Brak faceta-jak sobie radzić?

Trudno się z Tobą nie zgodzić. Niestety często kobiety tak postępują.

Niestety ja juz nie mam nadziei, widze wokolo jacy sa pozadani - bruneci, przystojni, opaleni, maja wlosy mi zas wypadaja - kolejny problem do worka. Gdyby wnetrze bylo wazne jak sie mowi nie bylbym sam bo niejedno robie by udalo - kobiety za to tylko narzekaja gdzie badz i jak je pociesza to sa zadowolone, prawdy jednak nie chca ze moga zmienic ten satan.
Wniosek taki ze lubia cierpiec, wybrac niewlasciwego goscia, machowatego a potem znosic jego zdrady, niechlujstwo nalogi, kolezkow i traktowanie z gory jak widzi ze ona ma na jego punkcie fiola - wszystko zas to jedynie pociag fizyczny, cos co u innych one uznaja za oblesne i zwierzece, gdzie tu ich obiektywizm i sprawiedliwosc??

o i juz kpiny ze mnie, za szczerosc i mowienie tego co w trawie piszczy u innych.
Tak, proste przyjemnosci sa wazne we dwoje, nie trzeba wiele wymyslac, stawac na glowie jak sie oczekuje powszechnie i nie potrzebny tez do tego pontiac czy droga willa, jesli na kims nam nie zalezy ta otoczka nie zrobi z niego kogos wyjatkowego.

tyle kobiet jednak zapomina o tym goniac za kasa a potem sie zalamuja ze sa kogos zabawka, urozmaiceniem dla donzuana:/

Jak kogos to dowartosciuje to jestem problematyczny, zadowolona??
Nie podoba mi sie co teraz wyprawia i musze o tym mowic, jak kobiety staly sie nieczule, karierowiczkami co nie mysla o rodzinie, tak sa rozpieszczane od dziecka (atrakcyjne najbardziej i same nie wiedza juz jak zyja co mialem okazje poznac..) ze potem maja sie za  cud swiata:/
Poza tym ze maja (czasem) ladne cialo (i duzo makijazu dla zakrycia wad) to pusto w glowie, mysla jednak ze dzieki temu ustawia sie wozac na plecach faceta mimo ze same (ponoc) sa tak zdolne ze poradza bez nikogo. Walcza o rownouprawienie a jesli chodzi o zaloty dalej sa staroswieckie myslac ze ktos klode rozrusza jesli sama nie potrafi nic z siebie wykrzesac.
Ja bym na waszym miejscu ze wstydu nie pokazywal na zadnym forum tylko pracowal nad soba bo nie doroslyscie do wspolczesnosci, za szybko pojawilo sie co dobre i dla wielu ktorym sie to po prostu nie nalezy..

A jak chodzi o temat watku pisze juz w kolko CO trzeba zrobic by sobie z tym Poradzic, tylko trzeba umiec czytac i myslec..
Na pewno taka pisanina ani zajmowanie wolnego czasu glupotami by nie pamietac ze jest sie samemu to slaby sposob, jedynie zamiatanie problemu pod dywan.
Rozwiazanie jest proste i zblizajace do celu - spotykanie sie - jak najczesciej i z kim da, nie wiesz na kogo trafisz 10x pudlo, raz dyszka. Ja ostatnio mialem tak ze bylem wrecz pozytywnie zszokowany bo fotka w necie taka marna ze nie liczylem ze to ktos z kim zniose 1h rozmowy jeszcze placac za to.

