Czy któraś z was chciałaby zostać żoną rolnika ?

dokładnie,to podstawa
mam sąsiada który ma sporo hektarów,do tego krowy,niestety nie wyrabia się,ziemniaki zamiast we wrześniu kopie w grudniu,krowy sa zaniedbane itp,a dlaczego? bo zamiast zająć się jednym a konkretnie on ciągnie 10 srok za ogon

my mamy też ok 11 ha,więc nie da się z tego wyżyć i trzeba dorabiać gdzie indziej

Byłam kiedys prawie 4 lata z  chłopakiem ze wsi, zajmował sie duzym gospodarstwem rodziców. I choć sama jestem wykształcona i zawsze do tego dążyłam mój ekschłopak skończył "zaledwie" technikum rolnicze. Na studia zabrakło czasu, ponieważ jego ojciec czyli głowa rodziny zginął w wypadku samochodowym a moj eks musiał przejąć wszystkie jego obowiązki.
Gdy się poznaliśmy jego rodzice odnosili się do mnie z dystansem (a bo z miasta ładna dziewczyna, włosy zrobione, makijaż, ladny bucik, paznokiec pomalowany), ale ja ich, żeby za dużo nie powiedziec pokochałam. Pokochałam całą wieś, brak szumu samochodów, spokój, zupełnie inny świat.. mniej podatny na stres ? Z pewnością. Mój eks nie miał za dużo czasu, żeby odwiedzać mnie w mieście więc ja zazwyczaj jeździłam do niego i powiem wam, że czas tam spędzony był jednym z najszczęśliwszych wspomnień w moim życiu. Wszystkiego się nauczyłam - kopać ziemniaki, gracować buraki, jeżdzić traktorem kiedy żniwa, krowy oprzątać.. i mnóstwo innych czynności wykonywanych przy sporym gospodarstwie. Wieczorem często siadaliśmy z jego rodzicami przy winie i rozmawialiśmy na wiele tematów, głebszych, płytszych jednak  były to mądre rozmowy. Jego tata znał historie bardzo dobrze, lubił dyskutowac na ten temat a i mój eks czytał często książki. Uważam, że są to ludzie inteligentni.
Mieliśmy wspólne plany co do przyszłości, ja zamierzałam studiować i zając się własna karierą a on miał zając się gospodarstwem ( w tamtym czasie znalismy wiele par, ktore mialy taki podzial i znakomicie to współgrało, nawet znałam jedną panią doktor, która była zakochaną żoną rolnika). Jednak w naszym przypadku los chciał inaczej i nie było nam dane być ze sobą, ale gospodarstwo nie miało nic do rzeczy. Nigdy nie patrzyłam na mojego eks lub jego rodzine inaczej tylko dlatego, ze są ze wsi. Przez te kilka lat, które spedziłam z nimi dowiodło, że są bardzo wartościowymi ludźmi.

Co do szufladkowania ludzi... osobiście tylko współczuje osobom, którzy patrzą na innych przez pryzmat wykształcenia.
Znam jednego człowieka.. ma 55 lat, również pochodzi z gospodarstwa, z wielodzietnej rodziny, całe życie pracował za granicą na budowie, co prawda załozył własną firme, ale studiów nie ma. I powiem wam, że jest to jeden z najmądrzejszych ludzi jakich miałam zaszczyt poznać w swoim życiu. Uwielbiam z nim rozmawiać. Przeczytał mnóstwo książek a jego pasją jest historia Polski i Europy.. najbardziej czas wojen. Z całą powagą tych słow uważam, że mogłby on zagiąc niejednego profesora historii... on zna prawidłową odpowiedź na niemal każde  pytanie. Jest bardzo inteligentny i oczytany, mimo, że przed nazwiskiem nie stoi mgr czy dr. Radze tym od "szufladkowania" nie skreślać danej osoby, bo nigdy nie wiadomo, czy nie stracimy jakiegoś cennego doświadczenia lub nawet jednej przyjemnej wymiany zdań, która zostanie w naszej pamięci
Pozdrawiam

