jakis_czlowiek - życiowe problemy

Nie ma niczego nienaturalnego w zagadaniu obcej osoby  jeśli istnieje ku temu sytuacyjny pretekst. Spójrz na właścicieli czworonogów jak często ze sobą rozmawiają przy okazji zabawy ich pupili na spacerze, albo osób z małymi dziećmi itp. Czy chociazby rozmowa ze obcą osobą  współpasażerem w podróży. Niejednokrotnie ludzie w ten sposób się właśnie poznają.

Podobnie jak Serberys dla mnie większość takich okazji do zagadania jest mega sztuczna i tyle.

Nie wiem co by się musiało stać, żebym zagadał ot tak kogoś kogo nigdy w życiu nie widziałem.

"Kogo się nigdy wcześniej nie widziało" - to jest jakieś kuriozum, serio...

Tak sobie próbuje to ułożyć w głowie, lae ciężko mi to przechodzi. Ciekaw tylko jestem JAK wszyscy ludzie naokoło nawiązują znajomości, nieważne czy towarzyskie czy zawodowe, jak się porozumiewają z innymi, jeśli ich wcześniej nie widzieli. Skoro np w sklepie pojawiła się nowa ekspedientka, której wcześniej nie widziałem, to idę do innego, gdzie pracuje ktoś, kogo już "znam z widzenia". Błędem jest tutaj rozdzielenie kontaktów towarzyskich czy "niby" neutralnych od tych, które mają prowadzić do zawarcia znajomości. Nie wiem dlaczego tak trudno to pojąć, że od takich właśnie neutralnych rozmów często się zaczynają bliższe znajomości. Najpierw zagaduje się kogoś o coś isottnego a potem, z czasem, jak np się tą osobę widuje częściej i ona w jakiś tam spośób przypada nam do gustu, to można pójść o krok dalej.
Tu chyba są zbyt nierealne oczekiwania co do tego, jak ma wyglądać nawiązanie kontaktu od pierwszej minuty

Ale na Tinderze są ludzie właśnie po to, żeby zagadać. A w normalnym świecie nikt tego nie oczekuje.

No a dla mnie takie zagadanie do kogoś z psem jest mega sztuczne, zwłaszcza jak nie mam psa.

Mnie takie zagadywanie mega stresuje i nie byłoby to miłe przeżycie ani dla mnie, ani dla kogoś do kogo bym próbował zagadać. Wyobraźcie sobie kogoś kto podchodzi do Was i zaczyna coś mówić, przy czym nie za bardzo wiadomo co, bo stresuje się, zaczyna się jąkać i pocić ze strachu/wstydu?

Tak Wam trudno zrozumieć, że nie wszyscy muszą umieć zagadywać? Niektórzy nie potrafią, jest to dla nich mega wymuszone i stresujące.

Tak naprawdę wszystko się łączy i jedno wypływa z drugiego.
Jeśli zmieni w swoim życiu podejście to zwiększa szansę na poznanie kobiety.
Nasze działania nie są wyizolowane, wszystko może się przekładać na jakość i sposób życia

Czy Ty czytasz co ja piszę. W sprzyjających okolicznościach, mając ku temu pretekst. A pretekst to można sobie znaleźć samemu

Na parkingu obok mojego miejsca parkują dwaj panowie. Jeden mruk totalny, ani me, ani be, ani nawet przysłowiowego "pocaluj się w doope" nie powie jak się czasami przy samochodach przypadkiem spotkamy. Drugi - przeciwieństwo pierwszego. Zawsze ukłoni się, czasem właśnie chwile porozmawiamy - grzecznościowo, zdawkowo. Pretekst do zagadania był prosty - pan raz w pośpiechu krzywo zaparkował i zagaił czy nie będzie przeszkadzać, bo się spieszy ale samochód potem przestawi. A wcale nie przeszkadzał bo krzywo było w miejscu parkingowym w którym się mieścił   To są normalne sytuacje z obcymi ludźmi, spotykanymi przypadkowo, które czasami mogę prowadzić do nawiązania jakiś znajomości a czasami zostaje znajomościami przypadkowymi, z widzenia.

Nie jest sztuczna, jest naturalna, tylko Ty je postrzegasz jako sztuczne.

