Jest źle - mam 36 lat i rozwód

Znajdź najlepiej jakieś zajęcie sobie które pochłonie Ci czas, ja poświęciłem się pracy, dzisiaj pracowałem 12 godzin. Ucieczka w pracę pomaga.

Macie racje ze w pracy sie człowiek zajmie i az tak nie mysli.oj my biedne pokaleczone serduszka......a przeciez byłam atrakcyjna,zawsze usmiechnieta kobieta a teraz ten smutek widac na mej twarzy.......
Powiedzcie mi okeim faceta,co lepiej jakby usłyszał ze jestem szczesliwa czy jakby usłyszał ze jestm załamana?dałam opis na gg-szczęsliwa:) hahaha. to dobrze czy zle?wiem to dziecinne.....

Zależy co rozumiesz przez "lepiej". Jeśli chcesz go zdenerwować wpłynąć na jego uczucia, to nie pokazuj po sobie że jesteś nieszczęśliwa, graj i udawaj szczęśliwą a wtedy szlag go trafi.

Estazelam to by mi się przydał bo działa nasennie, ale czy nie jest tak iż później w dzień się po tym chce spać? Bo ja tak miałem z lerivonem  kiedyś, spałem doskonale ale w dzień byłem później ciągle senny. Niby Trittico ma działać na mnie nasennie i trochę może działa ale jak czytałem w internecie to powoduje róźnego rodzaju sny a dla mnie sny to nie jest dobra rzecz.Dzisiaj obudziłem się o 4 rano a od 8 rano pracowałem 12 godzin.

Może i tak ale nie chce sie wiazać bo się za bardzo zraziłem. Poza tym moja ex siedzi jeszcze gdzieś tam w mojej głowie.

Dzisiaj mija tydzień od kiedy widziałem się z żoną ostatni raz. Przez ten czas zero kontaktu, nie wiem co się z nią dzieje, ale wiem jak jest ze mną. A jest niedobrze, zajmuje sobie czas czym mogę, staram się nie myśleć o tym wszystkim, ale efekt porzucenia działa tak, że w rezultacie nie wiem co mam ze sobą zrobić i nie mogę się przestawić na tryb "po nowemu" i "tylko dla siebie". Cały czas myślę co ona robi, o czym myśli i to mnie po prostu dewastuje do środka. Przed oczami mam cały czas projekcje z naszego wspólnego życia. Chciałbym po prostu zniknąć i nie wiedzieć, że wogóle pojawiłem się na tym świecie. To wszystko tak cholernie boli...

Fluffy doskonale cie rozumiem,człowiek robi rózne rzeczy zeby tylko nie myslec,ale jak jest chwila oddechu to nagle sie wszystko przypomina,i to te najlepsze chwile nie najgorsze,jest cięzko,ale tylko czas,ja to wiem,mnie tez boli....bardzo......jeszcze jak jest wolny dzien jak dzis......masakra

Mario75 za dużo o niej myślisz, ona się Tobą nie przejmuje i pewnie już dawno sobie szuka kogoś w necie kto może kiedyś Ciebie zastąpi, sorry że jestem brutalna ale jestem kobietą. Kobiety nie lubią być samotne. Ona pewnie sobie wesoło rozmawia z kimś poznanym a ty cierpisz. Może będę brutalna ale jesteś masochistą?

Fluffy, niestety nikt nie ma na to złotego środka. Chyba czas, w którego już sama nie wierzę. Ale trzymaj się, mam nadzieję, że Tobie się uda.

Jednak faceci też cierpią. Nie wierzyłam w to nigdy. Trzymajcie się. Pewnie Wasze babska nie wiedzą kogo tracą.

Nie udaje się i już psychicznie nie mogę, nachodzą mnie najczarniejsze myśli. Człowiek po prostu nie może być dobry, bo potem i tak obrywa, gdy kobiecie się coś poprzestawia w głowie. Żona mi powiedziała na pożegnanie, że na pewno będę jeszcze szczęśliwy, a ja się pytam jak? Z taką skazą i świadomością totalnej porażki...

Eh.... Panowie, czemu tak okrutnie niszczycie naszą miłość???
Nie rozumiem Waszego postępowania.

Miłość jest sensem naszego życia... Nikt nie ma prawa nam jej odbierać!
Nie rozumiem słów: kocham, ale nie daje już rady!!!

WALCZĘ I BĘDĘ WALCZYĆ ZAWSZE O MĘŻCZYZNĘ, KTÓRY JEST CAŁYM MOIM ŚWIATEM!!!

Polecam to wszystkim.