Oczywiście każdy koniec ma dwa końce i zazwyczaj chcemy tego czego nie mamy.
Ja znam kilku młodych ludzi ktoży po skończeniu studiów na SGGW wracają i prowadzą dochodowe, nowoczesne, pełne technologi gospodarstwa.
Nie miała bym nic przeciwko bycia żoną takiego rolnika Takie gospodarstwo to już prawdziwa fabryka którą trzeba odpowiednio zarządzać. To nie jedna krowa i jednka świnka.

no właśnie Ewika,zależy z czego
sadownictwiem się nie zajmujemy
ziemniaki są,trochę zboża
w tamtym roku prześlismy na ekologiczne,co na razie pochłania kasę
dopłat z tego dużo nie ma,a paliwo kosztuje,części kosztują,naprawy kosztują,a to jakiś sprzęt trzeba dokupić
tak więc biednie może człowiek by pożył,ale nic więcej

Ewika,tragicznie? 100 tys. na rok to ogromne pieniądze.Wiem że pracujecie na to ciężko ale  ludzie też ciężko pracują , nie na roli i nawet połowy tego nie mają .Dla niektórych nawet jak pracują oboje, odłożyć 5 tys. na rok to problem.

no więc napisałam że z małego gospodarstwa żyć się nie da,no chyba że w biedzie

Ewika ja z zachodniopomorskiego
wiesz zależy,z obserwacji tak małych gospodarstw w okolicy wiem że ciężko jest przeżyć utrzymując się tylko z gospodarstwa
dodatkowo tereny u nas raz że górzyste,większośc to nie ziemia a glina więc ciężko żeby coś na tym rosło
oczywiście jestem nastawiona jak najbardziej za żeby wejść w coś co będzie przynosiło zyski
zboże? wiesz jak u nas ciężko je sprzedać?
ziemniaki to też nie za duży pieniądz
sadownictwo? też nie to nie tereny pod drzewka owocowe

ja u siebie kiedyś miałam truskawki,teraz się nie bardzo opłacają,po za tym cięzko znaleźć odbiorców
i prawdę powiedziawszy dopóki teście żyją będą sobie ziemię uprawiać po swojemu,potem raczej ziemia pójdzie na sprzedaż ,chyba że nie wiem coś się pozmienia i będzie się opłacało coś na niej robić
dlatego mój pracuje za granicą żeby zarobić

Leno, maliny na takiej ziemi mozna uprawiac. A ostatnio malina w cenie. My mamy niecale 12 akrow malin, a w zeszlym roku wzielismy 5 tys. za nie. Na podstawowe zakupy wystarczy. Ja jestem z lubelskiego, wiec nie wiem, jak jest u Was. Przepraszam za odejscie od tematu

Ja sobie potrafię wyobrazić życie na wsi, gdzie mimo wszystko życie płynie wolniej. Jeździłam kiedyś na działkę nad jeziorem, którą opiekowała się para miejscowych rolników i szczerze? Może nie czytali najnowszych książek, nie byli na bieżąco z kinem i modą, ale życiowo wypowiadali się bardzo rozsądnie i byli mądrzejsi od wielu miastowych, do tego naprawdę życzliwi i pomocni. Myślę, że takiego rolnika mogłabym mieć tylko czasem by mi pewnie brakowało tego, że w większym mieście codziennie wieczorem jest co innego do roboty.

Podajecie przykłady najczęściej nie prawdziwych farmerów, lecz prawdziwych partaczy. ludzi, których prędzej czy później zje gospodarz, który stosuje najnowsze technologie w swoim gospodarstwie, który osiąga wyniki. Rolnictwo, to nie jest kuź*wa, zasiej, zbierz. to jest pasja. na polu trzeba być codziennie  i obserwować daną roślinę.

ps. Człowiek, którego dochody z nie przekraczają 50% z gospodarstwa, to dla mnie nie rolnik.

A co ma bycie rolnikiem do wykształcenia? Rolnicy których znam to agronomowie po studiach - nie wiem czy wiesz, że jest taki kierunek studiów jak rolnictwo. Z resztą będę sobie tłumaczyć że to ironiczne, bo dla mnie pytanie czy zostałabyś żoną rolnika jest takie samo jak czy zostałabyś żoną piekarza/mechanika/okulisty/taksówkarza...

