Jest źle - mam 36 lat i rozwód

Bellatrix ma rację, rób tak żeby zainteresowała się sama, związek to dwie strony medalu, pokazuj jej że jesteś wartościowym mężczyzną i jej ideałem, sprawdź czego oczekuje i jej to daj ale pamiętaj, ona nie jest "świętą krową". Z tym błaganiem o uczucie to wyjęłaś mi to z ust.

Bellatrix
Hm ,wiesz jeśli zaniecha zainteresowania swoja żona może ona uznać że on godzi sie z sytuacją.Ja nie mówie o jakimś drastycznym napraszaniu sie ale jednak mysle ze powinien sie starać.Tym bardziej że czas nagli i co? wniesie o rozwód kobieta i bedzie po balu.A co do czynów to sie zgadzam.Słowa to słowa.Może jakiś bukiet kwiatów? zaproszenie na kolacje? cos co ona zawsze pragnęła a czego nigdy nie zrobiłes.Może spojrzy na ciebie inaczej.Licz sie z odmową ale kto nie ryzykuje nic nie ma.

fluffy
Aha i nie kapituluj,wytłumacz moze ze wycieczki fajny film świadczą że ją kochasz ,że ją zaniedbywałeś ale ze bedzie lepiej,inaczej..uszy do góry

Mówiłem to, ale nie podziałało...

Dokładnie, zainteresuj się, niech się znajomy wywie wszystkiego, ty także trochę poszperaj, to nie takie trudne. Naprawdę można się wiele o człowieku dowiedzieć, w razie czego daj znać to mogę dać Ci namiary na pewnych ludzi, ale to będzie kosztować trochę.

Pamietaj, że nie ma tak że tylko mężczyźni są winni, zawsze wina leży po obu stronach, ciężko być obiektywnym, wiem,że Ci zależy ale pamiętaj także o swoich potrzebach. Nie przypisuj sobie jednakże całej winy. kasienka111 w jednym napewno ma rację, uważaj aby się nie wydało,bądź dyskretny. Nikt nie chce z dnia na dzień rozwodu i jeśli wina leży po jej stronie to pewnie ma kogoś, a Twoja w tym głowa abyś się dowiedział. Wiedz jedno że nawet jak ma kogoś to sprawa nie jest do końca przesądzona. Ona może być jeszcze Twoja. Przemyśl, jaką ona jest kobietą jaki ma charakter, czego pragnie w życiu, a później jej to poprostu daj. A teraz fajny film, chociaz wiem....nudy cholerne, nic nie leci

Kolega pragnie, żeby żona wróciła. Jeśli wróci, można dalej pracować nad związkiem i dowolnie ustawiać się w nim. Najważniejsze więc w tej chwili, żeby doprowadzić do jej powrotu, a co dalej się z nimi stanie, to już wyłącznie ich sprawa:) Jeśli mu pasuje taka święta krowa, to również jego sprawa.

Moje zdanie jest takie,bledem byla wyprowadzka,sa kryzysy w zwiazkach,kobiety czesto sa nie odgadnione,maja jakies tam swoje bardzo czasem wymarzone oczekiwania ktore zderzaja sie z zyciem realnym,popadaja wtedy w skrajnosci przerozne,powinnes jednak walczyc o nia,dala Ci furtke mowiac ze mozesz zostac w domu,nie chciala Cie stracic,moze czegos nauczyc,pomysl.

Tak czytam Twój wątek i nie zdziwię  się jak niedługo będę w takiej samej sytuacji jak Twoja  Żona. Ze już na wszystko będzie za późno. Moim zdaniem jedyną szansą na jej powrót jest czas I Twoja praca nad sobą. Naucz się być sam  ze sobą i czerpać z tego przyjemność.  Jak czujesz, że chciałbyś coś do niej napisać, to napisz. Ale nie "Co u Ciebie?". Coś takiego co zmusi ją do myślenia. I nie oczekuj odpowiedzi, nie naciskaj na spotkanie, Powodzenia !