U mnie nie jest tak zimno....dzis mam lepszy humor,cyba dlatego ze wczoraj pogadalam z nim na gg i zauwazylam ze jak go troche olewam to wtedy jest zdziwiony,hahah bo jak to?tak mi zalezalo a tu mowie ze niewiem czy chce z nim pogadac przez telefon,niewiem czy chce sie z nim zobaczyc....jaki byl zdziwiony...:)mówie ze chciales byc ze mna byles,chciales wrocic do niej wrociles,chciales mnie zostawic zostawiles,to Twoje wybory...próbowałam byc twarda i sie nie rozbeczec.i dziala:)moja obojetnosc go denerwuje zauwazylam,i dobrze niech pocierpi tak jak ja.a na koniec mu zyczyłam upojnej nocy,hahaha,bo ja mowie ze ide na dyskoteke wiec ja mam zapewniony dobry humor:)troche to udawane przeze mnie ale dobrze,za to co mi zrobil niech mysli,a wiem ze w sprawach uczuciowych jest miękki bardzo.....pozdrawiam was Kochani:)ja wiem ze w tej chwili jestem twarda a moze za godzine bede wyc.......

U mnie dziś "piękna niedziela", ale tylko z pozoru... za oknem świeci słońce.
W sercu smutno

Chciałabym wcielić się w męską postać i zrozumieć Wasze jakże odmienne  myślenie... i zachowanie...

Bez Was jest bardzo, bardzo źle...

Chyba nigdy nie zrozumiemy decyzji naszych partnerów. Płeć jak widać nie ma tu znaczenia, rzucają zarówno kobiety jak i mężczyźni. Łatwiej tym rzucającym bo mają już niestety kogoś na boku. A my porzuceni ciągle będziemy myśleć dlaczego?

Nie można nie kochać nikogo, dlatego uważam, że pozbywanie się uczuć "na siłę" (bo ona odeszła/on odszedł) jest bezsensowne!!!
Trzeba walczyć, bo bez miłości nie będzie nas!!!

Wracając do problemu kto częściej porzuca... Niestety mężczyźni górują w tej dziedzinie!

Nauczylam sie sobie tlumaczyc ze skoro ktos odchodzi to widocznie nie bylo to dla tej jednej strony-szkoda jesli dla drugiej bylo to to.Wtedy jest drmat ,lzy i bol tak ogromny.......

Ale do związku potrzebne są dwie osoby, sama nic nie zrobisz. Nie zmusisz nikogo do kochania Ciebie. Sytuacja się komplikuje, gdy na horyzoncie jest ktoś trzeci.

Wszystko fajnie, tylko jak odpuścić, jeżeli w głowie myśli same się kotłują na temat tego jak cudownie było na początku. I gdy druga strona w czasie trwania związku nalegała na kolejne kroki włącznie z małżeństwem, a potem się okazuje, że ta sama osoba porzuca Cię jak zużyty mebel. Jeszcze bardziej boli jak małżeństwo zawiera się z czystej miłości, a tak było w moim przypadku i nagle... okazuje się, że ta osoba przestaje Cię kochać, wypala się całkowicie. I jak tu się zająć sobą, gdy poczucie porażki jest tak dotkliwe?

Każdy przypadek i każdy człowiek jest inny, nie ma złotych rad!
Inaczej świat byłby nudny, gdybyśmy wszyscy postępowali szablonowo!

Wierzę w naszą miłość, bo jest piękna, czasem gorzka, ale NASZA

Fluffy mnie również każdy doradza: znajdź sobie zajęcie, zajmij się czymś!
A ja pytam: Czym?
Skoro w mojej głowie jest tylko on, każda myśl sprowadza się do mile i niemile spędzonych z nim chwil.

Rozumiem Cię doskonale, ależ ja nie zaprzeczam że nie płaczę, że nie myślę, że w myślach nie krzyczę, nie złoszczę się.
Ciągle zadaje sobie to samo pytanie: DLACZEGO???
Ale musimy obrać jakiś cel, moim jest WALKA!!!

Nawet gdyby kogoś miał, walczyłabym "na siłę", bo wiem, że warto, bo to moja MIŁOŚĆ i MÓJ MĘŻCZYZNA, Ojciec mojego dziecka i człowiek przy którym mogę nabierać zmarszczek i cellulitisu

Jeśli to prawdziwa miłość, to przetrwacie wszystko.
Ludzie schodzą się nawet po kilku latach.
Musisz popracować nad sobą, naprawić to co jej w Tobie nie pasowało, dopóki ona nie zauważy tej zmiany nie dasz rady jej odzyskać...

Nie rozczulaj się nad sobą, bądź dzielny, walcz ze swoimi słabostkami.
A potem odmieniony wróć i zawalcz o nią....
Jeśli kocha, będziecie razem!!!!! To podstawowy warunek, pamiętaj o tym.

