Gdzie znaleźć normalnego i zamożnego faceta- nie megalomana! :)

Wyjedź do Arabii Saudyjskiej, albo Emiratów Arabskich.
Tam jest dużo facetów z kasą.

A co powiesz joli na taką teorię, że aby znaleźć faceta marzeń trzeba się nad tym napracować? Co powiesz na to, że czasami pracuje się i pracuje, niby nie ma rezultatów, a potem los tak nagle zakręca, że akurat twoja i tego wymarzonego gościa ścieżki się skrzyżują? To taka filozofia życia... można by powiedzieć "arbeit mach frei", choć to hasło jest wpaczone przez reżim.

Z całym szacunkiem, ale związek dwojga ludzi nie polega na dublowaniu swoich umiejętności i stanu posiadania, ale na UZUPEŁNIANIU SIĘ.
Mam koleżankę, jest bardzo energiczna i wysoko postawiona w hierarchii dużej firmy. Jej mąż pracuje jako kucharz. Ona zarabia dużo więcej od niego, ale pieniądze, które zarabia idą na potrzeby RODZINY. Mąż jest gatunkiem domatora. Dba o ich dom i dzieci. Uzupełniają się doskonale. On kocha ją, a nie jej pieniądze. Do dzisiaj nosi ją czasami na rękach (sam widziałem ). Facet zarabia mniej, ale w sprawach rodziny on jest głową domu i jego Pani nigdy tego nie kwestionowała. Myślę, że parsknęłaby śmiechem, gdybym zapytał czy nie ma problemu z tym, ze jej mąż nie może zaprosić jej na ekskluzywne wakacje. A na święta, urodziny itp. okazje kupuje jej drobiazgi, z których jest zadowolona.
Wybacz, ale Twoje hasło o tandecie na prezent trąci pogardą dla osób mniej zarabiających.
Ja zawsze "utrzymywałem" swoje Panie. Bardzo wkurzało mnie, gdy któraś kupowała mi (za moje pieniądze) drogi prezent, który nie był mi do niczego potrzebny. A mogła zamiast tego założyć czarne pończoszki i zrobić... wiele przyjemnych rzeczy, na które normalnie miała małą ochotę .

Sorki, ale nieco spóźniłaś się z szukaniem takiego mężczyzny.
35-letni bogaty, energiczny w typie rodzinnym znalazł swoją boginię już jakieś dziesięć lat temu i szansa na to, że będąc nadal typem rodzinnym porzuci swoją żonę i dziecko jest zerowa.
Tobie do wyboru zostały odrzuty, które albo są życiowymi pierdołami, albo szukają rodziny, aby zamienić rodzoną mamusię na nową mamuśkę.

Nie gniewaj się, ale nie jesteś też najmłodsza. Ja mam jakieś dziesięć lat więcej od ciebie i spełniam dużą część Twoich wymagań. W zeszłym roku udało mi się wygrać z chorobą. Zacząłem odtwarzać swoje życie od nowa. Rozglądałem się za jakąś kobietą w moim wieku. Po pół roku odpuściłem i zacząłem spotykać się z dwudziestoparolatkami. Pomimo trudnej sytuacji finansowej i (jeszcze przez pewien czas) zdrowotnej nie narzekałem na brak powodzenia. Poznałem piękną 25-latkę i próbujemy coś razem poskładać .

35-letni inteligentny, bogaty i rodzinny facet będzie miał do wyboru stado dwudziestoparolatek bez zobowiązań i przeszłości zainteresowanych założeniem z nim rodziny i 32-latkę po przejściach, dominującą, zaborczą i pytającą go o stan konta.
Zgadnij kogo wybierze

Masz pewne szanse u mężczyzn w moim wieku: rozwodników (bo żonie się znudziło), wdowców, ale tych jak przeczytałem odrzucasz.
Myślę, że nie będą tym załamani i szybko spotkają na swej drodze dziewczynę młodszą i zabawniejszą.

Mężczyźni, o których zabiegasz nie potrzebują Twojego majątku, a to jest jedyne, w czym jesteś lepsza od świeżo upieczonych absolwentek.

A miłość... Nie zauważyłem, by ona była dla Ciebie ważna .

