Co by was zmotywowalo do posiadanie wiekszej liczby dzieci?

Mi także wody odeszły koło 24 i przed 14 dopiero urodziłam.. skurcze parte zaczęły się koło 12 były tak słabe i krótkie że nawet nie zdążyłam przeć więcej niż jeden  oddech.. położna tylko komentowała słowami "znowu będę się piperzyć do 15 etc."
Niechce więcej dzieci, a napewno nie rodząc w polsce... never, takie traumatyczne przeżycie, dodatkowo zero pomocy chociażby w pomaganiu karmić, od razu po porodzie dali małego do cycka i tyle widziałam położna.. jak nie chciał chwytać w drugiej dobie piersi, inna położna z całej siły złapała go za kark i przyparła do piersi.. synek zrobił się siny i strasznie płakał - mówiła że to NORMALNE.

Jeśli zdecyduję się na drugie, czy kolejne napewno nie odbędzie sie w polsce, już nigdy więcej !

Wyglada mi na to ze Polska lezy na lopatkach i kwiczy cienkim glosem jesli chodzi o zachecanie do rodzenia i dziecio-przyjazne srodowisko....

Uff, na szczęście będziesz mogła dzieci sobie odpuścić. Przynajmniej do czasu aż zrozumiesz, że dziecko, to nie flaszka gorzały czy maść na odciski...

No albo bardzo tania opiekunka najlepiej z Somali

No wśród 6-4 latków jest chwilowy wyż. Moje dziecko się załapało ( na wyż) więc już do przedszkola państwowego- nie( przedszkoli jest mniej, podobnie jak i szkół, bo likwidowali. W obecnych rocznikach szkoły dwuzmianowe to norma, w niektórych rejonach zastanawiają się nad 3- masakra). W sumie to i dobrze- po ostatnich zmianach- cieszę się, że chodzi do prywatnego, bo ma mnóstwo zajęć dodatkowych, z których wybraliśmy te które go interesują.

Nic by mnie nie zmotywowało do posiadania kolejnego dziecka. Może to sprawić tylko wpadka.

Muszę przyznać, że się trochę z bbasia zgadzam. Oczywiście, trzeba brać finanse pod uwagę, ale mam wrażenie, że ludzie myślą tylko o kasie w kontekście dzieci. A to już przesada. Każda sytuacja jest inna, ale z moich obserwacji wynika, że ludzie nie decydują się na dzieci głównie ze względu na wygodę. Większość ludzi nie wyobraża sobie, że musieli by zrezygnować przez pewien czas ze swojego hobby, z comiesięcznego wyjścia do kina, z cotygodniowych, suto zakrapianych imprez itp.
Powiedzmy sobie szczerze: nasi dziadkowie płodzili dzieciaki na potęgę, a wtedy (lata 40, 50 i 60) bieda była o wiele więszka niż dziś. My nie chcemy płodzić dzieciaków głównie przez wygodę i chore ambicje (oczywiście każde dziecko obligatoryjnie musi chodzić na dodatkowy język, na basen, najlepiej jak gra na jakimś instrumencie, no i musi minimum 2 razy do roku mieć jakiś wyjazd, jak nie ma iPhona to jest tragedia).
Mój tata pierwszy raz zobaczył morze jak miał 30 lat. Moja mama jak miała 20 lat. Nie było kasy, w wakacje musieli pracować jako dzieci by zarobić na podstawowe potrzeby. Jako małżeństwo z początku byli raczej ubodzy- a i tak zdecydowali się na czwórkę dzieci.
Więc reasumując: na pewno aspekt finansowy jest zauważalny, jednak bardziej znacząca wydaje się wygoda, chęć realizacji siebie (co często oznacza zwykły egoizm).

A właściwie to co złego jest w nocnej opiece przedszkolnej czy nawet zloblowej? Masz jakieś dowody na to, że dziecko spedzajace kilka nocy raz na 2 -3 tygodnie a i pol dnia z matka ucierpi na tym psychicznie bardziej niż dziecko spedzajace pol dnia w przedszkolu i raptem 3-4 godziny z matka wieczorem?

Nocne przedszkole to nie znaczy, że dziecko spędza w nim po 12h.
______________
(BTW - za czasów PRL istniały nawet zlobki i przedszkola tygodniowe - dzieci były zabierane do domu tylko na weekend. Przedszkola nocne też były. Nie jest to wynalazek naszych czasów.