Tak sobie czytam Wasze wypowiedzi i nie daje mi spokoju fakt, że tak nagle to na mnie spadło. Przecież powinienem dostać szansę po tych wszystkich latach. Nawet jeżeli myślała o tym od dawna i przygotowywała się psychicznie, a ja nieświadomie myślałem, że wszystko jest OK to powinienem pokazać jej, że potrafię być taki jak ona tego oczekuje. Może ktoś mnie oświecić jak długo u Was takie życiowe zawirowania związane z rozstaniem się ciągnęły?

Cześć Fluffy, jak jest coś nie tak to ludzie przynajmniej próbują ratować związek, a u was tego nie ma!  nawet kłótni, olała wasz związek całkowicie, twoja żona nie rozmawia o tym co jej nie pasuje, co jej się nie podoba, czego jej brakuje itd. itd .. jak dla mnie to jest tu osoba trzecia, czyli poznała kogoś , dlatego o wasz związek nie walczy bo jest zainteresowana kimś innym. No mam nadzieję ze się mylę ??.

To nic nie da, jeśli ona nie jest zainteresowana nawet rozmową to kwiaty przyjmie z grzeczności a na kolacje nie pójdzie, odmówi, można takie niespodzianki robić ale jeśli obydwie osoby się starają, i jest przynajmniej walka o związek, to wtedy tak. Ja bym pokazała że mi zależy ale bym się nie narzucała, nic na siłe bo tylko pogorszysz sprawę.

Moje zawirowania takze trwaja po ostatnim zwiazku w ktorym bylem 3,5 roku, generalnie to bylem z kobieta przez 3 lata, rozstalismy sie na 8 miesiecy a pozniej wrocili znowu na 6 miesiecy, obecnie od lutego trwaja zawirowania. Chodze na terapie i staram sie jakos sobie pomoc po rozstaniu, bowiem wrecz sie funkcjonowac czasami nie da. Psycholog moj twierdzi iz dojscie do siebie moze potrwac w moim przypadku okolo kilku lat.

Moje zawirowania tez trwają już troche.Ja chciałam planów na życie,bycia z kimś a mój facet nie.Mówił że chce sie tylko spotykać.Do tego w tajemnicy przed swoją rodziną choć jest pod 40.Teraz dramatyzuje ,mówi jak cierpi.Ale jednoczesnie pisze po kobiecych forach o urodzie pytając o sprawy o jakie należałoby zapytać lekarza.Wiec widać że szuka damskiego towarzystwa aby zapełnić luke po mnie.Tylko po cholere mówi o cierpieniu i kłamie?

Poprostu kasienka111 zapytaj go co mial na mysli gdy pisal o urodzie, moze faktycznie szukal porady kobiecej w kwestii urody. A cierpiec kasienka111 moze kazdy, nie mozesz wychodzic od razu z zalozenia ze on nie cierpi i klamie. Musisz pamietac ze rozstalas sie ze swoim partnertem .

Więc zaskocz ją. Nie wałkuj wciąż tego samego. Jeśli zajdzie potrzeba, rozmawiaj o pogodzie, ale nie o was.
i jeszcze coś... czy Ty nie jesteś trochę w gorącej wodzie kąpany? Zauważyłam, że chcesz wszystkiego na już, a to się tak nie da. Wiem, bo spraktykowałam:) Cierpliwość w tej sytuacji jest bardzo przydatna.
p.s. Wysłałam Ci maila.

