Rozwód - jak karma szybko wraca

Jedni to nazywają karmą inni sprawiedliwością Bożą ale na cudzej krzywdzie szczęścia nie zbudujesz. Autorko dałaś radę tak jak przeważająca większość zdradzonych bo ci co wdają się w romans są raczej zaślepieni (zauroczeni) i jak ćma do ognia lecą. Wystarczy przejrzeć forum czy to mężczyzna czy kobieta rozwalając związek nie zaznają szczęścia choć nawet przed wszystkimi mówią jacy to są szczęśliwi szczególnie po dłuższym okresie z kochasiem/kochanką. Pamiętaj jednak że ojciec o ile nie jest kanalią dla dzieci swoich pozostanie ojcem więc nie utrudniaj nie przeciwstawiaj kontaktów z nim by pociechy jak dorosną nie miały żalu o to. Powodzenia na nowej drodze życia

Faktycznie, jest powód do chwały, pobić kogoś.
Ciesz się, że ta kobieta nie podała cię do sądu a miała prawo i sprawiedliwie by było abyś została za ten haniebny czyn ukarana.
Jeśli jak twierdzisz 'karma wraca' to i ty możesz się spodziewać pobicia przez kogoś.
Zrobił jej dziecko? Co w tym dziwnego? Przecież tobie zrobił dwoje, twój nowy partner też komuś zrobił.
O alimentach od niego piszesz jakby to była jakaś nagroda dla ciebie a to przecież normalne, że ojciec płaci na dzieci.
Ogólnie to pokazałaś się jako bardzo niesympatyczna osoba, delikatnie mówiąc.

maku2
To, ze autorka się rozwiodła to akurat uważam za słuszne. Zdradzał ją, twierdził, że nie kocha. Nie było powodu aby to małżeństwo ciągnąć dalej.
Że walczyła o alimenty to też jest słuszne. Że poszukała sobie kogoś tak samo, ma prawo mieć kogoś z kim będzie jej dobrze.
Tylko sposób w jaki o tym mówi i co na ten temat mówi jest jak dla mnie nie do przyjęcia.
Oraz czyny. Słyszałeś coś o nietykalności cielesnej? Pobiła czy obiła na jedno wychodzi. Nie miała prawa tego robić.

Ps. A ten nowy facet autorki, może nie ma gdzie mieszkać po swoim rozwodzie więc skwapliwie skorzystał z jej zaproszenia.
I cicho siedzi, nie kłóci się bo zima za pasem, gdzie się podzieje?
Rozwód był w maju a od kilku miesięcy już nowy facet  tatusiuje dzieciom byłego męża.

Gdyby ona się faktycznie niczego nie spodziewała, to jeszcze rozumiem wybuch emocji.
Ale jak on od lat jej powtarza, że jej nie kocha i jest z nią ze względu na dzieci, to to była tylko kwestia czasu, aż sobie kogoś faktycznie znajdzie.

Tyle, że dalej obicie czy pobicie kogoś nie jest dla mnie niczym usprawiedliwione. I zdecydowanie dalej nie jest to dla mnie coś, co zrobiłaby przeciętna kobieta.

Ja nie rozumiem, dla czego niewinna Ukrainka oberwała, a nie niewierny mąż?
Poza tym autorka jest szczęśliwa, pozbierała się, wyszła z ciężkiej sytuacji materialnej i daje sobie radę. Przezwyciężyła trudności i wyszła z tego silniejsza.
Jeśli dla niej wartością jest posiadanie faceta - to go ma. Tak jak niektórzy mają w domu dywan renomowanej firmy.
Super! Tylko nie bijemy obcych bab.

Dla mnie post szyty tak grubymi nićmi jak zasadność prezeskich posad w spółkach skarbu państwa.  Ludzie przez covida miesiącami czekają na rozprawy, tu z uwagi na to, co się dzieje az się prosi o rozprawę z orzeczeniem winy plus z powodztwa cywilnego dla wyraźnie niezdrowej autorki. Na pewno nie skończyłoby się to tak szybko, plus nagle fru, nowy pan, który w try miga się wprowadza, a dzieci w sekundzie pałają do niego miłością.
Temat moim zdaniem z palca wyssany, ku pokrzepieniu serc zdradzanym.

A tak z otoczenia przykład biorąc - pary, które znam i które stworzyły nowe związki po zdradzeniu partnerów z kochankiem/kochanką radzą sobie róznie. Jak to pary. Mniej więcej po połowie się rozkłada to między normalne związki a rozstania, także na dwoje babka wróżyła. Kolega rozstał się z żoną, z którą miał 5cio letnią córkę i odszedł do kochanki. Rozwiódł się, z "nową " wziął ślub, z córką się widuje i nie ma jakichś dramatów, pioruny z nieba nie lecą generalnie.

