Gdzie znaleźć normalnego i zamożnego faceta- nie megalomana! :)

Po przeczytaniu tego postu mam mieszane odczucia... Tak wiem, mam 20 lat.
Widzę, że jesteś osobą pracowitą, konkretną.
Czas ucieka...
Nie obraź się i nie bierz tego za obraze, ale z tego co czytam to mam wrazenie, ze masz w głowie ideał, ktorego nigdy nie spotkasz. Owszem są faceci zamozni, mądrzy i 'handsome', ale cięzko będzie Ci takiego spotkać. Portale randkowe to jakaś opcja, ale odradzam ją, to jest ostateczność moim zdaniem. Rozumiem, że jesteś jedyną osoba w "rodzinie" obecnie ? Tj. nie masz potomstwa:). Jeżeli nie będziesz nigdzie wychodzić to nikogo nie spotkasz. Jeżeli wychodzisz gdzieś to nie przestawaj, ale (przepraszam) miej na sobie presje wieku.
Każdy ma jakieś swoje wady, a jako partner czasem trzeba je zaakceptowac, nie mówie, że wszystkie i nie mówię, ze na full 100 %. Ale musisz się nastawić na jakieś ustępstwa z Twojej strony. Jakieś odstępstwa od tego ideału należy dopuszczać.
Powiem tylko, ze przed Tobą trudne zadanie, bo tacy mężczyźni są już zajęci zazwyczaj.

Powodzenia życzę.

Strasznie smutny ten akapit. Dlaczego tak jest? Robiły karierę i nie miały czasu na rodzinę?

Nigdy nie patrzyłem tymi kategoriami. Wiesz dlaczego? Dlatego, że ja mogę sam ciągnąć "ten wóz", nawet to lubię, ale chciałbym, aby żona w tym nie przeszkadzała. Niestety ona ten mój wóz hamuje i ma pretensje, że go ciągnę, ale kobietka tak się w beztroskości rozsmakowała, że nie zauważa, że wozu może nie być i nie będzie co ciągnąć. Mamy takie różne bieguny.

Ale fajne wymagania. Podobają mi się.

Powiedziałaś, że Ci co dużo zarabiają wciągają kokę i bawią się laskami. Ale przecież oni muszą mieć dobrze w głowie poukładane, aby dobrze zarabiać, prawda? To muszą być mądrzy goście, a nie tacy beznadziejni mamisynkowie...

Piszecie, Panowie, takie rzeczy, a potem wielki szok i niesmak, że dziewczyny oceniają po grubości portfela. Z tych słów wynika, że te co "lecą na kasę" właśnie bardzo mądrze robią, bo jak facet przy kasie, to ma poukładane w głowie nawet, jeśli wciąga kokrę i obraca małolaty w klubowych kiblach, a jak ma chudy portfel, to poukładane ma gorzej i pewnie beznadziejny z niego maminsynek.

joli80 - piszesz, że tych kokainowców nie zaliczasz do swoich znajomych. A z drugiej strony piszesz również, że wychodzisz właśnie ze znajomymi, ale wśród nich nie ma bogatych i poukładanych. To przepraszam z kim ty się spotykasz? Z biednymi, ale poukładanymi, czy bogatymi z odchyłami? Bo sądząc po tej wstawce o kokainowcach, to mam jednak wrażenie, że z tymi drugimi. A z tego wniosek, że stawiasz pieniądze ponad człowiekiem. Czyli słowa i deklaracje swoje, ale praktyka swoje.

I tutaj pytanie - wystarczy ci porządny, samodzielny facet, czy jednak musi być "bogaty" ?

Yoghurt zadał ciekawe pytanie autorce. No nie mogę doczekać się odpowiedzi...

