czy on mnie zdradza

Każdy kto go pozanaje i jego wieloletni znajomi dali by sobie rękę obciąć, że nie am bardziej uczciwego człowieka od A.
Ja się czuje już bardzo pogubiona, niepewna nie wiem co mnie czeka. Nie mogę powiedzieć, żebym była wzroem do naśladowania jeśli chodzi o panowanie nad zazdrością ale nie robie mu jazd jak musi wyjeżdżać na weekendy (taka praca), albo sptykac się na jakąś impreze ze znajmymi beze mnie. Zawiódł pare razy moje zaufanie i może bym odpusciła tą sandrę ale wszędzie doszukuję się kłamstwa.
Powiedziałma mu, że już nie dam rady tak żyć, że czuję się nie szanowana (nie miał ostatnio dla mnie za wiele czasu, z sypianiem ze sobą też jakoś nie miał cisnienia - to mnie właśnie najbardziej przekonuje, że coś jest na rzeczy). Ale on mówi, że mnie bardzo kocha, że mnie nie zdradził i chce zaczaś próbowac spedzać ze sobą wszystkie weekendy, ja on dziecko i mój pies. Póbowaliśmy własnie w ten weekend, ale skończyło się wyrzuceniem mnie z domu.
Tak bardzo nie wiem co robić.
Musiałby byc naprawdę świetnym manipulantem, żeby to wszystko umiec dograć ze sobą. ale dopuszczam własnie taką opcję. Obecnie się do neigo nie odzywam, ale muszę podjąć jakąś decyzję...

Wyrzucił.. W sensie powiedział, żebym już lepiej sobie poszła jak mam mieszać dziecko w w swoje chore wyobrażenia. Że ono niczemu nie jest winne, że mu sie coś przypomniało po roku, że kiedyś sandra była, ale dziecku odpowiedzieć nie dał.
Zastanawiam się czy faktycznie może przesadziąłm zadajac szesciolatkowi takie pytanie, kiedy się widział z sandrą? Ale sam mi się pochwalił i nie dałam chłopcu poznać, że mam z tym problem. Całą atmosferę nakręcił on. Przy dziecku nakrzyczał na mnie o mieszanie go, a potem już po wyjściu z pokoju powiedział, że lepiej będzie jak sobie pójdę jak mam się tak zchowywac. W moim odczuciu to też jest nieładne co zrobił. dlatego odciełam na razie kontakt, mam do niego straszny żal. Ale nie mam na nic twardych dowodów, ciągle tylko jakieś poszlaki dlatego zaczełam się zazstanawiać czy mam prawo mu coś zarzucac na tej podstawie.

A to nie jest trochę tak, że skoro zawiódł Twoje zaufanie to powinien się postarać to naprawić...??
Moim zdaniem, nie ma czystego sumienia.... życie pokazuje, że kobiety jak mają przeczucie to zazwyczaj się nie mylą....PRZYKRO MI

Jego reakcja mówi wszystko, nie musisz już czytać tych smsów.
Człowiek z czystym sumieniem tak się nie zachowuje.
Może się (jeszcze) nie przespali, ale mają kontakt i ewidentnie coś jest na rzeczy.
Do tego kłamstwa, robienie z Ciebie zazdrosnej wariatki i przerzucanie na Ciebie winy. Dajże sobie spokój z tą parodią mężczyzny.

Tak jego dziecko znało ją dobrze, bo kiedy my się rozstaliśmy oni byli parą i spędzali dużo czasu ze sobą, wyjeżdżali na wyjazdy i tak dalej. ostatnio znalazłam nawet karton z jej rzeczami w łazience, z kosmetykami z tamtego okresu, nawet wkładki leżały, Ja nigdy takich klamotów do niego nie przyniosłam , znów zabolało ale znów to czepianie się o to co było. Rzeczy wszystkie wyrzucił. My byliśy ze sobą przed rozstaniem 1,5 roku. Poznoć poznał ją już jakiś cza spo rozstaniu. Ponoć to on ją zostawił bo go wkurzała, wiem że ona ma teraz chłopaka. Ale ja juz poprostu nie mogę sobie dac rady z tymi wsyztskimi myslami. Czuję, że intuicja mnie nie zwodzi, ale wiem jaki był mój ojciec ze swoją chorbliwą zazdrością szukał dziury w całym. pomimo, że żadnej nie było. Nie chciałabym powielać tego błędu. Kocham go0 bardzo. Ale marti mnie to wybuchowe zachowanie. Wydaje mi się, że gdyby nie  miał nic na sumieniu nie było by tak nerwowo.Smsów też by nie pokasował....

Najbardziej razi mnie w oczy to, że on wybucha wpada w gniew ale wieczorm czy dzien pozniej udaje ze jest wszystko okej, chce sie spotkac i tematu nie bylo. Gdyby faktycznie moje naruszenie bylo az tak wielkie ze trzeba by mnie było wyprosić z domu a zarzuty jego byly sluszne ze przesadzam to by mi tego tak łatwo nie darował.