W sumie to nie mamy tego problemu. U nas raczej zajace sa problemem, ale zazwyczaj obwiazuje sie mlode drzewo siatka albo maluje farba i...tyle. Nie obgryzaja.

Ciekawy watek. No cóż mam narzeczonego ze wsi, sama pochodzę i mieszkam na wsi, oby dwoje nie mamy gospodarki tylko przydomowe ogródku itp. Rolnik to taki sam facet jak mechanik, urzednik biurowy itp. Zauważmy ze kazdy zna sie na tym co wykonuje.

A jakbyś została żoną mechanika, musiałabyś wymieniać olej w samochodach...
Najgorzej, jakbyś została żoną murarza, bo byś MUSIAŁA zapieprzać z taczką całymi dniami.
To takie oczywiste.
I ten rolnik miałby przerąbane, bo np. mając plantację truskawek, musiałby kupić krowę i cielaka specjalnie da Ciebie, żebyś MUSIAŁA się nimi zajmować.

W sumie to bardziej zależy, czy rzecz dzieje się na współczesnej polskiej wsi,czy na planie filmu Kogel Mogel...
Chcę też zwrócić uwagę na pewną sprawę.Z jakiegoś powodu mieszkanie na wsi przedstawia się tu jako równoznaczne z gnieżdżeniem się z teściami w jednej izbie, zapewne też spanie pod wspólną kołdrą wraz z młodymi prosiakami.
Jako budowlaniec działający w realiach prowincji, zauważam totalny bum na nowe chaty wśród młodych rolników.Wynika to z nowych przepisów:
każdy rolnik może wydzielić sobie -praktycznie bez nakładów i formalności-działkę budowlaną ze swojego gruntu.Jako że działki te przeważnie przylegają do domu rodziców- to nie ma też problemu z podciągnięciem mediów-zero kosztów, użerania się z właścicelami gruntów etc.Tak więc młody rolnik jest ładnych kilkadziesiąt tysięcy do przodu w porównaniu ze swoim kolegą nie-ronikiem, któremu marzy się własny dom.Z punktu widzenia kobiety to fajna sytuacja: bycie na swoim, a jednocześnie gratisowe przedszkole w postaci babki za płotem.

a skąd wiesz ze musiałabyś doić krowy ? Znam dziewczyne gdzie ona pachnie , pazurki umalowane pomimo ze wielkiej gospodarki nie maja ale nic przy niej nie robi. Maz i pomocnik pracują. Po za tym przy dużej gospodarce to wynajmowani są ludzie, pracuja na etacie, maja umowy. Nie raz jest tak ze za rolnika - gospodarza pracuja inni a on tylko jezdzi swoim autem po gospodarce

Pitagoras i mnie tą kopię wyslij,bo jestem zainteresowana budową domu własnie ok 120 m/kw

Jestem właścicielem dużego gospodarstwa rolnego i przykro jest czytać posty takich pseudo dam, niektóre posty które czytam tutaj to jest jakiś kompletny obłęd pokazujący zacofanie ludzkości jeszcze z czasów PRL-u i pańszczyzny.  Są rolnicy którzy nie rozwijają się i ciężko pracują tylko przez swoje jakieś narzekanie, to się nie opłaca a to też i hodują te swoje 5 krówek w oborze, są też gospodarstwo zmechanizowane gdzie praca wygląda jak jazda samochodem a nawet i lepiej bo dzisiejsza technologia maszyn rolniczych w porównaniu do dzisiejszych nowych samochodów stoi na bardziej zaawansowanym poziomie. Rolnik ma czas i na przyjemności, sami zatrudniamy mieszczuchów którzy proszą się o pracę na roli bo jak nie mieszczuch to kto inny nie ma pracy? Rolnika wyróżnia też to że jest Swoim Szefem, nie musi wstawać i być podporządkowany komuś, rolnicy to również informatycy którzy obsługują sprzęt za pomocą komputera, jednocześnie mechanicy i kierowcy więc niby w czym taki rolnik jest gorszy? Że wykonuje i zna się na kilku robotkach a nie na jednym fachu? A może tym że ma jakiś swój majątek który chce rozwijać? Mówicie o szkole, są studia rolnicze, mechaniczne gdzie coraz więcej rolników uczęszcza chociażby ze względu na pomoc unijna, szkoła to podstawa ubiegając się o dofinansowanie ze środków unijnych na rozwój gospodarstwa, jeśli wypowiadacie się na temat rolników to przyjedźcie na kilka dni, pomieszkajcie w dużym gospodarstwie, zmechanizowanym i oceńcie jak praca wygląda a dopiero później komentujcie bo ja za żadne skarby nie poszedł bym do kogoś za robola chodzić i być wykorzystywanym, wystarczy mi jak chodzę po sklepach i łezka się w oku kręci jak zadbana kobieta idzie z dzieckiem i dziecko z płaczem wychodzi ze sklepu bo matkę nie stać na to żeby kupiła mu lizaka. A jeśli ktoś chce się w życiu dorobić to i popracować musi, człowiekowi nie spadło z nieba i każdy kto ma większe ambicje niż dorabiać kogoś musi i pomyśleć głową i poświęcić temu czas a jednocześnie ryzykować i żyć pod presją, Pozdrawiam.!