Ja uważam, że facetów koło 30stki - wolnych, chętnych,odpowiedzialnych, zamożnych to ze świecą szukać. Ano, bo zajęci są. Która dziewczyna jak jest sama to takiego puści? Żadna. Ograniczyłbym kryteria - pierwszą rzeczą, która jest zmienna, do nabycia są pieniądze. Więc może warto poszukać chętnego, wolnego, odpowiedzialnego, ale niekoniecznie zamożnego. Za to z charakterem, takiego co zarobi na wakacje, obiad czy wytłumaczy autorce co nieco

Napisała, że musi dobrze zarabiać, aby nie musiała mu fundować wycieczek. A co w sytuacji, gdy facet ma po prostu mniejsze potrzeby? Wcale nie musi chcieć jechać na Malediwy, ani żyć w luksusie a jednocześnie będzie miał bardziej poukładane niż ci których spotykasz?Trafiasz na facetów, którzy mając dużo pieniędzy po prostu korzystają z życia w pełnym tego słowa znaczeniu. Chyba przespałaś swoją szansę, rzeczywiście po trzydziestce spotkać wolnego na poziomie i dobrze sytuowanego raczej się nie da, bo taki zwykle jest już dawno w związku. Reszta bawi na całego, jak to sama zauważasz.

Tacy wolą młode dziewczyny. Łatwo nimi zakręcić i nie mają zmarszczek, choćby mimicznych. Po co starsza więc, skoro pełno młodych, same się garną?

To masz spore wymagania....bedzie ciezko.......

A ja rozumiem autorkę, choć do jej poziomu pewnie wiele mi brakuje. To nie jest tak, że do szczęśliwego związku potrzebna jest tylko wielka ślepa miłość, bo to nie miłość. To zauroczenie, które jest potrzebne ale z czasem mija i dlatego dobrze jeżeli nie jest pierwszym etapem znajomości tylko którymś z kolei.
Mąż to jest osoba na którą zawsze mogę liczyć. Jeśli stracę pracę to mnie utrzyma, jeśli urodzę dziecko będzie przy mnie, będzie wtedy też ojcem nie zaniedbując mnie. Jeśli ja mam gorsze dni to mnie wesprze, zrobi mi niespodziankę, kupi coś ładnego, zabierze na spacer, wtedy stanie dla mnie na głowie. Mam z nim o czym rozmawiać zawsze i wszędzie i nawet jak milczę to wiemy oboje o czym myślimy. Gdy oglądam się za siebie spotykam jego wzrok bo odwraca się w tym samym momencie... Uważam, że miłość to nie jest uczucie samoistne, to szereg różnych uczuć i pewności.
Możecie się oburzać, że mąż ma utrzymywać, tak taka jest jego rola, tylko że z tą małą poprawką, że kobieta niezależna nigdy na to nie pozwoli i ja też trzymam się tej zasady.
Uważam droga autorko, że znajdziesz takiego mężczyznę. Szkoda, że ten pierwszy zmarnował Twój czas. Uważam, że na wszystko w życiu jest czas. Z tej przyczyny możesz mieć trochę trudniej. Mężczyźni dzisiaj boją się kobiet właśnie niezależnych, z natury... Bo są na tyle słabi psychicznie, oczywiście niektórzy, że choćby materialnie usiłują je sobie podporządkować. Ale nie wszyscy. Mój narzeczony woli bym pracowała, nie z chęci zysku, bo ja zarabiam na razie połowę, a może nawet 1/3 tego co on, ale dlatego bym czuła się potrzebna ludziom i mogła być właśnie niezależna.
Szkoda więc, że tamten związek był pomyłką bo właśnie teraz już wspólnie dorobieni dobrej pozycji rozumiejący się moglibyście mieć dzidzię. Niestety nie wszystko w życiu się układa po naszej myśli. Musisz wykazać się teraz troszkę cierpliwością, na pewno się znajdzie. A jak już się znajdzie... Pobądź troszkę tajemnicza, nie mów od razu zbyt wiele o swoim statusie. Zobacz jego osobę i zamiary jakie ma wobec Ciebie. Nieprzesiąknięty wiedzą i potencjalną chęcią zysku będzie dla Ciebie bardziej klarowny w swoich zamiarach. Cóż takie mamy czasy... era materializmu, inteligencja to coś o zupełnie rzadkiego...

A może spróbuj za granicą . Tutaj harpie zatrzymują fajnych facetów. Za granicą harpie są mniej harpiowate i bardziej niezależne...

Edit: Sorki, chyba nie załapałam się na ostatniego posta.

