jakis_czlowiek - życiowe problemy

Czlowieku
Nie auto, dochody, brak mieszkania odstrasza dziewczyny.
Zanim się o tych przeszkadzających /Tobie/ brakach dowiedzą  tracą zainteresowanie  ze względu na Twój sposób bycia, podejście do życia
To raczej nie depresja ale lenistwo fizyczne i psychiczne
Na wszystko masz odpowiedź która brzmi,, nie da się"
Nie jesteś wielbłądem , ale uważasz ze masz garb więc na własne życzenie się nim stajesz

I tak się jeszcze zastanawiam... Jaka jest szansa, żeby ktoś w wieku 31 lat nigdy nie miał dziewczyny, nie był w związku, był prawiczkiem, nigdy nie pocałował dziewczyny i nie trzymał za rękę, itp.

Nawet kurna największe mendy mają powodzenie, potrafią kogoś znaleźć. Patologia, co żeruje tylko na socjalu też spokojnie kogoś znajduje. Potem jest wysyp masy tematów jak to laska płacze, że jest źle traktowana, ale kurde nie chce odejść, bo przecież jej facet taki zajebisty...

Sam znam kilku ludzi, co np. siedzieli, mają wyroki, wiecznie bezrobotni (albo co najwyżej od czasu do czasu coś łapią, bo cały czas wylatują z pracy), piją, palą marychę, mają IQ poniżej buta, biją się, chodzą na ustawki, imprezują, co chwilę mają śliwę pod okiem, czy zęby naruszone. I co? Mają zarąbiste powodzenie.

Przecież to jest kurna chore.

Po prostu są ludzie tacy jak ja, którzy po prostu muszą być sami z jakichś powodów i tyle. Nie ma dla takich widocznie miejsca na tym świecie w rubryce "szczęśliwi z dziewczynami"

Ta jasne. Akurat jakaś ceniąca się dziewczyna poleci na takiego kogoś xDDD Nie na tym świecie, nie w tych czasach. Zwłaszcza, że ma obok pierdyliard dużo lepszych facetów, a nie jakichś pizd.

Jeśli gość ma wysoki status materialny/życiowy, to jeszcze jest mała szansa. W innym wypadku nie ma wcale szans.

Jakiś_człowieku, swego czasu jak rozprzestrzenili się tutaj ci wszyscy sfrustrowani goście-single jak Be, Johnny czy Rumuński to wydawałeś mi się jakiś najbardziej przystępny z nich wszystkich (najmniej z oczywistą złością). Od jakiegoś czasu jak tak czytam Twoje posty i trochę bardziej się otworzyłeś to już mi klikło że niewiele od nich się różnisz. Może nawet oni są jakoś bardziej ludzcy bo wykazują złość i frustrację która jakoś bardziej mi do tego wszystkiego pasuje. Ty masz rys wampira energetycznego który chce żeby ludzie zwracali na niego uwagę, ale kompletnie nie jest zainteresowany wprowadzeniem ich życie. Dziwi mnie że Karolina jeszcze ma do Ciebie cierpliwość - może rys ratowniczki przez nią przemawia.

Miałem kiedyś kumpla podobnego do Ciebie. On na spotkaniu ze mną potrafił biadolić 3/4 czasu że nie ma przyjaciół ani znajomych. Przy mnie, czujesz to? Jakby mnie tam nie było. Dlatego już nie jest moim kumplem bo ile można słuchać tego biadolenia.

Na przykład na wsiach jest to dosyć częste zjawisko jeśli chodzi o mężczyzn. I też nie ma mowy o patologiach. Po prostu rynek matrymonialny jest tam jaki jest.

Nie. Ty nam to wmawiasz, że nie rozumiemy. Wmawiasz, bo dla Ciebie fakt że ktoś kiedyś był w związku lubo to że chociażby się z kimś spotykał jest pełnią szczęśliwości w życiu chociażby teraz był samotny od długich, długich lat. Samotność nie polega na tym, że się nigdy nikogo nie miało. Samotność polega na tym, że teraz, w tej chwili nie ma się nikogo.

Ile może żyć samemu?

Całe życie.

Nie, to część z Was mi cały czas wmawia, że powinienem się cieszyć z tego, że jestem sam, bo to przecież nic złego. Ba, nawet to podobno lepsze niż bycie w związku. A gówno prawda.

Wam wszystkim łatwo mówić. Ale Wy wszyscy kurde wiecie jak to być z kimś. Jesteście w związkach lub przynajmniej jakiś czas temu byliście. Wiecie jak to jest kogoś pocałować, uprawiać seks, przytulić się do kogoś. Jak to jest obudzić się rano obok kogoś, wiedząc że nie jesteście sami.

Więc nie mówcie mi, że mnie rozumiecie, bo tylko Wam się tak wydaje...

Niby jak można mi pomóc? Nie da się. Chciałbym coś zmienić, ale cokolwiek zrobię, to jest strata czasu, nigdy nie będę taki, żeby się spodobać choć jednej dziewczynie. Dziewczyny mają teraz duże wymagania, cenią się wyżej niż jakiś czas temu. Nie zadowolą się takim kimś jak ja.