Fluffy mam do Ciebie pytanie? Co masz na myśli pisząc "wyleczyć się"?
Z miłości chcesz się leczyć?
To prowadzi tylko do nienawiści!
A jak kogoś nienawidzić skoro się go kocha? Nie rozumiem tego!!!
Albo kochasz albo nienawidzisz!!!
Skoro znienawidzisz, to nie kochałeś prawdziwie!!!

Wybacz, takie jest moje zdanie!

Kochałem i kocham prawdziwie, tylko co ja mogę sam zrobić? Mam ją kochać do końca życia prawdziwie nie mając z nią kontaktu? Patrzeć na to jak ona zwiąże się z kimś innym i udawać, że ciesze się z jej szczęścia samemu będąc nieszczęśliwym? Jak ma tak być to lepiej żebym ją znienawidził i stała mi się obojętna, niż cierpiał do końca życia. Wiesz co jest najgorsze? Że nie było żadnej złości jak się rozstawaliśmy. To było tak zimne i wykalkulowane wypowiedzenie słów, że u niej się wszystko wypaliło i na pewno nie wróci jej uczucie do mnie. Chyba, że była to złość (tak wyciszona) na to, że zaniedbaliśmy związek oboje i po prostu musiała tak wybrać, a dłuższa przerwa jej to uświadomi. Nie wiem, jestem teraz wrakiem człowieka i pewnie nielogicznie myślę...

Nie myślisz logicznie, to prawda.
Myślisz, że ona po rozstaniu z Tobą wyszła na ulice, zagwizdała i już ma nowego faceta? No szalony jesteś?
Jeśli to prawdziwa miłość, to będzie po grób!
A jeśli nie, to była to tylko miła przygoda z osobą, którą się zauroczyłeś i uzależniłeś od niej.

Weź zie w garść człowieku, napraw swoje wady, jak nie dla niej, to dla innej kobiety , tej prawdziwej "po grób".

Jak łatwo pisać i Wam radzić, a jak trudno znieść swoją sytuację, kiedy moje serce mocno płacze, a ja jestem tym mocno zdruzgotana ;(

Jest jeden szkopół ona spodziewa się ich dziecka.  Czary nie pomogą już.

To ona Ci go zaczarowała i to nieźle? Ehh...

Cóż? To kiepska sytuacja. Tylko nie wiem czemu on jest taki chwiejny? Czyżby właśnie przejrzał na oczy i zobaczył że wpadł w sidła czarodziejki?

Obyś miała rację, może na innej drodze właśnie ona czeka?

To ja mam pytanie do Kasikakasika. Czy masz jakieś pomysł jak walczyć? w jaki sposób odzyskać tego jedynego. ja też uważam,że to że mój mąż odszedł było duzo mojej winy, ale teraz jak go odzyskać.

bez sensu. Strata zycia na wlasne zyczenie i nic poza tym.

Ja uwazam, ze jesli w jakimkolwiek zwiazku skonczylo sie uczucie (o przyczynach nie pisze) to NAJLEPSZYM rozwiazaniem dla obu stron jest skonczenie tegoz zwiazku i rozejscie sie jak najszybciej i jak najdalej od siebie.
Ze to jest ciezki i bolesny proces to kazdy wie ale im szybciej skonczy sie taki psedo-udany zwiazek tym lepiej dla nas. Tkwienie na sile w malzenstwie z kims, kto juz nas nie kocha to masochizm na wieksza skale.

Poza tym, ze zamykamy sobie wtedy drzwi do wlasnego szczescia u boku innej osoby a tego juz niekochajacego stawiamy sobie na oltarzyku. Z ktorego on/ona chetnie jak najszybciej by zeszli i zaczeli zyc jak ludzie wlasnym zyciem a nie jak swieci (za jakich ich maja opuszczeni partnerzy) w modlach ich partnerow.

Napisze jasniej: gdybym 2,5 roku temu nie wniosla o rozwod, do dzis zylabym pewnie w marazmie i nieszczesliwym zwiazku, z mezem, ktorego juz nie kochalam, z ktorym nie sypialam i ktory tez nie okazywal jakichs oznak glebokiego uczucia. Bysmy sobie tak wspolnie wegetowali w ciszy, w klotniach, w takiej nicosci. To samo gdybym ugiela sie pod presja jego pozniejszych obietnic i zapewnien, ze mozemy wszystko naprawic, zmienic, odgrzac itp.

Tymczasem jestesmy oboje w nowych o wiele bardziej udanych zwiazkach i mamy szanse na dlugie lata zycia jako ludzie szczesliwi u boku nowych partnerow. Co oczywiscie te 2,5 roku temu wydawalo sie rzecza niemozliwa. A jednak:)

Fluffy, bol minie, zyc bedziesz dalej, ona tez - ale osobno, co wcale nie oznacza, ze gorzej niz razem.