Poczucie zmarnowanego życia

Han_na ale ja tu nie mowie o takich co po zawodowce ugrzezly w pieluchach.
Wszystkie moje koleżanki z liceum zanim urodziły dzieci skończyły studia. Jedna urodziła na studiach ale jskis jej to nie przeszkodziło aby te studia dokończyć .

Jest tyle ról, w których można się realizować, spełniać, Ty wszystko sprowadzasz tylko do tych dwóch i zrobiłaś sobie tym dużą krzywdę, bo skoro mamą nie zostaniesz (Twoje słowa), żoną- nie wiem- to będzie Ci coraz trudniej.
Chcesz wszystko albo nic- uważaj, bo zostaniesz z NICZYM.

Brawo Kaja

Chociaż Milka chyba taka po prostu jest - nie chce rozwiązania tylko poużalać się nad sobą.

No i co zrobisz z tym, że Ci to nie wystarcza?

Han_na młoda jesteś. Tyle Ci tylko powiem. Ale co tam ja w Twoim wieku tez inaczej patrzyłam na świat. Niestety z wiekiem człowiekowi się zmienia i zaczyna dostrzegać co tak naprawdę jest ważne w życiu.

Milka... młodość to nie argument w dyskusji... Będę teraz 'bronił' dziewczyny. Uważaj, ja powiedziałem, że Han_na młoda o jej perspektywach, nie sposobie myślenia tutaj.

Tak, wiem -> młoda jestem i życia nie znam
Powiem Ci że jak byłam młodsza to bardzo chciałam mieć dzieci. Teraz? Nie wiem.

Han_na mówiąc o Twoim wieku nie miałam niczego złego na myśl. Raczej chodziło mi  o to ze jeszcze wszystko przed Tobą.  Ze masz jeszcze szansę na zmianę w swoim życiu ze dużo zależy od Ciebie.ja juz swoje lata mam  i niestety na niektóre rzeczy jest za późno i dlatego tak boleśnie odczuwam ich brak.bo wiem ze nic nie jestem już w stanie zrobić.  Czas minął. ..
Kaja ja nie mogę pogodzić się ani zaakceptować faktu ze wracam do pustego mieszkania zasypiam sama budzę się sama nie mam do kogo się odezwać.  Niedługo chyba zacznę gadać do ścian :-(
Wiem ze są osoby które lubią samotność ciszę inni ludzie on przeszkadzają. Chciałabym należeć do tej grupy ludzi.

Milka, przestałem łapać... Zawsze chciałaś? To co było 'przedtem' skoro teraz tak 'wiek' przeszkadza...

Aha... to problem bo jeśli facet czy dziecko były priorytetem od bardzo dawna... to pozostaje Ci naprawdę ukrócić wymagania i rezygnować przynajmniej z tych ślubów czy jakiś niepożonatych - nie znam pozostałych wymagań albo... no właśnie... samemu budzić się i zasypiać

Han_na ale nie zmienia to faktu ze masz szansę na zmianę bo jesteś młoda. Ja Ci se życie potoczy tego nie wiadomo.
Mój czas już minął  i to nas różni.

Milko, nieprawda... pisałaś, że się nie trafił ale też jasno pisałaś wymagania... bardzo jasne kryteria odcięcia.

Tak pisałam ale teoretycznie to można pisać dużo a   jak się pojawi realny człowiek to już różnie bywa

Bo to są moje kryteria ale też obserwuje życie i wiem ze gdy pojawi się prawdziwe uczucie to często diabli biorą te kryteria  . Ale mi się nigdy nic takiego nie przytrafiło. Na chwilę obecną od dłuższego czasu nikt się w mym życiu nie pojawił  wiec nie musiałam dokonywać żadnych wyborów.
Test juz kiedyś robiłam. Nie pamiętam co wtedy wyszło. Teraz wyszło mi obrońca.

Mila, no niech mnie, ja się zjeżę naprawdę w końcu , a mogłabyś te wyniki wpisać jak reszta w temat Wilka ?

Znowu płynie Twoja muzyka : i poczułaś żal do losu, że jest miłość ta prawdziwa, żal niemądry, że w ten sposób … , płynie, płynie jak i czas płynie.
Chyba wyczerpałaś możliwości forum co do udzielenia pomocy, rad już tyle tu było, podobnych raczej, gwiazdki z nieba nie ma powiedzmy, że gwiazdki nie będzie, to co robimy Mila ?

Milka powiem Ci krótko jak jest mi źle to próbuję to zmienić, sorry, ale u Ciebie ja tego nie widzę... Powiem Ci tak nie podobała mi się praca to ją zmieniłem (mieszkam w 3 mieście w ciągu 3 ostatnich lat i teraz znowu chce zmienić), owszem kosztowało mnie to utratę znajomych, ale próbuję sorry bardzo, ale nie jesteś w jakiejś tragicznej sytuacji skoro masz połowę mieszkania, musisz coś poświecić, nie ma szans byś zachowała to co masz i zyskała to czego pragniesz, musisz zaryzykować, facet sam nie przyjdzie do twoich drzwi i nie zapuka, całe życie szukałem Milki, ślub już umówiony goście zaproszeni teraz tylko czekają na Ciebie...