W Polsce będzie naprawdę trudno. Sytuacja gospodarcza nie jest najlepsza, wielu naprawdę wartościowych ludzi musi pracować za minimalną krajową ale tacy jak piszesz nie wchodzą w grę. Jakimś sposobem udało Ci się osiągnąć sukces w życiu, dobrze zarabiasz i tego samego oczekujesz od drugiej osoby, to jest zrozumiałe. Jeśli nie zamierzasz obniżyć poprzeczki to pozostaje szukać dalej, przydatne mogą być popularne portale gdzie osoby w swoich profilach umieszczają zdjęcia i informacje o swoich dochodach, bo tak w najbliższym otoczeniu będzie to "szukanie igły w stogu siana".
Wielu facetów jak pisze yoghurt jest uczulonych na materialistki, bo często takie kobiety niewiele sobą reprezentują poza życiem na pokaz, pozorami itp.

A ja myślę, że to nie jest żaden materializm, tylko uzasadnione poczucie własnej wartości. Mam to szczęście, że moi znajomi są na moim poziomie finansowym i w miarę intelektualnym, aczkolwiek są też tacy, z którymi faktycznie wstyd się pokazać ze względu na brak obycia dlatego właśnie nie są już moimi znajomymi. Towarzystwo po prostu trzeba sobie dobierać, dlatego moim sposobem jest by:
-na drinka iść z koleżanką A i B, które są rozrywkowe i stać je na to i na taksówkę, ale w takie miejsce na które wszystkie nas jest stać, wiadomo, że nie do Marriotta chociażby
- na kawę i do muzeum z koleżanką studentką o mniej zasobny portfelu, która kocha secesję i doskonale zna się na sztuce
- na obiad z narzeczonym niezależnie do jakiej restauracji bo wybór wtedy jest zależny od menu a nie od cen i choć samą mnie na zbyt wiele nie jest stać to jeśli już idziemy mam na to odpowiednią kwotę bo tak strasznie mało nie zarabiam.
Tak więc na wszystko trzeba znaleźć sposób. Mój jest taki :-)
A co do fajnych zajętych facetów... Cóż uważam, że to naturalne. W gronie ludzi dobrze sytuowanych i świetnie wykształconych, wśród których bardzo często przebywam wszyscy są zaobrączkowani, zdążyli to zrobić, albo w czasie studiów, albo tuż po nich. Tak to jest, może głupie porównanie ale czy znajdując idealnego mężczyznę pozwoliłabyś mu odejść?
Odbiegając od tematu, czytając Twoje wypowiedzi uśmiecham się sama do siebie. Masz tak klarowne zasady i zdecydowane podejście do życia jakie ja próbuje w sobie wyrobić.

Sądzę, że mylisz pojęcia. Pieniądze nie są dla mnie priorytetem, ale jedną z części składowych mojego potencjalnego partnera- tak jak wysoki wzrost, odpowiedni wiek, czy poziom intelektualny.

To nie jest tak, że chciałabym zamożnego idiotę. Nie potrzebuję faceta, żeby mnie utrzymywał.  Nie chciałabym też jednak interesującego, lecz ubogiego partnera, przy którym nigdy nie poczuję się bezpiecznie, bo to już przerabiałam. Miałam już taką sytuację, że byłam zawodowo wyłączona przez dwa miesiące, a mój mąż co na to? Przychodził do mnie do szpitala i lamentował co z nami będzie, bo on nie ma żeby rachunki zapłacić i że może zadzwoniłabym do mojej mamy, żeby mu pożyczyła trochę pieniędzy.

Drugi raz tego błędu nie popełnię i dlatego poszukuję interesującego mężczyzny, który do tego jest zaradny życiowo. Nie zamierzam go doić z kasy, zamierzam normalnie żyć nie dając się przy tym sama wykorzystywać. Czy to jest materializm? Nie chcę po prostu brać sobie na głowę utrzymanka, tylko chcę mieć partnera w pełnym tego słowa znaczeniu.

Ja nie roztrwaniam moich pieniędzy, nie żyję ponad stan, 1/3 swoich zarobków inwestuję a dodatkowo dotuję pewną bliską mojemu sercu fundację dobroczynną (o czym prawie nikt nie wie, bo nie robię tego dla poklasku). Ale nie widzę powodu dla którego miałabym jeździć Uno i nie dać zarobić taksówkarzowi, nie pójść na jakąś ciekawą wystawę, nie wypocząć w przyjemnym miejscu. Pieniądze nie są dla mnie celem samym w sobie, ale środkiem prowadzącym do celu. W jakim celu miałabym inwestować i oszczędzać, jeśli nie chciałabym ze zgromadzonych środków korzystać?

