Jest źle - mam 36 lat i rozwód

Sorki ale nigdy nie rozumialem kogos kto jest z kims , albo sie nie rozstaje bo kasa, kasa, kasa. to zatracanie siebie, sprzedawanie. w mojej opini. skladasz pozew i jako bezrobotna matka z dwojka dzieci masz koszty umozone, do tego alimenty na dzieci i zabezpieczenie swojego bytu. i jestes wolna i jestes soba.

nie powiedzialem ze lecisz na kase fylko ze zatracasz siebie i rozwalasz sie emocjonalnie zeby miec kase od niego. w kazdym badz razie trzymam kciuki i zycze sily jak bedziesz czekac az sie sytuacja ustabilizuje.

takim tokiem rozumowania to najprosciej sie w ogole nie rozstawac , nie przejmowac sie zdradami etc
zastanowilo mnie zdanie "pewnie ZARAZ bede musiala szukac pracy" , od wielu miesiecy jestes w takim a nie innym polozeniu i jeszcze nie szukasz pracy tylko dopiero zaczniesz ?

fajna babka jestes, znajdz w sobie sile i do dziela, zycie sie samo nie ogarnie a uzalania sie nad soba juz wystarczy.

ciezko nazwac ze zyjesz wlasnym zyciem skoro jestes finansowo uzalezniona od goscia ktory Cie skrzywdzil. czyli prace masz, dostalas byc alimenty to w czym pfoblem ? w tych zawirowaniach ?

heheh nic nie na wywijal , po prostu niechce zwiazku powaznego , mogla bym dla tych rzeczy )), ale uniosl sie , ble ble ......

szkoda bo to fajny facet , ale nie zmusze sie do poczucie czegos czego nie czulam , moze to dla mnie za wczesnie , on za szybko sie pojawil . Jestem z tych co potrzebuja czasu , no i walory samotnosci bardzo mi odpowiadaja .

Na szczescie z kolanem lepiej , za dwa tygodnie wracam do pracy. Balam sie , ze ta kontuzja mi zabierze chleb ,
W sumie tez wlasnie zaczelam myslec , ze gdybym miala powazna kontuzje do pracy bym nie wrocila i co dalej? , mysle nad otwarciem polskiego sklepu .........

Przecie jak Ci daje teraz tyle to czemu ma dawać mniej po rozwodzie?

Proszę bardzo jakie plany.
Zawsze możesz otworzyć, rano nid masz zajęć. Zatrudnisz kogoś, a większy dochód nie zaszkodzi

Pati - pytalam Cie u siebie w watku, ale nie wiem kiedy bedziesz zagladac. chicialam zapytac czy masz moze jakiegos sprawdzonego, poleconego adwokata w londynie? obojetnei czy polski  czy angielski. wiadomo ze jest tego od groma, ale ta kcalkiem w ciemno kurcze to troche srednio. chodzi mi tylko narazie o spotkanie i rozeznanie sie w moje jsytuacji. tak jak pisalas o tym rozwodzie tu w anglii. chcialabym zoabczyc co w moje sytuacji najlepeij robic. zwlaszcza z tym mieszkaniem teraz. jakbys miala jakis namiar na kogos to bardzo bym prosila.

Napisze Ci na priv

mail świeci pustkami...

Bogu dziekuje , ze w takej sytuacji , znalazlam sie zagranica , choc pomyslowa ze mnie bestia , to w pl , pewnie niemialabym tego co mam tutaj .

Poszedł meil a Ty edytuj i usuń swoje namiary tutaj, co by sobie spamu nie nazbierać od nieproszonych gości.

Nie macie jakichś jaj z subskrypcją?
Bo mnie raczej nie działa.
I archiwum się nie wyświetla wcale.

U mnie nie działa.
Subskrypcje działają raz w tygodniu

Żabko dziękuję bardzo, właśnie tego chcę najbardziej. Napiszę jutro jak to przeżyłam, łatwo nie będzie, czytając te bzdury przeraziłam się jak można było podsumować ponad 20 lat życia w taki sposób, kłamliwy. Naiwnie wierzyłam, że będzie miał na tyle kultury, że przyjmie to na klatę, uczciwie. Przecież już go poznałam od tej drugiej strony, czemu się więc jeszcze zdziwiłam? Jednak najbliżsi ranią najbardziej, kiedyś najbliżsi, bo teraz szkoda słów.