Gdy kończyłam szkołę rollniczą a póżniej studia też nie do końca utożsamiałam się z wsią.Teraz mam już troszkę lat i wiedzy życiowej aby powiedzieć - drogię panie wiedza jest potrzebna ale najważniejsza jest taka źwykla mądrość życiowa, którą może przez to że ludzie na wsi jeszcze słuchaja siebie , otaczajacej przyrody -
ją posiadają,bo sptkałam wielu wykształconych głupców i prostych mędrców.

Oj rolnicy, rolnicy. Nawet dron może pilnowac waszego stada, komputer dozowac, ale żadnego postępu w mentalności. Żona będzie na cenzurowanym, a mieszkac będą wszyscy pod jednym dachem.

Taaa..., a zaniedbana żona rolnika kupi dziecku lizaka, a sobie nic, bo jak tylko teściowa zobaczy, to ją tak rozliczy, że popamięta do końca życia.

Na szczęście nic straconego. Podobno jest aż tysiąc ochotniczek do  " Rolnik szuka żony". W innych krajach program ma dużą oglądalnosc i jakieś "sukcesy" ( sporo tych edycji i w wielu krajach). Zobaczymy jak chłopaki zaszaleją, będą wybierac i przebierac.

Kurde, do czego to doszło, płacę abonament, a telewizja za moje pieniądze szuka żony bogatemu rolnikowi.

To może ja się wypowiem jako córka rolnika, siostra rolnika i narzeczona...hm pracownika rolnego:) Dzieciństwa nie wspominam za dobrze. Wiecznie jakieś inwestycje w gospodarstwie (a to ziemia a to maszyny a to coś tam jeszcze), a w domu bieda. Fakt, było nas w domu 8 dzieci, to też miało duże znaczenie. Tata zaczynał swoją "karierę" od 3ha,a gdy przechodził na emeryturę miał 25ha. Aż do końca szkoły średniej pracowałam w gospodarstwie. A to krowy wydoić a to kamienie pozbierać a to cielaki napoić... zawsze coś było do zrobienia. Jednak pewnych rzeczy nie robiłam, tzn. ciężkich i bardzo brudnych. Od tego  byli bracia. Z czasem rodzeństwo pozakładało rodziny, tata już tak nie inwestował i zrobiło się lżej. Tata byl nawet w stanie sfinansować mi studia wyższe (większość kosztów).

