Czy któraś z was chciałaby zostać żoną rolnika ?

Ja nic nie mam do rolników, i żal mi kobiet które twierdzą że nie mogły być z takowym, rolnik czy nie rolnik to człowiek, a mogłabym się założyć że nie jeden rolnik jest mądrzejszy od faceta po studiach.
W ogóle serce nie sługa i jakbym zakochała się w rolniku, "śmieciarzu", policjancie czy prezydencie to bym nie patrzała czym się zajmuje tylko JAKĄ JEST OSOBĄ.

Facet ze wsi- jesteś tutaj gościem więc zachowuj się jak gość a swoje ludowe mądrości zaprezentuj może na jakimś festiwalu Oskara Kolberga na przykład.
Fanki rustykalnych manier w Twoim wydaniu będą zachwycone.
I warto też spojrzeć do lusterka.

Facet ze wsi zaczyna pokazywać swoją prawdziwą naturę, kiedy kończą się rzeczowe argumenty, żeby przekonać kogoś o swojej racji, to zaczynają się personalne przytyki. Stary, jak świat chwyt stosowany w prowadzeniu sporow, jednak Facet ze wsi, chyba nie wie, że świdczy to słabości oponenta

Nie za darmo tylko na swoim i to z całkiem niezłym zyskiem .

spotykalam sie z kiloma rolnikami, moze dlatego ze sama pochodze ze wsi ale my nie mamy gospodarstwa i nie przeszkadza mi to, w niczym.
w obecnej chwili mam wspanialego chlopaka, planujemy przyszlosc i ma zawodowe wyksztalcenie ale kocham go pomimo tego !
nie to w zyciu jest najwazniejsze.

Dokładnie. I nie ma nic złego w tym, jeżeli kobieta nie chce mieszkać na wsi. To jest jej wybór i nikt nie powinien jej za to potępiać. Dużo dziewczyn wyjeżdza też ze wsi czy małych miejscowości na studia, bo często dla nich to jedyny sposób, by zdobyć lepsze wykształcenie. I często jest tak, że wolą już zostać w mieście. No i też mają do tego pełne prawo. No, ale o czym mówimy? Na pewno nadal jest wiele kobiet, które cenią sobie życie wiejskie. Mam koleżankę, bardzo inteligentna dziewczyna, z małej wsi, koło stolicy, studiuje ze mną, w Warszawie, ale kocha wieś i nie zamieniłaby jej za żadne skarby świata. A ja tu mam zupełnie odwrotnie, bardzo lubię miasto, choć wiadomo, czasem i też lubię od niego odpocząć.

'
No a czyz jedno z drugim nie jest powiazane? Jesli ktos mowi ze jest zona rolnika to wychodze z zalozenia ze rolnika "praktykujacego" czyli takiego ktory uprawia ziemie/zajmuje sie jakims gospodarstwem/farma i co tam jeszcze jest z tym zawodem powiazane. Bo nikt raczej nie mowi ze jest zona rolnika jesli ten "rolnik" mieszka w miescie i pracuje w kancelarii prawnej
Wiem ze nie mowisz ze dziewczyny nie maja prawa wyjezdzac ale dla mnie bycie zona rolnika jest scisle powiazane z zyciem na i zajmowaniem sie gospodarstwem rolnym.

W dzisiejszych czasach rolnicy z niewielkimi gospodarstwami nie mają racji bytu - aby był zarobek z ziemi/hodowli to trzeba produkować duże ilości. Niemniej mechanizacja robi swoje.
Powiedziane było to wiele razy, ale i ja dodam, że dziś wśród rolników jest wielu z wyższym wykształceniem. Już chyba mijąją te czasy, że na gospodarce zostawał najgłupszy Dziś gospodarstwo to rolnicza działalność gospodarcza i niekumaty sobie zwyczajnie nie poradzi z zarabianiem kasiorki.

Z tego co piszesz to jest gorzej niz to sobie wyobrazalam...

Mieszkam na wsi całe życie, męża wzięłam tez ze wsi ale nie mamy gospodarstwa.
Mąż pracuje jako murarz bo taki ma zawód.

Cudowna pora roku się zaczęła i rolnicy wyszli a raczej wyjechali na pola. Bycie z kimś kogo się pokocha to wybór serca i charakteru partnera nie jego zawodu.