Ale czemu powinni? Nic nie powinni. Co najwyżej mogą.

Żeby do kogoś zagadać, to serio musiałbym mieć konkretny powód. Podchodzenie do kogoś ot tak całkowicie odpada.

Krótkie komentarze czy pytania o coś, to dla mnie nie jest zagadywanie, jakoś przypisuję temu słowu bardziej obszerne znaczenie. Z wymienionymi rzeczami nie mam problemu, ba nawet często to robię i nie zdarzyło mi się dzięki temu zawrzeć znajomości żadnych

Poza tym, napisałem wyżej, że zagadywanie jest nienaturalne dla mnie, a nie w ogóle; dla kogoś moje zachowanie może być sztuczne - dla mnie jest zwyczajne.

Panowie, tego czego wam brak to takiej zwyczajnej radości życia. Musicie zrozumieć, że - nawet jeśli w tym życiu z jakiś powodów jest wam pod górkę, źle, niedoborze, i waszym marzeniem jest to żeby w końcu ktoś was przytulił - zgnuśnieniem, stagnacją, popadaniem w czarnowidztwo i prezentowaniem tego nikogo do siebie nie przyciągniecie. To jest błędne koło. Błędne koło z którego trzeba w końcu wyjść.

Zacząć od siebie. Robić coś tylko i wyłącznie dla siebie, dla własnej przyjemności, satysfakcji, radości. Czuć się dobrze z samym sobą.

Paradoksalnie, najatrakcyjniejsi są Ci, którzy pragnąc związku nie są nastwieni na związek. Uwierz mi, atrakcyjny facet, to facet, który chcąc stworzyć w życiu związek, nie prze do tego związku za wszelką cenę i na siłę i potrafi ze swojego singielstwa zrobić atut, taki którego po prostu chce się zdobywać, o którego chce się starać, a nie taki który podaje się na talerzu.

Prościej, niż to Koralina napisała to się chyba nie da

W sumie to mogę stwierdzić, że sam kiedyś taki byłem, tzn. nieco wycofany, nieśmiały, niechętny do rozmów czy spotkań. I pewnie bym takim pozostał, gdyby nie...normalna ścieżka zawodowa, studia i praca.
Niby proste, ale skuteczne. Siłą rzeczy przestałem się zamykać na kontakty, zaczałem sam ich szukać i nawiązywać, ale nigdy nie wydawało mi się to sztuczne. Wiedziałem, że muszę i powinienem to zmienić, bo inaczej nie dam sobie rady w społeczeństwie. Stopniowo zaczęło mi to sprawiać radość i satysfakcję, kiedy przebywałem z ludźmi. Dlatego teraz, rozmowa czy zwyczajne zagadanie o byle co, o tak, żęby się odezwać, nie stanowi żadnego problemu.
Ostatnio w kawiarni, jak chciałęm sobie szybko wypić kawę przed podróżą, na pytanie jakie kawy macie(specjalnie zapytałem kelnerkę, mimo, zę widziałem menu - taka metoda ), odpowiedziała "czarną, białą i mlekiem". Więc się uśmiechnąłem i odparłem coś w stylu " oo, to ciekawe z czym ta biała jest, muszę częściej tu zaglądać, skoro takie pyszności serwujecie"

To nie podlizywanie tylko podryw.
Bez rozmowy nie wejdziesz w relacje. Chyba że zaciągniesz kobietę bez gadania za włosy do jaskinii.

Mega sztuczne, jest niestety, Twoje podejście.
Podlizywanie się?  Tak się ludzie podrywają. Z serii męskich zaczepek pewien Pan tym razem w tramwaju zapytał się mnie kiedyś czy Drogeria, tramwaj miał przystanek naprzeciwko, to sklep w którym jest drogo, jak sądzę?
Inna sprawa nie wiem czemu mam szczęście do takich okazów?

Może wystarczy mieć poczucie humoru? Umieć śmiać się z bzdur. Nie mieć nadąsanej miny. I śmiertelnie poważanego nastawienia.

Edit: Albo ten słynny przypadek opisany w Internecie, gdzie potem dziewczyna szukała chłopaka przez media społecznościowe. Ona parkowała, on to widział. Wjechała tyłem za pierwszym razem, bez poprawek! Na co chłopak ją zagadnął - skoro tak świetnie parkuje, czy zostanie jego żoną?