Super. Ale ja kurde chcę się dowiedzieć na własne oczy jak to jest, a nie słuchać tylko Was i innych...

Zajebiście. Akceptowałem to jakiś czas temu jeszcze. Ale nie da się tak całe życie. Nie chcę całe życie byś sam, chcę choć raz poczuć jak to jest mieć kogoś. Nie ma szans, żebym czuł się szczęśliwy z tego powodu, że jestem jakimś odszczepieńcem, który dla dziewczyn jest niewidoczny i jest niżej niż jakiś Seba, co utrzymuje się z socjala...

Ile? Miesiąc? Rok? Nikt z Was nie był przez całe życie. I każdy z Was nawet jak teraz jest sam, to na 100% kogoś znajdzie. A ja nie.

Widzę w sobie wartość np. w kontekście pracy jaką wykonuję.
Ale nie widzę jej jeśli chodzi o to, czym mógłbym wzbudzić zainteresowanie kobiet. Jeśli przez tyle lat nie było żadnego zainteresowania, nawet najmniejszego, to niby jaką wartość mam dla tych dziewczyn, które szukają faceta? Żadną.

Ale zawsze to jakieś doświadczenie... Wiesz jak to jest się zbliżyć do kogoś, pocałować, itp...

A nawet pomijając te związki, załóżmy, że po prostu się do nich nie nadaję. To ja szans nie mam nawet, żeby kogoś poznać do czegoś luźniejszego... Zostanę prawiczkiem do końca życia. A każdy kurna człowiek potrzebuje bliskości, chociażby takiej trochę udawanej, skoro na prawdziwą nie ma szans...

Niby tak. Ale skoro mam 31 lat i do tej pory nie było takiej, która by choć spojrzała na mnie jako na kogoś interesującego, to chyba mogę założyć, że to się już nie zmieni. Im jestem starszy tym mniejsze szanse. Więc skoro do tej pory się nic nie zmieniło to tym bardziej się już raczej nie zmieni.

20 letni facet ma prawo być niedoświadczony życiowo, być pierdołą. W wieku 30 lat to już nie wypada. Jak będę miał 40 lat, to już tylko zostaje stryczek, bo ktoś taki nie powinien na świecie się pokazywać.

A niby co jest niezgodnego z prawdą w tym co napisałem? To są fakty, tak działa życie. Im jestem starszy tym mniejsze szanse. Skoro do tej pory były zerowe, to się nagle magicznie nie zwiększą.

Jest zgodne z tym co kobiety o kimś takim jak ja sądzą. Przez te x lat myślę, że miałem dość dowodów na to. A skoro do tej pory wszystkie nie miały o mnie dobrego zdania, to chyba coś znaczy, nie? Więc jak dla mnie moje postrzeganie siebie jest jak najbardziej zgodne z rzeczywistością.

Tak tylko przypomnę nty raz: ja mam tylko negatywne zdanie o siebie w kontekście szans na poznanie kogoś. W innych przypadkach też pewnie nie jest jakoś super, ale pewnie nie odbiega od standardu.

Ta, tylko nawet jak się nie spodobałaś 100 facetom, to się spodobałaś potem jednemu. Więc tu można powiedzieć, że masz szanse u kogoś.

U mnie jest tak, że się nikomu nie podobam. A skoro 100% poznanych do tej pory dziewczyn ma to samo zdanie, to można uznać je za prawdę, nie? Zwykła matematyka.

1) jestem sam całe życie
2) nigdy nawet na randce nie byłem
3) żadna dziewczyna sama z siebie się nawet do mnie nie uśmiechnęła, nie dała jakiegokolwiek znaku (czymkolwiek by był)
4) na Tinderze praktycznie żadnych par nie miałem, a jak miałem, to i tak nic z tego nie było
5) na szybkich randkach rozmawiałem z 25 dziewczynami, przy 10 dałem TAK (że chcę się spotkać) - rezultat: aż 1 para, przy czym dziewczyna chciała tylko pogadać (zaznaczyła TAK przy połowie facetów)

Chyba dobre powody, żeby tak myśleć, nie?

O dziwo zdarza się wszystkim, tylko nie mi.

No to dla mnie to jest równoznaczne z tym, że się nie podobam i tyle.

Po prostu wiem... Widzę jak dziewczyny reagują na mnie, np. podczas tych szybkich randek. Nie wiem co by musiało się zmienić, żebym choć jedną zainteresował. To nie jest możliwe.

Rozmowy zwykle są ok... ale są po prostu nudne, bez emocji. Nawet jak się staram pokazać co czuję, to zwykle jestem gaszony przez dziewczyny, nudzi je to. Nie jestem w stanie nikogo zainteresować.