Czasy się zmieniły, mechanika umożliwia ludziom pracującym na roli by mogli więcej czasu mieć wolnego.
Wszyscy moi sąsiedzi , ich synowie to ludzie po technikach, nawet jeśli się trafi po zawodówce to świetnie sobie daje radę.

Koś tu uznał że taki mąż z ziemią, to ma jednocześnie balast w postaci rodziców spracowanych nie rzadko chorych, czasem nawet rodzeństwo w jednym domu.

Owszem to prawda ale tylko częściowa. Plusem są więzi silne miedzy rodziną,Dzieci są na czystym powietrzu, do tego pilnowane nie tylko przez dziadków ale i ciocie czy wujków.
Do tego dochodzi pełne przygód dzieciństwo, i pyszne swojskie jedzenie.

Druga sprawa jest większa dyscyplina , dzieci od małego znają zasady  współżycia w grupie, że ojca i matkę się szanuje.Maja tez swoje obowiązki domowe które muszą wykonywać ucząc sie  szacunku do pracy z własnych rąk.

Czy są pozbawione jakichś szans? Nie sądzę, teraz w każdym domu jest internet prawie, np mój sąsiad kończy liceum i idzie na prawnika.Można?

W wiejskich szkołach klasy maja po 6 np dzieci, nauczycielce łatwiej skupić uwagę i dopilnować ucznia.

Tak wiec nie warto bać się tak mieszkania na wsi. Plusem sa też pieniądze, nie płaci się czynszu, wiele  rzeczy typu warzywa owoce, czasem mleko masło można mieć swoje.

A jeśli idzie o męża rolnika to nie ma reguły ze są burakami, osobiście prawdziwego buraka to mam we wsi na 300 mieszkańców 1.

Napisałam ten post patrząc z perspektywy moich 20 lat zamieszkiwania na wsi. Miejscowośc duża, do sklepów wielkopowierzchniowych i galerii mam 9km i niby super.

Internet jest, świetlica przy szkole tylko do 16.00, przedszkole oblegane jak diabli, ale zajęcia dodatkowe wykruszają się. Co do młodzieży, to tutaj studiuje większośc, bo statystykę podbijają "nowogrodzcy" ( taka nazwa nowo wybudowanych, niechcących integrowac się ze społecznością lokalną).

Owszem mechanizacja  rolnictwa postępuje bardzo szybko, nie nadążają za nią zmiany mentalne i tyle.

Co do tych obowiązków domowych i całej reszty, tutaj nie zaobserwowałam znaczącej różnicy między miastem a wsią. Mieszkańcy aglomeracji śląskiej, utkanej gęstą siecią miast, są o wiele bardziej rodzinni od mieszkańców niejednej wiejskiej społeczności.

Jedzenie, no nie wiem, posiadam mini poletko ekologiczne, ale aż tak się tym nie zachwycam - żarcie jak żarcie.

Czynszu się nie płaci, ale dojazd do pracy z dalszej odległości  bije po kieszeni.

A z tymi burakami to różnie bywa, w mieście też ich nasiali, może tylko lepiej się maskują. Na wsi strasznie "wyrywni" są, wszelakie zebrania kończyły się przeważnie pyskówką.

Jednak mnie najbardziej rzuca się w oczy ten brak tolerancji, a dla  nowo osiedlonych to już zupełnie. Kto nie żyje jak Pan Bóg przykazał i wiejska starszyzna, narażony jest na ostracyzm. Przykład:  nie uczęszczanie na religię, życie bez ślubu kościelnego, nieochrzczenie dziecka, posiadanie dziwacznej fryzury, słuchanie nie tej muzyki co trzeba, mogłabym jeszcze długo tak wymieniac.

My na przykład w ogóle nie celebrujemy żadnych świąt. Mamy po prostu wolne i je wykorzystujemy jak chcemy, dzieci mogą wyjechac gdzie się im żywnie podoba, i co ? Ano skandal! Zabrałam do samochodu pewną panią i dostało mi się, wszyscy wszystko wiedzą!
Najpierw byłam wkurzona, dostałam reprymendę jak jakaś siusiumajtka. Później zadzwoniłam do koleżanek i ryczałyśmy ze śmiechu.

