Czy któraś z was chciałaby zostać żoną rolnika ?

Kiedyś już pisałam, że nie chciałabym być żoną rolnika, ale zapomniałam o tym argumencie, że mieszkanie z teściami. Nic do Was nie mam, możecie być wspaniałymi ludźmi i ja tego nie neguję, ale ja też nie mam zamiaru w przyszłości mieszkać z teściami. No i jak pisałam wieś nie jest dla mnie, mieszkam w mieście, tu jest mi dobrze. Nawet, gdy teściowe są najlepsi, to i tak zazwyczaj pojawiają się konflikty. Wydaje mi się, że dużo tych ludzi ze wsi może mieć inne myślenie (np właśnie starszych ludzi, rodziców) i może np nie zaakceptować, że żona nie za wiele pomaga na gospodarstwie. Mam babcię na wsi i ona od razu tam zagania do roboty Ma po prostu inne myślenie.

Do tego, po prostu ja wolę mieć mieszkanie, gdzie będę mogła zrobić co będę chciała, właśnie tego czego nie mogę np mieszkając jeszcze z rodzicami Po prostu przyjdzie w moim życiu moment, gdy się wyprowadzę, będzie to dla mnie naturalny etap, gdy będę już mogła i chciała mieszkać bez rodziców, mieć swobodę, usamodzielnić się całkowicie. Wizja mieszkania z teściami nie jest dla mnie interesująca.

Moim zdaniem, za bardzo naskakujecie na dziewczyny, które wypowiadają się kulturalnie. Jakby były gorsze, bo nie chciałyby mieszkać na wsi. Ich prawo! Tak jak Waszym prawem jest to, że chcecie zostać na wsi. Nie obrażajcie , bo każdy ma swoje argumenty i przekonania. Wierzę, że wielu z Was to naprawdę zaradni i fajni ludzie, ale to nie znaczy, że chciałabym mieszkać na wsi. Nawet jeśli zarabiacie miliony, to wolę żyć skromnie, ale tam gdzie jestem, w tych okolicach. Kwestiach właśnie przyzwyczajenia i tego co lubię. Nikt Was nie obraża panowie.

Nie wiem do czego teraz dążycie swoimi pytaniami na tym forum. Wyłapujecie wszystkie mankamenty rolnictwa aby każdej potencjalnej dziewczynie, która może się związać z rolnikiem wybić to z głowy. Dawniej ojciec rozpisał gospodarstwo na wszystkie dzieci które potem gospodarowały na własny rachunek. Dziś zostają ci najsilniejsi a cała reszta zalewa rynek pracy. Pytanie kto będzie się opiekował moimi rodzicami to najgorsza głupota jak tu padła ale jak tak chcesz wiedzieć to odpowiem.  Wiele im zawdzięczam, gdyż swoją pracą dążyli do tego aby jak najlepiej wychować swoje dzieci i zapewnić jak najlepsze warunki. Jeśli będą starzy i niedołężni to zaopiekuję się nimi tak jak oni mną, niezależnie czy moja przyszła żona mi pomoże czy nie. Jeśli będzie trzeba to i wynajmę pielęgniarkę albo czy coś w tym stylu. Nie każdy musi zachorować na niedołężność. W moich okolicach starsze babki są często zdrowsze od tych młodych i do samej śmierci potrafią się same sobą zaopiekować.  Myślicie, że jak nie mieszkacie z rodzicami to zwalnia z was z odpowiedzialności za nich? Być może ale to tylko świadczy o tym jaki macie szacunek dla nich. Wszyscy kiedyś będą starzy i będą potrzebować pomocy od dzieci.

nie nie zwalniam się z odpowiedzialności nad moim tatą,ale nad teściami już tak

co do wakacji,ja nie mówię o wyjazdach co 2 miesiące na wakacje,ale chociaż raz w roku,a latem częściej np. nad morze

a jeszcze pytanie odnośnie dzieci,nie wiem masz czy nie masz już,ale jeśli będziesz miał zmusisz je do pracy na gosopodarce? ja nie mówię o zmuszaniu jak będą pełnoletni ale tak dajmy na to od 13 roku zycia?

johndirek masz racje, że co niektórzy tutaj piszą takie głupoty jak nie wiem. O jakim podstawianiu śniadania, obiadku czy czego tam jeszcze wy mówicie?? O jakim wyrzucaniu z pracy kobiet bo ma męża rolnika który ma dochody?? O jakim zaganianiu do roboty po "jej relaksującej pracy"?? Nie mówię, że tak się nie zdarza bo może i tak jest. Ale na pewno nie u mnie. Co by ta moja kobieta miała robić u mnie na gospodarstwie, które liczy ponad 1800 ha?? I jakie dojenie krów?? U mnie moje zwierzaki (400 sztuk) doi kilku pracowników, więc jaki pożytek z tej jednej kobiety?? Ludzie.... Aaaa... i co do obiadków itp to bardzo rzadko jadam typowo w domu, więc tego również NIE POTRZEBUJĘ aby robiła mi co dzień moja partnerka obiady czy co tam pisałyście.

