Czy tolerancja powinna mieć granice?

oj basiu basiu, jakie tam stulecia i niewlasciwe?:) Na wsiach od dawien dawna dochodzilo do takich wlasnie kazirodczych zwiazkow, nieco moze ukrytych pod plaszczykiem "dalekie pokrewienstwo" ale kto to tak naprawde wiedzial. I nie tylko w Polsce. Sama bylam w jakims tutejszym muzeum, gdzie opowiadano nam, ze jeszcze 100 lat temu zwiazki malzenskie w rodzinie bylydosc powszechne. Brak mozliwosci podrozowania i przywiazanie mieszkancow do tego samego miejsca od lat powodowaly, ze koniec koncow krewni zaczynali sie we wlasnym sosie mieszac.

A dzisiaj? W sumie jesli chca byc razem, to czemu im bronic. Jedynie w kwestii prokreacji mialabym obiekcje. Albo niech sie zdecyduja na zwiazek bez wlasnego potomstwa (sa na to metody) albo musza byc dobrze uswiadomieni o istniejacym ryzyku.

O ile brat + siostra jakos przelkne, przyznam, ze rodzic + dziecko byloby dla mnie dosc niesmaczne.

W przypadku dorosłych ludzi nie widzę powodu by im zabraniać się łączyć jak im się podoba. Zakładam, że są świadomi zagrożeń jakie wynikają z płodzenia dzieci w takim układzie. I jakoś nie wydaje mi się, że jakieś bratersko- siostrzane związki byłyby bardzo częste. Większość ludzi raczej nie szuka przyszłej żony w domu rodzinnym.

Ewika99, ale jest dość ważna różnica pomiędzy pedofilem i jego ofiarą, a dorosłymi spokrewnionymi osobami. Wola. Dziecko nie chce być molestowane, nie zgadza się na to, to nie jest związek, a nawet jak się powie, że dziecku może ktoś namieszać w głowie, to za nie i tak odpowiadają rodzice i np. 6-letnia ofiara pedofilii nie wejdzie w związek z oprawcą. Natomiast rodzeństwo (czy jakiekolwiek inne pokrewieństwo), jeśli jest dorosłe, to ma prawo decydować o sobie. Jeżeli dwie strony chcą, to niech będą razem, co komu do tego? Przecież to nie jest przymus zawierania związków pomiędzy bliskimi krewnymi, a możliwość dla tych, którzy tego chcą.

No właśnie obawiam się, że ludzie zasiadajacy w tych wszystkich komisjach nie widzą tej różnicy. Różnica jakaś tam jest, ale zarówno jedno jak i drugie budzi niesmak. Sami tworzymy świat, na który niedługo nie będziemy mogli patrzeć bez obrzydzenia i poczucia, że straciliśmy nad nim kontrolę. Przyjmujemy każdy pomysł bez zastanowienia, bo tolerancja tak nakazuje. Więc pytam, gdzie jest ta granica?

Poważnie? Nawet gdyby chodziło np. o ojca i córkę? Jestem ciekawa opinii mężczyzn w tym temacie. Może się panowie wypowiedza?

Co to znaczy "nawet gdyby"? Układ ojciec-córka jest jakiś szczególny?
kazirodztwo na tym polega, że seks uprawiają osoby blisko spokrewnione, więc to nie jest przypadek "nawet gdyby" tylko jeden z układów kazirodczych. Ani bardziej straszny, ani mniej od innych.

Oj tam, nawet za chłopa pańszczyźnianego nie było problemu wydać córkę za chłopaka z sąsiedniej wsi. Natomiast tak ogólnie, to "mundry" świat podważa kolejne wypracowane przez setki pokoleń tabu. To, że to i inne tabu, przesądy, zwyczaje powstały zazwyczaj miało głęboki sens i przyczyny sprawdzone i okupione wieloma ofiarami. W tym przypadku mamy konfrontację interesu par kazirodczych z interesem całej populacji oraz z interesem potomstwa takich par. Z lekcji biologii wiadomo, że sama idea rozmnażania w naturze dąży do zwiększenia wymiany puli genów, bo to daje większe szanse na przeżycie. Im mniejsza pula genów tym większe ryzyko uwypuklania się różnych chorób. Jedne mogą się urzeczywistniać od razu w potomstwie, a inne wiązać się z mniejszą odpornością na jakieś choroby. Wystarczy prześledzić te zbadane przypadki małych społeczności, które przez dłuższy czas kitwasiły się we własnym, genetycznym sosie. Po prostu nie jest to zdrowe i tyle. A pedofilia jest następna w kolejce, bo są całkiem spore lobby twierdzące, że dla dziecka, to wręcz korzyść. Poczekajcie, zobaczycie...