Zawsze byłam trochę zazdrosna ale starałam sie jakos trzymać to w granicach rozsądku mimo, że coś mnei czasem gryzło. Związek zaraz przed tym, nie jest dobrym przykładem bo niestety byłam w nim również notorycznie oszukiwana. Ogólnie cięzko jest mi zaufać, że w to że wszytsko bedzie dobrze. Raczej myślę w drugą stronę, że napewno coś się spierniczy. ale to mohe myśli. Swojemu A ufałam jak nikomu na początku, ale przez wyjazd z ex żoną, tym mi prawde mówiąc wbił nóż w plecy bo mówił że był sam z dzieckiem. Potem była jeszcze jakaś sytuacja, z rosyjskim feksbukiem (on mówi niezle po rosyjsku). Zawsze się wypieral, że ma jakiegokolwiek. A jak dał mi laptopa do zrobienia przelewu to okazało się, że nie tylko ma feksbuka rosyjskiego od dawna ale ma rozmowy z jakimis laskami. Ja nie znam tego jezyka niestety. Cięzko mi było to zweryfikować. powiedział, że tylko szlifuje język i przeciez beze mnie nie jezdzi w tamte rejony. A z facetami nie ebdzie gadał bo go wezmą za wiadomo kogo.
Znów klamstwo.
Potem już smsy od sandry i teraz nie jestem juz w stanie zapanowac nad swoją zazdroscia i gniewem mimo, że nadal nie mam żadnego dowodu że nawet rozmawiał w niestetosowny spósób.

Moją matkę znam, spedzałam z nią mnóstwo czasu jako dziecko bo nawet była moja nauczycielka w przedszkolu. Wiem, ze tata był chory na tym punkcie.
Moje życie nigdy nei było łatwe ale mimo,że nie byłam u żadnych specjalistów to staram się mysleć o tym jak moje przejcia rzutują na moje postrzeganie. a tu czuje, ze coraz wiecej z mojej pewnosci siebie ucieka. zacyznam się porównywac do sandry, do jego byłej żony choć zawsze miałąm powodzenie u facetów to teraz w siebie nie wierzę. Ale czemu sie zastanawiam? Pozatym, jest moim ideałem, czas spedzony z nim wyjazdy, wyjścia randki. Wszystko jest idealnie. Dajemy sobei dużo przestrzeni mimo, że ostatnio zrzędzę...

CB to chyba trafione w sedno, miałam kryzys w wakacje i nie chciałam dłużej ciągnąć tej relacji po informacji o wyjeździe z ex żoną, o tym że miał dziewczynę. Miałam wrażenie, że może z sandrą coś mu nie wyszło dlatego wrócił do mnei bo ja zagroziłam, ze się z tego wypisuje.

Ale zapomniałam trochę o tym do czasu, aż zaczeło mi się wydawać , że zwiazek w którym widujemy się raz w tygodniu i żyjemy prawie oddzielnym życiem to mi juz nie pasuje. Przeciez nie znamy się od dziś, byliśmy ze sobą i myslałam, że wejdziemy własnie na jakiś wyzszy level. J
jesteśmy własnie po rozmowach, że ja juz mam dosyć i że wóz albo przewóz, albo zaczynamy razem, żyć albo nic z tego. Wiem, ż eprzezył rozwód, nie chciałam go naciskać, ale ja mam 28 lat i nie chce żyć w czymś co nie ma perspektyw(tego mu nie powiedziałam - nie jestem desperatką, nie muszę mieć dzieci, nie muszę brać slubu ale chciałabym mieć jakaś stabilność emocjonalną) Znów moja presja... Stąd jego pomysł na razie wszystkich wspólnych weekendów, żebyśmy sie dograli z Małym i z moim rozpieszczony piesełem, który dzieci za specjalnie nigdy nie uświadczył.  Zaczynam chyba faktycznie dostrzegać swoja slepotę. Wszystko rusza do przodu dopiero po mojej interwencji. Ale rusza, moze to mnie myli?

Teraz przydałaby się inicjatywa z jego strony.

Bo mu dobrze z Tobą. Bo jesteś wystarczająco ładna i dobra. Tylko jemu brakuje czegoś: poukładania w głowie.

Jak Ty walczyłaś o to, aby nie być tylko od seksu?

Pamiętasz pierwsze ważne słowa na temat Wasze relacji, jakie padły na początku? Często jest tak, że ludzie mówią nam w zasadzie dokładnie to, czego oczekują, tylko potem się plątają.

Ruda on nie traci czasu. On ma z Tobą seks, miło spędzony czas, opiekujesz się jego synem. Gdzie on znajdzie taką drugą?
Skoro żona i Sandra go nie chcą, to niby co on traci. Nie wierzę w te jego zapewnienia, że to on zerwał z Sandrą. Tak sobie to musiał wytłumaczyć, bo by mu już samoocena całkiem opadła, a wraz z nią coś jeszcze.

Skąd wiesz poza tym, na ile czas spędzany razem jest dla niego satysfakcjonujący? Może on w tym czasie błądzi myślami po ciele Sandry.