lena812 na razie nikogo nie potrzebuję. A co do obiadku to wcale, że nie chciałbym aby po pracy mi na szybkiego żona gotowała. Wystarczy jakby czasem np w weekend zrobiła mi dobre ciasto:) to by mi w zupełności do szczęścia wystarczyło.

lena812 u mnie wszyscy miejscowi więc tego w ogóle w godzinach nie liczę, ale nikt na mnie nie narzeka. A co do tego, że po co nam żony jak nas i tak ciągle nie ma to masz już odp dlaczego chcemy aby żony pracowały gdzieś poza gospodarstwem a nie siedziały w domu. Jakbym miał później ciągle wysłuchiwać, że ciągle gdzieś latam a ona cały czas sama w domu to niech lepiej sobie jeździ do tej pracy.

No ok, nie chcę powiedzieć.

A niby jakie??

Ale hola hola, ja nie powiedziałem, że płacę marne pieniądze. Z pewnością nikt nie ma mniej niż średnia krajowa jeśli chodzi o podstawowe pensje. A do tego jeszcze premie.

Nie sądzę, by ktoś chciał komukolwiek wybić rolnictwo z głowy. Ja wypisuję swoje argumenty czemu bym nie chciała. Każdy ma prawo do własnych odczuć. Jeżeli dziewczyna lubi wieś, nie przeszkadza jej mieszkanie z teściami, to wtedy nie będzie mieć nic przeciwko i nikt nie będzie jej musiał przekonywać Były w tym wątku dziewczyny, które nie miałyby nic przeciwko byciu żoną rolnika, także spokojnie

Jestem na tym forum jakiś czas. Od początku staram się  przekonać piszące tu kobiety by nie wrzucały wszystkich rolników do jednego worka. Nie przeczę, że są na wsi takie przypadki o jakich piszą  ale uczulam, że nie jest to regułą. Wiele już napisałem o tym, że są rolnicy, którzy myślą, pracują i żyją w  inny sposób niż  stereotypowo się nas przedstawia.
Ucieszyłem się, kiedy na forum zawitało dwóch moich kolegów po fachu, bo ich obecność i wypowiedzi  były takim urzeczywistnieniem mojej tezy, że wieś ma wiele barw a nie tylko czarno białe a właściwie jak ją dziewczyny postrzegają - wyłącznie szarą. I tu niespodzianka - bo wypowiedzi moich kolegów wcale nie przekonały szanowne panie do zmiany nastawienia do wsi - przeciwnie, wywołały lawinę  natarczywych pytań i zjadliwych komentarzy.
I dopiero post Chaberka z 3  i 4 marca uświadomił mi, że Wasze dziewczyny osobiste doświadczenia  i nasze panowie tłumaczenia jak to wygląda u nas - to jedna sprawa. Ale jest druga strona medalu w tej  naszej dyskusji. Otóż kłopot nie polega tak naprawdę na tym  co dziewczyny wiecie na temat wsi - tylko na tym, że robicie wszystko by swoje przekonania za wszelką cenę uwiarygodnić wobec samych siebie. My Wam mówimy: owszem, w jakiejś części jest tak jak piszecie ale to nie jest regułą. Ale Wy tego w ogóle nie chcecie przyjąć do wiadomości. Zupełnie jak koń dorożkarski, który ma klapki z boku oczu by szedł prosto przed siebie. I Wy nie widzicie innych możliwości, tylko idziecie cały czas prosto mając przed oczyma kartonik z napisem:? Rolnik = najgorszy wybór !?.
Zawsze znajdziecie powód, zawsze znajdziecie wątpliwość, jak trzeba to zarzucicie nam kłamstwo byle tylko uzasadnić (obronić) swoje przekonania.
Dokładnie ten sam mechanizm działa w przypadku członków grup religijnych, przekonanych przez swojego przywódcę, że konkretnego dnia nastąpi koniec świata. Kiedy okazuje się, że świat dalej istnieje, zamiast zrozumieć, że przepowiednie Guru to wyssane z palca (czy raczej z chorej głowy) bzdury - ludzie ci  przyjmują jego tłumaczenia, że ..... pomylił się w obliczeniach ! Dlaczego tak się dzieje ? - bo działa mechanizm dobrego samopoczucia. Jakbym się czuł gdyby okazało się, że dałem się tak głupio oszukać, że nie miałem racji? Podle bym się czuł  a przecież nie chce czuć się podle!. Więc.....? ok., czyli co? Świat skończy się  (wedle poprawnych już obliczeń) nie dziś tylko za 2 lata 3 tygodnie i 4 dni. I już jest dobrze, uff, to tylko mała pomyłka w obliczeniach ale co do zasady to słusznie wierzę . Wspaniałym przykładem bronienia swojego dobrego samopoczucia po świetnej odpowiedzi Johndirka z 6 marca o tym kto będzie się opiekował jego rodzicami  jest reakcja Chaberka czyli kolejne pytanie o ?nieuszanowanie cudzej własności na wsi?. No jak nie kijem go to pałką !