Też uważam,że Sadie to super wypunktowała. Przecież gospodarstwa zazwyczaj leżą z dala od miast i wiekszych skupisk ludzkich, a zwłaszcza te duże.
Dojazd do szkoły to często kilkanaście kilometrów w jedną stronę. Te dzieci naprawdę mają pod górkę ze wszystkim.
Pracy dla kobiet nie ma, akurat to jest chyba najbardziej bolesne. Ileż piszących tutaj narzeka, bo jest zależna od swoich mężów, w tym rolników. Praca na gospodarstwie jest naprawdę ciężka, a kobiety takie jak Jeżyk w innym wątku, harują jak woły, nie tylko nie będąc doceniane, ale wręcz się nimi pomiata.

Wizerunek rolnika buraka jest nadal obecny, bo sami zainteresowani niewiele robią by to zmienic. Pojawił się tutaj facet ze wsi, może i odbiegał od średniej statystycznej, ale jak to w życiu bywa klawiatura wszystko przyjmie. Partią wymarzoną też nie był, oferował jak to Sadie określiła "pętlę na szyję" w postaci zamieszkiwania z jego rodzicami pod wspólnym dachem. No cud, miód i orzeszki.
To właśnie ta rodzina i te więzi tak odstraszają. To nie zaleta, to wada. Ja tam dziękuję za te ciotki i tych wujków, wolę żłobek i przedszkole, opiekunkę i co tam jeszcze, bo socjalizacja dziecka będzie bardziej efektywna.

Dobra, a tak na marginesie: wiecie jak kiszonki walą po nozdrzach?  Te ogromne chlewnie to jakaś masakra, nawet na mniejszą skalę to ja wysiadam z moją kichawą. Nawet przeurocza stadnina parę kilometrów ode mnie jest niepożądanym sąsiedztwem ze względu na muchy, a ściślej to okna nie mozna otworzyc, wszyscy tam mają siatki.

Tak więc jest rolnik i rolnik. Najgorzej jest byc hodowcą, sadownik czy też ten specjalizujący się w produkcji zboża ujdzie.

Pomijając te plusy i minusy mieszkania na wis, to ja po prostu na wsi bym się zanudziła . Nie muszę mieszkać w wielkim mieście, ale takie średniej wielkości jak moje to ukochane. Spalin wiele nie ma, zieleni mam dużo, a sklepów też. Dlatego to lubię najbardziej. Chyba ciężko z tym dyskutować, wiadomo, że jeden będzie widział same plusy mieszkania na wsi, a inny więcej minusów. Moja znajoma za to mieszka od zawsze na wsi i nie wyobraża sobie mieszkac w mieście. Nikt nikogo nie przekona, każdy żyje jak chce .

Smutny obraz polskiej "nowoczesnej" kobiety wylania sie z tej dyskusji. W wielu wypowiedziach mozna wyczytac pomiedzy wierszami brak doswiadczenia zyciowego i wiedzy o tym co w zyciu jest tak naprawde wazne. Mam tu na mysli powszechne dzis zaslepienie przez telewizje i kino, reklamy, kolorowe magazyny, wystawy sklepowe - zludna obietnice wygodnego, czystego i szczesliwego zycia w miescie, pozbawionego ciezkiej pracy fizycznej, blota i zapachu gnoju. Apropos tej przebrzydlej pracy fizycznej - koniec koncow polowa mieszczuchow konczy chodzac na silownie kilka razy w tygodniu dla utrzymania zdrowia fizycznego i psychicznego, ciezko tam pracujac fizycznie, wytwarzajac nic.

Urodzilem sie i wychowalem w miescie ale obydwoje moich rodzicow pochodzi ze wsi, spora czesc rodziny wciaz mieszka na wsi i prowadzi gospodarstwa rolne. Wszystkie szkolne wakacje, ferie i wiele weekendow spedzilem na wsi pomagajac we wszystkich pracach w gospodarstwie i polu wlacznie z recznym wyrzucaniem gnoju z obory i swiniarni, co nigdy nie bylo dla mnie praca odrazajaca ani tez zbyt ciezka. Czas spedzony na wsi wspominam jako najszczesliwszy w moim zyciu. Nie jest to tesknota za mlodzienczymi latami gdyz rowniez dzis uwielbiam jezdzic na wies i pracowac na roli.