Jednak jesli woli sie byc singlem to po co tu oszukiwac siebie i innych ze to nie pasuje jesli Nic sie nie robi by ten stan zmienic?? Porzucic glupie bajki, wmawiane mity na temat mezczyzn, zwiazkow, rozne smieszne regulki rowniez na temat pozycia jakies liczby itp seksuolog umarlby ze smiechu sluchajac niejednego pacjenta i jego 'wiedze' mniejsza niz smarkatych piszacych do Bravo, najlepiej to swiadczy jaka ciemnota u nas panuje a kosciol ma w tym swoj ogromny udzial:(
Niedawno bawilem sie jeszcze w randkowanie na portalu katolickim, chcialem im pomoc i myslalem ze znajdzie sie tam - choc Jedna rozsadna - ktora mnie doceni, owszem byly wyjatki ale zawsze dosc ladne dziewczyny ktore mialy akurat duzo wyzsza poprzeczke niz pozostale zaniedbane i przecietne katoliczki, to pokazuje tylko ze wiara to rodzaj talizmanu dla tych co nie widza poza cudem nadziei w zyciu:/ Jak obserwuje ludzie nie uzywaja rozumu bo im tak wygodnie, dlatego tak latwo kogos olewac a wybrac takiego ktorego powinna omijac z daleka, potem sa rozstania, zdrady, placze, ckliwe wiersze i po co? Jestescie masochistami??

Dokladnie i dlatego jak nie wkurzaja sie to milcza bo co maja na swoja obrone? nic
Tylko denerwuje mnie w ich przypadku gdy opowiadaja jakie to sa dla nich wazne zasady itp a robia cos zupelnie na odwrot, tak samo jak sparowani ktorzy drwia z tych co nie mieli tyle farta, jak podobasz sie nie trzeba nic robic - wszystko idzie jak z platka - ale madra Kaska jak pelna faska, glodnego taki nie zrozumie.
Mi przez glupote innych szkoda swego zycia i krzycze o tym by ktos to w koncu uslyszal, tak ciezko napisac do kogos, spotkac sie? to jakas ujma dzis dla kobiety? jak mieszka w innym miejscie (czy nawet dzielnicy, o zgrozo, to juz problem) wiecej roznicy wieku niz 3-5 lat to tez bariera nie do przejscia??
Ile glupich wymowke jeszcze uslysze w zyciu, mam powoli chec skonczyc z takim zyciem bo nie zasluguje na te nazwe co ja przezywam. Patrzec jak idioci maja kogos, obsciskuja sie i smieja czasem z kogos co smutno na to spojrzy, gdyby sie zamienili na moje zycie chwilowo po dniu juz byz zrozumieli ze nie kazdy ma tak dobrze jak oni a i tak nie umieja tego docenic. Narzekaja na partnera, wytykaja mu cos czy zdradzaja tak jakby im jedna osoba byla za malo a inny obywa sie bez kogokolwiek, krew czlowieka zalewa jak pomyslec o tym:(
Sa tacy ktorym za dobrze jest w zyciu i tyle, tylko ze los nie daje im nauczki na otrzezwienie ani rachunku i to tez zle

A myslisz ze nic nie robie tylko jak kobiety tu w kolko narzekaja, nie wyjde jak one za prog??
Spotykam sie jak tylko jest z kim, one nie i pisza bez konca, maja byc fotki (choc same nie zamieszczaja swoich chetnie) i grymasza, na wielu portalach bylem, w rozny sposob zaczepialem wiec mi nie mow ze nic nie robie.
Przecietna kobieta ma ogromne szanse w porownaniu ze srednim mezczyzna, popatrz jaka dysproporcja -  ile taka dostanie wiadomosci w tym samym czasie i ile on mimo ze sama nic nie robi a gosc musi naglowic, nawysylac duzo dostaje zas malo co odpowiedzi.
Od paru lat caly czas cos robie, mozna powiedziec jak obsesja bo rodzina pogania, kumple smieja sie czemu nie znalazlem zadnej, latwo rzucic takie haslo a nie widzi sie ile ma sie samemu atutow czy farta:/...