Trochę będzie ostro teraz ale ile można spokojnie czytać jak nas obrzucacie błotem ? Może nieco brutalne odwrócenie naszych pozycji skłoni Was (te, które ?wiedzą lepiej?)  do zastanowienia się nad tym co wyżej napisałem. Od razu piszę - nie jest moim zamiarem kogokolwiek obrażać, potraktujcie poniższy przykład jako coś na kształt akademickiej retoryki.
Otóż Johndirek zaczął temat z ?odlotami?, a Dominoszef pociągnął dalej z ?mercedesami?, czym sprowadzili na siebie falę krytyki. Ale przecież oni nie mówili tego o Was,  tylko tak ogólnie - polecieli stereotypem tak jak Wy o nas....:). Co nie znaczy, że obok ?panienek? i ?blachar? nie ma ?normalnych? kobiet.. Ale mnie ten konkretny fragment dyskusji podsunął pewien pomysł. Wszystkie kobiety tutaj mówią, że  ich opinia o rolnikach wynika z osobistych doświadczeń, jedna nawet przyznała się, że  zna sytuację  trochę szerzej bo ma znajomych w (aż:) ) 3 wsiach (na 43 tysiące ogółem!).

A teraz obiecany przykład. Jest w necie wiele portali społecznościowych  (powiedzmy, że 43 tysiące J ), służących poznawaniu się ludzi. Postanowiłem poszukać żony, a nuż widelec....:). Trafiłem na portal o wdzięcznej nazwie ?odloty?, wysłałem maile do iluś tam dziewczyn i zwrotną pocztą od każdej z nich dostałem stawkę za godzinę seksu. Trochę się zdziwiłem ale pomyślałem sobie.. - może to biedne studentki są, muszą zarobić na czesne, ale jak im zaproponuję małżeństwo (w pakiecie ze stabilnością finansową) to na pewno zrezygnują z tego niecnego procederu. A czym się zajmujesz ? - przyszło pytanie. Jestem rolnikiem. A nie, to dziękuję - odpowiedziała mi każda z nich. Spróbowałem szczęścia na innym portalu, też się jakoś tak fajnie nazywał. Historia się powtórzyła.... Hmm, do trzech razy sztuka pomyślałem i spróbowałem ponownie zagadując do  równie  ładnych dziewczyn na kolejnej stronce o równie ładnej nazwie. Tym razem miałem więcej szczęścia bo wśród  przeważającej liczby odpowiedzi odmownych znalazły się dwie dziewczyny, które lubią ciszę, naturę i zwierzątka. W skali wszystkich kontaktów te dwie  kobiety stanowiły coś około  procenta. Gdybym zastosował teraz taką logikę jaką Wy stosujecie oceniając  wszystkich facetów ze wsi na podstawie swoich - nielicznych przecież w skali kraju osobistych doświadczeń - to podpierając się dodatkowo stereotypem jakim posłużyli się moi koledzy, mógłbym wysnuć wniosek, że 100% kobiet, które nie chcą mieć za męża rolnika to dziwki ! .

Że to brednie ? - oczywiście, że to brednie, zgadzam się ! Ale zapewne zabolało ? Bo miało zaboleć... Po to byście wiedziały  co czujemy i jak to jest dla nas krzywdzące, kiedy poza nielicznymi wyjątkami słyszymy na tym forum niemal non stop totalne bzdury na nasz temat !.

Facet ze wsi, nie umiesz kopać, żeby bolało Rozbawiłeś mnie swoim postem strasznie

Odłóżmy na bok szczegóły i szczególiki, prawdy, mity i mity wyrosłe na prawdzie. Nieważne są wyjątki, które raz w roku wyjeżdżają na tydzień wakacji lub takie, które mamusię mają 5 wsi dalej (są tacy w ogóle?). Tu chodzi o MENTALNOŚĆ. A mentalność wsi różni się o lata świetlne od tej poza wsią. O ile mentalność ludzi w mieście miewa różne odcienie (od tzw. wyższych sfer po meneli pod blokiem poprzez wszystkie strefy pośrednie) - mentalność wiejska jest do siebie zadziwiająco podobna na każdej wsi, zarówno wśród rolnika z kilkoma setkami ha jak i w rodzinie tego, który hektarów ma 10 i utrzymuje się głównie z pracy poza rolnictwem. To jest po prostu inny świat. Wcale nie twierdzę, że gorszy - jest inny. I wmawianie całemu światu, że tylko kaprysem dziewczyn jest to, że za rolnika wyjść nie chcą - to nieporozumienie. Są dziewczyny, które nadawałyby się do mieszkania na wsi i roli żony rolnika. Ale zdecydowana większość się nie nadaje. Bo to nie jest to samo co znalezienie męża poza rolnictwem i układanie sobie życia po swojemu. Życie żony rolnika jest z góry obwarowane licznymi założeniami i nie ma możliwości zmiany tych założeń.