A przytoczona wycieczka do Paryża to tylko przykład. W końcu nie kosztuje majątku i nie chciałabym, żeby właśnie te kilkaset złotych miało poważnie nadwyrężać domowy budżet.

Ale autorka ma 33 lata - czas goni, wiek coraz bardziej rzuca się w oczy, biologia idzie do przodu. Wybrzydzać bo musi być ideał może oznaczać zostanie samą, potem dewotką. Lepiej obniżyć kryteria. Wszak najgorsze to siedzieć samemu, bo księżniczka ale sama, to nie taki rarytas...

Z czasem i kryteria się obniżą, więc lepiej świadomie to zrobić za w czasu, niż potem szukać desperacko

Zwykle tak jest, niestety tylko facet może sobie pozwolić na to, że w każdym wieku gdy jest przy kasie znajdzie chętną kobietę w każdym niemal wieku. Także życzę joli powodzenia

joli80 nie irytuj się tymi komentarzami. Ludziom w tym kraju w większości żyje się trudno, a naprawdę niewielu stać na empatię. Zobaczysz, że prawie wszyscy ocenią Ciebie przez pryzmat Twoich możliwości finansowych, a nie Twojej osoby i hierarchii wartości, która kieruje Twoim postępowaniem. Wybacz, ale dla wielu wypad na weekend do Paryża to jednak duży wydatek, a zwykła zazdrość i zaściankowość nie pozwala nawet by spróbować zrozumieć Twoje kłopoty. (Nie kieruję tych słów absolutnie do żadnej z konkretnych wypowiadających się wcześniej osób, proszę nie czuć się urażonym).
Pozdrawiam i dobrej nocki wszystkim.

Rozdzielność majątkowa to dla mnie podstawa. Właśnie po to, by nikt mnie nie posądził o wyciąganie ręki po nie swoje rzeczy i vice versa. Zwróć tylko uwagę, że oszczędności to nie aktywa, oszczędności się kiedyś kończą Mam jeszcze nadzieję, że uwaga o wieku 20 lat, to nie przytyk w moją stronę

10 lat wcześniej odpowiedziałbym, że masz rację.
Dziś szukasz czegoś co jest trafienie jak w Totolotka. Trafisz może, ale na rozwodnika, może z dzieckiem, na męża co szuka kochanki, na niezaradnego co szuka mamuśki, na małolata, co by chciał seksu z taką doświadczoną, na dziadka co mu imponuje młodsza wiele lat partnerka.
Wejdź na jakiś czat, zrób smutną emotkę - pocieszycieli bez liku. Sprawdzałem

Jestem odpowiedzialnym, zaradnym, normalnym mężczyzną, wykształconym, obytym, inteligentnym. Partnerki zawsze szukam młodszej - powód prozaiczny - biologia. Wiem jednak, że dużo kobiet szuka zabawy, łatwego życia, partnera sytuowanego. Po to właśnie by podróżować, ciekawie czas spędzać, mieć takie lajtowe życie. I najczęściej one szukają, szukają, szukają i nic.

Ale ja nie szukam, żeby podróżować, ciekawie spędzać czas i mieć lajtowe życie. To wszystko mam sama. Szukam, kogoś żeby kochać, być kochaną i żeby żadna ze stron nie czuła się wykorzystywana ani zależna od drugiej.

Rozwodnik mi nie przeszkadza, w końcu nie każdemu udaje się za pierwszym razem. Sama niestety jestem tego przykładem.

Po wymianie kilku postów zaczynam chyba rozumieć w czym problem. Sam też nie chciałbym za partnerkę przysłowiowej kuli u nogi. Nie byłbym w stanie tego zaakceptować pomimo miłości. Pod tym względem jestem takim samym "materialistą" jak Ty. Zresztą podobnie, od rodziców dostałem możliwość kształcenia się, co staram się wykorzystać maksymalnie. Tylko ja dodatkowo, zupełnie niespodziewanie, pewna sprawa spadkowa zostanie przeprowadzona z korzyścią, dużą korzyścią dla mnie. Na pewno nie pozwolę, by to, co dostaję na starcie, plus to, co wypracuję korzystając z tych możliwości, poszło na marne, czy zostało sprzeniewierzone przez nieodpowiedzialnego partnera. Z tym, że mógłbym podejść do tego tak, że jeśli nie byłaby w stanie mi pomóc, to żeby chociaż nie utrudniała, nie przeszkadzała i akceptowała to co robię. Na taki układ byłbym w stanie się zgodzić.

