Jest źle - mam 36 lat i rozwód

Z mojej strony bardzo prywatna prośba.

Na PRIV tylko i wyłącznie prosiłabym o przesłanie wszystkich pytań, jakie osobie, która miała już okazję mieć za sobą rozprawy, zadano. Także jeśli chodzi o dzieci, jak i pytania do świadków - ogólne. Większość wiem, jestem w miarę przygotowana psychicznie, ale moim problemem zawsze było podejście wybitnie ludzkie do ludzi - z założenia. A jak to określił mój brat z żoną, raczej mam obowiązek oczekiwać zjełczałego masła na spleśniałej kanapce. Oczekuję - NAPRAWDĘ - wszelkich bakterii. Za to będę wdzięczna. Nie jestem w stanie wszystkiego przewidzieć, ale mam kruchą podstawę w sobie jeszcze, wolę solidnie się zastanowić, niż emocjami zabrnąć tam, gdzie nie ma końca.

Dzięki. Za wylistowane pytania. Reszta po mojej stronie.

Myślę, że to jedyny powód radości, że było szybko.
:)

Dobrze, że już po.

Monia, krzyczeć nie będę, a gdzieżby
Pokaż mi takiego, którego po tych dwóch nie będę próbowała przenicować na wskroś i nie będę chciała stosować kilkuletniej kwarantanny
A że jestem zrażona to całości nacji męskiej - poza moimi męskimi kolegami i znajomymi - to inna kwestia Jakieś to takie niesprawiedliwe, nie

Hm - tak, chyba jedyny... I jeszcze to, że już w żaden sposób nic nas nie będzie łączyć i ograniczę sobie ilość wysłuchiwanych kłamst w życiu

Poprawiłyście mi humor dziewczyny

Żabko myślałam dzisiaj o Tobie, masz już to za sobą. Dzisiaj pierwszy dzień w pracy po urlopie , nadrobię wieczorem zaległości w czytaniu. Pozdrawiam

Poniekąd mam - jeszcze będę czekać na uprawomocnienie się alimentów, bo tego najbardziej się obawiam - że się odwoła.
Wam także powodzenia i jak najszybszych rozwiązań życzę Naprawdę. Bo to jednak nie jest nic nie znacząca sytuacja w życiu.

Bagsiu - ironicznie i sarkastycznie Ci powiem, że z czasem nabiera się wprawy. Może pierwszy rozwód, a raczej wyrok "wolna" wzbudził jakie takie ekscytacje - młodzieńcze, acz teraz to tylko usankcjonowanie faktu; a wiatr w żaglach to ja czułam, ale kilka miesięcy temu podpisując umowę najmu na mieszkanko dla nas Tak zawiało, ze w "kilka dni" mnie nie było na starych włościach

Tak szczerze Bags... Zemsty chyba nie szukasz, tylko rozwiązania? Bo może się mylę....
Bo skoro nie macie dzieci, to okres braku przesłanek jakichkolwiek z 3 więzi wystarczy - bez dorabiania sobie jakiejkolwiek ideologii rozpadu. Skoro wybacz u mnie wystarczył przy 3 bardzo małoletnich dzieci, to .... nie za bardzo rozumiem zwłoki?

Bags-  czego Ty chcesz?
Rozwodu czy zemsty?

?????

Skąd wiesz???? Realnie namacalnie????
Złóż pozew - ona dostanie wraz z terminem na wniesienie zastrzeżen, do których wglądu masz prawo! Wręcz muszą Ci je przedstawić!

I wkurzyłeś mnie! A wiesz czym???? Bo generalizujesz!
"Bo jak facet rzuca kobietę - rozwodząc się również - to ta się na nim mści. "
Bez przesady - dodajesz ideologię do niczego. I bez powodu.