Ech nie zrozumieliście mnie. Zupełnie. Po pierwsze nie jestem zainteresowana większością. Po drugie miłość stawiam na pierwszym miejscu i to jest jasne, ale nie chcę też kogoś kto zarabia 10 razy mniej ode mnie. Chcę się zakochać, w kimś kto mi imponuje i kogo podziwiam,  ale tak jak nie zakocham się w kimś kto ma 160 cm wzrostu, albo w kimś kto ma lat 20 albo lat 60, tak samo nie zakocham się w kimś niezaradnym życiowo.

W czym jestem lepsza od dwudziestolatek? W tym, że nie jestem dwudziestolatką po prostu i faceci którzy mają lat 45, a zwłaszcza mają lat 45 i uganiają się za dwudziestolatkami również mnie nie interesują. Dwudziestolatki fajne są dla dwudziestolatków, na ogół a 40 latki dla czterdziestolatków. Gdyby mój tata zaczął sobie szukać partnerki wśród moich koleżanek, to bym stwierdziła że na głowę upadł. Na szczęście nie upadł i ma partnerkę w swoim wieku, z którą dogadują się bez słów.

Zarzucacie mi tutaj, że ja lecę na stan konta. A to że dla większości facetów liczy się głównie fajny tyłek 20 letniej partnerki to jest w porządku? Ja już nie jestem tylko tyłkiem i nie chcę być tylko tyłkiem, chcę żeby ktoś zobaczył we mnie coś więcej niż cycki i tyłek. Na szczęście oprócz fajnej figury i głowy na karku mam do zaoferowania dużo więcej, dlatego problem tylko w tym żeby trafić na odpowiedniego człowieka.

Większość ludzi w moim otoczeniu wybrało i wybiera raczej równolatków z różnicą +/- trzy lata. Z takimi ludźmi na ogół ma się najwięcej wspólnych tematów, z takimi ludźmi można planować długoletnią przyszłość.

To co wielu z Was mówi, że w wieku 32 już "za późno" i trzeba obniżyć wymagania nie ma zupełnie przełożenia na dzisiejszą rzeczywistość.

Jak mówią statystyki: Na ślub decydujemy się coraz później - 49% kobiet wychodzi za mąż między 25. a 30. rokiem życia, a 37% - w wieku 30-35 lat. Podobnie postępują mężczyźni - 48% żeni się w wieku 25-30 lat i 34% w wieku 30-35 lat, a co ósmy kawaler w dniu ślubu ma więcej niż 35 lat. Tak więc aż 37% kobiet bierze ślub w "mojej kategorii wiekowej".  http://www.obcasy.pl/slub/Slub_w_statystykach,1,431,515.html

Ja się nie martwię tym czy kogoś odpowiedniego znajdę, bo tego jestem pewna. Pytałam tylko czy macie pomysły, gdzie na takiego faceta  można trafić.   Jak przyspieszyć ten proces, bo już mi smutno samej. Moje koleżanki co jakiś czas znajdują super facetów, z jednymi znajomości nie udają się z innymi kończą się pomyślnie.

Mój problem tkwi raczej w tym, że na chwilę obecną nie widzę wokół siebie odpowiednich kawalerów, co nie znaczy że ich nie ma.

Masz zupełną rację .

Co masz jeszcze do zaoferowania, bo na razie pisałaś tylko o swojej pozycji finansowej, swoich wymaganiach i samych negatywnych doświadczeniach z poprzedniego związku.
Czy już w Twojej wypowiedzi oznaczało, że przed zdobyciem posady i pieniędzy byłaś tylko tyłkiem?

Jak to było? Jest kłamstwo, wielkie kłamstwo i... statystyka .

Tylko, że statystyki nie mówią jak wiele z tych małżeństw mieszkało (lub tylko było) ze sobą wiele lat wcześniej, ani jak wiele tych małżeństw zostało zawartych ze strachu przed staropanieństwem.

Optymistka .

Może... w totolotku .

A wcześniej pisałaś, że Twoje koleżanki też są ciągle same .

Masz rację. Pomóc może wizyta u optyka .

To Twoje pierwsze sensowne słowa. Może postaw na miłość, a w razie czego ślubu brać nie musisz.