Iceni, przestań majaczycl, bo mam wrażenie, że nie mówisz poważnie. Już to widzę, jak nie robisz absolutnie nic, gdy dowiadujesz się, że Twoja córka sypia z własnym ojcem... Nie wiem czly śmiać się, czy współczuć takiej "tolerancji". Snake ma rację- to niezdrowe i koniec.

Poza tym nie odpowiedzialas mi konkretnie na pytanie. Nie pisz mi, czy nie chcialabys by Twoja corka sypiala z narkomanem itd., bo nie o narkomanow chodzi. Odpowiedz szczerze, czy chciaabys aby Twoja corka mogla, legalnie wedlug prawa, tworzyc zwiazek z jej ojcem? Tylko krociotka odpowiedz- tak lub nie...

Ostatnio prof. Hartman też poruszył ten temat i rozpętała się gównoburza. Ja nie widzę powodu, dla którego można by zakazywać związków kazirodczych. Jeśli to dwoje, dorosłych ludzi podejmuje decyzję, to ich wybór i konsekwencje. Że mogą się urodzić upośledzone dzieciaki? Jest przecież antykoncepcja. Nie mówiąc o tym, że śmierdzi to eugeniką - może ludziom upośledzonym, chorym genetycznie, też zakazujmy się rozmnażać? Nie mówiąc o tym, że u dzieci pary blisko spokrewnionej może dojść albo do wzmocnienia negatywnych, albo pozytywnych cech. Czyli: może być bardzo źle, ale może być też bardzo dobrze.

I nie, kazirodztwo nie było uważane za złe "przez stulecia". W rodzinach królewskich nawet popierano takie związki dla zachowania "czystości krwi".

Dorosłe rodzeństwo - ok.
Rodzice z dziećmi - nie.

Fantastyczny pomysł. Że ludzkość nie wpadła na to wcześniej!

Już się ślinię na widok swojego syna.
Gdybym dwadzieścia lat temu wiedziała, że pojawi się taka możliwość, wychowałabym sobie idealnego partnera.
W ogóle związałabym się z facetem, tylko po to, żebyśmy mogli spłodzić i wychować sobie partnerów.
Jaką wspaniałą myślą jest, że potomstwo moje i mojego syna, byłoby idealnie do nas podobne. On, jako ojciec, ja mama i babcia równocześnie.

No cóż, rozmarzyłam się. Moje dzieci są już dorosłe i niestety popełniliśmy z mężem błąd wychowawczy, stworzyliśmy indywidualistów, którzy nie nadają się na naszych partnerów.
Ale wszystko w rękach kolejnych pokoleń. Ich dzieci, będą z pewnością inaczej wychowywane, bo pod kątem związków kazirodczych.

Komuna wprowadziła, a przynajmniej próbowała, styl architektoniczny zwany warszawskim. Pamiętacie te domy z płaskim dachem? Wciąż jeszcze stoją. W imię wolności ludzie uparli się na skośne dachy. Już widać efekty. Takie poronione pomysły, mogły się narodzić tylko pod skosami;)

Ja bym tu jednak rozróżniła depenalizację i legalizację. Karanie takich osób rzeczywiście może wydawać się przesadzone, w końcu o ile to świadoma decyzja dwojga dorosłych ludzi, to nikomu krzywda się nie dzieje (o ile z takiego związku nie ma dzieci). Ale za legalizacją takich związków nigdy bym się nie opowiedziała. Do tej pory uważałam się za osobę tolerancyjną, ale związki kazirodcze jednak przerastają moją tolerancję.

Poza tym co to za tolerancja? Zalegalizować związki kazirodcze, a zakazać rozmnażania się? Ho ho, dopiero byłby raban! Prawie jak z homoseksualistami, którzy próbują ciągle przesuwać granicę ludzkiej tolerancji- najpierw były śluby, teraz już o prawo do adopcji walczą...