Bicie kogokolwiek z jakiegokolwiek powodu jest karygodne i trzeba mieć niepokolei w głowie, żeby takie zachowanie pochwalać.

Dokładnie. Śmieszy mnie tez to podekscytowanie autorki. Jakby 15 lat miała.
I to chełpienie się nowym facetem, jakby to jakies trofeum było. Choć tu to akurat chyba żyjemy jeszcze niekiedy w takim ciemnogrodzie.  Jak zaczęłam się po rozwodzie z kimś na stałe spotykać, to mi znajomi gratulowali (!).
Jprd... naprawdę śmieszne to było. Tym bardziej, że zanim weszłam w nowy związek, odwaliłam kawał ciężkiej roboty ze sobą, ze swoim podejściem i doszłam do etapu, ze super mi jest samej ze sobą. Wiele w tym prawdy, że nie należy ze związku włazić w kolejny związek od razu, trzeba się najpierw polubić,  polubić bycie ze sobą. Dziś wiem, że jestem z kimś ho tego chcę, a nie muszę. I jeśli pewnego dnia będzie trzeba się rozstać, to się rozstanę bez rozpadania się na milion kawałków. Trzeba się nauczyć byc samemu/samej.

Ja bym powiedział, że więcej niż wiele Jak skacze się z relacji w relację to szybciej lub później okazuje się ona niewypałem i wychodzimy jeszcze bardziej pokaleczeni.
Dlaczego? Bo zamiast przepracować własne problemy powielamy je w nowej relacji, dochodzą nowe i mamy efekt kuli śnieżnej.
A potem taka osoba ma żal do świata, że nie może spotkać normalnego człowieka do relacji. Tacy ludzie boją się samotności i to ich gubi i będzie gubić dopóki nie pokochają spędzać czasu sam ze sobą.

Drogie czytelniczki:)
Dziękuję wszystkim za odpowiedzi do mojego postu, aczkolwiek każda z was ma prawo osądzić mnie ze swojego punktu widzenia.
Cenię sobie szczerość i dziękuję nawet za te negatywne komentarze. A swoją drogą drogie Panie najpierw trzeba się znaleźc w takiej sytuacji jak ja żeby móc adekwatnie oceniać. Bo dziś po prawie roku też wam się przyznam że z moim obecnym myśleniem olałabym ten temat i uśmiechnęła jej i jemu się w twarz jak ich zobaczyłam ale w takich sytuacjach naprawdę działają emocje.
I tu dla niektórych wyjaśnienie... kobieta dostała po prostu ode mnie w twarz. Tym bardziej że poznałam ją dużo wcześniej, załatwiłam jej dodatkową pracę po godzinach i to w dodatku u siebie w pracy, pomagałam jej kiedy potrzebowała tej pomocy a biorąc ją do pracy powiedziałam wprost: jeśli kiedykolwiek coś nabroisz albo w pracy albo w moim życiu to bądź pewna że po prostu dostaniesz "strzała".
Ostrzegłam i spełniłam... wiecie mogłam wam opisać sytuacje od A do Z ją opisałam to w dużym skrócie, bo czytanie tego mogłoby zająć godziny.
Któraś z was napisała że "skoro wiedziałam że nie kocha to mogłam odejść wcześniej..." no tak też ktoś tu ma rację ale mam swoje jakieś priorytety i zasady których się trzymam i dla mnie przysięga małżeńska była do końca życia. Ktoś mi kiedyś powiedział żeby walczyć do końca żeby nigdy sobie nie zarzucić że nie próbowałam... ja tak zrobiłam i teraz nie mam sobie nic do zarzucenia.
Co do Ukrainki ktoś napisał ze mogła iść na policję.. owszem mogła ale gdyby poszła dostałaby deport na Ukrainę bo niestety jest tu już nielegalnie i pracuje też na czarno.
Co do nowego partnera też bardzo szybko dostałam ocenę przez Was, czyli co wychodzi na to że powinnam się użalać nad sobą zamknąć się w domu i przez kolejne lata ryczeć w poduszkę??
Oj nie tędy droga. Chciałam ułożyć sobie życie i to zrobiłam, robie nadal i czy to coś złego?
Opisałam swoją sytuację szczerze ale rozumiem że każda z was ma prawo mnie ocenić.
Jesli chodzi o byłego to Kontaktów nie zabraniam bo zawsze będzie ich ojcem ale jeśli dzieci nie chcą to też na siłę ich zmuszać nie będę.
A alimenty? Rozwód był w maju po 2tyg wyrok się uprawomacnia. Alimenty zaległe są za 5mcy i o te się ubiegam (bo alimenty bieżace płaci normalnie)u komornika bo przy wyroku dostałam klauzule wykonalności jeśli danej kwoty nie zapłaci do 15lipca br., nie zapłacił więc oddałam sprawę zajecie nastąpi z pensji i nie ma znaczenia że zarabia 2100netto bo potrąceń alimentacyjnych dokonuje się 60% wynagrodzenia i tu nie ma kwoty wolnej bo alimenty są w pierwszej kolejnosci.
I nie uważam ze dałam się poznać tu jako zła osoba, po prostu powiedziałam.co myślę co było, nie wstydzę sie tego. Ale widzę że osądzić można kogoś bardzo szybko ale cóż każdy ma prawo do własnej opinii.