Tym samym mocno zawężasz sobie krąg potencjalnych partnerów. Nie każdy wie, że pieniądz traci na wartości i warto część zarobionych pieniędzy transferować w aktywa. Nie każdy nawet mając tą wiedzę może zarabiać tyle, aby mieć wystarczająco dużo pieniędzy aby zapewnić sobie bezpieczeństwo finansowe. Książki Roberta K. czyta się fajnie, ale teoria teorią a praktyka praktyką.
Jak wiele osób zauważyło, bogaty facet po trzydziestce albo korzysta z życia obracając kobietami jak towarem, albo już go zdobyła jakaś fajna kobieta. Pozostają jeszcze ci rozwiedzeni.

Widzę, że uzależniasz swoje szczęście od zabezpieczenia finansowego. To jest logiczne, ale nie zawsze zasadne a z tego powodu masz poważny problem, bo odrzucasz całą masę fajnych ludzi o niewielkiej wiedzy finansowej, którzy wcale nie muszą być w przyszłości od Ciebie zależni finansowo choć nie będą zarabiać tyle ile Ty.

Ciekawi mnie, jak byś się czuła, gdyby Twój partner którego tak szukasz i wreszcie go znalazłaś Cię olał, bo okazałoby się że zwolniono Cię i przez wiele miesięcy nie znajdujesz pracy lub firma padła i nie udaje Ci się rozkręcić czegoś nowego a wszystkie aktywa wskutek np. Twojej choroby musiałaś upłynnić na leczenie? Pieniądze są ważne, ale dla mnie osobiście nie mogą przesądzać o czyjejś wartości bądź nie.

Matt utrzymywałam mojego męża przez 3 lata po tym jak stracił pracę, a i tak nie z tego powodu się rozstaliśmy, bo go po prostu kochałam. Wiadomo, że różne sytuacje w życiu bywają, ale nie chcę już na starcie pakować się w związek, który nie rokuje dobrze.

A kto powiedział, że ma być łatwo? Są też tacy, którzy lubią wyzwania, a nie to że jest łatwo. Takiego szukam!

Szczerze powiedziawszy to ja tu widzę przejawy snoobizmu i przedmiotowości osób płci męskiej. To tak jakby tutaj facet się zapytał, gdzie znaleźć babkę o idealnych rozmiarach która będzie kopulowała z nim gdzie popadnie.

Majszter, a powiedz mi, dlaczego w takim układzie tak wiele kobiet, jak autorka wątku ma ten sam problem.
Jest mnóstwo kobiet wartościowych, zaradnych i silnych... Wiele z nich ciężką pracą dorobiło się pewnego poziomu materialnego.
I klops. Są udupione. Bo... Bo faceci nie mają jaj? Bo się ich boją... Bo wolą młodszą... W czym takie kobiety, jak autorka, są gorsze? Dlaczego są na pozycji przegranej. Dlaczego nie mogą mieć kogoś na ich poziomie. Naprawdę są WSZYSCY zajęci. A może wina jest pomiędzy. Może i faceci przyczyniają się do tego? Może w głębi siebie facet woli mieć u boku taką, co potulnie będzie miała "jakiśtam" zawód. Będzie zajmowała się domem, dziećmi i tylko wyciągała łapki po kolejną kasę. A jak rozwód, to kobieta zabiera wszystko i jest suką. I kobiety to materialistki... Może to faceci ustawiają sobie nisko poprzeczkę... I lubią tą poprzeczkę. Bo boją się, gdy "kobieta mnie bije"...

Chętnie bym się tego dowiedziała. Bo za dużo kobiet tego typu mam w swoim otoczeniu.