Rozwiązań tej sytuacji jesst niewiele - albo takie przedszkola powinny powstać - bo jest na nie zapotrzebowanie, albo nie należy oczekiwać, ze ludzie zarabiający niewiele zaczną sobie rodzic dzieci na peczki.

Ile masz dzieci?

Jedno dziecko na razie. Żona chce z drugim jeszcze poczekać. Dla mnie optimum to 3-4 dzieciaków, żona chce tylko dwójeczkę. Nie chciałbym zrobić dziecku krzywdy i nie dawać mu rodzeństwa. Niestety 90% jedynaków mi znanych to typy aspołeczne, osobiście jedynaka poznam z daleka (mam tylko jednego kumpla- jedynaka, który jest w 100% normalny).

hehe ja wypowiadam się tylko za siebie uczę się otrzymuje z tego tytułu rentę 900 zł mój facet pracuje na czarno 1000 płacimy za samo mieszkanie drugie tyle musi nam starczyć na wyżycie naszej 3 ....nie jest to jakieś dno ani sielanka ale nie powiem jest w cholerę ciężko bo jesteśmy sami sobie.Dziecku nie powiem -nie mam na jedzenie czy buciki i trzeba być tego świadomym !!!! Moja rodzinka jest dla mnie najważniejsza ale pieniądze są potrzebne aby było nam dobrze proste . I podejrzewam dużo ludzi tak ma żyje od 1 do 1 dając sobie rade ale z 1 lub 2 dzieci...bo nikomu łatwo nie jest dlatego jest mniej rodzin wielodzietnych z własnego wyboru......ja tam dziecko jeszcze 1 bym chciała bo wiem że sobie poradzimy ale na więcej dzieci nas po-prostu nie stać....a psychicznie też bym nie chciała....z musu bym sobie poradziła ale szczerze nie chce mieć więcej niż dwójkę dzieci .

Gamble jestes facetem wiec inaczej na to patrzysz -kobieta rodzi nie spi karmi ubiera slyszy mamo to mamo tamto mamo siamto i owamto facet jest z boku pomaga lub nie ale i tak wszystko jest na mamy glowie a kobiety nie chca byc tylko kurami domowymi w garach i pieluchach...dziecko to skarb milosc ale i potezne wyzwanie dla mamy wiec nie dziw sie ze chce miec zona tylko 2 dzieci bo to i tak mega wysilek obowiazek psuchiczny i fizyczny.....egoista bym cie nie nazwala ale w duzej mierze nie wiesz nierozumisz punktu widzenia kobiety a wymagasx bo TY chcesz.....odpusc bo bycie wiecznie zmeczona msmuska gromadki dzieci kura domowa nie jest fajne i mysle dziewczyny ze zgodzicie sie ze mna

To plus duzy ze pomagasz zonie . Niestety niewielu takich facetow choc powoli coraz wiecej mezow partnerow zaczyna pomagac jak mowie ja wypowiadam sie tylko za siebie dla mnie dwojka to maximum z kwesti finansowych i psychicznie

Skłoniłby mnie czas. Gdyby go można było trochę cofnąć.
Mam dwoje dzieci, żałuję, że nie więcej.

To jest demonizowanie studiów. Moi rodzice - nauczyciel i inwalidka/rencistka wysłali na porządne studia trójkę dzieci. Fakt, że to demonizowanie bierze się w dużej mierze z tego jak dziś rodzice traktują swoje dzieci, w zasadzie już dorosłe. Obserwuje to u swoich znajomych, którzy mają dzieci na studiach. Włos mi się na głowie jeży kiedy widzę jak te dzieci wiszą na rodzicach. Zawożą, przywożą, szukają mieszkania itp. Ja i wszyscy moi bracia studiowaliśmy daleko od domu, bracia bliżej, ja najdalej. Moi rodzice nigdy nie widzieli mojej uczelni, gdzie mieszkam. Sam załatwiałem wszystkie sprawy z akademikiem, sam jeździłem koleją z ciężkim plecakiem i reklamówkami z żarciem. Dostawałem wyliczoną kasę na jaką było stać rodziców i musiałem sobie dać radę. Nauczyłem się gospodarować pieniędzmi, nauczyłem się, że jak chcę mieć swoje przyjemności, to muszę sobie na nie zapracować. Miałem stypendia, dorabiałem. Dało jakoś radę. Zresztą wiem, że podobnie studiowali moi rodzice i ich rodzeństwo. Ja wiem, że nie każdy da radę się dostać na dobrą, państwową dzienną uczelnię, no ale uczyć się trzeba było. A dziś wygląda mi to na hodowanie pokolenia pełnosprawnych społecznie inaczej.