Co do samego rozwodu... pozew złożony końcem października 2020 pierwsza sprawa miałabym końcem grudnia 2020 i została odwołana że względu na pandemia, druga sprawa wyznaczona na 24marca 2021 i też odwołana powód covid, i trzecią sprawa wyznaczona na 24maja 2021 która już się odbyła rozwód był za porozumieniem stron, alimenty były ustalone po 500zl na dziecko czyli łącznie 1000 plus zaległe alimenty na które mąż przed sądem sam się zaoferował że zaplaci i dzieci mieszkają z matką i każde miejsce zamieszkania matki jest tak samo miejscem zamieszkania dzieci. Rozprawa trwała 40minut. Nie było problemów więc nie rozumiem tu niewiary jednej z autorem że to tak szybko... dla mnie to za długo. Złożenie wniosku do komornika zajęło 30min osobistego stawiennictwa się, a zajecie wynagrodzenia tylko 2dni... zbliża się 10 września i się wówczas okaże jak otrzymam pieniądze, na pewno to będzie nie całość tylko cała kwota plus odsetki w ciągu 3mcy.

Trudno to jest Twoje zdanie

Dziękuję kleoma

Piękną laurkę sobie wystawiłaś.
Jeśli sądzisz, że to, że jej zapowiedziałaś, że dostanie po mordzie gdy zrobi cos przeciwko tobie upoważnia cię do zrobienia tego i w jakiś sposób usprawiedliwia to się grubo mylisz.
I o ile można jeszcze zrozumieć agresję w afekcie to planowanie tego świadczy  źle o tobie.

Nielegalnie ją zatrudniłaś?

Czyli tak - autorka wykorzystała sytuację znajomej z pracy do tego, by ją pobić i by ta bała się zgłosić sprawę na policję z obawy przed deportacją... Mam nadzieję autorko, że jesteś tylko tworem czyjejś chorej fantazji, a nie realną osobą, bo jeśli tak, to wypada mi tylko złożyć wyrazy współczucia twojemu byłemu. Spędził naście lat ze strasznym człowiekiem.  Fakt, kawał z niego oszusta - mógł się rozwieść,  ale zaczynam go poniekąd rozumieć.

Przeczytałam ten post plus komentarze, i powiem wam że pierwszy raz postanowiłam tu coś napisać.
Na autorke tego postu wylano tu wręcz jakiś hejt, co nie oznacza że bronie tu jej, bo jej postawa w obliczu tej ukrainki nie była fer, ale zastanawiam się ile obecnych kobiet, które tu są gdyby miało taką sytuację to jakby się zachowały, hm?
Każda z nas teraz może łatwo pisać że nie, że by napewno nie uderzyły i takie tam.
Ale żadna z nas nie zdaje sobie sprawy z tego jakie emocje by nią kierowały w takiej sytuacji.
Ja też zostałam zdradzona, jestem rozwódką od 1.5roku a od roku w innym szczęśliwym związku a mój ex ma Panią o 16lat młodszą, nie przyłapałam ich więc też nie wiem jakbym się zachowała, ja sama po prostu się domyśliłam po jego zachowaniu.
Autorka uderzając tą kobietę no nie zrobiła dobrze ale widząc ich napewno była wściekła i nie myślała logicznie. To są właśnie emocje! Mogła to zrobić bardziej z klasą ale do tego dochodzi się po czasie. Ja opiszę wam w osobnym poście swoją sytuację i będę bardzo ciekawa waszych opinii, aczkolwiek troszkę nie ukrywam się boję, bo jak czytam odpowiedzi do tego postu to trochę mnie zmroziło, bo kobieta z jednej strony się wyżaliła a z drugiej chciała pochwalić swoim szczęściem a reszta bardzo szybko ją osądziła i to trochę mi się wydaje no nie za fajne.
Mimo wszystko ja życzę autorce żeby nie popadała już w takie furie bo do niczego to nie prowadzi ale może do tego już sama doszła i życzę szczęścia w nowym życiu.