Właśnie faktem jest to, że nic o mnie wiecie, więc ocena mojej osoby nie jest możliwa. Nie przyszłam się tutaj zareklamować, tylko luźno i w przyjemnej atmosferze podyskutować. Nie widzę więc powodów aby mówić, o swoich pasjach, zainteresowaniach, o tym jak spędzam wolny czas i co sprawia że moje serce szybciej bije.  Jak widać niestety większość postów jest napastliwa, a zupełnie nie rozumiem dlaczego.

Niestety w naszym kraju z niewiadomych przyczyn pieniądze są tematem tabu, a ludzie którzy je posiadają wzbudzają u dużej ilości osób wrogość. Tak jakby zrobili coś złego, bo mają kasę.

Nie wiem dlaczego uczepiliście się tak tych pieniędzy. Pisałam przecież, że marzy mi się partner, który jest ciepły, rodzinny, kochający

Odnośnie tego, że "jak byłam 20latką to byłam tylko tyłkiem", to stwierdzenie to jest to znacznym uproszczenie sytuacji. Od czasu kiedy miałam lat 20 bardzo się rozwinęłam, zmądrzałam, dojrzałam no i mogę śmiało powiedzieć że nie byłam wtedy absolutnie partnerką dla kogoś kto ma 35 lub 45 lat- chyba że priorytetem byłby właśnie "tyłek".   Mając lat 20 obracałam się raczej kręgu 20latków, a facet w wieku 45 to już się kwalifikował do geriatry.  

Mam koleżanki, które są same, ale mam też koleżanki które mają i znajdują partnerów w "starczym" wieku powyżej 30stki. Faktem jednak jest, że ma to miejsce rzadziej niż za czasów studenckich. Po prostu mniej ludzi się poznaje, no i wielu jest już w ustabilizowanych, trwałych związkach.

Nie jestem osobą zgorzkniałą, ani zdesperowaną. Po prostu przyznaję, że smutno mi czasem samej i fajnie byłoby się do kogo mieć przytulić.

Nie mam nic wspólnego z bankami, ani doradztwem.

W pełni się z tym zgadzam. Z siedzenia i jęczenia jeszcze nic dobrego na żadnym polu nikomu nie przyszło.

Absolutnie nie gardzę, skąd takie przypuszczenie? Dlaczego miałabym gardzić?

Po prostu tak jest, że na ogół jak ktoś tu wyżej napisał ludzie otaczają się podobnymi do siebie, bo na podobny poziom rozrywek i spędzanie wolnego czasu ich stać. Jak wcześniej napisałam, mam znajomych których bardzo lubię i cenię, a którzy nie mają na drinka w knajpie. Są to bardzo stare, fajne i długoletnie znajomości.

Nie oznacza to jednak, że taki poziom życia mi odpowiada i że ja bym tak chciała mieć.

Nie nie wywyższam się, co nie oznacza że odpowiada mi takie zachowanie jak opisałam powyżej. Jak się wychodzi do knajpy to wypadałoby mieć na ten cel przeznaczoną gotówkę. Jak się nie ma na cotygodniowe wyjścia, to można wyjść raz w miesiącu, albo w takie miejsce na jakie kogoś stać. Oszukiwania właściciela lokalu poprzez zajmowanie miejsca i dolewanie sobie alkoholu z torebki nie uważam za coś godnego pochwały. Za takie zachowanie mi wstyd, a nie za to ile kto zarabia.

Nie rozumiem w czym problem? Skoro Ty chcesz z nimi iść do restauracji czy spa, a ich na to nie stać, czemu im tego nie zasponsorujesz? Nie wprost oczywiście, bo to faktycznie by było wywyższanie się, ale można to jakoś zakręcić np. że dostałaś z jakiejś okazji kilka voucherów do spa i nie masz z kim iść, czy nie poszliby z Tobą..? Btw - ja to piszę z własnego doświadczenia. Jak chcę iść do restauracji z przyjaciółką, a jej nie stać, to ją szybko wkręcam, że to np. rewanż za coś tam, albo zaległy prezent z jakiejś okazji, co to jej go nie dałam, a w ogóle jak coś to żeby mnie zaprosiła w rewanżu na obiad jak chce, bo nikt nie gotuje jak ona. I już.
PS. Jakby co ja nie jestem bogata, zarabiam właśnie około średniej krajowej.