Potem gospodarstwo przejął mój brat i jego żona (ona też pochodzi z gospodarstwa). Bratowa początkowo dużo pracowała na polu i przy zwierzętach. Tak była w domu nauczona. Nawet mój tata jej mówił, ze np. wynoszenie obornika to nie praca dla kobiety. Z czasem robiła coraz mniej bo podobno kręgosłup ja boli. Za to wymagała coraz więcej pomocy od rodziny męża. Mimo, że każdy z nas miał już praktycznie swoje życie, rodziny i nie utrzymywał się z tego gospodarstwa. Szczególne pretensje miała do mnie, bo nadal mieszkam z nimi w jednym domu. Uważała, że po pracy zawodowej powinnam im pomagać bo przecież tu mieszkam. To nic, ze ja nic z tego nie miałam. No ale było minęło. z czasem się wszystko jakoś ułożyło. Teraz bratowa nie robi nic przy gospodarstwie, ze względu na kręgosłup i to że urodziło im się dziecko. Uważam, że nie ma źle. Mają duże dochody (ok 20 tys. miesięcznie, dokładnie nie wiem). Sporo muszą wkładać w gospodarstwo, do tego mają kredyt na maszyny (ok 2 tys. miesięcznie). Jednak stać ja na markowe ciuchy, ciągle jakieś remonty w domu, kosmetyczkę.
Mój parter pracuje od jakiegoś czasu w gospodarstwie mojego brata. Nieźle zarabia. Z urlopem, nawet kilkudniowym, nie ma tez takiego problemu. Narzeczony ma zaufanie brata. Sam jest w stanie zrobić to co najważniejsze w obejściu. Potem my gdzieś możemy jechać i jakoś się kręci. Bratowa też teraz za dużo nie marudzi bo jej się nie opłaca. Ja obecnie znów nie pracuję, szukam... na gospodarstwie nie musze robić bo nawet za duzo by tej pracy dla mnie nie było. Nie będę zabierać zarobku partnerowi przecież.
minusów też jest wiele. Specyficzny zapach po przyjściu partnera z pracy, daleko do kina, problem z praca dla mnie, wszędzie trzeba dojechać. Najgorsze jest wspólne mieszkanie w tyle osób, ale parter ma mieszkanie nie aż tak daleko. niedługo się wyprowadzamy.

Jednak z drugiej strony... Sąsiadka pochodzi z miasta, zakochała się i wyszła za rolnika. Mają 300 ha ziemi, pracowników. A ona ma 5 dzieci i w 6 miesiącu ciąży o 3 rano idzie krowy doić, potem śniadanie dla dzieci, praca w polu, dom. Porażka.

po programie "rolnik szuka żony" spodziewałem się że ten temat będzie intensywnie poruszany, a tu cisza, jaka szkoda.. ;/

Nie mam niczego przeciwko rolnikom. Sądzę, że mogłoby spodobać mi się takie życie. Wtedy po prostu założyłabym inny biznes, np. gospodarstwo agroturystyczne. Nie zaakceptowałabym jedynie 2 rzeczy. Nie zgodziłabym się zamieszkać w domu rodziców faceta z jego rodzicami. A drugi warunek dotyczy profilu gospodarstwa. Nie związałabym się z rolnikiem prowadzącym produkcję zwierzęcą i sprzedającym zwierzęta na mięso. Nie przeszkadza mi to tak ogólnie, ale dopóki nie dotyczy to mojego partnera. Po prostu innej wrażliwości szukam u mężczyzny, który ma być ojcem moich dzieci.

ja jestem żoną rolnika- brzmi dennie ? może...
zacznijmy od tego że mąż ma tytuł magistra- kończył AGH w Krakowie... więc przepraszam bardzo ale tym stereotypowym wieśniakiem nie jest i idiotą też nie.
Co prawda nie chcemy mieć w przyszłości gospodarstwa chyba że spełnię swoje marzenia i zajmę się hodowlą koni.  na chwilę obecną jednak jest gospodarstwo ponieważ teściowie mają kilka sztuk bydła i pracować trzeba. a że ciężko? sama studiuję, pomagam jak jestem- i nawet ręce mi nie poodpadały a i godność nie ucierpiała. mąż pracuje w innej branży- też pomaga z doskoku. 
Mam swoje warzywa bez chemii, domek w cichej okolicy... jak chcę to jedziemy do Krakowa do kina czy na imprezę... da się żyć.
Może i mam sąsiadów mało wykształconych ale z mądrością tzw. życiową-  żyją prosto ale wszystko naprawią, wyremontują bez wzywania specjalisty do cieknącego kranu.
więc błagam bez tekstów że rolnik to idiota i nieudacznik....