Mnie porzucono. Chyba bezpostawnie opierasz się na przeżyciach innych osób. I dopisujesz je do swoich. No wybacz.
A życie jest mega proste.
Złożysz pozew sam? Kiedy? Od czego niemierzalnego już w tej chwili to zależy? Bo nieskładanie to również ignorancja. Aktualnej sytuacji. Waszej!
Odrobinka odpowiedzialności i konsekwencji nikomu krzywdy nie robi, dorosłemu wręcz przeciwnie.

Wybacz, no żabka nie kuma. I co byś nie zaargumentował - nie zakuma.

Moje skojarzenia po przeczytaniu co napisał Bags.
Teściowa - wyrocznia
Bags - prorok

Mnie się generalizacja również nie podoba.
Moje doświadczenie wskazuje, że jak kobieta rzuca faceta to ten się mści.
Co ważna, w końcu odpuszcza, bo jednak darcie kotów nic nie da.
Wszak dorosłymi ludzmi jesteśmy, a złość przechodzi.

Bags Ty się boisz co będzie, po prostu.
Boisz się, bo nie wiesz.
Stąd powstaje ogromna ideologia.

Ja Ci powiem co będzie.
Będzie co ma być.
Na sytuacje masz wpływ Ty sam, w dużej mierze. Jak każdy z nas.

Miło mi,ale nie jestem guru

Z tym ostatnim bym się zgodził, ale niestety nie w przypadku moich dziewczyn.
W końcu odpuściła, dobre sobie; gdyby tak faktycznie było, to równie dobrze by JUŻ było po rozwodzie, którego "chciała" i tak jak się odgrażała.

Tak ogromna że aż mikroskopijna. Nie boję się a wyprzedzam fakty. Z prostej zależności: wytoczę z jej winy - będzie burda, wytoczę za porozumieniem... "słuchaj curuś, wyszłaś za psychola więc po co masz mu dawać za porozumieniem. Dowal mu a ja ci pimogę."

Jedno nad czym mogę w pełni zapanować względem powyższego, tyle i aż tyle .

Ludzie posty piszą... a w nich bzdury?
Dużo inteligentniejszy ode mnie, niczym cyborg. Psycholodzy się na niego łapali.
http://forum.gazeta.pl/forum/w,24087,136214754,,Psychopaci_socjopaci_psychofagi_jak_sie_nie_dac_.html?v=2

Bags, nawet jeśli będą się bronić w sądzie twoje dziewczyny, to co? To jest rozwód, wszystko jest możliwe, nawet finał na pierwszej rozprawie za porozumieniem stron
Bags, nie bój się. Gdyby to żona złożyła pozew, podejrzewam, że szybciutko byś się zebrał w sobie i przygotował dowody; albo olał sprawę, bo co ma być to będzie.
Bags, nie bój się i złóż ten pozew. Przecież już tyle czasu minęło. Może twoje dziewczyny już sobie ułożyły życie i rozwód to będzie dla nich tylko formalność?

A powiedz mi tak otwarcie do czego miłabym wracać??? Do patologii "O dwójce takich psychofagów, co to ukradli księżyc"?

Do perfidnej i teatralnej zdrady na oczach wszystkich, łącznie z księdzem przed którym ponad 2 lata temu - bo przed ślubem grała IDEALNĄ partnerke i kobietę, co to poza mężem świata nie widzi?
Wyślij kogoś z pierwszych stron gazet, bożyszcza ludzi do najdroższego i zarazem najgorszego burdelu i nagłośnij to na skalę światową potem. Ciekawe jaki będzie tego odbiór. Ja to samo praktycznie miałem z eksową.

Do bezczelnego pomówienia mnie o mpd przez osobę, która w ogóle nie interesowała się tym dlaczego tak a nie inaczej chodzę, co tam się z tym działo; skąd ten zapis za komuny został poczyniony i w jakim techniczno - medycznie celu? NIe liczyło się nic - moje tłumaczenia, rozmowy z rodzicami. NIC KOMPLETNIE, tylko internet jako skupisko śmieciowej jak Nasze pensje wiedzy, pomylenie enter z eskejp i... TADAM "Mamy Cię" jak w programie u Szymona Majewskiego.
Ciekawy zbieg okoliczności - teściowa wylatuje o psychiczności z tytułu mpd a córa podchwytuje temat i jedzie nakręcona frazą za każdym razem, tak jak to już cytowałem.
Tandem ten się nakręca non stop, tyle że ofiary nie mają pod ręką.
Jaką masz gwarancję, że rozwód pójdzie łatwo? Ja nie mam żadnej ani nie mam też zamiaru się układać czy podkładać.