Dla mnie rodzicielswo to rezygnacja ze zbyt wielu rzeczy.
Z nauki, z niesienia pomocy potrzebujacym, z pracy w wymiarze w jakim pracuje, a takze z czasu wolnego i rozrywek  - ale to akurat mozna wcisnac w bycie rodzicem.
Czy jest egoistyczne, ze czlowiek cale zycie uczy sie i jest osoba ktora wie o wielu rzeczach, ktora rozumie swiat wokolo siebie i jego historie?
Czy jest egoistyczne , ze ktos pracuje bardzo duzo i zarabia pieniadze?
Czy jest egoistyczne ze ktos ta wiedze i te pieniadze przeznacza na pomoc tam gdzie pomoc jest potrzeba. Zwierzetom i ludziom, ktorzy juz na tym swiecie zyja i zyja w glebokiej niedoli?
Posiadanie dzieci w pewnym sensie jest egoistyczne w rownym stopniu, przekazanie genow, cieszenie sie z rodzicielstwa, robienie sobie milego nastroju efektami wychowania, usmiechami dzieci.
Adoptowanie sieroty albo kilku to jest pozbawione egoizmu, bo na tym swiecie jest nas tak wiele, tak wiele ktorzy cierpia.
Gdyby kazdy byl taki 'nie egoistyczny' i mial 4 dzieci i byl dobrym rodzicem. Nie byloby wybitnych odkryc, nie byloby naukowcow ktorzy poswiecaja zycie wynalazka zmieniajacym swiat, nie byloby osob ktore cale zycie poswiecaja pomocy innym, nie byloby zadnego rozwoju.
Bo nie jest prawda ze da sie byc cudownym, obecnym rodzicem i jednoczesnie miec pasje i ogromne poswiecenie dla pracy, nauki czy czegokolwiek innego.
Taka pasja , taka praca ktora prowadzi do czegos ma ogromna cene, zabiera czas, mysli. Wszystko.
Sa ludzie stworzeni do bycia rodzicami. I sa rodzicami cudownymi, jak moja babcia.
Ale sa ludzie stworzeni do innych rzeczy. I nie stoja oni nizej w zadnym stopniu, ani wyzej.
Wiec mowienie, o wygodzie i egoizmie.
Mamy jedno zycie, moze 70 moze wiecej lat na tym swiecie. Nie nam wybierac za kogos i nie nam krytykowac jak ktos chce to zycie spedzic.

Co do wolnych wyborow - miec dzieci i ile  to zgadzam sie, wolna wola.

Ale z tym robieniem sobie dobrego nastroju przez usmiechy dzieci, to chyba jednak nie trafilas. To nie jest to samo co kupienie nowej pary butow czy pozarcie paczki belgijskich pralinek, usmiech dziecka jest czyms nieporownywalnym. Matki slepo kochaja dzieci, dzieci kochaja bezwarunkowo matki - nie zawsze niestety ale takiej czystej radosci jaka daje usmiech czy przytulenie sie dziecka nie mozna nazwac wywolywaniem nastroju.

Też uważam że wszystko da się połączyć mino że ma 3 -je dzieci nie nie uważam że coś mnie w życiu ominęło że z czegoś musiałam zrezygnować mówię tu o rzeczach na prawdę istotnych.
A to że mam dzieci ciągle motywuje mnie do nowych posunięć żeby należycie zadbać o ich przyszłość.
Dla mnie bohaterką jest moja babcia zasuwała na 2 etaty: sprzątając w biurze, potem cały sezon w polu u gospodarzy, a zimną robiła swetry na sprzedaż i dzięki swojej pracy wykształciła 2 mgr. inż i jednego mgr (w tym mojego ojca) I jak opowiadała nic ją nie ominęło, chodziła na zabawy, trochę zwiedziła świata co prawda jeździła do rodziny ale nawet  w Petersburgu była

Ale powiedz mi - tak sobie wyobrazasz idealne życie kobiety? Zasuwać na dwa etaty przez pol życia żeby wychować trójkę dzieci?
Abstrahując od twojej babci osobiście, to czy ttakim kobietom należy się jjakis większy szacunek niż tym, które wychowaly po jednym?