Fluffy - napisałeś "Ja też jej mówiłem, że się z nią rozwiodę, gdy się o coś pokłóciliśmy. Natomiast nie dostałem wcześniej ostrzeżenia, próby powiedzenia mi, że jak tak dalej pójdzie to będzie koniec. " Skąd ja to znam, straszenie, szantaż emocjonalny, próba podporządkowania sobie drugiej osoby właśnie takimi "straszakami" jak rozwód - czy nigdy o tym tak nie myślałeś, czy nie przyszło ci do głowy że ona "szła na ustępstwa" pod wpływem groźby. Przecież dla każdego kto kocha rozwód brzmi jak wyrok śmierci. Czy nie uważasz że takie gnębienie psychiczne musi wreszcie sprawić że osoba gnębiona zaczyna myśleć, myśleć i szukać sposobu obrony siebie samej???
Piszesz że nie było wcześniej żadnego ostrzeżenia czy aby na pewno??? Przemyśl ostatnie tygodnie, miesiące wspólnego życia czy nigdy nie było tak że twoja żona chodziła zamyślona, smutna, że próbowała z tobą rozmawiać na jakieś "drażliwe tematy" Może to ty tego nie widziałeś lub widziałeś ale stwierdzałeś że to zwykłe gorsze dni kobiety, fochy, a nawet jak pytałeś co jej jest to jej odpowiedź "NIC" była dla ciebie wystarczająca, nie drążyłeś tematu, nie obserwowałeś itd....
Przypuszczam że oznak tego że ona się wypala były tysiące tylko facet który "zaobrączkuje" kobietę uważa że  to gwarancja wieczności (podobnie działa to w drugą stronę) Piszesz że powinna cię ostrzec "że jak tak dalej pójdzie to będzie koniec" ale widać ona nie jest szantażystką i nie gra na uczuciach. Nie można tak zmuszać kogoś do zmiany swego zachowania.
Teraz ona stwierdziła "mam dość, choćbym stała na uszach i klaskała rzęsami" on nadal będzie głuchy i ślepy zostaje więc tylko ostre cięcie , wstrząs który każe mu myśleć.

fluffy jak bedziesz tylko siedzial na forum i czekal na kolejne porady i zdanie kolejnych forumowiczów w tym temacie, to naprawdę małżeństwo Ci ucieknie koło nosa. Pamiętaj także że to forum to głównie jest forum kobiece i ty jako facet zawsze na tym forum będziesz winny.

mario75 - Hola, Hola ja rozumiem że "facet na zakręcie" najchętniej wywiesił by transparent z hasłem "Samica twój wróg" ale wierz mi to nie tak że w rozpadzie związku winna jest tylko jedna strona, winne są obie mniej czy bardziej ale wspólnie. Ja napisałam tylko że być może zona autora wcześniej zauważyła że dzieje się źle , próbowała  mu pokazać, a on być może był głuchy i ślepy. Jego błędem było zlekceważenie sygnałów. Wiem z autopsji że odejście od partnera to nie decyzja z dnia na dzień to długi proces przekonywania samej (samego) siebie że to jedyne wyjście że nic innego już nie da się zrobić to ostateczność. Wiem jak ja starałam się sama siebie przekonać że może nie jest tak źle, może będzie lepiej może i może......a to morze było coraz głębsze.
Moja decyzja była o wiele trudniejsza małżeństwo 14 lat , syn, i co najgorsze nadal kochałam męża mimo wszystko. Nam się udało przetrwać kryzys za dwa dni mamy 15 rocznicę ale nigdy nie zapomnę ile kosztowało mnie powiedzenie mężowi " że kocham go ale nie mogę dalej z nim żyć"

Kurde, fluffy, szlag mnie zaraz trafi, nawet nie doczytalam do konca tych serdecznych rad typu "walcz o nia" spacerki, kwiatki, bombonierki, lizaczki itp. I do tego te Twoje zalosne smsy. Jak sie czujesz kochana, moze sie spotkamy, zle mi bez Ciebie,ble ble.

Ty chlop jestes czy popierdolka?

Ja sie wcale nie zdziwie, jak dzialajac tak jak dotychczas tylko przyspieszysz ten rozwod. Bo Twoja kobieta bardzo mi przypomina mnie wiec sluchaj rady starszej ciotki - wez dupe w troki, zajmij sie czyms dla SIEBIE, wymysl sobie jakies hobby, odczep sie od telefonu i od niej, przestan walczyc a na jej smsy odpowiadaj jak facet z duma i godnoscia osobista a nie pantoflarz. I czekaj a sie doczekasz.