Czytam Twoje posty prawie od początku i jak dla mnie wszystkie Twoje problemy z ludźmi wynikają z tego, że nie kategoryzujesz priorytetów. Ty byś chciała, żeby WSZYSTKO było tak jak chcesz. Żeby ten facet był i w odpowiednim wieku, i na poziomie, i inteligentny, i o odpowiednim statusie majątkowym, i w wieku 30-35lat (nota bene bardzo wąski przedział) i prawdopodobnie reprezentował podobny system wartości co Ty, miał w miarę podobne upodobania seksualne (bo bez tego ciężko o dobry związek), etc etc. I pytasz się, gdzie takiego znaleźć. Nikt Ci na to nie odpowie, bo osoba, która spełnia wszystkie te wymagania, jest pewnie 1 na 3.000.000.

Z przyjaciółmi widzę podobny problem - i żeby lubili podobne rzeczy, i żeby zarabiali podobnie i żebyś się dobrze z nimi czuła, miała o czym pogadać ble ble ble.

Joli, tak Ci będzie CHOLERNIE trudno.
Wiesz, ja też bym chciała faceta, który by zarabiał na poziomie, był błyskotliwy, z charakterem, który pokocham, przystojny, w wieku zbliżonym do mnie, dla którego ważne byłoby to co dla mnie, który lubiłby te rzeczy co ja, ale ja NIGDY nie spotkałam takiego faceta. Więc po prostu zawęziłam priorytety resztę zostawiając sobie w kategorii "będzie fajnie, jeśli, a jak nie to trudno".

Jeśli Ty tego nie zrobisz, to możesz - moim zdaniem - liczyć albo na fart porównywany z wygraną przynajmniej 5-ki w lotka, albo pogodzić się z samotnością.

Nie raz i nie dwa tak robiłam, ale też nie mam ochoty zawsze i wszędzie występować w roli sponsorki. Na szczęście z przyjaciółmi i znajomymi nie mam problemu. Jestem osobą lubianą i otacza mnie wielu życzliwych ludzi, a to jest chyba oczywiste że chcę się się z nimi dobrze czuć i mieć o czym pogadać. Nigdy nie mam sytuacji, w której nie mam do kogo zadzwonić, z kim pogadać lub się spotkać.

Tak więc nie tu tkwi problem, ale w znalezieniu tego jednego jedynego. Nie wiem czy taki jest 1:3 000 000, ale na pewno nie jest to sprawa prosta. Tylko, że nikt nie obiecywał że będzie łatwo, prosto i przyjemnie. Jak wyżej napisał ban trzeba się trochę napracować nad znalezieniem faceta marzeń. Wiadomo, że ideałów nie ma i ja nie marzę o ideale. Mam jednak jakieś tam swoje subiektywne cechy przyszłego partnera, o których wiem, że ich brak zacznie mi po pewnym czasie mniej lub bardziej doskwierać. A tak już mam, że nie lubię półśrodków i wolę mieć wszystko albo nic.

Ktoś pytał mnie o moje małżeństwo i rozdzielność majątkową. Za mąż wyszłam w wieku lat 29 i było to bardzo krótkie małżeństwo, a rozdzielność majątkową zrobiliśmy już w trakcie jego trwania. Niestety nadal zdarza mi się myśleć o moim ex mężu, mimo że już jakiś czas minął od naszego rozstania.

busiu nie korzystałam jeszcze nigdy z takich portali. Nie wiem, może czas zacząć? Może mamy takie czasy, że staje się to normalnym miejscem na nawiązywanie kontaktów? Zawsze poznawałam kogoś przez znajomych znajomych, albo przy okazji pracy- chodzi o to że nie były to anonimowe osoby, o których wiem tylko to co chcą mi powiedzieć, zawsze mogłam gdzieś tam takiego osobnika przypiąć czy przyporządkować i wiedziałam cokolwiek na starcie.

joli80, ja Cię chyba rozumiem, tylko widzę jeden problem.