Dziękuję za radę, zaserwuję sobie czekoladkę miętową Wczoraj koleżanka zajęła mi cały czas po pracy, abym nie myślała, nie analizowała. Dzisiaj już się też zapowiedziała, że mamy wypad, więc ktoś jednak myśli o mnie, chce by mój umysł odciął się od tego wszystkiego. Wie, że gdy będę w domu to mogę się rozkleić. A kiedyś za tą znajomą nie przepadałam, teraz okazała się nieoceniona. Przez wiele lat nie utrzymywałyśmy kontaktów, a tu proszę znalazła się w odpowiednim czasie. Jakoś specjalnie się nie szykuję, co ma być to będzie, mam nadzieję, że będzie ok. Jutro przed południem proszę o pozytywną energię

Tak jak był on najbliższy, teraz jest Ci on najdalszy.
Nic się nie przejmuj. Spokojna bądz i będzie ok.
Czego nie zdążysz powiedzieć to potem..to Ci prawnik powie

Maju rozumiem co czujesz.
Niegdys czlowiek, za ktorego dalabys sobie reke uciac....a dzis?
Najgorsze jest to, ze w takiej chwili pokazuje jakim jest substytutem faceta.
Totalnie bez klasy!
Patrz na niego z wyzszoscia....w koncu oczyscisz sie z tego goofna!

Moniu, Cash dzięki wielkie za wsparcie. Dopiero co zlądowałam do domu, tak mi dzisiaj czas znajomi zajęli, że nie zdążyłam się przygotować. Rozmawialiśmy na tematy inne nie związane ze sprawą, bo co tu się nakręcać. Ale co tam idę, mówię jak było i do przodu. Stres pewnie na sali będzie, ale trzeba to przejść, nie ma po prostu innego wyjścia. Do jutra, odezwę się na pewno. Kciuki wskazane bym języka w gębie nie zapomniała.

Maju, do boju!
Trzymam

Zgadzam się, prawda

Ja też, ja też   

Maju...

I będzie luźniej

Przypomnę się na pewno. Ty miałaś Moniu za porozumieniem stron to nie było powodu przedłużać, u mnie z orzeczeniem o winie, więc musi potrwać.

Witaj Maju!

Cieszę się, że spokojnie odbył się ten pierwszy raz Zawsze to więcej siły na następną rozprawę, kiedy już pytań będzie więcej

Jakie plany wakacyjne teraz?

Maju,
w sumie to chyba dobrze że pierwsza rozprawa krótka, taka wprowadzająca dawka stresu, nie za duża, aczkolwiek wierzę, że chciałabyś mieć to już wszystko za sobą.

Borowiny, masaże, fiu, fiuuu... Nimfa błotna

Odpoczywaj, zażywaj, relaksuj wszystkie członki ciała z przyległościami Nabieraj dystansu i oddechu, ładuj akumulatory

Pozdrawiam serdecznie

Jeszcze czeka Cię zapewne sporo stresu i emocji rozwodowych, ale jesteś już na drodze do wyjścia z tego ciemnego zaułka życia i to jest ogromny pozytyw
Odbierałem i nadal odbieram Ciebie jako osobę, która zbyt wylewna to może nie jest, ale swoje zdanie ma i je wyrazi, sądzę więc że w kolejnej rundzie na "sądowym ringu" poradzisz sobie doskonale

Odnośnie, ciszy w wątku, cóż odnosząc do siebie, mogę powiedzieć że zajmuje mnie zwykła codzienność, proza życia i też od jakiegoś czasu, pewien barwny i chyba coraz istotniejszy "element" życia Zaskakujące i fajne

Tak z perspektywy czasu, niemalże roku, gdy zacząłem się "uzewnętrzniać" na forum, nasuwa mi się kilka przemyśleń.

1. Poznałem grono fantastycznych osób, z którymi mam kontakt prywatny i zawiązały się przyjaźnie
2. Poznałem kogoś wyjątkowego
3. Miałem okazję na własnej skórze przekonać się, jak diametralnie różni się to co piszą tutaj ludzie o swoich związkach, od opinii którą ma ta druga strona... Niestety może to mieć ciąg dalszy...
4. Pamiętam ile oczekiwań miałem od momentu, gdy uwolnię się od emocji związanych z rozstaniem, rozwodem i jakie to wszystko zrobiło się przykurzone patyną czasu. Czujemy chyba, jakbyśmy dusili się w toni duszących odczuć i ten moment wyobrażamy sobie jakby taki ogromny haust powietrza po dramatycznym wynurzaniu się z tej otchłani bolesnych uczuć.
Tymczasem to dzieje się spokojniej, jakby niezauważenie, dzień za dniem, tydzień za tygodniem, itd, itd...
Aż w końcu uświadamiamy sobie, że coraz częściej nasze myśli dotyczą spraw codziennych, pracy, rodziny, zwykłego życia.
5. Pamiętam, jaki rozedrgany emocjonalnie byłem, jak w wielu historiach doszukiwałem się analogii, zrozumienia, jakiegoś punktu zaczepienia dla płonnej nadziei- może dlatego właśnie że ten stan minął, nie piszę, nie wspomagam kolejnych osób lądujących na forum. Bo cóż nowego mogę powiedzieć ponadto co zostało już napisane?? I pewnie tak było, gdy my tutaj przyszliśmy...
6. Wiem, że nie byłem obiektywny w tym co pisałem, z bż zrobiłem anioła, którym nie była, a z kochanki potwora, którym też zdecydowanie nie była. A sam chyba się w tym wszystkim wybielałem, zrzucając winę na kochankę, a przecież to były moje decyzje, niczyje inne. A przecież zachowała się jak wiele odtrąconych kobiet, czyli "wszelkie ognie piekielne są niczym, wobec urażonej dumy kobiecej"... Rozumiem to.
7. Przeżyłem swoje małe, prywatne catharsis, które pozwoliło mi na złapanie dystansu do bardzo wielu dziedzin życia i chyba poprawiłem je, w każdym razie żyje mi się lżej, fajniej, spokojniej Cieszę się zwykłą codziennością, czasami dopadają mnie słabsze momenty, ale nie powalają na glebę, chwytam przyjemne momenty, bez spięcia, bez jakiegoś wewnętrznego głosu który batoży krytyką. Tak po prostu, spokojnie, normalnie... Przyjemne uczucie