Przeczytaj to jej ostatnie zdanie w tym poscie i pomysl za jakim mezczyzna kobieta teskni? Za silnym i pewnym siebie i swojej wartosci. A Ty poki co jestes dokladna odwrotnoscia takiego. Chlop sierota, co bez baby i chusteczki do nosa dnia przezyc nie moze.

Jak Ci deszcz w sportach przeszkadza to sie za malarstwo albo haft wez ale jej daj spokoj. I czekaj!

I jeszcze jedno - zmien tego durnego nicka, bo mi sie z takim pluszowym psem kojarzysz - bardzo niemeskie.

atinasarz - masz racje wina zawsze lezy po obu stronach, w roznym stopniu ale tak jest, jednakze ludzie po rozstaniu czesto chca przypisac wine calkowicie drugiej stronie, jest to taka forma obrony a raczej wyrzutow sumienia za bledy jakie sie popelnialo, bo przeciez nie znajdzie sie zwiazku gdzie ktos moglby powiedziec iz w zwiazku nie popelnil zadnej winy, ze byl idealny. Mozliwe ze ja teraz po rozstaniu mysle w sposob "samica twoj wrog". Tak chyba przynajmniej o mnie swiadczy moje zachowanie obecnie. oczywiscie bellatrix i kasienka111 tez maja racje, w sumie to kazdy tutaj ma racje po trochu.

I co kasienko? Co daly krzyki i wrzaski? Guzik, jestes rozwodka. Mojemu eks mezowi tez placze i lamenty, kwiatki, sratki i obiecywanie gruszek na wierzbie nie pomogly - wrecz przeciwnie, sama zaczelam mu na gwalt szukac nowego lokum by moc od tego codziennego dramatu odpoczac. A moze...gdyby wtedy postawil sie, sam wyprowadzil a nie zwlekal na wszelkie sposoby, gdyby okazal mi, ze ok, masz czego chcesz, w zamian za codzienne smecenia "ja Cie nadal kocham, sprobujmy jeszcze, co sie stalo?" i takie tam pytania retoryczne - moze bym wlasnie poczula jakas strate, jakis zal. A tak to chcialam zwiewac, gdzie pieprz rosnie.

Zona fluffiego (hau hau) wie jakie sa jego uczucia ALE ma go chwilowo dosc i on powinien to uszanowac a nie pchac sie z butami i napraszac o uwage. Jak ona zateskni to wtedy bedzie mial czas i szanse zeby sobie popracowac i sie pozmieniac. I rwac jej kwiaty z klombow. Poki co to wyladuja one w koszu tak jak te co ja dostawalam po rozstaniu (przez 10 lat nic a potem co tydzien bukiet).

Jeszcze to dodam; na kobiete zakochana te slodkie slowka i kwiatki zadzialaja, na te, ktora przestala kochac (nawet chwilowo) podziala jak woda swiecona na diabla. Sam zobaczysz fluffy.

Alez jak kobieta odpycha mezczyzne i naprawde nie chce go bo nie widzi sensu i tak jest w jego przypadku, to jaki jest sens byc przy kims i nie oczekiwac niczego w zamian. Wiem po sobie, ze czasami mezczyzna musi zrozumiec kiedy kobieta mowi NIE.

W ich przypadku nic nie jest jeszcze przesądzone.Mysle ze fluffy dostał wiele rad a wybierze taką jaka wg niego bedzie najrozsądniejsza a czas zweryfikuje jak sie wszystko ułoży

No to ja jeszcze nie zrozumiałem tego NIE, ale pracuję nad tym.

