Ruda, ja też uważam, że nie jesteś w związku- to jakiś chory układ, w którym ty czujesz się bardzo niefajnie, tracisz, czas, energię i zdrowie. Najgorsze dla ciebie jest to, że od dawna jesteś w permanentnym konflikcie sama ze soba- to prosta droga do tego, byś nabawiła się nerwicy. Za jakis czas naprawdę nie dasz sobie rady z tym wszystkim.
To nie jest facet, z którym rozsądna kobieta chciałaby ułozyć sobie zycie- on kłamie, zdradza i jest butny (wypowiedzenie słowa przepraszam to dal niego dyshonor, korona ze łba by mu spadła, gdyby tak się przed kimś ponizył)- pamiętaj, że za złe wybory płaci się bardzo wysoką cenę. Na dobrego, odpowiedzialnego męża ten człowiek się nie nadaje- kto wie jakie problemy miała z tym typolem jego była żona- nie ma dymu bez ognia. Z jednej strony widzisz chłopa, który ma łeb na karku i potrafi być zaradny oraz przedsiębiorczy (to duży wabik- znam to z autopsji), ale z drugiej strony widzisz przecież co to za człowiek. Co z tego, że on radzi sobie w sferze zawodowej, że nie chodziłabyś głodna na co dzień, skoro życie z tym facetem byłoby piekłem nie do zniesienia. Nie masz do niego zaufania i trudno ci się dziwić, że tak jest. Ten facet mocno postarał się o to, żebyś miała o nim jak najgorsze zdanie. To nie twoja wina, że on doprowadził do takiej sytuacji. To facet nienadający się do zycia.
On przyczepił się do ciebie, bo ty jawisz mu się, jako spokojna i spolegliwa kobieta, taka ktorą łatwo jest ułozyć pod siebie, wytresować. Być może, że to, iz byłaś w stosunku do niego za miękka, że od początku pokazałaś się, jako ta, której bardzo na nim zalezy, teraz mści się na tobie. Przyzwyczaił się do tego, że na ciebie bata nie ma, że bez względu na to, co on ci zrobi, ty i tak do niego wrócisz. Ten facet nie wie, że coś się jednak w tobie zmieniło, bo on nie siedzi przecież w twojej głowie, nie wie, co ty tak naprawdę o nim myslisz, jak poważne masz watpliwości itd. , ciągle postrzega cię przez pryzmat wczesniejszego twojego wizerunku, jaki zapamiętał i dlatego uważa, że na ciebie ciągle działają te same teksty, co kiedyś. Ot, rzuca kobita zadkiem, ma jakieś humory, ale ja dam sobie z nia radę, bo taki cudowny jestem, a ona taka zakochana.
Jesteś dobrym materiałem na partnerkę życiową, więc facet trzyma cię na wszelki wypadek. Tak naprawdę on nie ma ci nic do zaoferowania (poza swoja cudowna osobą, rzecz jasna i wizjami cudownej z nim przyszłości), ale mimo to zwodzi cię i blokuje.
Facet ten jest po rozwodzie, ma dziecko i nie jest biedny- on nie musi bac się tego, że za chwilę obudzi się zręką w nocniku, jesli chodzi o sprawy osobiste. On takich, jak ty albo piekna Sandra może miec teraz na pęczki do koloru i do wyboru. On jest wolnym facetem i może robić t, co jemu pasuje, może bawic się i fruwac z jednej baby na drugą i może robić tak jeszcze przez wiele lat, nim postanowi osiąść spokojnie na doopie, znaleźć odpowiednią kobietę, która zaopiekuje się nim, gdy on bedzie stary i chory. Ten facet jest na wygranej pozycji i on doskonale o tym wie, i on daltego robi ci wielką łaskę.
Ty natomiast jestes w zupełnie innej sytuacji, bo ty jesteś kobietą i tobie zegar biologiczny tyka. Raczej nie stać cię na taka rozrzutność własnym czasem, bo z roku na rok bedziesz coraz starsza a nie coraz młodsza. Kiedy więc ułozysz sobie życie osobiste? A przecież chciałabyś mieć rodzinę, prawda? Chciałabyś mieć dziecko- dlaczego miałabyś zrezygnowac z takich rzeczy? przecież wiesz doskonale o tym, że z tym facetem marzeń swoich nie spełnisz- zmarnujesz sobie zycie z tym facetem nawet jesli on jakims cudem ożeni się z tobą. Co z niego będzie za mąż? Tragedia a nie facet do związku. On nadaje się tylko jako doopa do lożka, a nie jako partner do życia.
W TEJ ZNAJOMOŚCI FACET MA SAME KORZYŚCI, A TY PONOSISZ TYLKO SAME STRATY.
Nic się nie zmieni. Chłop zostawiał cię na weekendy i jeździł sobie z piękną, bo pięknej chciał zaimponować, ją uszczęśliwić i ją przy sobie zatrzymać. Ty w tym czasie siedziałas sama w domu i czekałaś na pana, bo przeciez wierzyłaś w jego bajki, że on w weekendy pracuje.
Ruda, kopnij w zad tego chłystka, bo uwierz mi, że gorzko przez tego człowieka zapłaczesz i stracisz na jego korzyść jeszcze więcej, jiz do tej pory straciłaś.
