Gdzie znaleźć mężczyznę, czy portale randkowe się sprawdzają ??

Bardziej mozliwe, niz poznanie przez internet. Nic nigdy nie zastapi w 100% naturalnego sposobu interakcji miedzy ludzmi, czyli na zywo.

Ja mojego narzeczonego poznalam przez nasza klasę Zagadał mnie i jakoś tak zleciało nam 5 lat

Nigdy wcześniej nie mialam faceta poznanego z sieci.

Dużo osób w ten sposób poznaje swoje drugie polówki, co raz wiecej siedzi w sieci zamiast wyjsc do ludzi.
Ale to również jest dobry sposób na poznanie, choć na zadnym portalu randkowym nie bylam zarejestrowana.

Jesli bardzo Ci zalezy zeby kogos miec, to nie czekaj tylko rob cos.
Chociaz ja nie bardzo rozumiem takie problemy. Ja nigdy nie szukalam , ale zawsze byl ktos.
Przeciez jak sie chodzi w rozne miejsca, poznaje ludzi to sie nie da nikogo nie poznac przypadkiem nawet. Zaczyna sie rozmawiac i spotykac i jakos sie samo kreci.

Nie mowie, ze jest to zle. Po prostu nadal uwazam, ze lepiej jest w realu poznac kogos. Na takiej zasadzie jak lepsze sa lody mietowe od waniliowych

cicho tam! To tylko taki przyklad
Ale dzieki za to , ze teraz mam ochote jesc lody pistacjowe, a dopiero skonczylam jesc ciasto. Cala noc bede jadla teraz.

Jeśli już, to nie warto przedłużać kontaktu przez Internet (np. pół roku). Można zawsze poznać kogoś w sieci i się spotkać. W sumie - jaka jest różnica, czy podejdziesz do kogoś na przystanku, czy zagadasz w sieci.

I tak "wnętrze" wychodzi w praktyce.

Można i w realu i w necie. W realu w te wakacje chyba już z 3 facetów poznałam. Ale ja jestem strasznie otwarta na ludzi, do wszystkich się uśmiecham. Jednego zagaiłam na przystanku autobusowym, inny sam mnie zaczepił po tym, jak o mało nie wpadłam pod 2 tramwaje (z tym się trochę spotykałam). O dziwo był tak bardzo kulturalny i szarmancki, że od pierwszej rozmowy zapałałam do niego najszczerszą sympatią i szacunkiem. A po kilku randkach czar prysł, bo facet tylko udawał szarmanckiego, a szukał sobie przygodnej znajomości.

W internecie chyba łatwiej kogoś poznać, chociaż to dosyć frustrujące. W wakacje założyłam sobie konto na portalu randkowym, żeby koleżanka z pokoju nie czuła się taka zażenowana przy mnie (była sama od lat i żeby jej dodać otuchy też się zaczęłam w to bawić).

Pobyłam tam 3 dni, koleżanka tydzień. Byłam załamana. 99% facetów liczyło na jedno. Gdy jeden normalny się trafił, ni z gruchy ni z pietruchy wysłał mi swoje zdjęcie w wannie. Ohyda.

A potem nagle zobaczyłam zdjęcie jakiegoś zwyczajnego gostka. Nie pociągał mnie, miał normalne zdjęcie, był bardzo przeciętny, a jakimś cudem stwierdziłam, że w głowie musi mieć trochę oleju. Nawet mi się nie chciało wysilac na wymienianie maili. Od razu podałam mu swój numer telefonu (wiem, lekkomyślnie), nie było nawet opcji, że nie zadzwoni do mnie.
Gdy zadzwonił wydawało mi się, że gadam ze starym kumplem. Potem pierwsze spotkanie- bajeczne spotkanie. Teraz jesteśmy parą. Da się? Da!