Marudze bo zaczep, zagadaj a ciagle cos paniusi nie pasuje, to ile mam sie blaznic? Wyciagam tylko wnioski i niewesole dla kobiet, predzej widze umre niz zaloze z kims rodzine co za chorych czasow doczekalem:(

itam,a ja jestem samotna od dzisiaj,jeszcze razem mieszkamy.ale to już niedlugo,kilka dni.Mam 43 lata i muszę zacząc od nowa.Byłam zdradzona,żyłam z kobieciażem,który bez skrupułow podrywał moje koleżanki,żony kolegów, swoje pracownice i wmawiał mi ,że to normalne.Ja robiłam awantury,wszyscy uważaja mnie za wariatkę, a on ogolnie jest przez wszytkich lubiany.Nikt nie wiwdzał co się dzieje naprawdę. Teraz ma panne 21 lat młodszą od siebie i jest szczęśliwy.A ja boję się żyć dalej.Jak mam odzyskać spokój i wiarę,że będzie dobrze.Jak poradzę sobie finansowo,zupełnie nie wiem co robić.Co o tym sądzicie?

Peeter, to naprawdę dziwne, że nikogo nie masz, przecież kobiety uwielbiają facetów narzekających na wszystko, uogólniających je i mówiących, że wszystkie to materialistki bez zasad i kręgosłupa moralnego.

A poważnie, zabierasz się za to od... złej strony. Pomysły z wynajmami, chodzenie po portalach randkowych, katolickich, narzekanie że nic nie możesz zrobić. Stary, to nie komedia romantyczna o nieśmiałych chłopakach koszących najładniejsze aktorki z USA ani serial na TVP2, żeby takie pomysły wypalały! Mówisz, że kobieta odpicuje się za parę groszy? To policz, co kosztuje mniej - średniej klasy koszula, spodnie od garnituru (na pewno masz jakiś) czy nawet jeansy i buty czy kosmetyki (tusz do rzęs, podkład, szminka, róż, reszta tych rzeczy, które nie wiem do czego służą), sukienka czy koszula i kostium, dobre buty, torebka, dodatki? Pomijam już, że nie musisz mieć metki Diora przy koszuli i skóry jakiegoś egzotycznego gada na butach, żeby dobrze wyglądać. Ja mam w tej chwili na sobie koszulę kupioną na wyprzedaży za 25zł, jeansy mające pewnie z pięć lat, buty za 69zł. I co? Wyglądam schludnie, mogę nawet powiedzieć że ładnie. Przeważnie noszę jeszcze tańsze rzeczy, nierzadko kupione w szmateksach czy na wyprzedażach.

Jeżeli szukasz dziewczyny, której zaimponuje Twój portfel, garnitur szyty na miarę, fryzura układana codziennie przez stylistę czy samochód z okładki, to zapomnij. Takie odchodzą przy pierwszym problemie, a jak są, to musisz je przy sobie trzymać forsą. A i to nie masz pewności, czy nie znajdzie się facet, który za wóz dał o 1000zł więcej, niż Ty. I to jej wystarczy, żeby zmienić partnera.

Kto Ci naopowiadał pierdół, że nie można zagadać kogoś na ulicy? Albo w Internecie? I jeszcze ta "powszechna akceptacja", co to w ogóle jest? Dziewczyna da Ci w pysk, jeżeli się do niej odezwiesz, czy może Cię zlinczują? Jesteś w sklepie, widzisz ładną dziewczynę - zagadaj. Zaimponuje jej to, że masz jaja żeby się odezwać! Co masz powiedzieć? To naprawdę zależy od Ciebie, możesz pochwalić jej wybór przy zakupie (tylko nie mów "ładna kaszanka, a jeszcze ten boczek, oh, kiełbaska!!" bo wyjdziesz na Homera Simpsona), pomóc przy sięganiu po coś, podnieść jeżeli jej coś spadło. Drobne gesty są ważne. I nie zniechęcaj się. W Internecie podobnie - ale nie na portalach randkowych. Interesujesz się książkami, muzyką, filmami? Znajdź jakiś portal czy forum i pisz tam. Możesz kogoś poznać nawet o tym nie wiedząc. Pisałem tu gdzieś, że to moja dziewczyna mnie zaczepiła. Owszem, ale... w sieci, na portalu dla lubiących czytać. Od słowa do słowa i "zagrało".

