Hej Włodku 
W książce "Dorosłe dzieci niedojrzałych emocjonalnie rodziców" Psychoterapeutka Lindsay C. Gibson pisze:
zaniedbywanie emocjonalne doświadczone w dzieciństwie prowadzi do bolesnej samotności emocjonalnej, która wywiera często długofalowy negatywny wpływ na decyzje podejmowane przez zaniedbywaną osobę w kwestii relacji z innymi ludźmi oraz wyboru partnerów życiowych.
Niedojrzali emocjonalnie rodzice obawiają się prawdziwych uczuć i bronią się przed bliskością emocjonalną[...] Nie są skłonni do autorefleksji. dlatego rzadko przyznają się do winy bądź przepraszają.
Psycholożka wyróżnia cztery grupy niedojrzałych emocjonalnie rodziców :
Emocjonalni rodzice
Zdeterminowani rodzice
Bierni rodzice
Odtrącający rodzice.
Z Twoich wypowiedzi wnioskuję, że Twoi rodzice mogli przejawiać postawę zdeterminowanych rodziców.
W tym wątku też spotykasz się z tą postawą,.
Opis działania ludzi zdeterminowanych zawarty w książce oraz reakcja na takie postawy, pokrywa się niemal dokładnie z Twoimi reakcjami.
Przeczytaj to sobie, może inni też przeczytają i przemyślą swój sposób "motywowania". Jest to o tyle ważne, że gdyby w przyszłości chcieli w ten sposób wychowywać własne dzieci,to wbrew własnym przekonaniom doprowadzą je do takich jak Twoje zahamowań psychicznych..
Książka ma podtytuł "Jak uwolnić się od przeszłości i zacząć nowe życie" dlatego bardzo Ci ją polecam. Pomoże Ci zrozumieć, że to nie w Tobie tkwi błąd, to nie ty masz jakąś skazę, tylko zrobiono Ci krzywdę chociaż chęci były dobre. Kolejny raz widać, że dobrymi chęciami piekło brukowane.
A teraz fragment o zdeterminowanych rodzicach:
Zdeterminowani rodzice to grupa, która sprawia najbardziej normalnej czy wręcz nadzwyczaj zaangażowanej w życie dzieci. Jako, że cechują się dużą determinacją, cały czas skupiają się na tym, aby osiągnąć wyznaczone cele. W przypadku innego typu rodziców ich niedojrzałość od razu wyraźnie rzuca się w oczy, natomiast rodzice zdeterminowani tak bardzo skupiają się na ich sukcesie, że trudno dostrzec ich egocentryzm.
W większości wypadków nie dostrzegłbyś niczego karygodnego w ich zachowaniu.Ich dzieci mają jednak trudności z wykazywaniem inicjatywy i samokontrolą. Paradoksalnie dzieciom tych niezwykle zaangażowanych, ciężko pracujących rodziców w ostatecznym rozrachunku często brakuje motywacji lub wręcz zmagają się z depresją
Jeżeli przyjrzysz się nieco uważniej, odkryjesz może niedojrzałość emocjonalną tych szanowanych, odpowiedzialnych ludzi. Przejawia się ona w sposobie w jaki formułują rózne przypuszczenia na temat innych ludzi, oczekując, że każdy będzie chciał tych samych rzeczy, i będzie chciał tych samych rzeczy co oni. O ich nadmiernym skupieniu na sobie świadczy to, że w ich przekonaniu wiedzą co jest "dobre" dla innych.
Nie powątpiewają w siebie na świadomym poziomie i wolą udawać, że wszystko zostało już na zawsze ustalone, a oni znają na wszystko odpowiedź. zamiast akceptować autonomiczne zainteresowania i drogi życiowe swoich dzieci, wychwalają je wybiórczo i zachęcają do tego co pokrywa się z ich planami.Niemal legendarne bywają ich częste ingerencje w życie dzieci. Do nieustannego działania napędza ich też troska o to, czy uda im się wystarczająco dużo osiągnąć. Cele są ważniejsze od uczuć innych osób, nie wyłączając własnych dzieci
Zdeterminowani rodzice zwykłe wychowywali się w środowisku, w którym nie zaspokajano ich emocjonalnych potrzeb. zamiast oczekiwać, że ktoś się nimi zaopiekuje, nauczyli się radzić sobie samodzielnie. Często dochodzą do wszystkiego własną pracą i są dumni ze swej niezależności. Obawiają się, że ich dzieci nie osiągną sukcesu i przyniosą im wstyd, lecz nie potrafią zaoferować im bezwarunkowej akceptacji zapewniającej bezpieczną bazę, z której mogłyby wyruszyć z powodzeniem na podbój świata.
Niezaleznie czy takie są ich prawdziwe intencje, zdeterminowani rodzice sprawiają, że ich dzieci czują się nieustannie oceniane. Za przykład niech służy ojciec zmuszający dzieci, żeby ćwiczyły w jego obecności grę na fortepianie, aby mógł im wytykać błędy. Taki nadmierny nadzór często zniechęca dzieci do zwracania się do dorosłych po pomoc w jakiejkolwiek kwestii. W rezultacie jako dorośli ludzie mogą opierać się przed nawiązywaniem więzi z potencjalnymi mentorami.
Przekonani, że znają najlepszą metodę działania w najróżniejszych kwestiach zdeterminowani rodzice postępują czasem dziwacznie. Pewna matka upierała się, że będzie przychodzić do domu dorosłej córki i płacić jej rachunki, gdyż była pewna, że córka nie zrobi tego właściwie. Ojciec innego młodego mężczyzny zmuszał syna aby każdego ranka ważył się w jego obecności, gdy ten nieco przytył.
Zdeterminowani rodzice wydadzą ci się podobni do niewrażliwych emocjonalnie matek, których dzieci przejawiały oznaki pozabezpiecznego przywiązania. Niezsynchronizowani z emocjami dziecka nie dostosowują się do jego potrzeb, popychając je ku temu, co w ich mniemaniu należy robić.
W rezultacie dzieci zdeterminowanych rodziców zawsze czują, że powinny robić więcej lub co innego niż to, czym się akurat zajmują
ale panowie często tak twierdzą, zawsze uśmiecham się wtedy pod nosem
To trzeba dotruchtać do celu. Nie ma metody typu portal, który Cię magicznie przeniesie. Nie od razu Rzym zbudowano. 