Chcesz Pana, który dobrze zarabia, prowadzi ciekawe życie, jest rodzinny, będziesz miała o czym rozmawiać....
Tylko że:
duże pieniądze wiążą się z ogromem pracy (nieraz 20 h na dobę)
ogrom pracy z kolei prowadzi do bardzo ograniczonego czasu na inne pasje, rodzinę itd.

Mój mąż zarabia ode mnie prawie 5 razy więcej. Tylko, że nieraz mówię, że wolałabym żeby mniej zarabiał, ale był więcej w domu i nie tylko ciałem, ale i duchem.
Mąż mimo że jest osobą rodzinną i stara się ze mną spędzać czas, to ile już było kłótni, że zatraca się w pracy.

Szukasz ideała, który raczej nie istnieje.......

A co w tym takiego niezwykłego? To że kochający? To że zamożny? To że wysoki? To że rodzinny?
I dlaczego nie rozwodnik i nie wdowiec? 

No też nie wiem, co dziwnego w kryteriach wymienionych przez Yoghurta. Ja takiego znalazłam, nie rozwodnik i nie wdowiec, w dodatku listę mogłabym ciągnąć dalej, jedynie kategoria 'bogaty' tu nie pasuje, bo bogaty nie był, ale oboje zarabiamy na tyle, że wystarcza na nasze potrzeby. Tą kategorię to sobie każdy musi sam dookreślić. Joli sama musi dojść do tego, kto jej pasuje, życzę jej, żeby spotkała kogoś tak od niechcenia, kto ją zaintryguje, zaznajomią się, może przyjaźń na początek bez oczekiwań, która rozwinie się w coś więcej? U mnie tak było.

No i jednorożca mój obecny mąż nie posiadał, ani nie posiada, hahaha. Kiedy się spotkaliśmy, ja miałam 34 lata, on 37.

mayk, jakoś nie wydaje mi się, żeby Joli potencjalnego kandydata pytała na wstępie o zarobki

joli -- pracowałaś i masz teraz dobrą sytuację materialną; więc weź się do pracy i szukaj męża -- w internecie, spotkaj 100 cwaniaków -- w końcu może trafi się ktoś wartościowy

Czytam autorkę, i z jednej strony, w jej wymaganiach nie widzę nic złego.Ale z drugiej strony czuje niesmak, jakiś wydźwięk wywyższania się.
Kobieta, taka jak Ty, jak na moje oko, trafia na bawidamków, oszustów i  słabeuszy. Z powodu podejścia Twojego i tego jak patrzysz na ludzi. Taki koleś wie czego szuka taka kobieta i tak się pokazuje.
To czego wymagasz to jednak wiele, i zastanawiam się, czy taki facet o jakim mówisz, będzie szukał kobiety takiej jak Ty.
Moje małżeństwo zostało zawarte nie jako opłacalny układ, nie mierzyłam wzrostu męża linijką, nie sprawdzałam zarobków, ani nie obliczałam różnicy wieku. Byłam wtedy biedna i  mąż był biedny, chociaż starszy ode mnie o ponad 20 lat. Ja wiem, że nie potrzebuję mężczyzny żeby mi zapewnił życie. Potrzebuje go żeby był moim przyjacielem, kochankiem, potrzebuje intelektu równego z moim.
Na wakacje jedziemy za moje pieniądze, a ja się ciesze wakacjami, a nie patrzę kto zapłacił. Prezenty od męża to nie muszą być perfumy za 500 funtów, ale coś co pokazuje , że mąż mnie zna, że myśli o mnie.
Utrzymuje mojego męża, stałam się bogata, nie odczuwam pieniędzy , które przelewam mu na konto.
Jak wychodzę z biednymi znajomymi, stawiam im kolejnego drinka. Bez obnoszenia się tym wszystkim. Nie radziłabym wpadać w takie poczucie, jaka jestem piękna, bogata, kobieta sukcesu.
Nie radziłabym też okłamywać samą siebie co do tego , że miłość jest najważniejsza dla Ciebie.

Dagger - chodzi o kompilację cech, które nie występują. Kochający, rodzinny do bólu 30stoparolatek, dobrze zarabiający, nie będący maminsynkiem i nie skaczący z kwiatka na kwiatek i do tego akurat singiel z charakterem? Uśmiech mi się pojawia od ucha do ucha.