Jeśli my tu się mylimy wszyscy i on jest tak bardzo za Tobą, to jak zwiększysz tę przestrzeń między Wami jeszcze bardziej, to zawalczy. Jak to się stało, że wróciliście do siebie, z czyjej inicjatywy?

Tzn. on mówi często o swoich uczuciach do Ciebie? Że kocha?

Myślę, że to jest dobry pomysł z oziębieniem kontaktów, tylko pamiętaj, że jak Ty oziębisz, to on będzie Cię gonił i nie możesz sobie na tej podstawie nic dopowiadać ani wkręcać.
Słuchaj, niezależnie od tego, co on Ci mówi, nawet jeśli to prawda, że jest na takim etapie życia, że boi się tego seksu, bo może jest wrażliwy i boi się w pełni zaangażować przez to (najbardziej wydumana wymówka, jaka przychodzi mi do głowy i w zasadzie jedyna), to Ty musisz patrzeć przede wszystkim na to,

jak się czujesz, dokąd to Cię prowadzi.

Jak na razie widać, że w kierunku coraz niższej samooceny... Dziewczyno on się z Tobą nie chce kochać? Będziesz się długo leczyć z kompleksów, jakie to w Tobie wywołało i jeszcze wywoła. Już teraz masz fiksację na punkcie „boskiej” Sandry, a co będzie dalej... Po prostu szkoda mi Twojej młodości. Młoda, ładna lub może nawet piękna kobieta, zamartwiająca się co z nią jest nie tak, bo Pan Niedostępny Emocjonalnie nie ma ochoty na współżycie. Nieważne jest w tym momencie czy go kochasz i czy on mógłby Cię pokochać, gdyby tylko się zdecydował zaangażować. On podjął decyzję, że będzie sobie żył w oddaleniu emocjonalnym od Ciebie, mimo że mówi Ci o uczuciach, to Ty przecież wiesz, że on trzyma dystans?

Moim zdaniem on wybrał brak zaangażowania emocjonalnego, które wyraźnie widać też po braku seksu, może z Tobą by akurat nie mógł tak mechanicznie, jak to panowie zwykle utrzymują, że potrafią. Skoro wybrał to już jego decyzja i jej nie zmienisz. Ja bym się ewakuowała. Wierz mi, że po drugiej stronie tunelu jest światełko, nawet jeśli go teraz kochasz

Jedno jest pewne, czuję się okropnie.

Czytając wątek tu na forum, przypomniałam sobie, że juz dawno zdziwiłam sie czemu on ma na telefonie zdjęcie profilowe sandry z fejsbuka przy kontakcie. Skoro twierdzi, ze nie ma jej w znajomych. Najpierw twierdził, że nie ma fejsbuka, potem, że go założył do jakiś tam rajdów i go nie używa. Nie wnikałam. Ale wszystkich znajomych ma poblokowanych, żeby ich nie widzieć. Wiec to zdjęcie nie mogło się zsynchronizować bez powodu. Chyba, że to czysty przypadek. W nowym telefonie który ma od miesiaca, widziałm ze jest to samo zdjecie, keidy przedł od niej ten sms.

Czuję przez skórę, że mnie oszukuje. Nie wiem do czego doszło ale już nawet nie jestem w stanie zatrzymać żalu wobec niego który mnie zalewa.

Wiecie co jest najlepsze? Nie jestem wierząca w tego typu rzeczy, ale mam wrażenie, ze jakaś siął wyższa (przypadek) próbuje mi pomóc z odkryciem jego nielojalności, szkoda, ze nie wprost
Ale z tym wyjazdem z żoną to było tak, że byłam właśnie w takim kryzysie, łaziłam z psem bez sensu i powiedziałam "niech juz to się wszystko skończy, potrzebuje rozwiązania które pozwoli mi się uwolnić" i wiecie co? poszłam do domu, bez żadnego powodu znalazłam właśnie tego jego fejsbuka którego nie miał niby, na fejsbuku wypatrzyłam forum, na forum datę wyjazdu o którym mówił. A pod tematem wyjazdu piekne zdjecia z jego małżonką. Chciałam zniknąć, ale zaklinał się na życie swojego dziecka że on z tą kobietą nic nie robił.
W sierpniu znów prosiłam o pomoc i znów okazało się niechcący że sandra wysyłała linki, no i teraz już dużo rzeczy krzyczy.
Ale ja nie jestem tak, żeby szperać grzebać czytać jego smsmy, zreszta i tak pilnuje telefonu jak oka w głowie.

Ale wiem która to sandra, mam na nią namiar. Myslicie, że napisanie do niej z grzecznym pytaniem to już szczyt poniżenia się?
Jest jakiś sposób, żeby się przekonać? Nie się bo umysł już wie co powinnam robić. Ale co zrobić, żeby sercu to wytłumaczyc?

No nie za bardzo to brzmi jakby się starał. Ten tekst z niewyprowadzaniem z błędu jest słaby albo raczej odkrywa jego karty - gość nie ma zamiaru się wysilać.