Sorry bardzo, na prawdę; ale to ułożenie się i powrót - jest ponad moje siły i wieloletnią godność nie tyle mojej rodziny, co mojego nazwiska. Zdrada nie ma miejsca w jej szeregach.
A poza tym, że jest ono doskonale znane i rozpoznawalne w Polsce w mig - w  Warszawie zwłaszcza - tak samo ma wyrobioną opinię na całym Dolnym Śląsku.
Wystarczy praktycznie, że ktoś coś o niej wie a przypadkiem dostanie jej dowód do ręki czy podane nazwisko i pocztą pantoflową wiem wszystko z pierwszej ręki. Świat jest duży ale zarazem gigantycznie mały.
Na wsi mam opinię porównywalną do biznesmena z podium listy najbogatszych wg Forbesa i tak niech zostanie. Mi to pasuje i cieszy za każdym razem jak dziecko .

Ona jest w innym miejscu... to ciekawe, bo gdybym jej - ich - nie znał do tego stopnia, to bym w to uwierzył - tylko ciągle praktycznie dostaje newsy od zaufanych i pewnych prawdziwości faktów osób, że żałosne obrabianie mi tyłka jest u niej na porządku dziennym. Jest pozornie bezkarna, bo mnie tam nie ma i myśli, że nic nie wiem od a do z-et. Metoda kołdry na żywo.

Są te same ale już w innej odsłonie. Wtedy była chęć zemsty i pokazania kto jest kim, teraz udowodnienia w razie konieczności, że nie jestem tym za kogo mnie uważają.
Jedni mogą to odbierać tak, że ja się czegoś boję, a inni, że noszę jeszcze jakąś zadrę i chęć zemsty. W kuriozalnym błędzie jesteście jedni i drudzy, by nie powiedzieć, że wszyscy.

Monaliza piszę od jakiegoś czasu zupełnie z innej strony, zupełnie bez emocji, bez wściekłości na to. Mnie tam nie ma i mam to gdzieś, co mówią. Wiem jedynie, że dalej jestem na tapecie i na topie u niej/nich. Ok, niech się nakręca, toksycznie buzuje "adrenalinka" w żyłach, ale jak cepa wyłapie w sądzie, to siądzie z karpiem - i szczęką w wbitą w posadzkę - na glebie w mig.
Straciłem laptopa i dowody, które mogłem użyć jako namacalne. teraz mi pozostało wyciągnąć dowody z życia wzięte... i tu mi przyszła z pomoca "jak to zrobić" Tarantella.

Zamierzam poczynić dwie rzeczy - doprowadzić sprawę rozpieprzonego małżeństwa do końca poprzez rozwód i w razie czego dowieść tego, kto tu mówi(ł) prawdę - i ma na to niezbite i nie do podważenia dowody - a kto łże jak pies licząc na cud.
Idę jej na rękę, bo mam tego czekania już dość z przyczyn choćby modernizacji techniczno - finansowej swojego życia i dawania jej powodów do podziału majątku "wniesionego do małżeństwa", wobec którego ona palcem nie kiwnie; nie mam ochoty na pozew z winą za to co zrobiły, ale też i siebie nie dam tak łatwo zgnoić. Póki jeszcze jestem poślubnie "posagowo"  czysty i bezdzietny, tak chcę to zakończyć. Na co mi teraz rozdzielność majątkowa i potem rozwód, jak już na teraz nie ma kompletnie nic? A od jej długów i problemów chcę być jak najdalej, skoro niby zus i skarbówka ją ściga.