Podobne tematy
Właściwie to już podjęłam decyzję, i już nawet nie wypada mi jej zmienić, żeby być odbieraną poważnie, nawet w jego oczach.
To jest racja, że nawet gdyby wziął ze mną ślub, chciał mieć dzieci tak jak teraz deklaruje to i tak wykończyły by mnie prędzej czy później jego wyjazdy, praca. Przecież nie zmieni się aż tak żeby spędzac ze mną 24 godziny bo i ja bym sfiksowała.
Nie chce wracać.
Martwi mnie tylko jedna rzecz, w tym wszystkim liczyłam na to, że skoro nie kochal mnie na prawdę to pozwoli mi odejść. Było by mi łatwiej gdyby powiedział spadaj.
A on się rzuca jak ranne zwierze. Dzwoni do mnie non stop pisze poranione smsy. Zachowuje się dokładnie jak ja wtedy kiedy to on postanowił zakończyć poprzednio nasz zwiazek. Pamiętam jak wtedy bolało i szkoda mi go. Wysyła mi zdjęcia z wyjazdów, chce pisać ze mną do Sandry chce mi wszystko udowodnić, że nie zrobił nic złego. Ale juz sam fakt, że przez pół roku pozwolił mi się czuć w ten sposób jest straszny. I to by trwało dopóki bym sie nie postawiła. Dlaczego efekt nie jest taki jakiego oczekiwałam a jaki wszyscy mi sugerowali? tego nie wiem.
Żeby sobie ułatwić, spotkałam się wczoraj na kolację z chłopakiem, który kilka dni temu zaczepił mnie na ulicy. Też ma psa, jak ja. Było bardzo miło, duzo wspólnych tematów. Tyle, że dręcza mnie wyrzuty sumienia. W sumie to sama nie wiem czemu.
Dlaczego efekt nie jest taki jakiego oczekiwałam a jaki wszyscy mi sugerowali? tego nie wiem.
Żeby sobie ułatwić, spotkałam się wczoraj na kolację z chłopakiem, który kilka dni temu zaczepił mnie na ulicy. Też ma psa, jak ja. Było bardzo miło, duzo wspólnych tematów. Tyle, że dręcza mnie wyrzuty sumienia. W sumie to sama nie wiem czemu.
Dręczą Cię wyrzuty, bo jesteś empatyczna. Tylko zauważ, że jak mu okazujesz empatię, to on Cię przestaje szanować.
Jakiego efektu oczekiwałaś?
69 2016-02-08 10:54:01 Ostatnio edytowany przez ruda.roksolana (2016-02-08 10:54:59)
Skoro już podjęłam decyzję o rozstaniu, chciałam żeby potwierdził sie fakt, że on ma mnie gdzieś. Myslałam, że pogada pogada a potem się wypnie i pozwoli mi zapominać w spokoju. Właśnie dostalam kwiaty do pracy z przeprosinami i z zapewnieniem , że mnie nie skrzywdził. nie umiem sobie kompletnie radzić w takich sytuacjach.... Chciałabym mieć jaja. Chciałabym być stanowcza, ale ja zawsze się przejmowałam wszystkimi i wszystkim, nigdy sobą. Nie umiem tego od tak zmienić 
Witaj Ruda.
Podjęłaś bardzo mądrą decyzję i trzymaj się swojego postanowienia. No nie chcę się powtarzać, ale naprawdę nie mialabyś dobrego zycia z tym człowiekiem. On chce bujac sie dalej, bo go a to stać, ale ty masz inne priorytety, swoje lata i powinnaś myśleć przyszłościowo. Jakie zycie miałabyś z tym panem, to badźmy szczere- wiadomo jakie? Beznadziejne, bo pełne napięcia, wiecznej niepewności i emocjonalnej hustawki. On pisze do ciebie- niech on wypcha się z taką miłością i niech przestanie zawracać ci głowę. Niech idzie do pięknej Sandry- miał serce, żeby zafundowac ci pół roku gehenny na rzecz pieknej, to niech teraz z tamta sobie będzie. Absolutnie nie obwinaij się o nic, bo niczego złego nie zrobiłaś. Starałaś się jak potrafiłas najlepiej, a jesli popełniałas błędy, to sorry, ale to nie był taki kaliber "błędów", jakie popełniał ten facet- nie ma w ogóle o czym gadać. Dobrze, że on był na tyle durny, że szybko pokazał ci swoje prawdziwe oblicze i prawdziwe swoje preferencje, bo dzieki temu dzisiaj jestes w takim własnie punkcie- niektórzy faceci jego pokroju sa na tyle cwani, że trzymają fason porządnego faceta tak długo, az nie rozkochaja w sobie kobiety. Gdy to się stanie, wtedy dopiero zaczynaja się ijawniać, jacy naprawdę potrafią być. Tyle tylko, że tacy faceci maja zazwyczaj upatrzona oodpowiednia kobietę (musi być to kobieta porządna, uczciwa, pracowita, spolegliwa, wrazliwa, uczuciowa itd. no taka nadająca się na zonę dla nich) w zamiarze założenia z nia rodziny- ten niby twój planów matrymonialnych dla siebie nie miał, bo jemu zakładanie kolejnej rodziny do niczego nie jest potrzebne (on zrobi to, ale wiele jeszcze lat upłynie, na razie po cholere mu takie zobowiązania? ma dziecko, ma kasę, więc może bujac się skolko ugodno), więc szybko się ujawnił. Miałas duzo szczęścia