Zaczytany88, mogę napisać tylko za siebie. Co by mnie odstraszyło? To, że nie mogłabym wspólnie z nim ustalić miejsca zamieszkania, bo raczej jak rolnik miałby swoje gospodarstwo, to nie przeprowadziłby się na pstryknięcie palców, tym bardziej do miasta - a jeśli tak, to przestałby być rolnikiem chyba. Fakt, wspólne mieszkanie to dalsze etapy związku, ale to pierwsze, co miałabym w głowie, że jeśli coś między nami będzie i dojdzie do podejmowania decyzji o wspólnym mieszkaniu, to jedyną opcją będzie mieszkanie tam, gdzie on mieszka, zero prawa głosu. No chyba że są rolnicy, którzy chętnie przedyskutowaliby sprawę mieszkania w różnych miasta, wybralibyśmy coś drogą kompromisu, on machnąłby ręką na gospodarstwo i szukał szczęścia w nowym miejscu. Mało prawdopodobne chyba. ;p

1. Nie musi zarabiać 20 tys. miesięcznie, musi zarabiać tyle, żeby się utrzymać całkowicie samodzielnie, żebym nie musiała dokładać pieniędzy do gospodarstwa czy co on tam by miał.
2. Nie musi posiadać własnego domu, ale skoro ma gospodarstwo, to chyba nie śpi w namiocie? Inaczej, nie oczekuję od żadnego faceta własnego domu, ale dziwnie patrzyłabym na osobę, która po 30-tce mieszka z rodzicami. A u rolnika to chyba jednak oznacza własne gospodarstwo z własnym domem, bo mieszkania sobie chyba nie wynajmuje...?
3. Alfą i omegą fajnie jakby był każdy facet, nie tylko rolnik.
4. Nie musi chować rodziców do piwnicy, nie może tylko z nimi mieszkać, jeżeli planuje wspólne mieszkanie ze mną. Mogę na początku mieszkać z facetem w wynajętej kawalerce gdziekolwiek, ale nie z jego rodzicami. Tam, gdzie będę mieszkać, ja będę panią domu i ja będę decydować (oczywiście razem z facetem). Nikt inny.

To o kompromisie na końcu - przykre. Na pewno nie będę robić kompromisu z marzeń czy samej siebie. Walczyłabym ze sobą, gdyby tak było. Wolę stanąć na głowie, ale mieć dokładnie to, co chcę.

Absolutnie nie!!!
1. Nie lubię wsi, uważam, ze na wsi ludzie się marnują,
2. Na wsi jest nudno,
3. Nie chcę własnego domu, za duży kłopot, obowiązek, kto by w piecu palił, odśnieżał,i  ja bym się bała sama w domu zostać
4. Nie lubię grzebać w ziemi, ba ja na balkonie nie ma kwiatów a co dopiero ogródek
5. Po co mi ogródek jak ja warzyw nie lubię? Może to i niezdrowo, no ale co poradzę nie znoszę warzyw.
6. Nie umiem gotować w mieście to pizza telefon, albo catering, a na wsi zanim by dojechali a jaka dopłata, odechciewa się
7. Ja zazwyczaj latam w bardzo eleganckich kiecach, butach na obcasach, co miałbym to zamienić na jakieś gumiaki???!!!koszmar!!!!
8. Nie miałabym ochoty nawet w wolnych chwilach pomagać na roli, w czymkolwiek.
9. Przeszkadza mi zapach zwierząt wydobywający się z chlewa, kurnika stodoły
10. Na wsi jest brudno, ludzie są mniej zadbani i schludni
11. Ja jestem strasznie brzydliwa, nie umiałabym funkcjonować na gospodarstwie.
12. Nie chcę męża mordercy, a większości  rolników zabija zwierzęta, siekiera, nóż, maja krew na rekach. Brzydziłabym się takiego kogoś.
13. Panowie na wsi nie mają czasu rozpieszczać swoje żony, ciągle tylko gospodarka, kiedy oni maja czas na wakacje (żniwa) wiosna (sieją) jesień (wykopki) zima (trzeba palić w piecu, odśnieżać) smutne ciężkie życie.
14. Na wsi jest niebezpiecznie.