I tak parafrazując na koniec Waldemara Malickiego, że "ówczesne dziewczyny od hipopotamów różni wszystko a od piranii - szminka" (słowo wstępu do "dzieci Sancheza" w Jego orkiestrowym wydaniu). To ja się jeszcze Ciebie i Was Dziewczyny zapytam w takim razie: czym od prawdziwych dziewczyn różni się psychofag w spódnicy, ba nawet w tandemie?

Wątek coś kuleje, ale dopisuję ciąg dalszy co u mnie. Jestem rozwiedziona, była dzisiaj druga sprawa i ostatnia. Oczywiście tak jak chciałam sprawiedliwość wygrała i jest z jego winy. Mój były był żałosny, próbował kłamać, ale sędzina, gdy wzięła go w krzyżowy ogień pytań nie dała się zwieść. Miałam świadka, on nie miał nic, dowodów żadnych, świadków zero. Od początku był finał znany, ale sama bytność w sądzie trochę stresująca. Były pokazał, że nie posiada podstawowej kultury, która nakazywała choćby przywitanie się z córką, która przy mnie była. Nie wydusił słowa dzień dobry, do widzenia. Znalazły się też dwie koleżanki, które przy mnie chciały być, mimo swoich wcześniejszych planów. Po ogłoszeniu wyroku nic nie czułam tylko pomyślałam sobie jak z takim człowiekiem mogłam żyć 21 lat i dobrze, że mam to już za sobą. Zaprosiłam towarzystwo "moją grupę wsparcia" na zasłużony obiad, gdzie spotkałyśmy taż mojego mecenasa a potem ciacha i kawa już w domu. Myślę, że sędzina ( naprawdę równa babka) i ławniczki miały niezły ubaw z zeznań szanownego już byłego. Nie musiałam już go w niczym sama pogrążać, bo z każdym słowem robił to sam. Nawet adwokat męża jak on zaznawał patrzył na mnie i się uśmiechał, kręcił głową, gdy słuchał co wygaduje jego klient. Jeśli jesteście pewni swoich racji, macie wiarygodnego świadka lub dowody(ja miałam całe mnóstwo, lecz nie musiałam skorzystać) prawda sama się obroni. Sąd z takimi gagatkami sobie poradzi i dobrze wyczuje ich niecne intencje. A przecież mógł honorowo zakończyć to małżeństwo, nie skorzystał z tego, ale widocznie chciał pokazać swoje prawdziwe ja i pokazał jak umiał najlepiej.
To tak w skrócie opisałam koniec pewnego etapu mego życia, wchodzę w następny inny, ale bez perfidnego kłamcy i zdrajcy.
Pozdrawiam apartamentowiec nr 36, choć jak widzę wyprowadzili się z niego już chyba wszyscy pod koniec września.

fluffy, powiem Ci, że jesteśmy na podobnym etapie cierpienia. Tyle że ja mam 5-tyodniowe dziecko. Też nie umiem otrząsnąć się z pięknych wspomnień. Też usłyszałam wielokrotnie, że nic się nie da już zrobić, dodatkowo mąż nie potrafi tego ująć jakoś mniej brutalnie. Ja już chyba się poddałam, choć mam taką durną nadzieję, że za pół roku, rok, dwa... opamięta się, stwierdzi, że zamienił rodzinę na zabawę, a to rodzina jest wartością. Tyle że za pół roku, rok, dwa... ja też mogę być w innym miejscu, jeśli sobie na to pozwolę. Też mam złe myśli, parszywe dni, wielkie poczucie opustoszenia. Nie ma na to rady, trzeba dźwigać każdy kolejny dzień i na dnie dogrzebać się pazurami źródła sił. Ale brakuje nieraz sił, by drapać to dno. Wiesz, nigdy nie wiadomo, czy karta się nie odwróci. Nie piszę Ci 'daruj sobie', ani nie piszę Ci 'walcz o nią'. Zasadniczo chyba jedyne wyjście to cierpliwie czekać albo na zmianę postawy partnera/ki, albo na zmianę w sobie. I jeszcze jedno. Chyba najtrudniejsze. Trzeba żyć własnym życiem, nawet jeśli właśnie zmieniło się o 180 stopni. Ja jestem zmuszona żyć własnym życiem, bo chociaż wypadłam z roli żony, to moją rolą jest teraz bycie mamą. Samotną mamą. Spróbuj żyć własnym życiem.