Ewika, nie demonizuj. Jeśli Cię kazirodztwo obrzydza, to go nie stosuj, ale dlaczego wszystkim tego zabronić? Ja tam nikomu pod kołdrę nie zaglądam, choć pomysł sypiania matki z synem wydaje mi się ohydny. Niech sobie śpią, jak chcą. Ich sprawa, ich moralność (albo jej brak). Na tym polega tolerancja.

Belgia, Holandia, Francja- akurat to są przykłady najbardziej zdemoralizowanych panstw... Jakoś mnie nie dziwi, że tam kazirodztwo jest legalne. Jak już pisałam wcześniej, zalegalizowanie pedofilii w tych krajach to tylko kwestia czasu chyba. Tam lykaja wszystko jak leci. Co za problem więc zrobić z pedofilii legalną orientację? Zawsze znajdzie się jakiś mądry naukowiec, który wmówi "tolerancyjnej" masie, że to dzieciom na dobre tylko wychodzi.

w takich jak ta dyskusjach bardziej przekonuje mnie zdanie mężczyzn. Oni zdrowo podchodzą do tematu, zwracają uwagę na minusy takich legalizacji. Wiedzą, że przede wszystkim liczy się dobro większości. Nigdy nie będzie tak, że i mniejszośc i większośc będzie zadowolona. Zawsze ktoś będzie poszkodowany. A lepiej żeby poszkodowana była mniejszość niż wiekszosc. Brutalne, ale prawdziwe. Kobiety w takich wątkach jak ten zachowują się trochę jak pies spuszczony po długich latach z łańcucha. Krzyczą o wolności na prawo i lewo. Ktoś rzuci hasło, a one lecą za nim ślepo jak cmy do ognia... Taki trochę kompleks niewolnicy. Mężczyźni bardziej rzeczowo i że zdrowym rozsądkiem podchodzą do tematu. Takie mam wrażenie...

Po pierwsze nie mogę na to pytanie odpowiedzieć obiektywnie - mogę spokojnie napisać TAK, chciałabym, bo mam 99% pewności, że tak się nie stanie. Po drugie kiedy moja córka będzie dorosła, to moje chcenie nie będzie miało większego znaczenia.
po trzecie ciśnie mi się odpowiedż NIE, ale nie dlatego, że jest jej ojcem, tylko, że nie nadaje się do jakiegokolwiek związku - w końcu sama od niego odeszłam - nie sposób być w takiej suytuacji obiektywą.

Ale zasadniczo - tak, owszem, chciałabym. z dwojga złego wolałabym, żeby mogła to zrobić legalnie, niż musiałaby żyć w ukryciu i strachu, lub co gorsza publicznym potępieniu.

Yyyy... a przepraszam, ty jesteś mężczyzną? Wybacz zatem, nick mnie zmylił... Bo chyba absurdem byłoby pisać jakieś ogólniki o kobietach samej będąc jedną z nich...

No dobrze - to teraz ja pozwolę sobie pójść twoim tropem i odwrócić sytuację - zakładając, że masz dwoje dzieci, dorosłych i samodzielnych, o których dowiadujesz się, że odbywają stosunki kazirodcze. które z nich powinno trafić za ten czyn  (nielegalny, a więc karalny) do więzienia? A może oboje? wtedy byłabyś szczęsliwsza niż gdyby trwali w takim związku nadal?

Iceni, wiem, że pytanie nie do mnie, ale tak się składa, że właśnie mam dwoje dzieci, przeciwnej płci, dorosłych. Dlatego pozwolę sobie odpowiedzieć i będzie to odpowiedź baz założeń.
Gdyby moje dzieci żyły i współżyły ze sobą, to byłaby to dla mnie ogromna porażka wychowawcza.
Dobrowolnie pozwoliłabym się odizolować od społeczeństwa, żeby więcej nie wyrządzać takiej krzywdy. Moje dzieci nie byłyby winne moich błędów wychowawczych, ale poniosłyby ich konsekwencje. Jako rodzic mam moralny obowiązek wpoić dzieciom, co jest dla nich dobre, a co złe.
Gdybym była moralnie wypaczoną jednostką, zboczoną, to przy prawnym przyzwoleniu, wychowałabym syna na partnera dla siebie.

Zdaję sobie sprawę, że nie wszyscy są seksualnie zaburzeni, ale przyzwolenie prawne otwiera furtkę zboczeńcom.
Josef Fritzl-Fall zaciera ręce w austriackim więzieniu, bo jak Niemcy "prostują" prawo, to tylko patrzeć, jak stanie się austriackim bohaterem narodowym.