Poza tym spójrz na jej problem z jej biedniejszymi znajomymi i plan w kim się zakocha, a w kim na pewno nie. Naprawdę uważasz, że nie chodzi tu o pieniądze? Naprawdę uważasz, że chodzi tu o uczucie, a nie o wykalkulowaną check listę? Ja tutaj podzielam w pełni słowa, które napisał YOGI bear. Przyjaźń nie polega na zaglądaniu do cudzego portfela.

Załóżmy teraz taką sytuację, że spotka jednak fantastycznego faceta. Poukładany, przystojny, z pasją i realizujący się zawodowo. Ale w zawodzie nisko płatnym. I co wtedy? Z wycieczki do Paryża nici. A człowiek złoto - tyle, że z tych biedniejszych. Inny scenariusz - poukładany i z dorobkiem, rodzinny....ale w wiecznych kredytach i zdecydowanie żyjący "ponad stan". I co wtedy?

Jeśli w tych "2 tyś zł" stać cię na wycieczki do Paryża i wracanie z pubów/klubów/restauracji taksówką i bez wcześniejszego odkładania sobie pieniędzy to pewnie tak. Ale autorka wyraźnie zaznaczyła czego oczekuje w tym zakresie: wycieczek, restauracji i niedużej różnicy finansowej.

I tak - normalne jest, że kobieta nie chce darmozjada. Ale mówienie o poukładanym, normalnym i rodzinnym jest trochę śmieszne w tym wypadku....

pracowity to był i będzie mój ojciec, który zarabiał zwykle koło 2000 tys.
Nie płacił czynszu bo miał swój dom, ale musiał oszczędzać cały czas, więc o wycieczkach za granice, wychodzeniu częstym do kina i tak dalej zapomnij. Ta pani nie chce pracowitego.
A co do opisywanego ideału, jak wcześniej mówiłam, nie sądzę, że taki ideał by chciał ją.
Co mnie dziwi, o kobiecie, którą mąż utrzymuje, nie mówi się 'darmozjad'

Pitolenie. Jak wstydzisz się wychodzić na miasto ze swoimi znajomymi, bo zarabiają 'tylko' średnią krajową to między bajki możesz sobie wcisnąć takie zapewnienia.

A jak tam odpowiedzi na postawione przeze mnie pytania? hę? Gdybyś spotkała takiego super faceta...ale w sumie dość biednego nauczyciela...to co na ten przykład? Tylko pamiętaj, że taki nauczyciel to nie ma średniej krajowej....

Nie, nie przesłoniły. Już ci napisałem, że żądasz kompilacji cech, które nie występują.

Zejdź kobieto na ziemię.

Może i napisałeś, ale się z Tobą nie zgadzam po prostu. Nie napisałam niczego wyjątkowego.

A z tym nauczycielem? Nie umiem Tobie na to pytanie odpowiedzieć. Co byłoby w nim takiego super? I dlaczego nie miałby przyzwoicie zarabiać? Zawsze mógłby awansować na nauczyciela dyplomowanego i organizować jakieś dodatkowe kursy czy chociażby udzielać korepetycji.

Łe tam, napisałam językiem NinaLafairny po prostu. Nie czepiaj się detali. Ja załapałam o co jej chodziło, a Ty nie? Jeśli nie, to raczej z Twoją inteligencją jest coś nie tak.  Naprawdę myślałeś, że jej ojciec zarabiając 2 000 000 zł musiał oszczędzać i nie stać go było na wycieczkę zagraniczną? Rozrzutny musiłaby być.

To fakt, z tego co widzisz, a widzisz niewiele. No bo gdzież miałbyś widzieć? W tym wątku gdzie wciąż krążymy wokół jednego tematu?

Jak pisałam wielokrotnie, pieniądze to nie tyle priorytet ale jedna z części składowych, podobnie jak wysoki wzrost.

I wybacz, ale to że Ty akurat nie posiadasz pożądanej przeze mnie kompilacji cech nie oznacza, że nie posiadają jej inni. Dodatkowo nie uważasz mnie za osobę mającą coś do zaoferowania i całe szczęście. Ty nie masz tego czego chcę ja, ja nie mam tego czego chcesz Ty, więc na szczęście nieodwzajemniona, nieszczęśliwa miłość nam w tym przypadku nie grozi.