Ale dziewczyny, z którymi rozmawiam serio nie widzą tej mojej negatywnej postawy... Ja raczej zawsze optymistycznie podchodziłem do szybkich randek, czy do tych 2 spotkań z Tindera (no może prócz tego pierwszego spotkania z Tindera xD). Co najwyżej jestem lekko nieśmiały i wycofany. Po prostu dziewczyny od razu mnie skreślają. Jestem nudny, nie ma we mnie ani trochę bad boya, itp. Zero emocji. A same też jak rozmawiają to robią to na siłę, żeby tylko odhaczyć.

I te rzeczy jak prawko, czy brak doświadczenia, dziewczyny tego na początku nie wiedzą. Bo po co. Ale kiedyś by się pewnie jakaś dowiedziała, jeśli by doszło do spotkania nr x. I wtedy by to był koniec pewnie.

Uwierz mi. Spragnienie i desperację (jeśli nie jest umiejętnie kamuflowane) widać i czuć.

Tobie się nie wydaje, a ja jestem pewna.

A co my mamy z tym zrobić?

I to dla Ciebie jest zabawne czy dla nas?

Ale z Tobą chociaż dziewczyny chcą się spotkać...

I nie mam na myśli tego ostatniego przypadku xD

Ja marudzę, bo się nie chcą spotykać. Normalnie nie marudzę.

To inaczej: w innych przypadkach nie jestem aż taką marudą Powiedzmy, że marudzę w granicach rozsądku.

No heej w końcu mam chwilę żeby Ci odpisać.

Więc tak, chłopak był od Ciebie starszy, miał kłopoty w nawiązywaniu znajomości, jednak to nie miał aż takich zaległości w kontaktach międzyludzkich. W sumie masz jeszcze kilka lat w porównaniu z nim, żeby te kontakty nadrobić.
Co z tych zaległości chciałbyś nadrabiać w pierwszej kolejności bez pomocy terapeuty?
Naukę gotowania, wyjazd na urlop, prawo jazdy  czy pracę nad robieniem dobrego pierwszego wrażenia?
Do żadnego z tych punktów nie trzeba psychologa, tu wystarczy praca samodzielna. Masz ochotę by coś zmieniać w tych aspektach?
Taką prawdziwą ochotę?

Wrzesień to doskonały czas na urlop, nie ma tłumów a jest masa studentów na szlakach, w schroniskach itp.
Co Ci szkodzi wyjechać w góry i spędzić kilka nocy w schroniskach? Super atmosfera, ludzie się gromadzą i rozmawiają, wieczorami łatwo o kontakt i wspólne chwile przy stołach albo przed schroniskiem. Nie marnuj roku, ruszaj jak najprędzej bo pogoda dopisuje.
Siedzisz przed kompem to sobie zrób rezerwację przez internet. Otwórz mapę turystyczną, wyznacz sobie jakieś szlaki do przejścia, znajdź schroniska na szlakach i działaj. Jak chcesz mogę coś więcej podpowiedzieć.

bagienni_k kropla drąży skałę
Bardzo bym chciała żeby chłopak ruszył z miejsca. Wiem, że nikt tego za niego nie zrobi, tylko czasem mam nadzieję, że dobre słowo potrafi dodać wiary w siebie.
A nuż zachce mu się spędzić noc w górskiej atmosferze z młodymi studentkami?
W takiej scenerii nie ma presji na bycie doskonałym, bo rano każdy rusza na szlak i można się więcej w życiu nie spotkać...albo po latach w drugim końcu Polski powiedzieć sobie na szlaku dzień dobry, jak to jest w zwyczaju u włóczęgów ...albo rano dołączyć do grupki i spędzić ze sobą jeszcze jeden dzień? Kto wie

No ale serio mnie zupełnie nie ciągnie nigdzie... 0 motywacji. To wolę sobie popracować, chociaż kasa wpadnie xD

@jakis_czlowiek, nie łam się! Nie tak dawno, bo na dzisiejszym wieczornym spacerze, podrywał mnie pan na rowerze ewidentnie w typie menela Nie wchodząc w szczegóły sytuacji, po prostu skorzystał z okazji, że spotkał mnie po raz drugi, jakąś dłuższa chwilę po tym jak zapytał mnie o drogę, wyszczerzył się szczerze na mój widok (ukazując niepełne uzębienie, a facet tak mnie więcej ok. 40) i grzecznie zapytał czy może mnie o coś zapytać. Czując, że może być zabawnie odpowiedziałam, że tak. Na co pan w typie menela zapytał, czy... napiłabym się z nim piwa?
Morał tej dykteryjki:
1. Da się? Da się
2. Czy ja mam się załamać, że podrywał mnie facet bez kompletnego uzębienia, i to jeszcze w celu wypicia piwa?

Uuuu lala, ale masz Koralinko wzięcie znam to, często sama miewam takich amantów druga grupa, która czesto do mnie "zarywa" to tak około 70 lat ah, ma się to "coś "

No, ma się ten "target"

Ta. Ale ja nie jestem z tych co tak zagadują. I raczej tego nie zmienię... To nie jest prosta sprawa...

Nie, to tylko kurna pitolisz. Może dla Ciebie takie podchodzenie i zagadywanie jest proste. Ja tak nie umiem, totalna blokada. Jak mi psycholog nie pomoże, to kaplica i tyle.