w tym nieszczęściu, że on nie planował ożenku z tobą, bo ugotowałabys się na amen. A przeżywasz to wszystko, bo jak normalnemu człowiekowi jest ci po prostu przykro. wyobrażasz sobie, że facet cierpi. Ja powiem ci, że niektórzy ludzie potrafia być tak podli, że nawet sobie nie wyoborażasz i tu powiem ci historię pewnego faceta, którą poznałam na portalu dla zdradzonych info. Niejaki Dawidson był w trakcie rozwodu z zona, bo ona puszczała się z jakims boczniakiem. Chłop przezywał istna gehenne, ale szedł do przodu. Gdy jego żona kapneła się, że dawidson rzeczywiście rozwedzie się z nia i to z orzeczeniem o jej winie (dowodów miał całe mnostwo), to wypisywała do niego łzawe smsy z wyznaniami miłosnymi, jak to ona tęskni i cierpi. Nie wiedziała jednak ta suka, że on miał załozony u niej podsłuch i pewnego razu, gdy ona wypisywała do niego kolejne czułe smsy facet usłyszał grającą w tle głośna muzykę, a ona chodziła sobie po domu i podspiewywała sobie wesoło robiąc przerywniki na pisanie tych smsów. Zadzwonił do niej kochanek i ona wesoło umawiała się z nim, co powinien kupić po drodze zanim do niej przyjdzie (Dawidson słyszał to wszystko i był w szoku, chociaz od dawna nie miał żadnych złudzeń, co do tej kobiety)- Ruda, ludzie potrafią być tak zakłamani, że naprawdę. Żyj swoim zyciem i nie wracaj do tego faceta, bo on niczego dobrego dla ciebie nie ma. Głowa do góry- za jakis czas bedziesz miała z głowy ten chory układ. Powodzenia.
Znany mi jest też przypadek, jak to pewien zonaty wypisywał smsy do zony leząc w łóżku ze swoja suczką i żeby było ciekawiej ona dyktowała mu, co on ma pisac do zony, a on trzymał głowę na jej brzuchu i sobie tak pisał.
72 2016-02-08 13:39:47 Ostatnio edytowany przez ruda.roksolana (2016-02-08 13:44:36)
Wiem Kochana, że jest na świecie dużo perfidnych gnojków. Sama takich znam. Ale jakoś ciężko mi się mieści w głowie, że sama trafiłam na taki przypadek. Znam już tego człowieka kawał czasu i zawsze wydawało się, że ma kręgosłup moralny. Choć od początku obawiałam sie jego łatwości w nawiązywaniu relacji z kobietami. Jest bardzo wygadany. A baby za nim szaleją. Jak chodziliśmy po klubach to potrafiły go zaczepiać widząc, mimo że siedziałam obok. Nie wiem co takiego jest w nim, że nawet nie musi się odezwać żeby przyciągnąć. Na pewno jest zawsze dobrze ubrany i zadbany.
Zawsze się zastanawiałam co się dzieje jak on wychodzi na imprezy z kolegami do klubów. Jaką ma siłę woli, żeby odmawiać.
Ja się zawsze sugerowałam tym, że nie jestem jakby to powiedzieć fantastyczną partią którą warto za wszelką cenę trzymać przy sobie. Nie zarabiam kokosów, nie sprzątam u niego nie gotuje, nie bawię sie też specjalnie w zajmowanie sie synem. Czysta przyjemność. Żadnych zysków z bycia ze mną na siłę.
Mój były też ma bardzo często jazdy z zazdroscią więc w moim mniemaniu nie miał mnie też za idealną kobietę na żonę. Bo co jakiś czas regularnie znajdował sobie osoby, którymi mogłam go zdradzić ale akurat z tym sobie juz nauczyłam się radzić i mi to specjalnie nie przeszkadzało, że coś tam sobie bulgotał wściekły.
Dla mnie jesli ze mną jest oznaczało tylko tyle, ze jest fajnie i że chce.
Znów mi rozwalił dzień tymi kwiatami, patrzę na internecie drogie są. Mimo, że on b. dobrze zarabia nigdy nie umiałąm przyjmowac drogich prezentów. Zawsze jest mi głupio.
Mimo, że b dobrze zarabiał, pewnie z 5 razy ode mnie, a ja zawsze do naszych wyjazdów się dokładałam ile mogłam to mam do niego żal, że potrafił mi rzucić , żebym już zbierała kasę bo on chciałby ze mną pojechac na narty. Od tak, na przyszły miesiac 1000 zł. I bardzo się rzucał jak mówiłam, że nie mogę jechac bo mam inne wydatki.
W ogóle o te narty też poszło. Miał od dawna zaplanowany wyjazd z przyjacielem na ukraine i mówił, że to tylko męski wyjazd a ja że ok. POtem wymyślił, że on jednak chce tam spędzić tydzień z nim a ja mam za tydzień dojechać (sama? na ukraine? ) a potem sie okazało, że przyjaciel też nie dał rady uzbierać kasy na wyjazd bo żona i dzieci i kredyt to łaskawca powedział mi, że jednak jedzie ze mną i że mi połowę dołoży. I jeszcze się wielce obraził jak powiedziałam żeby się wypchał swoją łaskawą propozycją. Jedna wielka masakra. na Każdym kroku znajduję coś co mnie boli.