Nie protestuję przeciwko związkom z rolnikami. Protestuję przeciwko nieprawdziwym wizjom wspólnego życia jakie roztaczacie. Chociaż, kto wie, może wy sami w to wierzycie? Niestety, rzeczywistość by szybko tę wiarę zweryfikowała gdyby trafiło wam się jakieś niezależne dziewczę wychowane w innym środowisku. Rola kobiety na wsi jest specyficzna, na przestrzeni lat uległa pewnym modyfikacjom, ale nadal zasadniczo różni się od roli kobiety wkładanej w dziewczęce główki od najmłodszych lat. Mimo, że zaszczepiane przez rodziców wzorce bywają różne (poczynając od wychowywania córki na niezależną, samodzielną kobietę aż do kodowania jej, że celem jej życia jest znalezienie bogatego męża, żeby mogła przerywać leżenie tylko na wizytę u kosmetyczki) - praktycznie nigdy nie wpaja się dziewczynkom modelu rodziny patriarchalnej (a takie głównie są na wsiach).

W ramach wymownej ciekawostki - często, podczas moich wypraw rowerowych z przyjaciółką, szukałyśmy noclegu u rolników. Znaczy - miałyśmy swój namiot, ja chodziłam tylko z misją zapytania, czy możemy rozbić ten namiot gdzieś na ich podwórku lub w pobliżu. Jeśli dorwałam akurat na podwórzu gospodynię - odpowiedź ZAWSZE była taka sama: "poczekajcie chwilkę, zapytam męża". Współczesne kobiety chcą móc same decydować a nie pytać męża...

bzdura,moja teściowa tez sama nie podejmuje decyzji tylko pyta męża nawet czy krzew może posadzić w danym miejscu

A Ty znasz sytuację... w ilu wsiach? W ilu relatywnie często bywasz i znasz bliżej więcej niż 1 rodzinę? Czyżby w 43 tysiącach..? :>

Hihi, jakoś mnie to rozbroiło ^^

Dziewczyny, zróbcie sobie statusy, zamiast "Przyjaciółka forum" czy coś tam to "Antyrolnikowa dziewczyna"

Z ciekawości weszłam na forum AF... no cóż, jakoś nie brakuje tam głosów, że jasne, kobieta może pracować sobie w mieście... ale przy tym obiad na stole i dom ma lśnić. O, i jeszcze prowadzenie księgowości to podstawa. Oczywiście rozwódki i panny z dzieckiem odpadają, a najlepiej to żeby była dziewica. Znalazło się też parę głosów, że taka dziewczyna na etacie do niczego im się nie przyda i wolą być sami...

Widzicie panowie, ja kocham wieś. Uwielbiam zwierzęta, bardzo chętnie mogłabym się zająć hodowlą. Tylko że praca na wsi jest wymagająca, to jest rola 24h/d. Nie ma wakacji, a krowy mają w dupie święta narodowe, zwolnienia chorobowe czy potrzebę wyjścia do kina, po prostu nie ma przebacz. Sama byłam świadkiem, jak pan młody-rolnik zwinął się z wesela o północy, bo krowa się cieliła, a że był zaangażowany, to chciał przy tym być. A panna młoda siedziała na własnym weselu z nosem zwieszonym na kwintę...

Bzdury piszecie o dojazdach. Ja mieszkam na przedmieściach Warszawy, dojazd do pracy na Mokotów to dla mnie przynajmniej 1,5 do 2 h w godzinach szczytu, a to przecież zaledwie 17 km! I wszyscy równo stoją w korkach, więc jak to sobie wyobrażacie? 4 godziny dojazdu, 8 godzin pracy, i jeszcze powrót do domu, żeby go doprowadzić do ładu, czy zrobić gospodarską papierologię?

Ja sobie cenię moją wolność. Może mam 36m2, ale to są moje metry kwadratowe, których ogarnięcie zajmuje mi góra 30 minut raz w tygodniu. Nie mam teściów nad głową i mogę spać w soboty nawet do południa, bez martwienia się, czy jakieś zwierzę nie jest głodne, lub co sobie rzeczona teściowa pomyśli o mnie.

Poza tym słusznie ktoś na AF zauważył, cytuję: "Nie ktorzy mnie nie zrozumieli, ale jak ktos jest młody to tak mówi ze moja kobieta nie musi mi pomagac, zobaczymy jak wam przestaną pomagac rodzice i zostaniecie sami na 40-60 ha i juz was widze jak sami wszystko zrobicie. nawet jak najmnie ktos pracownika a ty pojedziesz cos zalatwic to juz widze jak ten pracopwnik ciezko pracuje jak jest sam. W takim wypadku nawet nie zdazysz dzieciaka zrobic bo anie ty ani zajeta kariera zona nie bedzie miala czasu na wychowanie go. "

Johndirek - świetny tekst ! Muszę przyznać, że "ukradłeś" mi wypowiedź o "dzikich zwierzętach". Dokładnie tak samo pomyślałem, kiedy czytałem o jej filozofii życia....  Ale nędza !