Dziewczyna wyszła za mąż bo kochała chłopaka, urodziły się dzieci, powstała rodzina, życie szło, nie zawsze było ekscytujące, mąż zaczął się snuć po domu i sam nie wiedział co by chciał, być może miało to związek z pojawieniem się na orbicie zagubionej biduleńki, tylko nie kojarzyć ze starą babcią bidulką,  nie ! ta akurat młodziutka i ładna, co nie jest jej wina zresztą !! ..... osamotniona bo jej mąż z dziećmi w jej kraju, były kobiety co jej pomogły i pomogła też Evia.....a pewnego dnia przypadkowo w jakimś zakamarku miasta Evia trafia na swojego szwędającego się męża i swoją zagraniczną znajomą w dziwnie zażyłej sytuacji o której każdy wie że jest jednoznaczna......Evia wychodzi z ram................i cała straszna drama bo ktoś dostał w twarz choć tak na prawdę tej twarzy już nie ma - ale to już linia obrony zachowania Evi - niepotrzebna bo uważam że ofierze krzywda się nie stała, ot... dowiedziała się że w Polsce  żona też kochanki nie lubi ( ani ja ani Maku ani nawet Evia agresji nie pochwala- coby była jasność )
       Evia ogarnęłaś to co najważniejsze, działo się dużo i szybko, pewnie jeszcze jakiś czas to nieudane małżeństwo, zdrada, porzucone dzieci będą odbijać się jak echo w Twoim życiu, Twój obecny partner może jest tym na długo ale mimo tej wiary buduj swoją siłę abyś miała oparcie w sobie i Twoje dzieci też, one z czasem też będą zmieniać nastawienie do otoczenia, ojca, Ciebie , partnera, bo takie jest życie, dynamiczne i nieprzewidywalne a to co mamy w sobie jest nasze i dobrze żeby nam służyło................opinią ludzi przejmuj się o tyle o ile czujesz że wynika z troski o Ciebie a to zdarza się rzadko od obcych ludzi, uważam że najważniejsze to to co sama o sobie myślisz, jak człowiek ma sumienie, chcę myśleć że każdy ma tylko niektórzy bardzo głęboko upchane, to zawsze od samego siebie dowie się co należy robić

Jeśli ten wątek w ogóle jest prawdziwy, to widzę tu silne emocje u autorki. Tak jej dopiekła zdrada męża, że teraz gotowa jest na uszach stanąć, żeby pokazać mu że nie tylko on może być szczęśliwy, ale ona też, wszystkiemu na przekór. Jak się zdaje póki co trafiła dobrze i czuje się jakoś tam dowartościowana, ale myślę że to do czasu. Mgiełka uniesień opadnie i szara rzeczywistość zacznie skrzeczeć, a wtedy wyjdzie że obecny partner nie taki malinowy i diamentowy, jak chciałaby go widzieć, bo za malo było czasu żeby się dobrze poznać. Obym się myliła, bo nie życzę źle autorce.

Ze mną może coś nie tak jest, ale ja nie zyczę mojemu byłemu partnerowi źle. Nasze drogi się rozeszły bo mnie zdradzał, ale to nie znaczy że go znienawidziłam jako człowieka. Były przecież cudowne wspolne chwile których nigdy nie zapomnę, ale trudno.. Nie pasowaliśmy do siebie Żle mu nie życzę i naprawdę  byłoby mi przykro, gdybym się dowiedziała że mu się nie wiedzie i jest nieszczęśliwy. Nawet gdyby to dotyczyło sfery osobistej.

Co do spoliczkowania Ukrainki.. Sorry, nie popieram żadnej przemocy i nie ma dla mnie usprawiedliwienia fakt, że to kochanka męża. Może zdolna byłabym do przemocy w obronie życia czy zdrowia bliskich albo swojego, innej opcji nie widzę. Nawet emocje które tutaj przywołała autorka nie usprawiedliwiają tego czynu, choć staram się zrozumieć.

Życzę autorce wyciszenia i spokoju, bo chyba teraz tego właśnie najbardziej potrzebuje.

Ranna Panno Może zadanie mnie przerosło, bo gdybym chciała dać w gębę każdej kochance mojego partnera, to musiałabym tłuc się z połową Warszawy

Szkoda mi było paznokci

Dziwne. Facet mówi żonie że jej nie kocha. Nie kocha od lat. Facet idzie do innej. Żona ją bije na ulicy... I jest z tego dumna.
Potem szybko znajduje sobie nowego gościa.
Karma wraca?

przeczytajcie komentarz IsaBella77
autorka tj. Evia85, stworzyła nowy profil ONA8555 tylko po to by sama siebie skomentować, pochwalić.
Wg mnie to fake ... jednak jeśli chcecie komentujcie dalej

Jeśli autorka /jak twierdzi/ jest obecnie szczęśliwa, szanowana, jest jej dobrze finansowo to powinna być wdzięczna i Ukraince, że się pojawiła w jej życiu i mężowi, że się tą młodą zainteresował.