No to gratulacje Maju! Apartamentowiec apartamentowcem, ale na Zakret tez moglabys wpasc sie pochwalic nowym statusem:)

Ja też już odetchnęłam, że mam to za sobą, dzięki hm...

Żabko wiedziałam, że się odezwiesz, dziękuję za wcześniejsze wsparcie, bardzo mi się przydało. Twoje dzieciaczki mają wspaniałą mamę.

Na pewno to zrobię, od wczoraj jestem w ciągłym biegu, ale to dobrze, stres zszedł, to już będzie tylko lepiej, dzięki Mussuko

Cash dziękuję za pamięć, nie pisałam, nie czytałam, bowiem nie chciałam już analizować wszystkiego od początku, poszłam do sądu jakaś spokojna z jedną myślą, że jednak sprawiedliwość istnieje Bo jak to w naszej komedii mawiała Pawlaczka " sąd sądem, ale sprawiedliwość musi być po naszej stronie"
Co u Ciebie? Dziękuję każdemu z osobna, że mogłam to przejść z tak fajnymi ludźmi i pozdrawiam.

Ale mam refleks szachisty
Maju kochana...ciesze się, że masz już tą traume za sobą.
Cos się skończyło, żeby cos mogło sie zacząć :)Pozdrawiam serdecznie

Mam nadzieję Moniu, zaczęło się inne życie niż dotychczas, ale na pewno jest lepsze, niż te ostatnie 1,5 roku.

Jeśli jest ok Cash to już dobrze, przecież tak niedawno było nie ok Po tylu łzach co tu wylaliśmy na nasze klawiatury, po tylu gorzkich słowach co tu padały, teraz kiedy nasze oczy wreszcie są suche i żyjemy planami na przyszłość możemy być z siebie dumni, że daliśmy radę. I fajnie, że znowu widzimy, że świeci słońce. Jeszcze nieśmiało, ale wierzę, że szczęście nas dopadnie. Będzie już tylko lepiej. Pozdrawiam serdecznie.

Ło matko następny meteor pierdyknął w ten wątek

Wątek chyba umarł
To jest smutne.
Poznałem tutaj tyle wspaniałych osób
Tęskno mi

Witajcie Kochani, nie było mnie tu bardzo długo. Widzę ,że moi starzy znajomi z forum są wierni i nie opuszczają wątku ,który już słynie z ratowania udreczonych duszyczek. Pozdrawiam wszystkich starych i nowych bywalców

Ufff...., widzę, że wątek umarł.
Szkoda .
Poznałem tutaj tyle wspaniałych i wartościowych osób.

Cachmirko kochana

Cieszę się, że wszystko się zaczyna układać po Twojej myśli....znaczy nie zaczyna, ale już układa na dobre.
Można! Można mieć dobre układy, ba! nawet w miarę przyjacielskie z byłym.
Ja jeszcze nie jestem na etapie, żeby się z byłym i jego panią spotykać na kawce, ale i tak jest całkiem ok. I najważniejsze, że na tym korzysta córka, jak widzi, że nie skaczemy sobie do gardeł.

Ciesze się z osiągnięć syna i trzymam kciuki za magistra

Pozdrawiam cieplutko

.

Dzięki wielkie Malutka
tobie też się ułoży to chyba kwestia czasu.
Czytałam dwa nowe tematy Endi i zobacz! Można.