@jakis_czlowieku, uwierz że przeważająca większość podrywów, jeśli nie wszystkie, zaczyna się zabawnie, śmiesznie i na luzie.

To coś jest nie tak, bo powinno robić się zabawnie ...

Sorry ale dla mnie to też mega sztuczne było i takie wymuszone.
I jak niby taka kelnerka zareaguje?
Wymuszony uśmiech (bo jest w pracy), powie na siłę coś miłego (bo jest w pracy) a w myślach pewnie sobie powie (boooże koleś ale ty jesteś żałosny).
Takie teksty to kobiety słyszą na co dzień.

Akurat twoje zarzuty są mylne jeśli tyczyły się mojej osoby.
Jestem osobą która nie boi się ryzyka i lubię próbować co raz to nowszych rzeczy i wierz mi ale zagadałem w swoim życiu baaaaardzo dużo kobiet i efekt był zawsze ten sam.
Kto ma być sam ten będzie i tyle.

Co do tego zagadania jeszcze to ja uważam że musi być kontekst sytuacyjny bo inaczej potencjalna próba zagadania jest właśnie taka sztuczna i wymuszona i przede wszystkim nienaturalna.
Ja np zagadywałem w momencie kiedy odwiedzałem nowe miejsca razem z innymi ludźmi, wymienialiśmy się doświadczeniami albo na zlocie fanów anime gdzie też jest pole do zagadania na temat tego czego się lubi a będąc w takiej kawiarni gdzie wiem jakie jest menu i co podają to średnio mi się widzi zagadywanie na temat tego co lokal oferuje, przecież umiem czytać i widzę menu dlatego to takie sztuczne.

Właśnie chodzi o to że w takiej sytuacji nie ma kontekstu sytuacyjnego a cokolwiek się stworzy będzie sztuczne.
Ona pracuje a ja przychodzę po to aby wypić np kawę i zjeść tosta, tutaj nie ma wspólnego mianownika.

Ja zagadywałem w obszarach moich zainteresowań w miejscach gdzie przynajmniej w teorii lubimy to samo.
I wówczas był punkt zaczepienia a w kawiarni poza oklepanym "robicie pyszną kawę" nie widzę nic do czego mogę nawiązać w naturalny sposób.

Może i oklepanym, ale jeśli okazałoby się,że dziewczyna odwzajemnia zainteresowanie, to pewnie i skutecznym. Przyznaję jednak że w pewnych sytuacjach trzeba mieć trochę więcej odwagi. A bycie klientem który dziękuje za smaczny posiłek czy napój i jest przy tym miły absolutnie nie jest sztuczne. Nawet jeśli to podziękowanie służy zagadaniu . To jest wprost przeciwnie bardzo naturalne zachowanie.

No cóż. Najtrudniejszy pierwszy krok.
Ale jak nawet zwyczajowe zagadanie dla kogoś jest sztuczne...

Edit: Jak ładnie można pociągnąć taką rozmowę.
-Pyszną kawę Pani serwuje, dziękuje.
-To może będzie Pan do nas częściej wpadał?
-Z przyjemnością, zawsze kiedy Pani obsługuje...
-... wpisz dowolny ciąg dalszy....

Takie rzeczy się przecież wygaduje czasem.

Odnoszę wrażenie, że dla was podryw to ma być tak poważny jak rozprawa o fizyce kwantowej.

Czytam, czytam. Dla Ciebie i kolegów mega sztuczne są zupełnie naturalne sytuacje. Figę z makiem miałeś a nie tysiące pierwszych kroków.

Po prostu Ci nie wierzę. Nie mogę uwierzyć komuś, kto twierdzi że naturalny sposób zachowania się jest mega sztuczny. Bo jest zupełnie odwrotnie i po takim twierdzeniu sztuczność widać w Tobie, dlatego wnioskuję, że tych podrywów wcale tyle nie było jak twierdzisz. Może to co Ty nazywasz podrywem, koło podrywu nawet nie stało.