Wcześniej ktoś wspominała o związkach z narkomanem i psychopatą, porównując je do kazirodczych.
Mniej potępiane społecznie, ale równie groźne, bo we wszystkich przypadkach działa presja psychiczna lub zaburzenie opiekuńczości. Takie związki się zdarzają - nie przeczę, ale mają podwaliny w niewłaściwym postrzeganiu partnerstwa.
Mało mamy wątków na forum założonych przez osoby, które latami borykają się z problemami emocjonalnymi po związaniu się z niewłaściwym człowiekiem? Za mało przykładów, przepraszam za wyrażenie, naiwnych, którzy uwikłali się w "partnerstwo" z upośledzoną moralnie osobą?
Kazirodztwo jest samo w sobie zaburzeniem. Nie dla tego, że ja tak uważam, ale dla tego, że jego powstanie pobudza niewłaściwy odbiór wartości. Jeżeli człowiek stawia swoją przyjemność i satysfakcję seksualną ponad cierpienie innych (kalekich dzieci), to należy jego zachowanie uznać za egoizm ze skłonnością do psychopatii. Stawia siebie i swoją przyjemność na pierwszym miejscu nie licząc się z konsekwencjami, które zaciążą na życiu innych. Ma głęboko gdzieś cierpienie potomstwa.

Związki kazirodcze nie podchodzą pod tolerancję. Tolerancja obejmuje prawo do wyboru, które nie rzutuje na życie innych.
Można tolerować Islamistów, dopóki ich ideologia nie wpakuje się ostrymi pociskami do naszego domu. Można też, tolerować homoseksualistów, dopóki nie pakują się nam do łóżka i nie narzucają własnego modelu związku propagując go za jedyny właściwy.
Ale nie można tolerować kazirodztwa, pedofilii i gwałtu, bo mają podłoże w przemocy i zaburzeniach.

Brat, który pożąda siostrę, nie jest normalny. Jeżeli zdobywa siostrę z przyzwoleniem, to właściwy przekaz partnerstwa i odpowiedzialności za życie innych (rodzeństwa i potomstwa) został zaburzony.

Tolerować można, a nawet się powinno. Pytanie co?
Nie toleruję przemocy, zarówno psychicznej, jak i fizycznej. Nie toleruję manipulacji i prania mózgu.

Pytanie.: Czy osoba godząca się na związek z spokrewnioną osobą jest świadoma?

'
NIE! Żadna kobieta nie biedzie szczęśliwa!!!

Żaden światopogląd nie wmówi matce, że powinna sypiać ze swoimi synami dla, nie bójmy się tego słowa, satysfakcji.

Pytanie brzmiało: "co ma zrobić matka?".
Nie wiem jak Wy, ale ja nie dopuszczam opcji związków kazirodczych.

Zadaniem rodziców jest przygotowanie do życia.

Zgadzam się całkowicie.
W prawnym przyzwoleniu na kazirodztwo, widzę ogromne ryzyko manipulacji dziećmi. Jak udowodnić, że związek jest dobrowolny? Przecież dzieci wychowane w pewien sposób, nie będą umiały ocenić sytuacji. Jeżeli wpoi im się, że tak jest właściwie, to tak będą postępować.
Oprócz tego, dla córki pierwszym wzorem mężczyzny jest ojciec (dla syna często matka). Więź nawiązuje się automatycznie.
Czy w takim przypadku można mówić o braku uczucia?

Gdzieś było wspomniane o tym, że nadejdą czasy, kiedy żywi będą zazdrościć umarłym.
Nie wiem, czy to się dopiero zaczyna, czy zaczęło się już kilka lat wcześniej.

Wszechobecna tolerancja... te wszystkie hasła to przykrywka dla złych ludzi, którzy chcą wprowadzać swoje nienormalne, poronione pomysły w czyn. Ludzie chcą być nowocześni, na czasie i tacy cool, więc łykają wszystko jak leci, byleby tylko nie wyjść na brzydkich, bo nietolerancyjnych ludzi.

Dzisiaj kazirodztwo, jutro pedofilia, a pojutrze nekrofile, zoofile i inni chorzy umysłowo wyjdą na ulicę, by domagać się swoich praw.
Dla mnie to absurd w czystej postaci.