Napiszę szczerze to co myślę. Facet pragnie mieć kontrolę nad sytuacją, chce by kobieta jakoś była od niego zależna. Posiada asa, którego może wyciągnąć w każdej sytuacji. A jak kontrolować kobietę która osiągnęła to co autorka? Asy mężczyzny w tej sytuacji tracą na wartości i związek z kobietą spełnioną zawodowo i finansowo jest jakby stąpaniem po cienkim lodzie. To partnerka w tej sytuacji posiada asy i dla faceta jest to szalenie niekomfortowa sytuacja.

cześć

w sumie nie udzielam się zbytnio na forum, bo nauczyłem się bardziej słuchac niż gadać/pisać, ale wciąż czytam z uwagą te watki które mnie zainteresują.. a ten taki właśnie jest:)

bardzo to frapujące, że są tacy ludzie co się nie poddają, maję poczucie własnej wartości, jakiś horyzont, wiedzą czego chcą,
na twoim miejscu zrobiłbym dokładnie to samo,

masz marzenie, za którym podążasz, na przekór, pod górkę, większość pisze "odpuść za wysoko stawiasz poprzeczkę", a mnie się to strasznie podoba, że sa jeszcze ludzie którzy wymagają od innych (oczywiście jeśli przynajmniej tyle samo wymagają od siebie), którzy maja ideał i dość odwagi by iść za jego światłem...

... nie wiem czy znajdziesz, ale mnie życie wciąż uczy, że to co najcenniejsze i najpiękniejsze, zawsze wymaga najwięcej czasu i poświęcenia,, bo to właśnie ten czas i poświęcenie  sprawia że ma to dla nas tak wielką wartość

ci którzy maja "mniejsze" wymagania znajdują szybciej (choć często bardziej przypadkowo i chyba generalnie mniej trafnie) - bo brak wymagań powoduje określenie cech jako "każda jest dobra".. choć potem okazuje się że nie do końca, bo przecież chcielibysmy by był ideał

ci którzy mają "wysokie" szukają długo - czasem bezskutecznie, ale jeśli znajdą... wtedy odkrywają że było warto czekać...

i doskonale wiem jakie to uczucie gdy wszyscy wokół mówią, że masz wszystko, a ty wiesz, że mimo że masz wszystko, nie dzieląc tego z nikim to tak jakbyś nie miała niczego, albo jakby cała łąka kwiatów była czarno-biała

masz dwa wyjścia pogodzić się i spróbować znaleźć kogoś "nie całkiem" idealnego - co mam wrażenie już przerabiałaś
albo trwac przy swoim z wiarą, ze się uda... bardzo ryzykowne.. ale (subiektywnie) jakże SŁUSZNE !!!

...będę czytał
i coś mi mówi, że kiedyś przeczytam.... znalazłam, jest fajnie

..czego ci życzę

Ja całkowicie i we wszystkim zgadzam się z joli80... no może za wyjątkiem wyceny wycieczki do Paryża -- pewnie miałaś na myśli kilka tys zł.

Z imprezy autobusem nocnym wracałbym tylko w ramach atrakcji na wspomnienie studenckich lat (nawet ostatnio zamiast taxi dla checy przejechałem się krakowską komunikacją miejską i było fajnie)... ale taksówki są od tego, aby zawieźć do domu i w wieku 30+ pasowałoby mieć pieniądze na taxi, bo to jest wygoda życia. Jaki samochód kto ma -- zupełnie mnie to nie obchodzi byle był sprawny technicznie. Trzeba mieć jeszcze laptopa, dobre jedzenie, picie, swój (!!! swój) kawałek podłogi. I to nie jest materializm, jak niesłusznie niektórzy myślą, ale zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Tak samo jak idzie się na miasto, to głupio jest oszczędzać na drinkach, jedzeniu -- to po prostu dyskomfort. 

Mamy znajomych, co do restauracji nie pójdą, bo zbierają na buty Nike. Mam znajomych, co mają cudowne auta, ale na wakacjach wpieprzają weki i bułki z dżemem. Znam też przypadki, że niedopasowanie finansowe utrudnia miłe spędzanie czasu -- jedni wolą spać w górach na podłodze w schronisku i wrzątkiem się raczyć, inni chcą pokoju i obiadu z herbatą, a potem ciasto z kawą.

Dodam jeszcze, że w sumie nie chodzi o to, czy facet ma pieniądze, ale czy jest niezależny, czy jest w stanie się sam utrzymać, sam płacić rachunek za prąd, wodę, czynsz, spłacać kredyt na mieszkanie. Są tacy, co wolą iść na 8 do pracy, tam się pośmiać i pogadać, bezstresowo kupić pifko i walnąć się o 17-tej na sofę oglądając rozgrywki FIFA.