pogubiona 25 - masz zupełną rację , dokładnie tak też było w moim przypadku kiedy moja ex zerwała ze mną, ja zadawałem pytanie zupełnie normalne a z drugiej strony pojawiały się emocje, prośby abym nie kontaktował się a czasami słowa których w normalnej sytuacji nigdy napewno by nie wypowiedziała. Nie umiałem tego zrozumieć nawet jako strona która popełniła błąd i przez którą doszło do zerwania. Bowiem już samo zerwanie wydawało mi się odpowiednią karą za winę. Dopiero kiedy sytuacja z kontaktem przybrała naprawdę ostre wymiary ja starałem się nie pisać i nie kontaktować, bo sam się zorientowałem iż doświadczanie emocji wpływa na mnie negatywnie. Gdyby kontakt po rozstaniu był bez emocji u ludzi, napewno wielu ludzi doszłoby do siebie znacznie szybciej.

fluffy
Jak dzisiejszy dzień? jakies nowe przemyślenia i wnioski? Ja jakoś przetrwałam dzień bo mam dzieci i one nie pozwalają sie nudzić.Chociaż nie powiem samotność dokucza czasem.Najgorzej jest kiedy jestem sama w domu.Wtedy negatywne przezycia z przeszłości mnie dopadają jak oszalałe.Z drugiej strony nie wyobrażam sobie kogoś nowego przy mnie.Straciłam wiare i zaufanie w mężczyzn.Z moim partnerem z którym byłam 3 lata wiązałam plany na przyszłość,bardzo go kochałam ale niestety takie zaangażowanie pełne chyba było tylko z mojej strony.Co zrobić? Jak żyć?

No są przemyślenia, jeden post nad Twoim. Na Twoje rozterki mogę Ci jedynie poradzić: trwaj dalej, ja też trwam póki co mimo przeciwności losu. Nie jesteś sama, uwierz mi wiem jak bolą takie rzeczy. Też myśle cały czas kategoriami przeszłości, tym co było, ale w tym momencie wiem, że nie jestem sam w takiej sytuacji i to mi trochę pomaga. Chociaż wiem, że to marne pocieszenie...

Wiem dla mnie też myśli są zabójcze, mogę jedynie zacytować Ci Twoje słowa, które mi napisałeś 2 dni temu: "Nie załamuj się bo życie to nie tylko kobiety."

fluffy
Szczera rozmowa to dobre rozwiązanie tylko czasem nie zawsze każdego na nią stać.Wiesz powiedzieć komuś prosto w oczy nie kocham cie to trudne.Nie wiem czy nie bedzie jej cieżko wypowiedzieć te słowa nawet jesli by tak było,czas pokaże.Z jednym sie zgadzam,warto wiedzieć na czym sie stoi.Ja nie wiedziałam.Mójj były pracował daleko,spotykaliśmy sie raz na miesiąc.Obiecywał lata całe że bedzie bliżej mnie.Niestety zawsze coś tam wyskoczyło,zwodził mnie.Miał różne koncepcje ale na koniec po obietnicy małzeństwa powiedział ze jest jeszcze młody mimo 40 na karku prawie i chce sie tylko spotykac.Dodam że to był facet po przejściach.Nie miałam wyjścia jak odejśc tylko bo poczułam sie poniżona.Mogłam czekac gdyby były jakieś plany,było widać jakiś kres rozłąki,gdybym widziała że jestem kims na zycie a nie do spotkań tylko.

Jeżeli jest kimś zafascynowana to może być zbawienne dla mnie. W swoim poprzednim związku lata temu udało mi się wyjść z takiej opresji i gość musiał się poddać. Co nie zmienia faktu, że dwa lata później znalazł się nowy i wtedy już poległem. Wiem, że nie ma reguły, ale jak człowiek jest tak naładowany jak ja przez ostatnie dni to może zrobić rzeczy, na które nigdy by się nie zdobył. Ja w tym momencie niżej już nie mogę upaść, więc pozostaje mi zacisnąć żeby i brnąć dalej. Wiem, że Mussuka pewnie mnie jutro skrytykuje, ale piszę to co teraz czuję.

fluffy - głowa do góry, nie muszę Ci mówić co jako facet powinieneś zrobić z tamtym gościem jeśli takowy jest poza tym kasienka111 ma rację, będziemy Cię wspierać