Już sobie nawet zaczełam myśleć do kompletu, że mnie nie stac na ten związek i że dlatego też chciałbym zrezygnować.
No w każdym razie przysłał kwiaty (drogie) i znów pyta czy się spotkamy w weekend. Napisał też że lubi zaskakiwac 
To jedno musze mu przyznać - przy nim czuję się stale zaskoczona
Ruda, a czemu Ty dwa razy wspominasz, że kwiaty były drogie?
Może on wyczaił, że to akurat na Ciebie działa. Nie lubisz drogich prezentów, głupio się z tym czujesz, ale z drugiej strony traktujesz to jak wyraz zaangażowania z jego strony.
Jak zarabia dużo więcej od Ciebie to dla niego nie jest jakiś problem. Historia zna różne przypadki. Czasem facet daje drogie prezenty, mimo że więcej nie zarabia od kobiety i w sumie nie wiadomo o co chodzi.
Ruda, a czemu Ty dwa razy wspominasz, że kwiaty były drogie?
Może on wyczaił, że to akurat na Ciebie działa. Nie lubisz drogich prezentów, głupio się z tym czujesz, ale z drugiej strony traktujesz to jak wyraz zaangażowania z jego strony.
Przyłączam się do pytania.
Zdaje się, że facet przyjął postawę "ma focha, wyślę jej kwiatki i będzie "kupiona".
Co jeszcze przychodzi mi do głowy:
On może faktycznie nie kumać, o co Ci chodzi. Niektórzy są do tego stopnia zadufani w sobie, że zupełnie nie biorą pod uwagę odczuć drugiej strony. Ich świat składa się tylko z ich odczuć, ich potrzeb, ich życia etc. Ty mu możesz komunikować to kilkakrotnie, wyraźnie, stanowczo, konkretnie etc. Nie dotrze.
Dlatego może Ci być trudno rozgryźć jego strategię — zakładasz, że on uwzględnia w swojej strategii Twoje potrzeby i odczucia. Możliwe, że on po prostu działa bardzo schematycznie. Tak jak opisała wyżej kitka. Traktuje Cię jak kolejny element jego życia. Za mało w nim empatii, żeby uwzględnić prawdziwe potrzeby emocjonalne "elementu". Czyli coś tam niby robi, są kwiaty, padają słowa o miłości, ale brak empatii.
To jest moja hipoteza, może się mylę.
Czemu wspomniałam, że kwiaty są drogie? hmm wiem jak on traktuje pieniądze, nie lubi ich wydawać bez powodu. Ja nigdy nie byłam materialistką i bardzo szanuje pieniądze i mam faktycznie chyba na ich punkcie jakiś kompleks. Nie zarabiam kokosów ale na życie mi starcza. Ale nie na takie jakie on by chciał prowadzić.
Chyba nad wszystkim za dużo myślę. Gdzie nie uderzę to widzę,że w każdej dziedzinie ten związek wprawił mnie w jakieś chore kompleksy.
Po tych kwiatach wieczorem pytał mnie czy wyjedziemy na weekend. Znów odmówiła, to zadzwonił się wczoraj pożegnać. nie chciałam odebrać ale po setnym telefonie pękłam. Płakaliśmy oboje do telefonu. Nawet nie zaprzeczyłam jak mi życzył szczęścia z nowym facetem. Może mu tak będzie łatwiej? Powiedział, ze zawsze będzie mnie kochał. Nie wiem czy już nie zadzwoni, ale czuje, że zaczął to przyjmować do siebie.
Ja z kolei mam tak złamane serce, że jestem w szoku. Nie miałam pojęcia, ze moja własna decyzja będzie tak bolała.
On byl spełnieniem moich marzeń o facecie. Ale nie taki jaki był dla mnie, tylko taki jaki był ogólnie. Trzeba iść dalej, może coś tam jeszcze na mnie czeka....
Teraz mogłabyś się zacząć zastanawiać, jak już pierwsze emocje opadną, w co z nim grasz.
Co dokładnie masz na myśli mówiąc o grze?
Gra jako niewyrażanie wprost potrzeb i emocji. Wchodzenie zamiast tego w role.
I jak Ruda, udało Ci się wytrwać w postanowieniu?
Tak, ale strasznie wszystko mnie boli. Ciągle o tym wszystkim myślę. Rozpamiętuję. Ale przynajmniej po naszej ostatniej rozmowie, tak jak powiedział, że się ze mną żegna i życzy szczęścia to faktycznie słowa dotrzymuje i od dwóch dni cisza.
Czuję, że nie ma innego wyjścia. Nawet jeśli oskarżyłam go niesłusznie, to nie potrafię z nim żyć. Nie potrafię mu zaufać.
Naczytałam się milion różnych forów. Kobiety oskarżają takie jak ja, że są samolubne. Że rodzice powinni utrzymywać przyjazne kontakty ze względu na dziecko i jeśli nic ich nie łączy to trzeba się zamknąć. Nie umiem tak. Nie umiem po tym wszystkim zrozumieć czemu gadają wieczorami i polecają sobie fajną muzykę skoro ona go zdradziła on jej najchetniej by nie oglądał (ale dziecko) a mimo to urządzają prywatę.
Troche też zaczynam obwiniać siebie. Może gdybym miała więcej wiary w siebie to nie przeszkadzało by mi to.