I jeszcze jedno, udzielanie korepetycji to niekoniecznie dorabianie na czarno. Mam akurat nauczycielkę, która przychodzi do mnie do domu ucząc mnie języka i wystawia rachunki, a na życzenie faktury. Nie zarabia chyba też najmniej, bo za godzinę zegarową bierze 60 zł (w tym podatek), a kalendarz ma zapełniony.

60zł za godzinę brutto minus czas na dojazdy i poniesione z tego tytułu koszty to jest tyle co nic. Kiepski przykład, bo za tego typu robotę (płacone za godzinę, brutto, plus dojazdy) to poza studentami (i generalnie pracującymi na czarno), to nie poznałem nikogo, kto brałby mniej jak 100zł.

Sama zobacz - z tych 60zł odlicz 23% vat (skoro jak mówisz to już z podatkiem). Od tego co ci zostanie odlicz minimum 1/3 jako składki na zusy, usy i inne badziewia. Odlicz jeszcze koszty dojazdu (paliwo, czas, parkowanie), reklamę, czas poświęcony na obsługę księgową itp. Zostają grosze na dobrą sprawę. Przykład zaradności to to akurat nie jest moim zdaniem. Ani wysokich zarobków....bo z tych 60zł maks co jej zostanie to jakieś 15zł. Realnie zapewne mniej, bo w perspektywie czasu trzeba doliczyć szybsze zużycie samochodu, a części i serwis tanie nie są.

Wiesz co ja widzę? Widzę kobietę po 30stce, która szuka księcia z bajki. Stawiającą na pierwszym miejscu luksus i pieniądze zamiast człowieka (a jestem kolejnym facetem, który to mówi - i tobie wciąż nic w głowie nie dzwoni z tego tytułu?). Oczekującą "normalnego i poukładanego", a samej korzystającej z płatnych usług erotycznych. Widzę kobietę, która wstydzi się wychodzić ze swoimi przyjaciółmi, bo zarabiają raptem średnią krajową. Widzę kobietę, której nie stać na spontaniczność, wiecznie kalkulującą, wyliczającą i muszącą mieć na wszystko plan - łącznie z zabawą, seksem, uczuciami itp. Z taką mieszanką bardzo często idzie w parze nieustępliwość i apodyktyczność (przynajmniej w pewnych płaszczyznach). Inteligencji ci nie brakuje, ale nie widzę w tobie zaangażowania, potencjału do dania się ponieść od czasu do czasu. Raczej jesteś osobą sztuczną i nienaturalną w odbiorze, w dodatku lubiącą obrobić komuś tyłek za plecami.

Znajdź sobie kogoś, kto będzie miał podobne priorytety, obraca się w tym samym towarzystwie. Chcesz samodzielnego, zaradnego i z silnym charakterem? Nie licz na to, że będzie tak rodzinny, aby zaliczać z tobą niedzielne obiadki u mamusi. Licz się również z tym, że taki typ będzie dość uparty i nie będzie zbyt emocjonalny. Chcesz rodzinnego, ciepłego, kochającego? Licz się z tym, że momentami będzie trochę ciapowaty, czasem zbyt uległy i będziesz musiała decyzje podejmować samodzielnie. Załóżmy jednak, że znajdziesz taką mieszankę cech charakteru - może się wtedy okazać, że koleś nie ma tych 180cm. Odrzucisz, bo mu cm wzrostu brakuje? Albo jest rudy, a lubisz brunetów? Ewentualnie....najzwyczajniej w świecie zabraknie uczucia. I co wtedy?

Dlatego takie silne kobiety, ktore jakis sukces osiagnely, mogą jeszcze dlugo szukac tego odpowiedniego.....

Yoghurt czytam właśnie co widzisz, ale (bez urazy ) nie nadajemy na tych samych falach. Po prostu nie rozumiesz tego co ja mam zamiar powiedzieć. Nie wiem, może to kwestia netu, może inaczej dobieram słowa i ty odbierasz je tak a nie inaczej. Znam już Twoje zdanie na ten temat, jednak nie zgadzam się ani z tym jak mnie odbierasz, ani też z tym jak czarno widzisz mężczyzn wokół siebie.