W naszej świadomości wciąż pokutuje ten obraz matki-polki poswiecajacej się dla wychowania dzieci.

A ja nie chcę się poświęcać i wulgaryzm od świtu do zmroku dla trójki! Ja wolę mieć jedno i pracować normalnie a na dodatek mieć czas dla dziecka.

A na drutach to sobie porobie hobbystycznie, a nie po to, żeby dożyć do pierwszego.

Mussuka całkiem jasno napisała, sądzę, że ty to źle zinterpretowałas.

A co do tego życia w wygodzie - ja nie rozumiem co w tym złego? To jakąś zasługa dla społeczeństwa urodzić 5 dzieci, ze należy się w imię tego wyrzekac wygod?
Mam sobie kupić chate na wsi z wychodkiem na podwórku, bo mnie na więcej nie będzie stać, ale za to będę mogła mieć 5 dzieci?

Mam wrażenie, że to jest taka zakamuflowana zawiść - "skoro ja się mogglam poświęcić i wychować troje dzieci kosztem wielu wyrzeczeń to jakim prawem ty rezygnujesz z dzieci by moc balowac!".

Tak jak tobie nikt nie KAZAŁ rodzic tylu dzieci, tak ty nie krytykuj innych jeżeli dzieci mieć nie chcą. Chociażby dlatego ze rano lubią długo spać.

Dążenie do tego, żeby dzieci miały lepiej jest akurat godne pochwały. Chodziło mi raczej o to, ze posiadanie dzieci kosztem znacznego obniżenia standartow własnego życia już tak chwalebne nie jest.

Twoja babcia była w sytuacji jak miliony kobiet w tamtym czasie - miała tyle dzieci ile jej mężowi udało się splodzic. I sztuka było te dzieci wyprowadzić w dorosłość - skoro już się je miało.

Ale dzisiaj kobieta nie musi mieć tylu dzieci ile "los" chce - może sama decydować. I nawet jeżeli z lenistwa nie chcę mieć kolejnego (lub żadnego) to jej sprawa. Wolę jedno szczęśliwe dziecko niż 3 mających zgryzliwa matkę. Ty masz cierpliwość do trójki. Ja nie

A ja sobie cenie ludzi ,którzy żyją tak jak oni sami zdecydowali, a nie tak jak im ktoś nakazuje,nawołuje czy przekonuje.
Osoby, które nie maja zamiaru posiadać żadnego potomstwa mają do tego pełne prawo . Nawet jeśli zarzuca im się wtedy wygodnictwo , to cóż w tym złego ,że preferują wygodnictwo w swoim prywatnym życiu i nie są zdolni aż do takich poświeceń jak wielodzietne rodziny?? Hoolaa, proszę autorytetu z nikogo nie robić, aby ktoś miał obowiązek opierać się na innych .Wychodzi na to ze  bezdzietni albo rodziny z jedynakiem powinna czerpać wiedze i brać przykład z rodziny z np.  6 dzieci- chore .A takie przesłanki da się wywnioskować, również w tej dyskusji .
Ktoś się lubuje w własnym umiarkowanym egocentryzmie czy  ZDROWYM egoizmie, lub własnym zachowanym ROZSĄDKU (nie porywając się z motyką na slonce ,jeśli czuje ze go to przerośnie) wyrzekając się wielodzietności czy ogólnie dzietności to nie można tego potępiać ani obrażać, wyzywać. Zdarzały się nawet tutaj na forum bardzo obraźliwe epitety na takie osoby

Co do Rządu , od dawna zaczyna mnie to bardzo irytować, ze rząd zbyt natarczywie zaczyna wścibiać nosa w ludzkie prywatne osobiste sprawy i decyzje. Nawet pod kołdrę zaglądać .W każdym aspekcie życia czyjego prywatnego  daje sobie prawo do ingerowania i nawolywania, przekupywania czy wręcz na sile wciskania  swoich  fanaberii, które nie maja nawet zapewnionego podłoża, tylko na swoich zapewnieniach zaczynają i na tym się kończy

edit: To co Iceni napisała to wlaśnie do tego nawiązałam w powyżej ,ja również nie pojmuje takiego  podejścia  i się z zgadzam w poniżej zacytowanym  fragmencie .Popieram

"""Mam wrażenie, że to jest taka zakamuflowana zawiść - "skoro ja się mogglam poświęcić i wychować troje dzieci kosztem wielu wyrzeczeń to jakim prawem ty rezygnujesz z dzieci by moc balowac!".