Czyli napisał, to co wydawało się jasne: bardzo lubi spędzać z Tobą czas. Chętnie spędzałby go również z żoną i z Sandrą. Ciężko powiedzieć, czy do którejś z Was 3 ma coś więcej niż uczucia koleżeńskie.

Jak to wytłumaczyć sercu?
W obecnym momencie sytuacja jest dla Ciebie niesatysfakcjonująca, a nawet więcej, powstaje zamęt emocjonalny w Twoim życiu i Twoja samoocena spada. Bilans ujemny. Podejrzewam, że trzymasz się tej relacji, ponieważ liczysz, że w przyszłości się to zmieni. Szanse są raczej nikłe.
Po stronie plusów możesz sobie wpisać miło spędzony czas, ale tak jak już pisałam, czas miło można spędzać z przyjaciółmi... W zrównoważonych relacjach, które są satysfakcjonujące dla obu stron. No i ten seks.... oj matko. Brak mi słów. Jak już się seks pojawił, po tym jak o niego walczyłaś - zdajesz sobie sprawę jak to brzmi... - to chociaż fajny jest? Podejrzewam, że on w seksie dba głównie o swoją przyjemność.

Moim zdaniem, może się mylę, niech się wypowie ktoś z większym doświadczeniem, tracisz cenny czas. Jeśli to zerwiesz, to będzie potrzebowała jeszcze dużo czasu, żeby się wyleczyć z kompleksów i ogólnie zapomnieć. Im dłużej odwlekasz ten moment, tym później będziesz miała szansę na fajną relację z innym mężczyzną.

Widzę, że cały czas szukasz odpowiedzi na pytanie, czy on Cię zdradził. Otóż nawet jeśli nie doszło do konsumpcji, to zdradza Cię emocjonalnie. Naprawdę to nie jest najważniejsze w tym momencie. Twoja decyzja nie powinna zależeć od tego, czy jest wierny. Wystarczy, że traktuje Cię jak koleżankę, a Ty chcesz zaangażowania emocjonalnego. Macie inne cele.

Myślę, że spotyka tez się z tobą, aby rzeczona sandra zobaczyła że i on kogoś ma.
niestety, ale jesteś tu zapchajdziurą, on nawet nie UDAJE że się stara, że mu zależy.
pokazuje ci, że ma to w pompce a ty nadal lecisz na jego skinienie.

Dobrze to podsumowałaś.
Trzymam kciuki Daj znać, jak Ci poszło.

Na tym polega manipulacja: przygotowujesz się do rozmowy i masz logiczne argumenty. Już w trakcie rozmowy zaczynasz mieć wyrzuty sumienia, że próbujesz postawić na swoim.

„Zburzył się do mnie, że czepiam się że jedzie z rodziną a to nic złego”.  - odwracanie kota ogonem - przecież Tobie przeszkadza, że traktuje Cię jak odległą znajomą, a nie partnerkę i nie masz nic przeciwko spędzaniu przez niego czasu z rodziną czy znajomymi. Próbował wzbudzić w Tobie wyrzuty sumienia.

Moim zdaniem on sprawdza Twoje granice, przestrzeń
Ciężko się z taką osobą dogadać. Nawet jeśli Cię nie zdradza to zawsze będziesz miała wrażenie, że Cię zlewa albo że zdradza. On może nawet świadomie prowokować Cię do takich reakcji, żeby się upewniać co do Twoich uczuć do niego.

A czy Ty mu powiedziałaś, że oczekujesz, aby Wasza znajomość przybrała formę związku, a nie koleżeństwa z seksem? Chociaż on pewnie to i tak wie...

Tak, powinno wychodzić od niego zdecydowanie również.

Tzn. z tym nieodzywaniem się to nie wiem, każdy ma swoje potrzeby, 2 dni to nie jest długo, ale czy to znaczy, że jakbyś nie wymusiła, to by się w ogóle nie odezwał np. nawet po tygodniu?

Podsumujmy
Z Twojej inicjatywy jest:
Seks
Kontakt, gdy wyjeżdża

Z jego inicjatywy są:
Wspólne wyjścia
... (co jeszcze)?

Jakbyś zaprzestała wychodzenia z inicjatywą w sprawie seksu, to by go znowu nie było?

Raczej go nie zranisz. Moim zdaniem spłynie to po nim. On nie zainwestował dużo emocjonalnie w tę relację, więc wyjście z niej nie będzie bolesne.

Możemy to jeszcze analizować na kilka sposobów, ale rzecz w tym, że Ty chcesz zaangażowania emocjonalnego, a on nie chce.
Tak to moim zdaniem wygląda. Na piwo to on może zapraszać kolegę Ziutka. Też by nie rozumiał, czemu Ziutek się rzuca, że on z nim nie planuje wakacji ani nie spędza weekendów ; ) Ale jeśli zależałoby mu na przyjaźni z Ziutkiem, to mógłby się starać. Różnica między Tobą a Ziutkiem jest taka, że Tobie mówi, że Cię kocha, a Ziutkowi, że dobry z niego kumpel i jak Ty mu się pakujesz do łóżka to jest zadowolony, a jakby to był Ziutek...