Panowie rolnicy, byłoby fajnie gdybyście z taką zaciętością jaką tu prezentujecie, bronili swoje żony przed ich teściowymi. Jeszcze lepiej byłoby gdybyście tyle czasu poświęcali swoim najbliższym, ile tu marnujecie na udowodnienie pewnych tez.
Nadal uważam, że żona rolnika bywa niedoceniana i bardziej przepracowana od niego samego.

Niezależnosc kosztuje, dlatego spora częsc kobiet wybierze mieszkanie na kredyt. Zrobią to zwłaszcza te z ambicjami, chęcią samodoskonalenia, wizją kariery.

Uważam, że ludzie powinni szukac partnera o podobnym pochodzeniu, wykształceniu, statusie materialnym, zainteresowaniach. Zapobiegnie to późniejszym powikłaniom małżeńskim.

Co do tego pytania męża o zgodę, wszystko przekręciłeś, inne forumki pisały o pytaniu  męża o zgodę na to czy tamto. Z moich obserwacji wynika, że synowa mieszkająca z teściową, raczej nie pyta o pozwolenie jechania gdzieś tam. Na nią spada fala krytyki i wypominek ze strony rodziny męża. Czyli odwieczne: a po co, a gdzie, a powinna to, a nie powinna tego, bo za moich czasów to....
Podobno granice stawiac trzeba, oby nie były zawarte w słowach: kochanie przesadzasz.

O ile Dominoszef napisał prawdę, to na jego areał panny się znajdą i on będzie miał największą zagwozdkę: szczere są te uczucia, czy nie.
Nie zazdroszczę mu, ale też sama nie chciałabym takiego męża. Mój ma mało czasu dla rodziny, ale nie jest tragicznie. Ponadto nikt mi nie będzie nigdy wypominał, patrzył podejrzanie, bo na majątki weszłam. Wolę sama na swój status materialny zapracowac, a synowie mają możliwosc wyboru. Nie wiem co by było, gdyby któryś musiał zostac rolnikiem, a miał inne plany lub talent, którego żal byłoby zaprzepaścic.

Zaś kobiety czytające ową dyskusję zachęcam do refleksji. Można zostac nazwana zwierzęciem i to za sam fakt posiadania innego zdania, innych poglądów na życie.

Będzie trudno cokolwiek ukryć. Po pierwsze, my kobiety znamy się na ciuchach, po drugie istnieje coś takiego jak portale społecznościowe. Tu nie tylko pracodawca grzebie, reszta też ma mózgownicę, sprawdza i konfrontuje z tym co zaobserwowała.

O tej pracy też pisałam serio, sama miałam nieprzyjemność wysłuchania tekstu: ta to już chyba się nachapała, czas na nas. Albo tekst na parkingu pod hipermarketem: patrz czym takie próchno tyłek wozi, przecież on nie wie, po co większość systemów ma w tym samochodzie ( to nie było o nas, bo aż tak bogaci nie jesteśmy, ale dało do myślenia).

PS. Nie boisz się jeździć maluchem? Mała puszeczka bez chociażby poduszek, chyba że masz taki dojazd jak my do naszego miasta, dwa pasy, w tym jeden bus-pas, ronda, wysepki i suniemy pokornie 20/h.
Nie miej pretensji do moich komentarzy, ale nawet synowie twierdzą, że różnice światopoglądowe i styl życia, nadal są zależne od miejsca zamieszkania. Mają kolegów z typowej wsi i nadziwić się nie mogą, że ci nie potrafią wyluzować, oddzielić pracy czy nauki od życia prywatnego. Mało tego, uważają się za jedynych, poważnie myślących o życiu.

Lena, maluch, syrenka, trabant oraz inne samochody z epoki PRL - moda i lans na salonach. Jeśli jeszcze świetnie odnowione, ale bez kiczowatych przeróbek, ja też się jaram. Jestem fanką programu "Legendy PRL-u", tudzież prowadzącego oraz jego wiedzy. Za kierownicą powinien jeszcze zasiadać facet z jajem, ewentualnie poczuciem humoru, takim jak ma Bilguun (jestem nim zachwycona) i jazda!

Ano prawda, pracoholikiem można zostać wszędzie, niezależnie od zamieszkiwania.