Milka nie lubię ludzi, którzy mówią, że im źle, a nie próbują nic zmieniać, czasem trzeba poświecić coś z tego co mamy, by otrzymać to czego pragniemy, a Ty nie chcesz nic poświęcić i zaryzykować... Ty też musisz ja bym Ci proponował przeprowadzkę do większego miasta...

Owszem poznać kogoś i zaryzykować przeprowadzkę aby znajomość się rozwijała  to ok. Ale przeprowadzka porzucenie pracy ot tak w ciemno to jakoś tego nie widzę. No chyba ze dla lepszej pracy.

Z tymi zarobkami większymi w dużym mieście to nie zawsze tak jest. Ostatnio trafiłam na kilka ofert ale wszystkie ze zbliżonym i zarobkami.

To prawda, wszystko zależy od pracodawcy. Kwestia czy się za to utrzymasz w dużym mieście. Ale z rachunku prawdopodobieństwa wynika, że tam masz większe szansę z racji większej liczby mężczyzn... Nie powiem o braku problemów z komunikacją czy większą liczbą eventów dla singli...

To tez jest kwestia branży w której się pracuje.Ty o ile   dobrze  kojarzę  jesteś inżynierem  wiec raczej z pracą i zarobkami problemów nie masz.

Cóż, cudów nie ma, przynajmniej w moim świecie. A "z pustego to i Salomon nie naleje", jak to mówią. Albo zaczniesz się z tym godzić, albo masz przerąbane do końca życia. Tu akurat masz wybór. Chociaż oczywiście w grę wchodzi bardzo ciężka praca nas sobą, coś na ten temat wiem ...

Nie możesz się pogodzić czy raczej nie chcesz się pogodzić ??
W sumie to masz dwa wyjścia- zaakceptować fakt, że jesteś sama lub pogrążać się jeszcze bardziej.

A tak w ogóle to zachowujesz się tutaj trochę jak sfochowana księżniczka- teksty typu "pisałam już o tym, nie będę powtarzać" są mało grzeczne..odnoszę wrażenie, że innym zależy bardziej niż Tobie.

Nie mogę się pogodzić z samotnością choć bym chciała. Bo ona bardzo boli dotyka.nie można się od niej odciąć. Ja jej realnie doswiadczam.
Chce się do kogoś odezwać wieczorem a nie mam do kogo.wracam do domu a tu cisza chciałoby się z kimś pogadać o dniu który minął podzielić wrażeniami  pośmiać pozartowac.

A pewnie, każdy by chciał. I co z tego? Czas stanąć przed lustrem i odważnie przyznać się przed sobą do porażki na tym polu. Takie życie...

Owszem dziecko to odpowiedzialność ale też radości.  Mam w pracy dwie samotne matki. nie planowaly  samotnego macierzynstwa ale tak  wyszło .mówią ze nie jest lekko ale dzieci dają im dużo siły energii do działania ze rzadko czują się samotne.

No widzisz rampanpam ile ludzi tyle opinii.Moje znajome oprócz odpowiedzialności w swoim macierzyństwie dostrzegają wiele plusów.
Ja juz dawno stanęłam przed lustrem i przyznała się do porażki na tym polu. Ale co to dało? Kompletnie nic. Nadal realnie odczuwam samotność i ona mnie boli.
Han-na gdyby parowanie ludzi było takie proste to robiło by się losowanie ten nr z tym  i po sprawie. A dobrze wiemy ze nie na tym rzecz polega.

Hahaha! Ale to zaproponowała Han_na to na czym innym ma polegać? Parowanie? Ładnie to nazwałaś...

No dobrze Milka chcesz dziecko? Idź zrób je sobie https://www.klinikainvicta.pl/leczenie- … omaciczna/

Tylko, że gwarantuję Ci, że dziecko nie da Ci szczęścia i będziesz dalej nie zadowolona. Masz najprostszą metodę na zostanie matką..

O to właśnie chodzi - o dostrzeganie plusów i brnięcie dalej! Ja też to robię i dlatego jeszcze funkcjonuję, chociaż samotność boli często jak jasna cholera!
Może powinnaś z nich wziąć przykład i też zacząć dostrzegać wiele plusów?

No właśnie! Milka jakie plusy swojej obecnej sytuacji widzisz. I nie mów, że nie ma żadnych bo ZAWSZE są jakieś plusy

Milka, odpowiedz na pytanie Han_Na, bo ja sam nie wiem czego Ty chcesz...

Zapewne każdy ma swoją drogę. Ale względem twojej sytuacji to żaden argument. Włożyły wysiłek i osiągnęły swój cel. Mało tego, obniżyły wymagania i cieszą się tym, co mają - bo pewnie też by wolały pełne rodziny. Powtarzam: bierz z nich przykład.