Tak jak tobie nikt nie KAZAŁ rodzic tylu dzieci, tak ty nie krytykuj innych jeżeli dzieci mieć nie chcą. Chociażby dlatego ze rano lubią długo spać."""

Wiem o czym piszesz, żadna nowość. Wiele osób nie potrafi pojąc ani okazać zrozumienie (nie chodzi mi o poparcie, wystarczy zrozumieć) że są ludzie, którzy nie chcą mieć potomstwa i to jest przemyślane z wielu powodów osobistych, począwszy od bariery emocjonaln. psych. również po nie wydolność finansową ( i tu nie mam na myśli luksusy)

NIE każdemu rola rodzica  jest pisana i to powinno być brane pod uwagę .Dla jednych dziecko to szczęście, cos co nadaje sens ich zyciu a dla drugie osoby utrapienie i problem a sens znajduje w czym innym i realizuje, spełnia  się w innych dziedzinach ,aspektach życia niż rodzicielstwo  .Taka prawda

Jak coraz częściej patrzę na moja znajomą z pracy  jaki ona ma pogardliwy stosunek i niedbałe podeście do własnego syna zaryzykowałabym, ze dziecko oddycha z ulga kiedy jest pod opieka kogoś innego , takiej to bym nawet chomika na 2 dni nie zostawiła pod jej opieką, (wie o tym) no ale t już inny temat

Snake, ja po prostu mam niestandardowy czas pracy, ale nie pracuję na nocki. Moje hipotetyczne dziecko spędzałoby tyle samo (jeśli nawet nie mniej) czasu w takim żłobku, co jego rówieśnicy w żłobku tradycyjnym, tyle że w nieco innych godzinach.
Wygląda na to, że wyciąganie dziecka z łóżka o 5/6, żeby zdążyć zawieźć je do żłobka, a później samemu do pracy i odbieranie je po południu jest ok, ale zaprowadzenie dziecka do żłobka na popołudnie, czy nawet wieczór już czyni jego rodziców osobami, które nie powinny mieć dzieci.

No o to właśnie mi chodziło.. przecież jeśli powiedzmy ojciec pracuję do 20-22 a matka zaczyna pracę koło 18.. i nie mają nikogo do pomocy (a niania w grę nie wchodzi z różnych powodów) to według was co jest takie złego w żłobku w którym dziecko jest napewno mniej niż w tardycyjnym tylko że w późniejszych godzinach.. ludzie chcą żeby matki nie siedział w domu tylko szły do pracy, nie żerowały na państwie jęsli są samotne ale jak nie mają nikogo do pomocy a muszą iść później do pracy .. to jak mają to robić?
Po prostu nikt nie zrozumie tego, dopóki swoich dzieci mieć nie będzie i nie będzie w takiej sytuacji.. praca, i kasa na rachunki, wydatki czy dziecko.. ale bezrobocie i nędza..

edit: Po za tym nie każda para decydująca się jest patologią.. teraz mają kasę, dziecko, szczęście za kilka lat coś może się wydarzyć i kasy nie będzie i potem ludzie mówią "to po co se dziecko robili jak ich nie stać.. "

Policzyłam na podstawie mojego i męża grafiku ile nasze ewentualne dziecko spędziło by czasu w takim żłobku w tym tygodniu: 18 godzin. (zakładając, że żłobek jest w okolicy naszego osiedla). Tyle tylko, że te godziny wypadałyby na popołudnie i wieczór.

Edit: Policzyłam też na tamten tydzień, żeby nie było, że fartem akurat tak się ułożyło. I wyszło dokładnie tyle samo.

A normalne dziecko którego rodzice pracują rano? Od 5/6 do 15/16 to ile godzin? Razy 5 dni w tygodniu.. prosta matematyka.. ale NIE.. bo przeciez złobki i przedszkola całodobowe to nie są noclegownie..

Córka Einsteina zmarła w dzieciństwie na szkarlatynę. Syn był chory na schizofrenię. Chcesz powiedzieć, że to przez ojca? Śmiała teza.
Relacje Einsteina z jego pierwszą żoną raczej nie miały związku z "uprawianiem" przez niego nauki. Chyba, że przez to, że przyczyniła się do jego prac. Nie potwierdzone, choć osobiście, jako kobiecie, byłoby mi miło tak twierdzić.