Sory za to porównanie, ale nie wiem, jakby Ci tu jeszcze przemówić do rozsądku

Mam czego chciałam, byliśmy dziś z jego przyjaciółmi w klubie. I przyjaciel tak się nazwali ze zebrało mu się na szczerość. Powiedział że fakt że mój był z Sandra na wyjeździe po jakiś samochód ale mówi że to nie kobieta dla niego. Koniec, koniec , koniec

No niestety jest w tym dużo racji.wydawało mi się , że on po prostu taki jest. Musi mieć przestrzen. I nie można go ograniczać. Ale wczoraj przeszedł sam siebie. Ja ze złości też usunelam wszystkie smsy jakie miałam. I wczoraj obrocil to wszystko przeciw mnie. Wydziera się na mnie ze go zdradzamy i ze musi sobie zrobić badania na hiv. Nigdy mnie nikt tak nie upokorzyl. To już jest koniec, zablokowalam numer, nie mam już do tego siły. Nigdy więcej upokarzania. Dziękuję Wam za wszystkie slowa, doprowadzajace mnie do porządku. To mi pomogło zaczac stawiać na swoim niestety on tego nie zniósł. I dobrze.

Teraz to ja już sama nie wiem, może i ja powinnam iść do lekarza skoro te wyjazdy do pracy były jednak wyjazdami z Sandra. Powiedziałam mu tak, jest naprawdę na ostro. Włącznie z wyzywaniem o ku..ew i szmat. Nigdy nie myślałam że wyjdzie z niego taki gnojek. Jestem w szoku. Mogłam od razu z tego wyjść kiedy czułam ze czas się ewakuować. Obiecał ze zniszczy mi opinie .I obiecał też ze odniesie dziewczynom moich Bogu duchawinnych kolegów ze je zdradzają ze mną

Ruda, wycofaj się z tego układu (związkiem tego nazwać się nie da), ponieważ to droga donikąd. To facet ewidentnie nie dla ciebie. Przeczytałam wszystko bardzo uważnie i powiem ci szczerze, że momentami byłam na ciebie zła (że dajesz sie tak traktować), a momentami było mi ciebie po prostu żal. Facet traktuje cię naprawdę beznadziejnie- nic dziwnego, że czujesz się umordowana tym wszystkim i że masz wrażenie jakbyś dusiła się w tej znajomości.
Uwierz mi, że gdyby temu człowiekowi zależało na tobie i on uważałby, że jesteś kobietą, z którą on mógłby planować przyszłość, to dzisiaj nie miałabyś takich dylematów, jakie masz teraz. Normalnie by było, a ty na każdym kroku odczuwałabyś zaangażowanie faceta. On nie miałby problemu z tym, by usiąść z tobą i wspólnie zaplanować np. wakacje albo sprawiać, byś była szczęśliwa. Z tego, co napisałaś, ja wnioskuję, że ten chłop żyje sobie swoim życiem i kompletnie nie liczy się z tym, że ty tez jesteś jakąś tam częścią tego jego zycia, jakbyś była na doczepkę. Ile się upomnisz i ile uda ci się, jak to określasz, wydrapać, to na jakiś czas masz, jednak gdybyś siedziała na tyłku i niczego nie wymagała, to dla niego byłoby jeszcze lepiej.
Facet nie spędza z tobą weekendów- to nienormalne i ewidentnie świadczy o tym, że on swój wolny czas woli spędzać z kimś innym albo po prostu leżąc sobie w domu na kanapie (wątpię w to, by pracował w weekendy, a nawet gdyby, to przecież w weekendy on nawet nie ma potrzeby kontaktowac się z tobą. To nie do pomyslenia.
Ciebie w jego życiu nie ma, chociaz on gada ci cos zupełnie innego- albo to matoł, albo zwykły oszust. Podejrzewam raczej to drugie, bo bez przesady- ja nie sądzę, by ten facet był na tyle tępy, żeby nie wiedział, jak powinien zachowywać się facet, jesli chce utrzymac przy sobie kobietę- on doskonale wie, jak powinien się zachowywać. Jesli zachowuje się w stosunku do ciebie lekceważąco, olewająco, to dlatego, że on tak chce i bimba sobie na to, co ty sobie o nim pomyslisz- daj sobie spokój z tym panem i z jego zasrana łaską i niełaską.
Ciągał się przez jakiś czas z jakąś ładną kobietą (dalej ma z nia kontakt- podejrzewam, że on o ten kontakt zabiega i czeka aż piękna znowu bedzie do wzięcia- póki co ta druga ma jakiegoś faceta. Robisz jakies śledztwa i snujesz domysły na temat tego facet i niejakiej Sandry- to ma być związek dla ciebie?
Dlaczego on się z toba spotyka? A dlaczego miałby nie spotykac się z tobą? Przecież on nic na znajomości z tobą nie traci, lecz wręcz zyskuje np. to że pompuje swoje ego, bo bez wątpienia podoba mu sie to, że jest kobieta, która tylko czeka na jego gwizdnięcie. Tak więc on zyskuje na znajomości z tobą, a ty tracisz- tracisz swój cenny czas, zdrowie, energięi nerwy. Ciekawa jestem po co ci tego rodzaju układ. Ciągnąć tak kogos za uszy i uszcześliwiac na siłę.
Nic z tego nie będzie, bo z niewolnika nie ma pracownika.