Dokładnie tak jest. Geje? Super! Tylko nie chciałbym, żeby moja córka/syn był/a homo.
Prostytutki? Proszę bardzo, niech wszyscy korzystają, ale mój drogi mężuś/syn/ojciec do burdeli chodzić nie może.
Mogłabym tak dalej wymieniać... Po prostu są to osoby egoistyczne, których tak naprawdę nie obchodzi los i cierpienie innych. Ważne, żeby im było dobrze, a reszta? Jaka reszta?

Tylko proszę pamiętać, że los bywa okrutnie przewrotny, także ta przesadna tolerancja może niektórym jeszcze wyjść wszystkimi otworami ciała. ;]

Misericordias antysemityzm jest karalny, faszyzm też. mortisha tak samo ludzie z wrodzonymi wadami genetycznymi oraz kobiety po 40-stce. Bo tu tez i to od razu a nie za 2 3 pokolenia dochodzi do wad genetycznych.
Tak samo zakaz związków homo bo homo się nie rozmnażają pachnie to eugeniką i  polityką masowej rozrodczości jak za Hitlera, tylko Aryjczyków zmienimy na polaków czy Celtów.
Poniżej fragment  ciekawego artykułu.
"Zazwyczaj konkretny rodzaj danego genu, determinującego chorobę, musi wystąpić podwójnie, czyli być przekazany i przez ojca i przez matkę. Ponieważ bliscy krewni mają z definicji sporą grupę wspólnych genów, szansa, że niekorzystna mutacja pojawi się w dwóch egzemplarzach u potomka pochodzącego z kazirodczego związku, jest dużo większa, niż w przypadku dziecka niespokrewnionej pary.
To medyczny dowód jednoznacznie świadczący przeciwko kazirodztwu. Okazuje się jednak, że bycie dzieckiem spokrewnionych rodziców (zdrowych) może mieć też dobre strony - oczywiście z medycznego punku widzenia.  Próbował dowieść tego m.in. włoski naukowiec, prof. Giuseppe Passarino z Uniwersytetu Kalabria. Prowadząc badania etnologiczne zauważył on, że mieszkańcy pewnego regionu Włoch żyją przeciętnie dłużej niż mieszkańcy innych terenów. Gdy sprawdzał jeszcze raz wyniki swoich badań, ze zdumieniem odkrył, że większość z tych długowiecznych osób nosi to samo nazwisko!. Profesor Passarino rozpoczął więc badania genetyczne. Okazało się, że wyjątkowo dużo genomów było u większości osób identycznych. Szczególnie ciekawe było to, że identyczne były m.in. geny wpływające na długość życia! I to w dodatku w zdwojonej dawce ? bo jeden z takich genów pochodził od matki, a drugi od spokrewnionego z nią więzami krwi - ojca.
Włoski naukowiec stwierdził także, że małżeństwa między kuzynami w tej społeczności to norma. Norma, jak się okazało, która ludziom przedłuża życie.  Są też inne przykłady podwajania mocy genów długowieczności w związkach z bliskim członkiem rodziny. W brytyjskiej rodzinie królewskiej już od ponad 150 lat krewni króla czy królowej brytyjskiej cieszą się długim życiem i dobrym zdrowiem.
Nierzadkie są przypadki dożywania stu lat. A przecież od wieków europejscy władcy zawierali małżeństwa tylko ze sobą, mieszając, jak w shakerze, swoje geny po wielokroć.
Według brytyjskich naukowców, aż do połowy XIX wieku małżeństwa z kuzynami były normą. Dopiero wraz z rozwojem medycyny, ale głównie z dojściem do głosu bardzo twardych reguł moralnych w XIX wieku, związki takie zaczęły być traktowane jako coś złego.  Przez wiele lat o tym się nie mówiło, a nawet karano krewnych, którzy np. uprawiali ze sobą seks. Jednak naukowcy wyjaśnili i opisali dziwne zjawisko, które zdarza się i jest odkrywane dopiero w momencie badań genetycznych małżonków np. w momencie sprawdzania zdrowia przed decyzją o posiadaniu potomka. To tak zwany genetyczny pociąg seksualny, czyli GSA.
Medycyna nazywa tak zjawisko, które może dotknąć krewnych, którzy spotykają się dopiero jako osoby dorosłe. Nie jest ono dokładnie tym samym, co kazirodztwo, chociaż, kiedy dochodzi do seksu, może się nim stać.  Takich związków opisano wiele. Tematem zajął się nawet Zygmunt Freud.
Według jego teorii, ludzie mają ukryte skłonności kazirodcze, ale społeczne tabu i normy pozwalają im opanować te pokusy. Freud twierdził, że rodzic płci przeciwnej stanowi dla każdego człowieka pierwszy i najsilniejszy obiekt pożądania seksualnego (wiąże się to z tak zwanym kompleksem Edypa i kompleksem Elektry). Ponieważ tabu kazirodztwa nie można znaleźć w psychice człowieka, istnieje potrzeba surowego zakazu. Freud uważał, że gdyby nie tabu kazirodztwa, to cały gatunek ludzki byłby narażony na bardzo skomplikowane choroby genetyczne.
Z jednej więc strony ludzie bardzo obawiają się kłopotów genetycznych, wynikających z kazirodztwa, ale z drugiej strony, o czym niewiele osób wie, wykorzystuje kazirodztwo do zarobków. Czym innym bowiem, jak nie kazirodztwem jest kojarzenie między sobą psów tej samej rasy? Psie rasy powstawały właśnie w taki sposób, że łączono w pary bardzo podobne do siebie i bardzo blisko spokrewnione osobniki, by ich potomek przejął i odziedziczył te cechy, na których najbardziej zależało hodowcom."
Kolejna sprawa Ewito matka nie wytresuje dziecka, nie może zmienić skłonności, bo jak się okazuje dziedziczymy większość osobowości i bardzo mały mamy na to wpływ.
Za dużo tu ludzi popierających PIS ..