Ale mam więcej doświadczenia od Ciebie, w ogóle mam doświadczenie którego Tobie akurat brakuje, a to prawie jak glejt w tej sytuacji Natomiast  - odnośnie tego poważania - Twoją sprawą jest ile wyciągniesz z doświadczenia innych osób, czy będziesz je bardziej podważał, czy może jednak będziesz z niego czerpał, coś sobie przemyślisz pod kątem własnego powodzenia.

Edit: Rozmowa z niektórymi tutaj młodymi, niedoświadczonymi mężczyznami na temat podrywu i związków jest jak rozmowa z dzieckiem, któremu tłumaczy się, że drzwiczki piekarnika są gorące i nie należy dotykać, ale ono mówi, że i tak wie lepiej, bo przecież dotykało, nie wie tylko, że kiedy dotykało piekarnik nie działał.

Kolejna bzdura, w którą wierzycie. Kolejna nonsensowna wypowiedź odnośnie płci. Tylko dlaczego jako kobieta nie podobam się jak leci?

Poza tym ja się nie chwalę. Gdybyś czytał uważnie, i zamiast negować, że coś jest mega sztuczne, to już byś wyciągnął wniosek, co dla - przynajmniej niektórych kobiet - może być w mężczyźnie atrakcyjne. Na przykład to że jest to otwartość i luz, dystans do samego siebie i do sytuacji.

Rozczaruję Cię ale ja mojego doświadczenia związkowego nie nabywałam przez Tindery, i żaden Tinder nie jest dla mnie wyrocznią. Tinder niczego mi nie udowodni, bo przeniosę tam moje realne wymagania, i co najwyżej, Panowie z Tindera ich nie spełnią. Oczywiście zdaję sobie sprawę że ja też nie będę spełniać oczekiwań wszystkich.

Wyobraź sobie, że do zbudowania moich relacji włożyłam bardzo dużo mojego zaangażowania. W jedną relację - jeśli procentowo liczymy - to wychodziłoby na to że więcej jak facet.

Nie masz bladego pojęcia o związku, a tłumaczysz mi jak doszłam w życiu do dwóch.

Jeżeli czujesz, od samego początku, że się wysilasz na 90%, to znaczy że się wysilasz na darmo. Kobieta nie jest zainteresowana.

Ale tak wiem. Tinder prawdę Wam powie

Ja nie mam potrzeby zakłamywać rzeczywistości, bo ja wiem jaka jest rzeczywistość. Ty ją zakłamujesz, tworzą sobie obraz na przykładach Tindera, bo innych przykładów po prostu nie masz, nie masz punktu odniesienia, które mam ja, w związku z tym jak czytam, ze to mężczyźni bardziej się angażują, to jedyne przy Twoim uporze co do prawdziwości tego twierdzenia mogę zrobić, to tylko się uśmiechnąć. Taki masz obraz sytuacji skrzywiony własnymi dotychczasowymi niepowodzeniami.
Wystarczy poczytać forum, żeby wiedzieć jaka to bzdura, ile porzuconych żon, dziewczyn wciąż kocha i jest zaangażowanych podczas gdy facet ma już inną.

Problem jest w was panowie, właśnie w tej waszej mega sztuczności.

To akurat Ci wiecznie samotni wmawiają kobietom, że to wymagania kobiet są przyczyną ich samotności. To jest dopiero śmieszność. Ocena sytuacji jest taka, że mając - podobno - rację, nie jesteś w grupie tych mężczyzn, którzy mają kobiety. Gdzie tkwi problem? W kim? Skoro jednak większość osobników danej płci, obu płci, potrafi połączyć się w pary? I to niejednokrotnie.

Można prosić jaśnie państwo o skończenie robienia burdelu tutaj? Dziękuję.

Nie można. Będę robić w Twoim temacie co mi się podoba, możesz się np. rozbeczeć

Widocznie jesteś wybredna.

Wyjaśniło się. Wybrzydzasz

Ależ ja też mam świadomość co u mnie nie grało że nie wyszło z żadną.
Wygląd oraz fakt że jestem introwertyczną duszą, nie jestem wygadany a bez tych dwóch atrybutów nawet nie ma sensu próbować na rynku damsko-męskim.

Ps: Łatwo się nie zrażać jak masz dużo opcji do wyboru, w końcu z kimś zatrybi uznasz że to ten jedyny, jest perspektywa ku temu.