1. Zle uwazasz. Ktos musi pracowac na roli. Czy Ty sobie zdajwsz sprawe z tego, jaka role odgrywa rolnictwo w gospodarce danego kraju?
2. Ooo, kochana. Przyjedz, zobacz. Nudzic sie nie bedziesz...
3. A czemu? Domy na wsi nie pozeraja ludzi- skad ten strach? Teraz sa takie nowinki techniczne- masz piec do centralnego, ktory sam sie napelnia. Ustawiasz czas i gotowe... Odsniezac moglby maz.
4. Nie ma takiego obowiazku, w Konstytucji tez nigdzie zapisane nie jest, ze mieszkajac w domu na wsi musisz posiadac wlasny ogrodek...
5. Patrz punkt 4.
6. Zalezy, jak daleko wies od miasta polozona. Uwierz, na wsi jest wiele kobiet, ktore nie lubia gotowac. Z glodu nie poumieraly.
7. No patrz, a ja moge sobie pozwolic i na kiecki i na gumiaki.
8.Bos len.
9. Na wsi jest teraz bardzo malo zwierzat. A jak sa- no wlasnie- w chlewie, stodole. Natomiast mnie irytuja te wszystkie domowe pieski i kotki u mieszczuchow w domach. Jak sie taki delikwent zesra na dywan. To dopiero smrod...
10. Ze co!?
11 Czy Ty czasem nie pomylilas gospodarstwa z oczyszczalnia sciekow na przyklad?
12. Rzeznika tez sie brzydzisz? A jak juz to miesko jest ladnie zapakowane w folie i umyte z krwi, to nie brzydzisz sie tego jesc?
13. Nie widze sensu, by w ogole ktos mial kogokolwiek rozpieszczac. Uwierz, czas moj maz znajduje. Nawet do kina pojdziemy. I bilety potrafimy samodzielnie kupic...
14. Dlaczego? Duzo mniej bezpiecznie czulam sie mieszkajac w miescie na stancji...

Aj dziewczynki dziewczynki...  Wy wszystkie chciały byście nie wiadomo co...  Czas zejść na ziemię. Myślicie że jak będzie mieszka w mieście to będzie super?  Jeśli tak myślicie to jesteście w wielkim błędzie. Myślicie że spotkacie bogatego chłopaka i będzie was utrzymywal? To się grubo myślicie... Kto by chciał nieroba za żonę. Narzekacie ze na wsi jest tak źle, śmierdzi i w ogóle. Tylko ze taki rolnik który dobrze prosperuje zarabia kilka krotnie więcej niż mieszczuch który  ale życie pracuje na spłacenie mieszkania. A rolnik jest w stanie takie mieszkanie kupić w ciągu roku.  Jest różnica? Jest i to wielka. Chłopak który mieszka na wsi jeździ lepszym samochodem niż mieszczuch. Taka jest prawda. A wy dziewczyny tak narzekacie... To nie są już te czasy gdzie wszystko się robiło fizycznie. Jest XXI wiek wiec trzeba trochę zmienić mentalność o polskiej wsi. Rolnik czy jest po studiach czy nie ma lepiej poukładane w głowie niż taki mieszczuch bo musi się znać praktycznie na wszystkim...  Wiem z własnego doświadczenia ze ludzie mieszkający w mieście przeważnie żyją od pierwszego do pierwszego i się cieszą ze udało im się odłożyć na coś. I to jest kozak? Chyba nie...  Gospodarstwo to jest praktycznie jak firma. Majątki rolników liczone są w milionach i wy tak ich oceniacie? Sam mieszkam na wsi i mam dom 300m i co lyso? Nie jeden chciałby miec taki. Mówię że mało mobilności? Kupienie drugiego samochodu to żaden problem. Mieszczuch się chwała ze kupił samochód za 50tys. Co to jest...  Rolnik kupuje sprzęt albo buduje budynek za kilka set tysięcy i się nie chwali.  Wiec czas zmienić swoje mniemanie o wis. Są oni producentami żywności w końcu wiec trochę szacunku! Mam nadzieje ze kiedyś będzie tak jak w USA ze rolnik ma pełen szacunek u innych ludzi.