Oby konsekwentnie i bez nawrotów. To tyle ode mnie, po przeczytaniu wątku.

Dziewczyno, a pisałyśmy skończ już wtedy to obyłoby się od tej całej szopki... czasami z boku lepiej widać niestety.
Rozumiem, że posądził o romans Ciebie i tego szczerego kolegę??

Otrzep się z tego wszystkiego i odetnij od gnoja.

Twierdzi, że koledze się coś pomieszało i chodziło mu o 2014 rok kiedy jeszcze był z sandrą w związku...
Generalnie byłąm zaślepiona ale nie w taką bujdę to już nie uwierzę.

Co do posądzenia o zdradę to nie z tym kolegą który mi o spotkaniu z sandrą powiedział tylko ukradł mi z torebki telefon, w którym notabene nic nie było. kiedyś tylko w afekcie jak mi powiedział, że pokasował smsy z sandrą to ja pokasowałam rozmowy ze wszystkimi kolegami na messendzerze. no i teraz dawno nie wchodziłam na niego i okaząło się, że jeden napisał co tam, a drugi że dojechał na miejsce (a chodziło o szkolenie dla psów, o które go pytałam) i obrócił kota ogonem, że to ja go z nimi zdradzam bo wczesniejsze wiadomosci pokasowane. Ja mam sumienie czyste. Chciałam tylko, żeby poczuł się jak ja.

Boże jaka ja byłam ślepa, dopiero teraz mi się to wszystko składa do kupy. Powiem tak, nie mam jeszcze namacalnych dowodów ale juz teraz wiem jak do nich dojsc. Ale odpuszcze sobie. wystarczająco dużo czasu poszło w cholerę. MOgę jeszcze tylko powiększyć swoj bol który i tak jest nieporównywalnie większy od stanu kiedy szłam na pożegnalną kolację i jeszcze nie wiedziałam tyle co dziś.
Kiedy dowiedziałm się o tym ze był z sandra po samochód, chciałam już pojsc do domu a on trzymal mój telefon, nie chciał mi go oddac, musiałam go szarpnąć za sweter(nawet tego nie pamietam) bo mówi ze się rozerwał jak próbowałam bronic swoich kochanków i mam mu teraz oddac 120 zł. Jezu Chryste. Klasa. No i oczywiscie kazał mi spadać wiec z mojej checi rozstania znów zrobiła się jego inicjatywa.

Czuję nienawiść, to chyba mi pomoże.
A co do gróźb to ja się go nie boję (chodziło mi tylko o pokazanie jakim jest żałosnym dupkiem), wiem o nim bardzo dużo i sama będe potrafila mu zrobic porządną krzywdę (nie wiedziałam, że kiedyś to powiem). Dlatego wiem, że zaraz ochłonie. jedyne co moze zrobić to się teraz sam wycofać, bo już chyba zdał sobie sprawę, że raczej juz naiwne źródełko w mojej postaci się wyczerpało. I tyle po jego kurde wielkim uczuciu.

Spotkałam przy okazji w sklepie jego byłą, żonę z synem. Wygląda na naprawdę miłą babkę. Zastanawiam się czy faktycznie to ona była winna, że małżeństwo skończyło się w ten sposób.

Tak, szkoda, że do myślenia nie dało mi to, że ze mną spotykał się kiedy był z Sandrą. Ci prawda to była przyjaźń ale tylko ze względu na moje zasady do niczego nie dochodziło bo on próbował.
Ale kiedy oni zaczynali a chwile po skończeniu ze mną on ją zdradzil, przyjeżdżając do mnie a ja głupia jeszcze wtedy liczyłam, ze może uda nam się coś naprawić. O tym, ze Sandra istniała dowiedziałam się już długo później, ale twierdził, że spotykał się ze mną bo nie mógł o mnie zpomnieć dlatego wmówiłam sobie jak  naiwna idiotka, że przecież mi tego nie zrobi, skoro spotykał sie ze mną z miłości a z tamtą bo probował się po mnie pocieszyć. Szkoda gadać.

Wczoraj jeszcze się dowiedziałam, że znajomi bardzo sandrę dobrze znali, lubili i nawet dużo razy wyjeżdżali we czwórkę. Mimo, że mój powiedział mi że nigdy się nie spotkali. Niby to mało ważne ale znów kłamstwo. czuję się jak idiotka. Wszyscy sobie musieli ze mnie robić jaja. Nawet ta laska jak jej się kiedyś zwierzyłam na imprezie , że boję się , że mój ma kontakt z Sandrą.