Zaczynam sobie też tłumaczyć kontakty z Sandrą. Może się tylko kolegują ale nie chciał mnie ranić.
Ale juz nie umiem. Czuję, że się wypaliłam.
Dostałam mega doła. Czuję, że się do niczego nie nadaję, nie chce mi się wychodzić z domu. Ale chyba tak wyglada stan po odstawieniu narkotyków. Mam nadzieję, że to szybko minie.
Tak, sądzę że Twój stan teraz jest normalny.
Moim zdaniem zrobiłaś dobrze. Bo w tym wszystkim chodzi o Twoje samopoczucie. Jeśli relacja prowadzi Cię do coraz gorszej samooceny, to niestety uczucia trzeba odstawić na bok.
Jak już się odkopiesz trochę z tego dołka, będziesz miała czas i siłę wreszcie na rozmyślania o sobie, nie o nim. Mam tutaj na myśli np. podejście do kasy (wybrałaś mężczyznę który znacznie więcej zarabia od Ciebie, a Ty z jakiś przyczyn uznajesz, że nie możesz zarabiać więcej, czy jeśli byś do tego dążyła to byłoby Twoim zdaniem zbyt materialistyczne nastawienie do życia? Tutaj jest jakaś pułapka u Ciebie. Bo widzisz sama sobie nie pozwalasz chyba zarabiać więcej, ale też nie pozwalasz innym dawać... jakby nie akceptujesz kasy, gdy wykracza ona poza zaspokajanie podstawowych potrzeb - takie moje dywagacje, bo też nie pisałaś o tym dużo).
Inna sprawa to samoocena. Myślę, że jakbyś miała wiecej wiary w siebie, to faktyczne ta relacja z żoną mogłaby Ci mniej przeszkadzać. Chociaż coś tam jest dziwnego. Sama nie wiem. Trudno przecież ocenić, czy oni się kumplują, czy jakiś podtekst w tym jest... Ale gdy spotyka się z Tobą, to naturalnie powinien dążyć do tego, aby to z Tobą dzielić się piosenkami etc.
Może on ucieka przed bliskością? Nie chce za dużo czasu spędzać razem, nie chce deklaracji związkowych, rozprasza relacje intymne na kilka osób: żona, Sandra, Ty. Jakby dawał to wszystko tylko Tobie, pojawiłoby się zaangażowanie. Czyli swego rodzaju "uzależnienie" od jednej osoby. Może wtedy za dużo w jego życiu zależałoby od Ciebie, stanu Waszej relacji (np. w przypadku kłótni czy nieporozumień byłby zależny od Ciebie, nie byłoby esmsków z eks-żoną czy weekendów z Sandrą).
To znowu takie moje rozważania, bo nie znam tego człowieka. Ale jak on Ci płacze do słuchawki, to raczej nie jest na pokaz. Musiałby mieć nierówno pod sufitem, żeby to robić świadomie, licząc na konkretny efekt.
Czyli dwie kwestie widzę: kasa i bliskość. Jednego i drugiego chcesz, ale uciekasz przed tym. On jawnie ucieka przed bliskością, a Ty "skrycie", bo wybrałaś mężczyznę, o którym podświadomie wiedziałaś, że będzie uciekał. Chociaż oczywiście na poziomie świadomości dążysz do zbudowania bliskiej, normalnej relacji.
Chciałabym więcej zarabiać i na pewno mogę. Ale to się nie bierze od tak.
Chce iśc na kursy ale potrzebuję pieniędzy. Pieniędzy nie mam bo ciągle musiałam dotrzymywać kroku. Dorzucanie się do drogich kolacji próba udziału w kosztach wyjazdów. Oczywiście dosypywał mi coś do tego, bo mnie na taki poziom życia jak on nie stać. Dlatego też widzę teraz dla siebie szansę, że wreszcie douzbieram na szkolenia. Ale marne szanse że będe po nich zarabiać tyle kasy co on. to jest kilkanaście tys.
Nie pozwalam się obdarowywać? To nie do końca tak. Ja znam jego podejście do kasy, on nie był jakiś bardzo do finansowania mnie. Czułam, że lubi wydawać na siebie ale na innych nie koniecznie.
Jak mielismy gdzies jechać to kazał mi "zbierać juz kasę" a dopiero jak mówiłam, że np w tym miesiacu nie dam rady bo mam inne ważne wydatki to mówił, że dosypie mi połowę. To wszystko nie wychodziło naturalnie.
Nie jestem za modelem kobita pachnie a facet na nią zarabia. Dlatego próba partycypowania w kosztach. Jak juz robił mi prezenty to one były jakies takie nie adekwatne do możliwości, Kwiaty za 200 zł? zegarek za 500? buty za 300. Nie jestem fanem takich prezentów, które stawiają mnie w głupiej sytuacji bo nie mogę się odwdzięczyć.
Nie wiem jak u niego jest z tą bliskością, nic juz nie wiem. Wiem, że moje odejście go zraniło. Słyszałam to.
Chciałabym, żeby było normalnie. Jak mogłam wiedzieć, ze bedzie uciekał przed relacją skoro mówił, że został skrzywdzony przez żonę iże pragnie bliskości z osobą która go juz nie skrzywdzi. Na początku nie miałam żadnych podejrzeń, że będzie taki. Mam wrażenie, ze musi mieć kontakt poprostu ze swomi byłymi. Może czuje się zobowiazany, może nie umie zrywać takich więzi. Ale wydawało mi sie, że mam prawo wymagać aby czuć sie najważniejsza. Oczywiście pomijając Syna.