Witajcie kochanie mieszczanki.  Jestem tu pierwszy raz i przyznam że  wszystkie jesteście urocze . Mieszkam  na wsi  i bardzo się nudzę .Postanowiłem z Wami  troszkę  podyskutować ,oczywiście  wziąłem  pod uwagę fakt, że  skończyłem tylko zawodówkę  i noska nie będę zadzierał  bo wiem że zwisające gałęzie mogą mi go zadrapać.Opowiem jak wygląda życie  rolnika zimą .Moje słońce wschodzi przeważnie około dziewiątej ,hektary są przykryte puchem i dla nich tez jest ciepło i wygodnie . Włączam sobie komputer ,sprawdzam fejsa ,pocztę i myślę co robić dalej ,gdyż bardzo się nudzę ,wiadomo rolnik zimą leży i dla niego rośnie nie wnikajmy co  bo to akurat jest bez znaczenia .Przychodzi marzec i znowu są te cholerne wnioski do wypełnienia .Biorę kalkulator i przeliczam ile dostanę zimą gotówki od kochanej  unii, plus dzierżawa bo wiadomo, sąsiedzi obrobią i jeszcze chętnie za to zapłacą .Całą zimę jestem wolny ,mogę jechać na wczasy ,randki są mi też nie obce .Wreszcie zaczyna się wiosna ,wpadłem na pomysł i zająłem się klimatyzacjami i tak od sześciu lat  .Jestem Rolnikiem  przez małe "r"

wiesz nie obraź się ale po tak krótkim czasie od poznania się wybiegać tak daleko w przyszłość,no  to jakoś tego nie widzę
ile z nią jesteś? 2 miesiące? a już rozmawialiście gdzie bedziecie mieszkać i co bedziecie robić? no cóż powodzenia

No nie całe 2 miesiące, ale to dużo czasu wbrew pozorom. Właściwie to po mału już zaczynamy razem mieszkać i jak na razie wszystko dobrze się układa. Co będzie dalej to czas pokaże. Cieszy mnie najbardziej jednak to, że nie jest tak, że dziewczyna z miasta nigdy w życiu nie zamieszka u mnie, bo reszta to jest mało ważna. Skoro sama chce pomagać mi prowadzić to wszytko, to jest jej świadomy wybór. Pozdr.

Powiem szczerze, mogłabym być żoną rolnika, jeżeli ten rolnik by był oczytany, miałabym z nim o czym rozmawiać i przede wszystkim gdybym nie musiała nic robić w sensie "rolnym" Domem mogę się zajmować, pracować "normalnie", ale nic więcej.

jak się godzą na takie życie  to trudno

Ja 20 lat temu mogłam zostać żoną rolnika i nie chciałam.Owszem chłopak był fajny  spotykaliśmy się długo.Byliśmy młodzi  ale on miał plan ,zostanie z mamą ,która była wdową na ziemi.Bo przecież ziemi się  nie zostawia a mamy tym bardziej.I to był powód naszego rozstania.Ja mieszkam na wsi  ale moi rodzice pracowali a pola mieliśmy kawałek  żeby dorobić po pracy.I zawsze wiedziałam że nie chcę się tym zajmować.I tu nie chodzi o to że boję się pracy  na roli.Ja to lubię ale jako hobby,dalej mieszkamy na wsi mam małą działkę,ogródek .Lubię sadzić ,siać patrzeć jak rośnie.Tu chodzi o całą otoczkę życia z rolnictwa.Znam wiele dziewczyn które tu wyszły za rolników i wierzcie mi w większości to nie są szczęśliwe historie.Jest tak:w większości mieszka się z teściami,no niektórzy budują osobno ale to nie od razu.Więc najpierw konflikty  wtrącanie się we wszystko.A najgorzej jak dziewczyna przyjdzie z niczym,czyli z biednego domu to ma przechlapane.Ale dobrze nawet jeśli już wybudują się osobno  bo dom teściów jest ciasny itp. to jest druga rzecz.Dalej jest tak że to rodzice ciężko harowali ,przepisali pole więc dalej trzeba ich słuchać i być wdzięcznym.Dziewczyny  apeluje  zastanówcie się dobrze.Szczególnie te z miasta,bo pal  diabli te ze wsi albo te co mają rodziców rolników.Te chyba wiedzą w co się pakują. Kobieta  rolnika jest od wszystkiego.To ciągła harówa,dom ,pole i tak w kółko.Mężuś wieczorem odpoczywa po ciężkiej pracy a baba do garów ,prania itp.Co z tego że wiele się zmieniło że pralka automat ,to lżej.To więcej czasu na pracę w polu.I tak biegiem od rana do wieczora,nie ma czasu nawet umyć włosów,nie mówiąc o fryzjerze czy innych  fanaberiach.Więc panowie nie ściemniajcie tutaj że jest inaczej.Tak żyje większość z tych co ich znam.Owszem są wyjątki gdzie rodzice się nie wtrącają a żona nie musi tyrać,bo mąż woli  wynając kogoś za 8 zł na godzinę do pola żeby żona odpoczęła trochę .Ale to WYJĄTKI.I co z tego że z ziemi teraz jest niezły dochód,nie trzeba się martwić że straci się pracę.Co z tego że masz ładny dom  i elegancką brykę ? Nie ma czasu posiedzieć  w tym domu  ani jechać samochodem np. do znajomych.Jak są małe dzieci to przeważnie  chowa je babcia bo ona już się napracowała  w polu ,teraz kolej na młodą a ona w domu z wnusiami. Rozpisałam się ale niedawno spotkałam kuzynkę mojego byłego i trochę sobie pogadaliśmy.Nigdy nie żałowałam że rozstałam się z nim. Mam o wiele mniej kasy od niego ale za to więcej czasu na różne przyjemności..Więc dziewczyny zastanówcie się zanim wdepniecie w coś takiego żeby potem nie płakać.A oprócz tego co znam z obserwacji i le tu jest takich historii,Jeżyk,waga.