Fakt, że większość naukowych odkryć jest dokonywanych przez mężczyzn, ale to chyba nie dlatego, że kobiety muszą się zajmować dziećmi i na naukę czasu nie mają.
Wskaż wybitnych naukowców-kobiety, które dokonywały odkryć, poświęcając się dla nauki, rezygnując z posiadania rodziny, dzieci.
Ja na początek mogę wskazać taką wybitniejszą, która dzieci posiadała - Skłodowska-Curie.

Luc, ja nie powiedzialam , ze nie mieli dzieci.
Miec dzieci to ja tez moge i kazdy moze.
Brat mojego dziadka jest bardzo slawnym chirurgiem. Myslisz, ze kiedy on siedzial z dziemi? Jak byl na kongresie w Japonii, albo w Nowym Jorku albo w innym miescie?
A moze wtedy kiedy pisal ksiazke z asystentem w swoim gabinecie? A moze wtedy kiedy operowal? Albo kiedy zajmowal sie prowadzeniem swojej kliniki?
Ze niby wstawal noca do dzieciaka, jak mial ciagle operacje albo spotkanie? Ze niby bawil sie z dzieckiem jak byl za granica tygodniami? Jak testowal nowe metody operacji?
To, ze maja dzieci Luc to nie ma znaczenia. Takie zycie wiele zabiera. Maja dzieci z powodow egoistycznych, bo chca. Dzieci widza czasem w wakacje i tak naprawde nie maja czasu nawet myslec o ich problemach czy rozterkach, bo sa zajeci praca wieksza i wazniejsza.
Moi kuzyni by mogli Ci opowiedziec jak to jest miec ojca tego typu. Ojca ktory ich kocha, ktory na nich nie podnosil glosu, nie byl apodyktyczny, ani nawet nie mial chorych ambicji. Ale ojca, ktory ma wielkie zobowiazania w swiecie nauki, tak wielkie ze nie jest w stanie siedziec przy lozku syna kiedy jest chory na raka.
Nie da sie pogodzic dzieci z kariera. Albo jedno albo drugie ZAWSZE cierpi, mniej czy bardziej.
Wiele znanych aktorek to przyznaje. To mit i bzdura. Wtedy dzieci maja jednego rodzica bardziej a drugiego mniej.

I chyba oczywistym jest, ze majac dzieci ma sie utrudniony dostep do nauki czy rozwoju. Jesli nawet z dzieckiem spedzi sie kilka godzin dziennie, to w tym czasie ktos bez dziecka moze sie uczyc.

Robienie sobie dzieci jest tak samo egoistyczne jak nie robienie. Smiesznym wiec jest wysuwanie 'egoizmu' na pierwszy plan.
Wszyscy macie dzieci, bo chcecie. Bo kobieta czuje ten zew do macierzynstwa, bo chce miec kogos do kochania, bo chce byc kochana, bo chce byc w zgodzie ze swoja natura, bo chce sie spelniac jako rodzic. I to samo z mezczyznami. Nie robicie dzieci dla panstwa, nie dla spoleczenstwa, nie dla swiata.
Takie argumenty wysuwa sie bo tak jest wygodnie, a nie dlatego ze to prawda. Prawda jest taka ze komus sie marzy bobas i bycie mamusia/tatusiem i opiekowanie sie kims. I jest to marzenie egoistyczne tak samo jak marzenie o pieniadzach. A czasem bardziej egoistyczne jesli sprowadza sie dzieci na swiat mimo biedy, albo jakis chorob genetycznych, albo wtedy kiedy jest sie beznadziejnym rodzicem.
Zachcialo mi sie kiedys dziecka i mialam sny o tym i mysli.
Gdybym byla egoistka to teraz mialabym dziecko juz w domu.

Wg zwolenników wielodzietności wygląda to tak:

bezdzietność( no i małodzietność) = egoizm, hedonizm, materializm, pustka

wielodzietność= altruizm, prawdziwe wartości, duchowość(?).

Czyli reprodukcja i rozsiewanie swoich genów, uleganie własnemu instynktowi- jest chwalebne. Nie możesz żyć po to żeby pisać wiersze, musisz kopulować by zaludnić Ziemię:)

Czyli jesteśmy głupsze:)