Zresztą nic już nie wiem
Tak, ale strasznie wszystko mnie boli. Ciągle o tym wszystkim myślę. Rozpamiętuję. Ale przynajmniej po naszej ostatniej rozmowie, tak jak powiedział, że się ze mną żegna i życzy szczęścia to faktycznie słowa dotrzymuje i od dwóch dni cisza.
Czuję, że nie ma innego wyjścia. Nawet jeśli oskarżyłam go niesłusznie, to nie potrafię z nim żyć. Nie potrafię mu zaufać.
Naczytałam się milion różnych forów. Kobiety oskarżają takie jak ja, że są samolubne. Że rodzice powinni utrzymywać przyjazne kontakty ze względu na dziecko i jeśli nic ich nie łączy to trzeba się zamknąć. Nie umiem tak. Nie umiem po tym wszystkim zrozumieć czemu gadają wieczorami i polecają sobie fajną muzykę skoro ona go zdradziła on jej najchetniej by nie oglądał (ale dziecko) a mimo to urządzają prywatę.
Troche też zaczynam obwiniać siebie. Może gdybym miała więcej wiary w siebie to nie przeszkadzało by mi to.
Zaczynam sobie też tłumaczyć kontakty z Sandrą. Może się tylko kolegują ale nie chciał mnie ranić.
Ale juz nie umiem. Czuję, że się wypaliłam.
Dostałam mega doła. Czuję, że się do niczego nie nadaję, nie chce mi się wychodzić z domu. Ale chyba tak wyglada stan po odstawieniu narkotyków. Mam nadzieję, że to szybko minie.
Ruda, Twój żal i rozgoryczenie są uzasadnione, jednak wątpliwości, co do jego deklaracji powinnaś odrzucić.
Uwierz, on nie płacze za Tobą, jest zaskoczony i zły, bo mu się wymknęłaś, stracił ofiarę, którą jak sądził owinął sobie wokół palca.
Ucierpiało jego ego, a te krokodyle łzy były w nadziei zmiękczenia Cię. On szybko się pocieszy, zwłaszcza, że ma branie, a jeśli zwiąże się z kimś na stałe, to poszuka Tobie podobnej, uczuciowej i spolegliwej kobitki, którą sobie wcześniej urobi, a potem sukcesywnie będzie ją niszczył.
Ale to już nie będzie Twój problem.
Powracając do wątpliwości, czy Twoja zazdrość była uzasadniona. Wyobraź sobie, że jesteście małżeństwem, a on z byłą żoną systematycznie ucina sobie długie i słodkie pogawędki, kosztem czasu spędzonego z Tobą, pędzi na każde jej zawołanie, Wasze plany uzależnione są od jej kaprysów względem dziecka, a do tego wyjeżdżają razem na wczasy?!
Nawet w sytuacji, gdy byliście w związku nie będąc małżeństwem, taki wspólny wyjazd, to jak policzek dla Ciebie (nie wierzę, że się tam nie bzykali, bo czemu nie?).
A Sandra, hmm....jakoś trudno mi uwierzyć, że to on się z nią rozstał, być może babka szybko się połapała z kim ma do czynienia i zwinęła żagle. Nie da się jednak ukryć, że ta pani jest dla niego ważna, myśli o niej, opowiada, szuka kontaktu, a przede wszystkim te kontakty ukrywał przed Tobą (w sumie biedne to jego dziecko- ruch wśród "cioć" jak na dworcu).
Tak właśnie wyglądałoby Twoje życie; Ty na drugim planie, wiecznie tęskniąca, sfrustrowana i on czerpiący z życia pełnymi garściami.
Nie masz czego żałować, ani robić sobie jakichkolwiek wyrzutów.
Nie chcę mi się wierzyć, że spędził z żoną kilka dni i się z nią nie przespał. W ogóle to im więcej na ten temat myślę to przestaje mieć wyrzuty. To nie jest facet dla mnie. Ja przez skórę czuje,że robił mnie w konia. Gdyby mu zależało nie doprowadził by mnie do takiego stanu. od początku by się pilnował żeby mnie nie skrzywdzić a nie próbował jak małe dziecko na ile może sobie pozwolić. Zawsze jak się klocilismy to strasznie za nim cierpialam. Teraz się nie odzywa a ja czuję ze tak jest lepiej, że nawet gdybyśmy ze sobą zostali i zamieszkali to i tak za jakiś czas by to runelo. Zastanawiałam się dziś czy nie powinnam sprawdzić czy u tamtego wszystko ok w razie gdyby naprawdę złapał doła. Ale chyba lepiej jak się nie odezwę. Dziś w ogóle mam lepszy dzień. Umwilam się na jutro do kina, z koelga z którym spotkałam się tydzień temu. Zamierzam miło spędzić czas:) trochę czuje się ostrożnie, ale lepsze to niż siedzenie w domu i gibanie się pod sciana.
No i się pospieszylam z radością. Właśnie się odezwał.