A mi się marzy czasem życie na wsi, z inteligentnym, dobrym człowiekiem. Życie prostsze i bliższe naturalnym rytmom.

w głowie mi się nie mieści....
Rolnik to ktoś kto pracuje na wsi a ktoś kto pochodzi ze wsi niekoniecznie pracuje na wsi.

Bardzo dużo ludzi pochodzi z terenów wiejskich ale wy nawet sobie nie zdajecie sprawy że Ci ludzi potrafią być inteligentni, zakładają firmy w mieście w których wy później pracujecie i nic nie wiecie o swoich szefach a oni po prostu mają łeb do interesów i chyba wlasnie dzieki temu że pochodzą ze wsi bo tam musieli sobie sami radzić.

Forum nie powinno być miejscem na dyskryminację grup społecznych.

Przeczytałam pobieżnie wątek, choć i nie cały.
Jednoznacznie ciężko jest mi odpowiedzieć na pytanie: to zależy od osoby.
Czy na myśli mamy zostanie żoną rolnika,który "goniłby"małżonkę w pole o 6 rano? Czy bycie żoną rolnika, ale np ja mogłabym pracować w innym zawodzie a on prowadziłyby gospodarstwo.
Niemniej jednak nie powiem,że nie, nie chciałabym. Może dlatego,że wychowałam się na wsi. Mam wielu kolegów, których rodzice zajmują się rolnictwem,a teraz oni przejmują to po nich. Nie na zasadzie mam kilka krzaczków truskawek i ziemniaków. Jest to dla nich sposób na utrzymanie i faktycznie, pola mają dużo.
Żaden nie jest ułomny, nie wystaje mu przysłowiowa słoma z butów -- wręcz przeciwnie, są bardzo pracowici i wydaje mi się, że więcej wiezdą o życiu, niż nie jeden student z miasta, któremu rodzice finansowali/finansują życie przez okres studiów.
Może właśnie przez przykłady znajomych(których wiek jest w granicy 25-27 lat)nie uważam, że żoną rolnika bym być nie mogła:)
Choć pewnie dopiero życie i konkretna sytacja zweryfikowałaby decyzje.

A, jak to moja koleżanka kiedy nieźle powiedziała. Ja mogłabym mieszkac na takim gospodarstwie(czyt mogłabym związać się z XYZ)-byle bym na podwórku czysto miała:)

Dominoszef, masz rację i jej nie masz. Nie wiem gdzie ty widziałeś takich nierozgarniętych, co to koła nie zmienią. Nawet my baby z miasta to umiemy, tylko trzeba trochę siły miec. Jeśli ktoś jest w garniaku i koszuli za parę tysi, nie będę zdziwiona, lepiej kogoś wezwac. Podobnie z naprawami, istnieją fora tematyczne, na które wrzucasz swój problem i doradzą, poinstruują. Sklepy w niedzielę są czynne, giełda samochodowa z częściami funkcjonuje, nie trzeba czekac na specjalistę bądź otwarcie warsztatu.  Niestety, obecnie żarówkę w samochodzie trudno wymienic, trzeba zdemontowac to i owo. Rozgarniętej kobiecie, mężczyzna nie kojarzy się jako pan złota rączka, rolnik też nie jest nam potrzebny.

Wiem, że rolnicy są wykształceni. Pozostaje różnica w mentalności, stylu życia, wychowaniu. Żona z miasta będzie chciała partnerskiego podziału obowiązków, bycia przy kąpieli dziecka, urlopu i wyjazdu w czasie letnim ( i tym podobne). Żeby zostac żoną rolnika trzeba znac wszystkie ograniczenia, łącznie z tymi, że teściowie z życia nie znikną, bo tam mieszkali i mieszkac będą. Gospodarstwa nie leżą blisko dużych miast, życie towarzyskie nie tętni, bo czasu brak ( może zimą jest inaczej). 