Ja kazirodztwo źle oceniam, zwłaszcza w przypadku rodzeństwa, w przypatku matki syna to już w ogóle dla mnie "hardkor". Wiadomo, jak są dorośli ludzie, to nikt im nie zabroni, ja też nie, ale ogólnie oceniam to źle. Też uważam, że ludzie bez jakichś skrzywień nie myślą o tym nawet. Z tego co wiem było nawet dowiedzione, że to, że mamy podobne geny, mieszkamy ze sobą np od małego rodzeństwo sprawia, że żadnego pociągu nie ma, natura sama nas chroni i automatycznie wytwarza się siostrzano braterska relacja. Jeśli coś innego między nimi jest, to moim zdaniem normalne to nie jest. No ich sprawa prawda, ale raczej właśnie są to dość rzadkie przypadki i ciężko nazwać je normalnymi z punktu widzenia biologii. Skoro ten naturalny mechanizm, że bliska rodzina choćby nas nie pociąga potrafili przezwyciężyć, to coś z nimi myślę, że jest nie tak. To podobnie jak ktoś nie ma instynktu samozachowawczego czy jest samobójcą - też świadczy to o zaburzeniach. Wiadomo, może ktoś mieć problemy i nie dać rady, ale jednak są to pewne zaburzenia. No bo działa wbrew instynktowi, więc wiadomo, że z jego psychiką może być coś mocno nie tak. Podobnie i tutaj. Inaczej jedyne myślę w przypadku rodzeństwa ciotecznego czy dalszego, tutaj uważam, że może już nie jest to aż tak nienormalne jak właśnie brat rodzony z siostrą rodzoną. Pokrewieństwo dalsze, czasem i ślub mogą brać. Nie mieszkali razem, więc mogli nie traktować się jako rodziny.

Geny podobnie, ale już nie aż tak. No więc to myślę, że prędzej. Nie karałabym kazirodztwa może więzieniem, wiem, że to dorośli ludzie i może się nie podobać nam, ale są dorośli.. Jednak też uważam, że wtedy powinni nie płodzić dzieci, chodzi mi właśnie o rodzeństwo bliskie, bo ryzyko jest bardzo duże. Za legalizacją nie jestem, jakby to miało wyglądać? Wiadomo, że jak chcą, to będą razem, ale po co jakaś legalizacja? Chyba, że źle doczytałam. Ja jednak ogólnie tego za normalne nie uznam, wiele osób pewnie też, bo po prostu takie to raczej nie jest. A jak będą chcieli być razem, to wiadomo, że będzie, nasze zdanie tu nic nie zmieni, ale mamy prawo je mieć. Mamy przecież prawo uważać, że nie jest to zdrowe, nie musimy uważać, że wszystko jest ok.

Ten artykuł tyczy związków brat siostra i tp. Nie ojciec matka.