Kobieta może być menedżerem i zarabiać 7 tys na rękę, a facet może być kierownikiem sklepu za 4 tys i to nie jest zagrożenie. Ale jeśli facet przyjdzie do żony i jęczy, że nie ma na prąd, nie ma oszczędności, to kurczę -- co on robił przez 10 lat? Kupił sobie motor i Xboxa?

Joli pewnie sobie kogoś znajdzie... ale chyba musi się napracować. Np. w liceum było kilka klas, może 100 lub 200 osób. Zatem aby powstała para trzeba było spotkać np. 100 chłopaków. Więc idąc tą logiką na portalu randkowym powinnaś poznać 100 facetów, aby kogoś wartościowego spotkać.

i jeszcze jedno mi przyszło do głowy o poranku

znajdziesz na tym forum i takich co napiszą, że głupio robisz, bo wysokie wymagania obniżają szansę znelezienia kogoś i może czkac cię samotność
i takich którrzy napiszą, ze dobrze że szukasz kogoś wybitnego, bo tylko takiej osobie warto oddac wszystko, bo on po prostu zrobi to samo dla ciebie

każdy patrzy na twój problem przez swój charakter i przez swój pryzmat doświadczeń,
jedni lubią czekać na najlepsze znosząc trudy po drodze, inni potrafia cieszyć się z rzeczy średnich, które są łatwiej osiągalne
jedni nie znaleźli chociaż czekali a inni znaleźli lub wierzą, że znajdą

a ty powinnaś zrobić to co czujesz, bo tylko to się ma szansę się udać, jeśli w coś nie wierzysz... nie ma co się trudzić
"cokolwiek robisz rób to całym sercem inaczej jest to zmarnowany czas" Paco Ahlgrena

Ja również popieram autorkę.
W związku też pod względem finansowym powinna panować równowaga. On dostał mieszkanie w spadku-remontujemy razem, ktoś kupuje farby ktoś kupuje pędzle. Nikt nikogo nie wykorzystuje i to jest dobre. Nie rodzi takich rozterek. Ja też zarabiam może nieco powyżej średniej krajowej a on zarabia niewiele więcej- ja nie mam poczucia ,ze muszę go niańczyć- on ,że liczę na to aby ujął moją dłoń, wsadził na białego rumaka i przeniósł przez "bagno" czasami dnia codziennego dorzucając przy tym na kolejną parę butów
Skoro ona sama od siebie wymaga czemu ma obniżać swoje wymagania? Ja swoich nie obniżałam i byłam sama 3lata- a mój facet jak mnie poznał to oświadczył mi się po 8 miesiącach bez obaw ,że będzie musiał się mną zajmować całe życia więc są na tym świecie faceci doceniający ambitne i samodzielne kobiety. I właśnie jesteśmy ok30stki.

I jak dla mnie to najmadrzejsze stwierdzenie tego watku.
Owszem na pierwszy rzut oka jeden z drugim moze nie wydawac sie na tym samym poziomie finansowym co ty. Szczerze powiem pewnie niewielu jest na tym samym poziomie co ty, ale co nie oznacza ze nie moga byc rownorzednymi partnerami w zwiazku z toba. Uprzyjmy sie tej glupiej wycieczki do Paryza....
Jesli uprzesz sie zamieszkac w najbardziej luksusowym hotelu w centrum Paryza i odwiedzac Moulin Rouge kazdego wieczora to super. Ale jesli facet powie: "skarbie nie stac mnie na siedem gwiazdek ale tylko na cztery" to czy poszlabys na taki kompromis? Sama sobie na to odpowiedz.
Musze przyznac ze dla mnie sytuacja materialna faceta jest istotna ale nieco w innym swietle. Mianowicie nie musi miec na starcie milionow ale jesli widze ze w czaszce mozg pracuje, ze facet pracuje ciezko a nie sie buja na prawo i lewo, jesli widze ze jest skoncentrowany i ma ambitne realne plany to nie widze przeszkody zeby dorabiac sie majatku wspolnie.
Rozumiem twoje obawy...ale czasem gdzies trzeba isc na jakis kompromis albo pogodzic sie z porazka