Wiesz czego mi brakuje? Uczciwego postawiania sprawy przez rolnika. W ubiegłym roku podczytywałam Agrofoto, mężczyźni mający gospodarstwa chcą założyc rodzinę, tęsknią za miłością, ale... Po krótkim okresie fascynacji, jak już związek okrzepł, postarali się o potomka - klapa, zero dbania o małżeństwo, nuda, stagnacja. Wystarczy prześledzic dane nicki, po paru latach nawijają tylko o maszynach i gospodarstwie. Wyobraźcie sobie fryzjerkę trującą tylko o swojej pracy, geodetę ze swoimi mapami i pomiarami, inżyniera, prawnika, itd. Chyba żaden zawód nie jest tak sfiksowany na "swoim".

Co znaczy: mądra, rozsądna, poukładana dziewczyna dla rolnika?

Ciężko gdybać mi na temat potencjalnego męża rolnika, chociaż wydaje mi się, że mogłabym zostać żoną tegoż , gdyby spełniał kilka warunków. Obawiam się tylko, że prędzej czy później inne priorytety i tak mogłyby wszystko zniszczyć. W każdym razie obie strony musiałyby wykazać się dobrą wolą i nieraz iść na kompromis, a całe życie oparte na czymś takim - słabo to widzę, jak znam siebie od tej gorszej strony.  

Mogłabym spróbować szczęścia z rolnikiem, gdyby był oczytany, inteligentny, gdybym mogła z nim porozmawiać na różne tematy - no ale to wymóg do każdego faceta, nie tylko rolnika.

Nie mógłby oczekiwać, że stanę się przykładną ee... panią na gospodarstwie. Niestety, on pracowałby "w polu", ja gdzieś tam - czy tak jak teraz przez internet, czy w teatrze, nieistotne, ważne, że oboje zarabiamy - to oczekiwałabym podziału obowiązków typowo domowych. Nie znam bliżej żadnego rolnika, więc to tylko przypuszczenia, ale nie sądzę, żeby po dniu pracy fizycznej chciał jeszcze np. sprzątać dom, bo ja bym gotowała, czy odwrotnie. Gdyby swoje rolnictwo zgodził się traktować jak normalną pracę - okej.

Druga sprawa, odległość od miasta - jeśli w miarę blisko, to bym to zniosła, inaczej miałabym kłopot. Nie chciałabym się zamknąć na wszystko i wszystkich ze względu na położenie.

Trzy - gospodarstwo jest jego, a nie rodziców. Mieszkamy sami, nikt się nie wtrąca, mamy święty spokój. Nikt nie wytyka mi mojej paniusiowatości, bo nie wstaję o świcie nie doję przed pracą krów, a przecież mogłabym.

Cztery - nie chcę mieć dzieci, ale jeśli ewentualne by były, zajmujemy się nimi obydwoje.

Pięć - brak robienia z pracy całego życia. Jasne, ja mu opowiem o swojej, on mi tak samo, ale bez przesady. Nie muszę podziwiać  zaoranego pola czy czegokolwiek innego, tak samo jak on nie musi czytać i zachwalać moich tekstów, prac albo chodzić na próby/spektakle. Innymi słowy, nie próbuje mnie przekonać, że gospodarstwo to jakiś cud i należy mu się miłość, wdzięczność i Bóg wie co jeszcze. Praca, którą wybrał jest tak samo istotna jak moja.

Sześć - wakacje, wyjścia. Nie jestem maniaczką "szlajania się", ale chcę wyjść z mężczyzną do teatru, do kina, ba, nawet o operę mi się zdarzy zahaczyć. Nie musi jej lubić, nie musi wszędzie iść, ale chodzi mi o takie ogólne wychodzenie gdzieś z facetem. Nawet do klubu, na bilard, na kręgle, na basen, gdziekolwiek. Chcę coś z nim robić poza mieszkaniem i kopulowaniem. ;p

Siedem - to będzie idiotyzm, ale trudno. Jestem osobą, przez którą przestało się kupować żywe karpie na święta, bo zamykałam się z nimi w łazience. Wiem, że to bez sensu, ale kocham praktycznie wszystkie zwierzęta, wystarczy, że ee... no raz popatrzę i mi się przełącznik na miłość wrzuca, tak że tego... nie zjem i nie pozwolę zabić czegokolwiek, co widziałam żywe, poza samodzielnie złowioną rybą. Może sobie krowy hodować dla mleka. A ja mogę "hodować" konie do jazdy wierzchem.

Tak więc patrząc na to podsumowanie, to raczej odpada małżeństwo z rolnikiem. Żadne z nas nie byłoby raczej z niego zadowolone.

Łatwiej wynająć z partnerem coś w mieście, jeśli jednej ze stron nie odpowiada wizja mieszkania z rodzicami. Na wsi to raczej odpada.

Tak, jestem pewna, że znalazłabym pracę w teatrze na wsi albo małym miasteczku. ;p

To fajnie ze jakos sie uklada
Mozna wiedziec jaki to interes? Wiesz sama ze wsi jestem i szukam pomyslu na prace
Jesli nie chcesz tu pisac to mozesz na @