Ja spotkałam nie jednego pasującego do  tego "nierealnego ideału". Niestety niektórzy byli zajęci, z innymi nie było chemii, inni nie odpowiadali mi pod jakimiś innymi względami, lub to ja nie przypadłam im do gustu z jakiegoś powodu. Na prawdę nie piszę o nadludziach, a jeśli Ty wymienione przeze mnie cechy porównujesz do jednorożca, to trudno. To że nie trafiłeś na swojej drodze np. na Woody'ego Allena, nie znaczy że on nie istnieje.

Ja nie należę do osób obgadujących innych, a wręcz przeciwnie mam w sobie dużą dozę tolerancji. Staram się też nie wygłaszać opinii na temat kogoś kogo nie znam na podstawie kilku zdań przeczytanych na anonimowym forum.

Być może - takowe się zdarzają i trzeba wtedy uciekać.

Niemniej wolałbym dziewicę, niż podwójną rozwódkę, albo taką, co nie wie czego w życiu chce.
Ta dziewica mogła nikogo wartnego w życiu nie spotkać, przez swoje kompleksy, zasady lub ot tak po prostu. Rozwódka - bywa czasem. Ale to i tak bardziej śliska sprawa niż dziewica. Bo przysięgała być na dobre i złe w obliczu Boga...

joli80 - między tym jak ty siebie widzisz, a jak widza ciebie inni to może być gigantyczna różnica.

I dalej, jak z uporem maniaka mówisz o cechach traktując je rozdzielnie. Nie chodzi o nie - chodzi o ich kompilację.

Witam ,

Joli80 ale Ci dowalaja ,aż przykro to czytać.Sam zastanawiam sie skad sie to bierze. Moze jakies kompleksy uruchomiłas lub zakłóciłas czyjeś romantyczne (odrealnione) wartości .

Wracając do Twojego pierwszego postu to wydaje mi sie ze tacy faceci istnieją.Gdzie ich poznać ? Popytaj moze tych koleżanek gdzie one poznają tych gości.Portale randkowe nie muszą byc koniecznie złym pomysłem .

Na koniec dodam ze całkowicie sie z Toba zgadzam partnerzy jak i przyjaciele powinni byc na podobnym poziomie finansowym.
To jest naturalne i żadne bzdurne postu przytaczane tu tego nie zmienia .

Pozdrawiam

Przejawem bezdennej głupoty wynikającej z zakochania się i "ślepoty" na ostrzeżenia innych.

Do tej listy dopisz nieudacznik z wyboru i wygody. Ale nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło bo nauka nie poszła w las i od 7 lat jestem żoną Mężczyzny a nie chłoptasia, który bez mamy i taty żyć nie umie, bez ich pieniędzy tak dokładnie.

Coraz bardziej mi sie podoba, ze jestem z dala od ciemnej Polski. Wiecej tolerancji ludzie. Czy sie nie mozna rozwieść, jak cos nie gra w malzenstwie?

Ja ostatnio zostałem zwolennikiem związków partnerskich. Prozaiczny powód - nie ma małżeństw, nie ma rozwodów, nie ma problemów. Nie ma tych papierkowych spraw, powód rozkładu pożycia małżeńskiego,włóczenia się po sądach itp.
W sumie to najlepiej bez żadnego papierka żyć, ale obligatoryjnie jak będzie dziecko to pół na pół alimenty plus intercyza od samego początku wpisana każdemu do dowodu
Plus obowiązkowe badania DNA, żeby nie było...

Odkryłeś Amerykę, naprawdę No jasne że istnieją, nikt tego nie kwestionuje. Kwestia, czy 33 letnia kobieta z wyśrubowanymi kryteriami doboru partnera trafi na tego właściwego. Nikt jej nie dowala, tylko nieco próbuje sprowadzić na ziemię. Ona nie ma 20 lat, kiedy może przebierać w partnerach, jeśli jest atrakcyjna fizycznie i intelektualnie.

Nie bardzo rozumiem, dlaczego miałoby to być naturalne? Nie podałeś żadnego argumentu tylko obrzucasz resztę inwektywami. Pokaż poziom