I tego właśnie Wam życzę 36'ers Old Stars wszystkim i każdemu z osobna

Witajcie...
Wątek kuleje, gdyż jesteśmy bliżej końca Naszych problemów niż paradoksalnie "roztrząsanych" tu swego czasu Naszych pokiereszowań okołozwiązkowych. Ta "przypadłość" dopadła też i mnie, gdyż ostatnimi czasy jakoś nie mogę się odnaleźć po "remoncie" w panujących tu na forum obecnie realiach. Choć jeszcze kilka tygodni temu też nad tym rozłamem w apartamentowcu "rozpaczałem".

Wiele się ostatnimi czasy wydarzyło w myśl powiedzenia "veni, vidi, vici" i  ku mojemu zaskoczeniu... czuję się na dziś dzień zdecydowanie wygranym w tej batalii pełną gębą . miałem okazję pojawić się przejazdem słuzbowym - inkoguto - na tych ex małżeńskich włościach i z takim rozmachem wsteczno - przyszłościowym ulokować siebie w sytuacji "co by było gdyby..." Nasze drogi znów się zeszły... katastrofa.
Ja, żona, dziecko, jakieś zobowiazania kredytowe 5, 10, 15 lat i... wyrocznia na tylnym siedzeniu . taki przyspieszony kalejdoskop i... Bogu dziękować, że to już za mną i se ne vrati, nawet potomkowo
Tak spojrzałem na to wszystko oczyma wyobraźni i poczułem się jak uschnięta roślinka; chłop oderwany granatem odłamkowym od pługa. Kastracja żywcem ze wszystkiego gorsza jak przy obrzezaniu .
Jak sobie przypomniałem, czym to mnie chcieli "w podzięce" za ożenek "uraczyć", to zobaczyłem "dzisiejszego" siebie, padającego na pysk jak kłoda z wrażenia. Ile w tym wszystkim było haczyków pełnych fałszu i obłudy, to procesor pod czuprynką staje w w poprzek z przegrzania.
Zero uczuć na teraz, jakiegoś sentymentu do tego "obejscia", kompletnie nic... lobotomia umysłowa. Epizod w życiu nie warty głębszych emocji po roku od "odstawienia narkotyku". Nie wiem, czy zebrałbym się na odwagę wyciągnąć rękę w podziękowaniu za to wszystko, ale samo to słowo jeszcze jakoś bym przecedził przez zęby z ironicznym uśmiechem na ustach. Zadowolenie z tej ironii z ich strony było by odebrane opatrznie jak mniemam .

Ta życiowa rewolta wiele mnie nauczyła i otworzyła oczy z innej perspektywy na wszystko i wszystkich. Czasem nachodzi mnie taka refleksja, że dokonałem złego wyboru partnerki życiowej - a miałem wówczas konkurentkę wzgledem jż - bo a nuż bym miał teraz o niebo lepiej... ale paradoksalnie tak widocznie musiało być, ten kopniak od losu był mi widocznie pisany. Zmieniło się wiele i to bezpowrotnie, a tak to dalej dawałbym się ociężale "szprycować" zewsząd toksykami i wodzić za nos. Zgon z opóźnionym zapłonem Na toksyków w życiu teraz mam nos wyczulony maksymalnie.

I tak wracając do tematu mojej lokalizacji na forum w dzisiejszych czasach: napiszę ostro - źle i sypią się "reprymendy"; napiszę ciapowato - pomawiany jestem o dalsze rozpaczanie nad własnym "rozlanym mlekiem"; a napiszę coś "w zawieszeniu" między jednym a drugim stanem, to odbierane jest to jako poklepywanie po ramieniu, z płaczem i smarkaniem obopólnym w rękaw. Tak źle i tak nie dobrze. A "zniżając" się do poziomu rozmówcy nowicjusza, czuję sie jakbym sam sobie podcinał żyły i chlastał skalpelem na lewo i prawo. Nie wiem... a i moja "scheda" nie jest już propagowana "z pokolenia na pokolenie".

Co by się za wiele już nie rozpisywać - podpisuję się pod tym, co Cash napisał.