeczeniami.
- Wielokropek
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Tytuł wątku "Jak sie wyrwać z domu rodzinnego będąc singielką" jest mylący. Wszak Twoi rodzice, Autorko, nie są przeciwni Twej wyprowadzce, ba, liczą się z nią i na nią (ale też nie mają zamiaru Cię wyrzucać z domu). Opór jest z Twej strony, bo mając 23 lata chciałabyś mieć wszystko: swobodę działania i spore pieniądze, które pozwoliłyby i na wynajem mieszkania, i na drogie studia, i na życie 'po swojemu'.
Podpowiedzi na temat sposobów realizacji swych celów dostałaś, skorzystasz z nich?
- Goldenna
- Słodka Czarodziejka
- Nieaktywny
Ja zarabiam tyle i jakoś daje rade w dużym mieście. Co za problem? Co prawda nie mam mieszkania dla siebie, ale wynajmuję z koleżanką na pół. Jest spoko, bo tylko 2 osoby. Też nie mogę liczyć na wsparcie od rodziców, ale nawet nie chcę i nie oczekuję nic od nich. Grunt to dobrze zaplanowac wydatki.
- Salomonka
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Witam. Kochani proszę o doradztwo o pomoc o jakieś mądre dwa zdania co sądzicie o moim przypadku. Mam 23 lata. W przyszłym roku kończe studia zaoczne i dostane tytuł magistra na kierunku pedagogika elementarna przedszkolna i wczesnoszkolna. Będę mogła pracować a w zasadzie już mogę w przedszkolu żłobku lub klasach 1-4. Mieszkam na wsi. Ciężko tu nie mając znajomości znaleźć pracę w szkole. Szczerze na pewno spróbuję pracy w zawodzie jednak nie wiem czy będę chciała pracować na dłuższą metę. Ten kierunek mnie nie kręci i bardzo męczyłam się tymi studiami choc zawsze chcialam byc nauczycielka. Obecnie pracuje na etacie w firmie nie związanej z kierunkiem studiów, jestem handlowcem. Zarabiam kolo 3 tysiecy miesięcznie, lubię to co robię i sprawia mi to satysfakcję.
W liceum uwielbiałam języki obce, nauka szla mi latwo lekko i przyjemnie. Myslalam o lingwistyce, o byciu tlumaczem jednak odłożyłam te myśli na dalszy tor ponieważ w domu rodzinnym się nie przelewalo musiałam iść do pracy zarobić na studia i pomagać rodzicom. Wiele osób odradzalo mi studia językowe w trybie zaocznym. Dziś bardzo żałuję swej decyzji.
Chciałabym pójść w kierunku języków, rozwijać się, uczyć się języków. Jednak jak ? Rodzice liczą na to ze będę powoli się usamodzielniac. Nie moge liczyc na zadna pomoc finansowa z ich strony.W domu mamy bardzo zle warunki. Ja sama czuje ze duszę się w domu rodzinnym, chciałabym wynajmować mieszkanko i sobie żyć po swojemu. Ale jak zarabiając nawet te 3 tysiące wynajmować opłacać czynsz, wynajem, życie ewentualnie czesne na studiach jezykowych które są bardzo drogie, jak żyć?
Typowa coreczka z domu, w którym zaspakajało się wszystkie jej potrzeby.
Zastanawiasz się, jak to zrobić, by się usamodzielnić?
PO PROSTU ZROB TO!
Powodzenia.
chyba się boisz wyfrunąć z gniazda
chyba się boisz wyfrunąć z gniazda
Pewno ze się boje nie kryje tego ani przed sobą ani przed wami stad zamieszczam post
Tak jak wyżej, 3000 netto to spory zarobek. W zależności w jakim mieście będziesz mieszkać, za stancję zapłacisz 800-1200 zł (z opłatami), więc zostanie Ci ok. 2000 zł. na życie. Moim zdaniem pieniędzmi nie masz co się przejmować. Nawet wtedy kiedy pójdziesz na studia zaoczne, chyba, że będą to jakieś mega drogie studia.
Tak jak wyżej, 3000 netto to spory zarobek. W zależności w jakim mieście będziesz mieszkać, za stancję zapłacisz 800-1200 zł (z opłatami), więc zostanie Ci ok. 2000 zł. na życie. Moim zdaniem pieniędzmi nie masz co się przejmować. Nawet wtedy kiedy pójdziesz na studia zaoczne, chyba, że będą to jakieś mega drogie studia.
Nie mam nikogo jestem sama. Nie mam faceta.
- Ferreus somnus
- Net-facet
- Nieaktywny
3000 to spory pieniądz jak na początek. Nawet jak na Warszawę. Odlożyć, wynająć pokój wplacić kaucję, szukać czegoś lepszego. Grunt to postawić pierwszy krok.
Linaris napisał/a:Tak jak wyżej, 3000 netto to spory zarobek. W zależności w jakim mieście będziesz mieszkać, za stancję zapłacisz 800-1200 zł (z opłatami), więc zostanie Ci ok. 2000 zł. na życie. Moim zdaniem pieniędzmi nie masz co się przejmować. Nawet wtedy kiedy pójdziesz na studia zaoczne, chyba, że będą to jakieś mega drogie studia.
Nie mam nikogo jestem sama. Nie mam faceta.
Siedząc na tyłku z palcem na telefonie tego nie zmienisz.
Ogłoszenia na same się nie znajdą, same się wiadomości nie wyślą, ba, nie zrobiłby tego za ciebie facet.
Boisz się? To normalne. Czy coś z tym zrobisz, czy dalej posiedzisz w strachu, aż wreszcie zmęczy cię nuda i wściekniesz się na swoje lęki, zależy tylko od Ciebie.
Linaris napisał/a:Tak jak wyżej, 3000 netto to spory zarobek. W zależności w jakim mieście będziesz mieszkać, za stancję zapłacisz 800-1200 zł (z opłatami), więc zostanie Ci ok. 2000 zł. na życie. Moim zdaniem pieniędzmi nie masz co się przejmować. Nawet wtedy kiedy pójdziesz na studia zaoczne, chyba, że będą to jakieś mega drogie studia.
Nie mam nikogo jestem sama. Nie mam faceta.
A co ma do tego facet? Bo nie rozumiem.
Facet może mieć dużo. Ja byłem w takim toksycznym związku gdzie taka podła dziewczyna mamiła mnie miłością i seksem a chciała za darmo żyć i mieszkać. 3 lata to trwało zanim się ogarnąłem z kim mam do czynienia i że to nie jest żadna miłość.
Także jeśli znajdzie faceta z mieszkaniem, który ją pokocha i zrobi dla niej wszystko to będzie jej znacznie łatwiej. Tylko szybko się pewnie by jej znudziło, bo każda dziewczyna jednak szuka czegoś więcej niż już ma...