Wątek widzę kompletnie padł. Szkoda

Ciężko mi sobie wyobrazić, że twoja żona nagle stwierdziła, że już cię nie kocha. Nie obwiniaj siebie, że nie połapałeś się w porę co się dzieje między Wami. Kłotnie, ciche dni zdarzają się każdej parze i to nie powinien był być ''sygnał'' że Wasz związek zbliża się ku końcowi. Jasne, że uczucie Twojej żony mogło się wypalić, ale to nie fair z jej strony, że sama zadecydowała o waszym rozejściu nie dając Wam żadnej szansy. Jasne, że nie można nikogo zmusić do miłości, ale powinna była usiąść i porozmawiać z tobą otwarcie, co jej się nie podoba i co możecie zrobić, żeby Wasz związek nie umarł. Być może kiedy oświadczyła ci, że to już koniec i ona nie chce walczyć, jej uczucie naprawde już wygasło i nie chciała o was walczyć. Ale nie przestaje się kogoś kochać z dnia na dzień i powinna była szczerze porozmawiać o swoich uczuciach i obawach kiedy zaczęła czuć, że coraz mniej dla niej znaczysz. Wtedy moglibyście chociażby spróbować coś naprawić. Jesteście małżeństwem i przysięga jednak do czegoś zobowiązuje. Małżeństwo to nie zabawka, którą się wyrzuca jak się popsuje. Jak uczucie wygasa, trzeba zawalczyć o nie. Przykro mi, ale twoja żona zachowała się nie sprawiedliwie nie mówiąc ci wcześniej że czuje do ciebie coraz mniej, a potem oznajmiając ci że to już koniec i nie dając wam żadnej szansy. Co innego, gdybyś na przykład zdradził ją, wtedy miałaby prawo porzucić cię bez ostrzeżenia. Możesz jeszcze próbować zawalczyć, ale nie sądzę, żeby ona teraz zmieniła zdanie. A do tanga trzeba dwojga... Ty chciałeś walczyć o Was, to ona cię odrzuciła. Przynajmniej masz czyste sumienie, że zrobiłeś co w twojej mocy. Myślę, że powienieś spróbować dowiedzieć się, czy nie ma innego powodu dla którego żona cię zostawiła. Nie mogła przestać cię kochać z dnia na dzień więc musi być jakiś powód dla którego nie chce z Tobą być, ale nie chce cię zranić. Bo nie widzę innego wytłumaczenia tego, że nie potrafiła zawalczyć o was kiedy wasze relacje ZACZĘŁY się pogarszać.

Oczywiście, że możesz ułozyć sobie życie. Nie obwiniaj się za rozstanie z żoną, ona powinna była powiedzieć ci wcześniej, że coś jest nie tak, próbować zawalczyć. Wbiła ci nóż w serce bez jakiegokolwiek ostrzeżenia i to było zagranie bardzo nie fair z jej strony. Trzymam za Ciebie kciuki, głowa do góry!

Cachmirko Diablico jedna, bardzo, ale to bardzo się cieszę, że jesteś szczęśliwa. Po tylu Twoich zawirowaniach jesteś już na prostej i hurrra ????.
Jak się okazuje, rozwód to nie tragedia, rozwód to ratunek dla nas. Tylko musimy to sobie uzmysłowić, musimy na to spojrzeć z innej strony.
Pozdrawiam Wszystkich mieszkańców (byłych) apartamentu 36 ????.
Chyba wszyscy się powyprowadzali

jak czas szybko leci, szkoda że autora tego wątku nie ma , ciekawe co u niego.

.

Witaj Diable

fajnie poczytać znajome nicki.
dziękuje i jeszcze raz dziękuje za wszystko.
A co do Moni to no cóz dla mnie będzie Malutka i cieplutka
i jeszcze innych kilka dziewczynek też. ha,ha
Jak wyglądaj to wiem, wszystkie są śliczne.

Oh my God
Ale się słodziutko i cieplutko zrobiło

Muska
zajrzyj do watku jak odzyskać byłą dziewczynę, autor Cenaaa
przytoczyłam Twój wpis oczywiście jako cytat.
Chyba potrzebna Twoja pomoc

.

To dziergaj, dziergaj
Szampańskiej zabawy do jutra

buziole