- Paweło
- Net-facet
- Nieaktywny
Powiedz u że może wrócić ale będzie musiał robić to razem z wybranym przez ciebie facetem, podziała 
Właśnie na mnie się wyzyl że skoro daje innemu to mogę dać i jemu. I dlaczego nie chce. Jezu co za palant
Nie wiem już za bardzo jak sobie radzić. Staram się żyć normalnie, spotykam się ze znajomymi, spotkałam się jak juz mówiłam też ze swoim kolegą na jakieś piwo. Nawet ze swoją grupą umówiłam sie juz na wyjazd na narty za tydzień. Żeby tylko nie siedzieć i nie myśleć
Okazało się, że on mnie śledził. Jeździł u mnie pod blokiem samochodem o którym nie wiedziałam. Zaczął mnie straszyć znów, że moi i jego znajomi dowiedza się jaką jestem osobą.
Musiałam usunąć fejsbuka. Od trzech nocy dostaje po 200 smsów plus 100 połączęń. Zaainstalowałam sobie pare dni temu whats upa. Tu tez mnie znalazł. Twierdzi, że go zdradzałam cały związek. Zablokowałam wszystkie numery jego które miałam. Wie, który to mój kolega. Przysiagł, ż enie odczepi się ode mnie póki nie spotka nas na miescie i się nie przywita. Do innego kolegi tez się wybiera który juz kompletnie nie ma nic wspólnego z tą sytuacją. Co ja mam robić? Przeciez on zrobi ze mnie idiotkę przed tymi ludzmi. Obu uprzedziłąm, że mam taką sytuację ale on pisze też nocą do mojej matki, że mnie kryła i że zmarnowałam mu życie.
Zażądał zwrotu wszystkich prezentów, które dostałam. Zegarka, pierścionka i jakiś tam par butów. Bo na nie podobno nie zasługuję. Wypomniał mi też samochód który kiedyś od niego odkupiłam za pół ceny jak się poprzednio rozstaliśmy.
Wtedy na odchodne to on się przespał z jakąś baba, to mu nie zależało na zwrotach. Bo już miał kogoś w zamian. Pamietam, że przyznał się jak go zapytałam po rozstaniu to było kilka dni po jak wlazł do łózka jakiejś babie a teraz co on robi ?!
Oczywiście mu oddam to wszystko skoro tego chce. Własnie dlatego miałam taki mieszany stosunek do pieniedzy w tym związku i drogich prezentów:(
Dziś kupił następnego preepaida, żeby znów słac mi smsy. Ja już nie moge. jestem juz tak zmęczona:(
Ruda, trafił Ci się facet z zaburzeniami. nie wdawaj się z nim w jakikolwiek dialog. Zgłoś problem na policji, dowody masz.
Nie miej skrupułów, może gdy zjawi się u niego dzielnicowy z pouczeniem, on odpuści ze strachu, czy z obawy przed kompromitacją.
Właściwie niczego nie musisz mu oddawać ponieważ były to prezenty, ale zrobisz jak uważasz. Jednak musiałabyś się z nim spotkać, a w tych okolicznościach lepiej tego uniknąć.
Jest coś takiego, jak narcystyczny gniew (nie twierdzę, że ten czub jest narcyzem, ale każdy zaburzeniec działa według pewnego schematu, więc właściwie chyba nie od rzeczy bedzie, jesli wspomnę o tym uroczym zjawisku. On zszarga ci opinię i bedzie jątrzył tak długo, az nie przejdzie mu wściekłość. On jest teraz w takim stanie, że dym leci mu uszami z nerwów. Uraziłaś bowiem ego tego pana, a takich rzeczy lowelasy szybko nie wybaczają i nigdy nie zapominają.
Co możesz zrobić? Myśle, że powinnas pójść z tym na policję, bo nawet sobie nie wyobrażasz do czego może być zdolny taki czubek. Przed znajomymi nie świeć za niego oczami i oddaj mu prezenty- najlepiej, żebyś poszła z kims na spotkanie, by oddać mu rzeczy albo wyślij wszystko pocztą za potwierdzeniem (musisz miec swiadka, bo on może bedzie chciał zrobić z ciebie złodziejkę- narcystyczne świnie do róznych podłości mogą się posunąć, szarganie twojego dobrego imienia, to pikus w porównaniu z tym, co oni moga zrobić- to sa po proste chore i zdemoralizowane czuby, wiem jacy są, bo bazuję na własnym doświadczeniu), a potem? Potem on odpierdoli sie od ciebie, bo jak znam zycie, to do tego cuda juz ustawiła się kolejka chętnych. Kobiety są tak durne, że w głowie się nie mieści, więc chętne juz nogami przebierają czekając na swoją kolej. On może bajerowac Sandrę albo jakaś kolejną, ale ciebie i tak będzie nękał. Trzymaj się dzielnie. Wszystko to minie jak zły sen.
a potem? Potem on odpierdoli sie od ciebie, bo jak znam zycie, to do tego cuda juz ustawiła się kolejka chętnych. Kobiety są tak durne, że w głowie się nie mieści, więc chętne juz nogami przebierają czekając na swoją kolej
Musze powiedzieć Oliwia, że naprawdę fajnie piszesz. Dobrze się to czyta. I nawet w całej tej sytuacji jak przeczytałam powyższe zdanie to parsknełam śmiechem
To fakt jak sobie teraz o tym wszystkim myślę to dobrze utkwiły mi w pamięci kiedy baby same się do niego pchały. On się niby obrażał na mnie że się czepiam ale widziałam, ze chodził zawsze dumny jak paw i o sytuacjach o których normalnie bym zapomniała to jeszcze potrafił przypominać mi sto razy, żeby upewnić się że jestem świadoma jego wartości. Jak juz wspomniałam on am sporo kasy i lubi ją inwestowac w stare ale fajne samochody. Potem jezdzi nimi po miescie i puszcza muzykę na full, zeby nikt go nie przegapił (jednocześnie mówiąc, że nie lubi zwracać na siebie uwagi). Wiem, ze to egoistyczny i narcystyczny typ. Tyle, że w większości przypadków miałam na te jego głupie zachowania wypracowane już sposoby. Włącznie z jego fochami godnymi gimnazjalisty.