I zmień to podejście, bo mówiąc, że wszystkie kobiety są takie same robisz z siebie skończonego chama i idiotę, a próbując jakichś cudów z wynajmami - desperata. Te trzy przymiotniki odpychają kobiety jak cholera.

Wiesz co, myślę że w pracy, na studiach i w związku jednak obcuję z kobietami, które (chyba) są dzisiejsze. Więc tak, znam dzisiejsze kobiety. I potrafię je poznać bez samochodu-wabika (w ogóle, co to za idiotyczne określenie, wabik to masz na ryby).

Ty byłeś na wyjeździe dla singli, ja byłem w tamtym roku na wyjeździe z uczelni i co? Poznałem tam (ale tylko jako koleżanki, niczego innego nie szukałem) cztery dziewczyny (i dwóch największych wariatów jakich widziałem, ale to inna historia). Mam Ci co, policzyć, ile kobiet poznałem na ulicy, w sklepach? To nie są zawody, ale wierz mi, da się.

Właśnie opisałeś siebie. Nic, tylko narzekasz i mówisz, że kobiety które "odpowiadają Twojemu gustowi z wieku i urody" mijasz tylko na ulicy.

JoshHomme- masz troche inne spojrzenie bo jesteś młodszy. Dużo łatwiej zagadać Ci do rówieśniczki bo i więcej wśród twoich koleżanek jest singielek. Po za tym młodsze dziewczyny są bardziej otwarte. Peeter ma troche racji pisząc że facetowi w jego wieku trudno poznać kogoś fajnego. Może przesadza i uogólnia ale jednak jest to dużo trudniejsze niż gdyby miał te 10 lat mniej. Wiek, status majątkowy i wygląd - te trzy cechy mają kluczowe znaczenie dla kobiet. Oczywiście nie dla wszystkich kobiet ma to kluczowe znaczenie i czasem kobiety wybierają kogoś niekoniecznie młodego, bogatego czy bardzo przystojnego ale  jednak jest to dość częsta sytuacja. Tyle że tak to już urządziła natura. Faceci też wolą spotykać się z ładnymi i młodymi dziewczynami a nie z tymi "trochę mniej ładnymi"

Wiem, że jestem dziewczyną więc na pewno spojrzycie na mnie inaczej, ale rzuciłam wszystko, spokojną nsytuację finansową, studia (byłam już na III roku), dobre stosunki z rodziną i przyjaciółmi dla człowieka, który ma bardzo kiepską sytuację finansową, do Leonadra diCaprio mu daleko (w moich oczach i tak jest najpiękniejszym człowiekiem na tej ziemi) i tak jak reszta śmiertelników ma kilka wad. Jestem postrzegana jako może mało atrakcyjna społecznie dziewczyna, bo nie piję alkoholu, unikam imprez i najlepszą rozrywką jest zaszycie się w domu z kawałkiem kultury, ale wiem, że jestem dosyć ładna mimo że nie eksponuję tego makijażem ani skąpą odzieżą. Dobraliśmy się, bo się kochamy i tak było pewnie gdzieś w gwiazdach pisane. Twoja strategia po prostu musi skończysz się fiaskiem.

Rzadko bywam facetem, ale jeżeli już to wolałabym, że moja dziewczyna widziała we mnie kandydata na ojca i męża, czuła się ze mną bezpiecznie i darzyła mnie bezinteresownym uczuciem, nie chciałabym być w jej oczach połączeniem portfela z błyskotką którą można szpanować przed koleżankami.

Ok, jestem dziewczyną i jestem młodsza, ale nawet dzieci wiedzą, że nie ma sensu zabierać się za coś gdy ma się przeświadczenie że się nie uda. Możesz piec ciasto w pewności, że nie urośnie, ale wtedy szkoda nerwów z tym związanych, prądu na piekarnik i wydanych pieniędzy na produkty.