Ewika świetnie podsumowanie

Drogi panie biznesmenie,
rób sobie co tam masz robić w swojej "firmie".Mój zawód też jest ważny dla takich jak Ty i nie wymagam szacunku bo tak.Niech sobie rolnik buduje za ile chce,niech się chwali autem i domem.
Ja nie chcę tam mieszkać i nie chcę mieć z tym nic wspólnego.A co! Wolno mi przecież
Mój mąż mieszkał na wsi ale wyniósł się stamtąd bo wizja bycia rolnikiem nie przemawiała do niego.Ma sieć przychodni,nie żyjemy do pierwszego do pierwszego,nie martwimy się czy latem nie będzie padało bo lato spędzamy w ciepłych krajach a nie na polu.:)

Zauważam coraz bardziej, że na wsi jest ogromnaaaaaa przepaść między rolnikami.

Pełna zgoda, że rolnictwo, to jedna z najważniejszych i podstawowych gałęzi przemysłu. I praca rolników jest bardzo ważna i nieoceniona.
Ale, na wsi są równi i równiejsi.
Nawet ostatnio w wiadomościach o tym była mowa.  Po pierwsze do pracy na roli trzeba mieć zamiłowanie, trzeba to lubi to oprócz pracy musi być hobby. Współczesny, nowoczesny rolnik to przedsiębiorca. Który skończył odpowiednie studia rolnicze, wie jak zainwestować, jak pozyskać dotacje. Posiada nowoczesny sprzęt, stosuje nowoczesne technologie. I jeszcze działa w samorządach jest np. wójtem, radnym czy posłem. I wtedy jest tak jak mówi Lukas obrót dużą gotówką,  piękny dom i wypasione auto. No ale powiedz mi Lukas ile znasz takich nowoczesnych rolników? Ilu ich przypada na jedną wieś 1? 2? 3?
A pozostali klepią biedę. Bo mają z 1h albo i nie, stare zardzewiałe maszyny i rozwalający się dom i do tego żyją z jakiś małych zasiłków.
Także na obecnych wsiach panuje bardzo duży podział na biednych i bogatych.

Rozbraja mnie ten program Rolnik Szuka Żony. Bo chyba najgorsze zastawienie pary to chłopak ze wsi i dziewczyna z miasta. Po co się katować? Zmuszać na siłę uczyć nowych nieinteresujących czynności?
Ja uważam, że wieś jest dla takich dziewczyn którym podoba się życie na wsi i ich zawód/zainteresowania są zgodne z tym. Np facet rolnik+ kobieta weterynarz czy tam po agroekonomii czy studiach rolniczych. Która ma jakieś pojęcie o wsi i pracy na gospodarstwie i co najważniejsze robi to z pasją i z chęcią a nie z musu.

Ja na przykład bym się z rolnikiem na kawę nie umówiła. Bo byśmy tylko sobie wchodzili w drogę.
Ja bym się na wsi nudziła. Nie mam polotu do sadzenia kwiatków, ogródków warzywnych i dużego domu z dala od dóbr cywilizacji.
Ja wolę mniejsze mieszkanie ale w centrum miasta. Nie dałabym się namówić na żaden domek z ogródkiem bo mieszkanie w bloku jest dla mnie zbyt cenne i wygodne. I nie poszłabym na żaden kompromis!!!
No ale to ja mówię o sobie. Bo jak wspomniałam są kobiety które tym żyją. No więc jak mówię najpierw warto zadać sobie pytanie, zanim kobieta wejdzie w związek z rolnikiem czy ja lubię wieś czy się tam odnajdę co jeżeli nie?

Zresztą jak dla mnie to tylko wojskowy na żadnych innych nie spoglądam. A jakoś tak się składa, że wojskowi mieszkają w mieście co jest zgodne z moim przekonaniem.
Ja wolę mieć wszędzie blisko na piechotę, niż wszędzie daleko jeździć nawet najnowszymi autami.

Więc jeżeli chodzi o pytanie czy chciałabyś być zoną rolnika! Ja odpowiadam z pełnym przekonaniem NIE. A innym radzę: każdy związek należy najpierw przemyśleć czy warto, wypisać za i przeciw, co jeżeli...? Jakie wyjścia alternatywny?  Kierować się rozsądkiem a nie....czym innym