Co do sprawy oczywiście odwiozłam mu te wszystkie rzeczy. Dostałam już od niego potwierdzenie w smsach, że jest wszystko czego chciał.
Nigdy bym nie pomyślała, że będę musiała się zastanawiać nad zgłoszeniem na policję, osoby którą jeszcze nie dawno uważałam za najbliższą.
Chwilowo widze, że znów opadł z sił na szczęście. Pewnie nie ostatni raz jeszcze się odezwał dziś. Ale juz jakby zmęczony tym wszystkim.
Niby nie mam sobie nic do zarzucenia. Ale szarpie mną poczucie winy, że nie poczekałam ze spotkaniem się z tym kolegą na piwo i kolację zanim sobie wszystkiego nie poukładałam i nie zamknęłam całkiem spraw. Jeżeli on nas faktycznie widział to jeszcze może naprawdę przyjąć wersję, że złapałam się następnej gałęzi od razu. To nie jest prawda. I boli mnie to, że mogłam go tym zranić bo na taką świadomość nikt sobie nie zasługuje. Nawet taki narcystyczny egoista. Chciałam sobie tylko jakoś pomóc. Wyjść do ludzi jak gdyby nic się nie stało. Kolegę jak wygląda moja sytuacja też uświadomiłam. Także nie wykorzystuję go jako plastra. Ale to też nie jest recepta. Chyba muszę przeżyć swoją żałobę bez względu jaki mój ex miał faktycznie do tego wszystkiego stosunek. Ja strasznie za nim tęsknię, nawet pomimo, że nie był taki jak chciałam. Ale na szczęście mleko rozlało się juz tak, że nie ma powrotu bo koniec końców byłabym zawsze nieszczęśliwa przy nim.
ruda.roksolana, widzę, że świetnie sobie poradziłaś i jak na raize jesteś na dobrej drodze do tego, by uwolnić się na dobre od tego cuda. Super. Niech teraz inne nacieszą się tym wspaniałym menem. Jak on podjedzie jakims wypasionym antykiem z głośnym akcentem po kolejną, to matko święta, klękajcie narody. Cóż to za szpan. Cóż to za klasa. To ci dopiero panisko, a nie to, co te bidne szaraczki, które tłuką się po szosach badziewskimi samochodzikami. Ten to ci dopiero wie, że żyje i łun byle kim nie jest. Koszula w porze letniej rozpięta mniej więcej do połowy klaty, posladki ścisnięte, markowe łaszki, fryz i zapach samczy- ah, cóz to za mężczyzna tutaj jest? Ojej, gdybyż łun, chociaz raz spojrzeniem swoich pięknych oczu przysłoniętych tajemnicza falą długich jedwabistych rzęs zechciał, chociaz na chwilę spojrzeć na mnie...- ale gdzie mi tam do takiego cuda. Eh życie.
Dobrze, że oddałaś mu te rzeczy i najwazniejsze, że masz potwierdzenie w smsach, że on reklamacji nie składa. Z takimi ludźmi nalezy uważać, bo szkalowanie dobrego imienia kogos, kto w ich mniemaniu zalazł im za skórę jest ulubiona formą zemsty.
Pewnie, że takie meny rozchodza się jak świeże bułeczki. Facet nieźle wygląda, biedny nie jest, ma interesujące hobby, drogie hobby (to wielki wabik na kobiety), nie jest zwyczajnym Kowalskim, lecz na mile pachnie fantazją iście ułańską, ma gadane- wiadomo, że on długo sam nie bedzie. U narcyzów ruch w interesie musi być i jest- tak więc, gdybyś miała jakies złudzenia, to wybij sobie z głowy. Wiem, że nie masz złudzeń (nie ten etap), ale żartuję sobie troszkę. Generalnie jest bardzo dobrze, że pogoniłas tego pana.
Nie musisz mieć żadnych wyrzutów sumienia, bo niczego złego nie zrobiłaś- bez przesady. Przestań wkręcać sobie rzeczy, które nie mają miejsca. Ty będziesz katowała się, bo poszłaś z kolegą na kawę, on zostawiał cię na weekendy wmawiając w ciebie, że jedzie w interesach, ty czekałaś na niego w domu, a on weekendy spędzał z piękna Sandrą pokazując jej różne interesujące miejsca oraz to, że ma kasę. Daj sobie spokój z tym chłystkiem i idź do przodu.
Straszny człowiek:) Uderza mnie najbardziej sprawa prezentów. Tak chętnie Cię nimi obdarowywał, a potem kazał zwrócić:) Zero honoru i klasy.:)