Wczoraj jeszcze miałam z już ex wymianę zdań, takich wiązanek jeszcze od niego nie słysząłam. Zrobił ze mnie najgorszą przed tymi znajomymi, kazał mi wypieprzac do swojego kochanka (może on naprawdę w to wierzy- on zawsze miał jazdy z chorobliwą zazdrością więc nie sądzę nawet żeby robił to celowo), potraktowął mnie jak śmiecia. Wczoraj przepłakałam pół dnia i byłam zdruzgotana, że odkryłam tyle kłamst a to ja wyszłam na najgorszą i zostałam potraktowana jak zdradzająca k..wa mimo, że nic nie zrobiłam.

To zrobiła osoba, którą kochałam najbardziej na świecie. Od początku, poprzez nasze długie rozstanie aż, do teraz. Nie wiem czy jeszcze kiedyś będę potrafiła się tak zakochać.

Myślę paradoksalnie, że masz rację CB. Myślę, że nie byłam plastrem. Z tego co widze to on po prostu z każdą swoją byłą stara sie utrzymywac jakąś relację. Może go to podnosi na wartości, że laski nie wiedzą jaki jest. Tęsknią za nim. Ja tak miałam po pierwszym rozstaniu, ale myślałam że jest inny. Dlatego chętnie się na te przyjazne spotkania godziłam.
Widziałam też smsy z żoną. Dalej z nią rozmawia w sposób, który moim zdaniem czysto technicznym kontaktem do wymiany informacji o dziecku nie jest.
Widziałam jak polecał jej żeby sobie posłuchała jakieś piosenki, bo wie że lubi. A ona mu pisała że leżą już sobie z synkiem w łóżeczku. Takie pieprzenie. Ale za dużo tych małych szczegółów, żeby normalna kobieta chcąca mieć też coś dla siebie w związku, mogła to znieść.
Pieprzony troglodyta.

Nie sądzę, że znajomi robili sobie z Ciebie jaja. Myślę, że oni widzieli co się dzieje; jak Tobie na nim zależy i jaki on jest nielojalny, dlatego ten znajomy wreszcie Cię oświecił.
Z tego, co piszesz, to raczej jego znajomi, więc nie dziwię się, że wcześniej milczeli, nie chcieli się wtrącać w jego sprawy i po po prostu akceptowali towarzystwo każdej jego nowej partnerki.
Domyślam się, że gdy usłyszałaś info, o tym jak oni gdzieś tam znowu razem pojechali, pobiegłaś do niego z awanturą zdradzając źródło informacji.
Kiepsko, bo przecież znajomy wyświadczył Ci przysługę.
Daj już wreszcie spokój z tym typem, już wiesz jaki jest i kim dla niego byłaś, więc po co jeszcze się szarpiesz i dalej wykłócasz?

jeśli chowa telefon to ma cos do ukrycia kobieto niedaj zrobić z siebie slurzacej ;uciekaj i to szybko jeśli dziecko myli cie z ta kobieta to znaczy ze maja kontakt ;;teraz ukrywa przed toba telefon co będzie później ci z pozoru grzeczni faceci tylko w domu niemaja o czym rozmawiać ;radze zostaw to scierwo niech lalunia bawi mu dziecko ty w domu siedzieć będziesz a on chasal będzie po budach [uciekaj ]

Postanowiłam napisać jeszcze bo mam cięższe chwile. jest mi zwyczajnie ciężko. Bardzo za nim tęsknię. Niestety w tej kwestii jest coś ze mną nie tak, bardzo szybko zapominam jak bardzo mnie ktoś uraził. Zawsze moemntalnie mi przechodzi i nie umiem się kłócić i trzymać w sobie urazy. Tak jest z każdym.

Tu też już mi emocje opadły.
Nie nie złamałam się, nadal konsekwentnie mówię mu, że to koniec ale bez wsciekłości ciężej mi o pewność swojej decyzji.
Mój mnie za wszystko przeprosił, za cąłe swoje zachowanie. Za to, że nie poświęcał mi uwagi, za to że nie traktował mnie poważnie. Tłumaczy mi, że nie spotakł się z Sandrą, że kolega był pijany i klepnął głupotę.
Twierdzi też, że zrobi wszystko żeby mi udowodnić, że jest fair wobec mnie, pozwoli mi na pelną inwigilację telefonów maili w miarę moich potrzeb, mówi tez że jak nie wierzę możemy razem napisać do Sandry.
Sama już nie wiem co o tym myśleć.
Na te argumenty ja mu mówie, że traktował mnie jak koleżankę, miałam wrażenie że z jego strony nie ma jakiejś specjalnej chemii i coraz częściej spedza weekendy poza domem, a jak zaczynałam temat że juz mamy tyule lat że trzeba zacząć coś budować wspólnie a nie spotykać sie raz w tygodniu na piwo to mówił zawsze, że musi to przemyśleć.
Jego uzasadnienie jest takie, że ciągle czepiałam sie o przesżłośc i on już teog nie ógł wytrzymać dlatego się oddalał. Fakt nie umiem odciąć przeszłości i wybaczyć do konca. W końcu pół roku od wyjazdu z byłą żoną to nie tak długo.. I dziecko myliło mnie z sandra non stop do niedawna. od kilku miesięcy się to uspokoiło.
Powiedziął, że zdał sobie z tego sprawę, że powinien się starać pokazywać mi, że jestem dla niego najważniejsza. Mówił też, że jest zdecydowany ze sobą zamieszkać. Chce mi pokazac, że jest fair.
Nie zgodzilam się na to wszystko, nie mogę tej sandry przepracować. Ale nie mogę też przepracować tego, że jest taka szansa, że się z nią spotkał za moimi plecami.
Obiecał mi już wszytsko czego tak bardzo chciałam przez te ostatnie pół roku.
Myslicie, że to możliwe żeby coś do niego dotarło? czy to zmiana na chwilę?
Dodam, że nigdy nic złego się między nami nie działo. Te wyzwyiska przy tej kłotni to był ewentement. Nie byliśmy patologicznym związkiem.
Nie wiem co o tym wszystkim myśleć.

Dziewczyno, zablokuj jego numer. dlaczego w ogóle wdajesz się z nim w jakieś głupie gadki.
I jeszcze jedno - szanuj się.

Puść tego faceta wolno. Niech on sobie mysli, mysli, myśli i moze cos w końcu wymysli? Łaskawca z niego.
przeczytaj sobie jeszcze raz to, co napisałas na temat tego człowieka, przypomnij sobie, jak się czułas po drodze, gdy działo się to wszystko i uświadom sobie przede wszystkim,że masz do czynienia z człowiekiem niegodziwym, a może wtedy pozbedziesz się złudzeń, co do niego.
Nie wiem dlaczego on chce dalej zawracać ci głowę, dlaczego tak uczepił się ciebie, ale ja nie dawałabym nawet funta kłaków za znajomość z takim gostkiem.
Jesli zmięknie ci serce i faktycznie wrócisz do niego, to za kilka tygodni będziesz miała dokładnie to samo, co było do tej pory i od czego uciekłaś.
Daj znać jaką podjęłaś decyzję.

Raczej próbuje być silna. Jeszcze nigdy w związku z nim tak bardzo nie postawilam na swoim. Żałuję w ogóle, że od początku chciałam dla niego zawsze jak najlepiej zamiast myśleć głównie o tym czego ja chcę i co jest dla mnie dobre . Wydaje mi się , że może miałby do mnie szacunek i inaczej by się to wszystko potoczyło.
Od miesiąca zaczęłam dostrzegać w jakiej czarnej dupie jestem. Mam prawie 30 lat i żadnej pewności co będzie jutro . Mam faceta, którego tak bardzo chciałam znów zdobyć ale on wcale nie miał potrzeby się starać. Coś we mnie pękło już miesiąc temu i zaczęłam mu mówić co myślę. Spotykać się kiedy mi się podoba i nie przejmować się jego fochami. Nagle chyba wielkie zdziwienie go dopadło bo stracił kontrolę nad sytuacją. Wtedy to on zaczął wychodzić z inicjatywą. on się sam pierwszy odzywal po swoich własnych fochach. Ale jeszcze bez przepraszam.
Ja poczułam, że muszę odzyskać siebie i może nawet by się udało gdyby nie ta dobitka pijanego kolesia o Sandrze. Dlatego miotaja mną takie sprzeczne uczucia. Każda z Was pewnie nie znalazła się tutaj bez powodu. pewnie każda musiała zrezygnować kiedyś w życiu z czegoś cennego. wiecie zatem, że to nie łatwe, ale ja probuje.
Nie wiem czemu on się tak uczepil. Opcje są dwie, albo go zabolało ego bo z tego co zauważyłam to zwykle on w życiu decyduje czego chce i raczej to dostaje. Jest bardzo zaradnym gościem. ma swoją firmę i ogólnie bardzo daje radę w życiu.
Druga opcja, że może faktycznie coś tam do mnie czuje ale pozwoliłam sobie już na opinie dziewczyny z którą wszystko może zrobić.
Nie jest łatwo. Dzwoni prosi lamiacym się glosem. Dostałam już ze sto zdjęć z jego wyjazdów potwierdzających ze był z tatą i robił to i to.
Dziś już się zastanawiałam czy on ojca na zdjęcie nie wkleił photoshopem.
Jednego czego w tym związku na pewno nie ma to zaufanie.
Na razie czuje, że nie dam już rady żyć tak jak było więc każe mu przestać dzwonić. Tylko gruntowna zmiana dawała by szansę na to, żebym mogła wrócić. i pewnie wrocilabym gdybym miała 24 lata. Ale zaczyna mi być szkoda zycia. Dzięki Wam że mi tluczecie do głowy. Nie ukrywam , że czytam to za każdym razem kiedy jest mi gorzej i znów wracam do trzezwego myślenia...