W Polsce zajmowalem sie handlem, pozniej przez kilka lat pracowalem jako wziety przedstawiciel handlowy dla kilku wielkich i mniejszych firm. Biura, kawa, garnitury i krawaty, zapach syntetycznej wykladziny pomieszany z zapachem naduzywanych perfum, plotki i intrygi biurowych matw, stres. Sluzbowy samochod, laptop, smycz (komorka), walizeczka i znaczek w klapie marynarki. Sluzbowe wyjazdy, hotele i meetingi. Po kilku latach obrzydlo mi to do tego stopnia, ze nie moglem sie tym juz dluzej zajmowac. Poznalem tez dobrze to srodowisko i dzis garnitur to dla mnie pierwszy sygnal ostrzegawczy...

Poniewaz finansowo zycie miejskiego szczura w Polsce stalo sie nie do zniesienia od kilku lat pracuje w Anglii jako robotnik w fabryce. Praca nie jest ciezka, placa lepsza niz dyrektorska w Ojczyznie, zero stresu. Szare sciany, maszyny, codziennie to samo z wyjatkiem weekendow czy urlopow. Musielibyscie zobaczyc cale to towarzystwo z fabryki i biura, szczegolnie tych ktorzy przepracowali w fabryce juz dwadziescia i wiecej lat - nieszczesliwi, niezadowoleni, wiecznie marudzacy i narzekajacy na wszystko. Chwile!? Przeciez praca ani placa nie jest zla, kazdy moglby sie zwolnic czy zmienic prace ale nikt nie chce, zyja w jednym z najbogatszych krajow Swiata... Gdzie tkwi problem? Skad ta powszechna depresja? Ci ludzie w niczym nie przypominaja pelnych zycia, tryskajacych energia, zawsze zartujacych, rozesmianych, glosnych polskich Wiesniakow ktorych znam. Jak wiec to sie dzieje, ze to komfortowe zycie burzuazji tak im nie sluzy?

Zycie w miescie nie ma mi nic do zaoferowania. Jakosc zywnosci w sklepach tak w Polsce jak i w UK jest beznadziejna. Warzywa i owoce wygladaja jak powinny ale prawie pozbawione sa smaku, wedliny to tylko jakas zdziwaczala mutacja tego czym wedlina dawniej byla, chleb w smaku niczym nie przypomina chleba a sztuka piekarska stala sie sztuka sprzedawania powietrza. Polki sklepow i supermarketow uginaja sie pod ciezarem produktow, kolorowych opakowan ale w calym wielkim supermarkecie zaledwie kilka produktow godnych jest uwagi i pieniedzy. Nachodzilem sie po klubach, pubach i dyskotekach - nuda i pustka. Zakupy nie sa dla mnie zadna przyjemnoscia, centra handlowe sa wszedzie takie same i to samo g...no w nich jest. Kino gra tylko Hollywoodzkie filmy - ta sama formula i muzyka, tak az do wymiotow - za rok i tak kazdy film bedzie powtarzany w telewizji az do znudzenia za darmo - wystarcza dobra plazma i kolumny glosnikowe w domu. Dobry koncert, wystawa w galerii czy sztuka teatralna owszem, warte sa czasu i pieniedzy ale mieszkajac na wsi nic nie stoi na przeszkodzie, zeby wybrac sie na koncert, do teatru czy galerii - nie trzeba po to zyc w miescie.

Tesknie za zapachem wiejskiego powietrza, potem sciekajacym po czole i plecach przy ladowaniu balotow w upalnym skwarze, zimnym piwem przyniesionym w kance z gospody tak swietnie gaszacym pragnienie przy zniwach, kogutem piejacym o swicie i gdakaniem kur, pieczona domowa kaczka, dobra swojska kielbasa, setka wodki i domowym ogorkiem kiszonym, tym slodkim zmeczeniem i satysfakcja po dniu ciezkiej i owocnej pracy, zapachem ropy pomieszanym z zapachem swiezo skoszonej trawy, zapachem siana i gryzacym kurzem z siana czy slomy na spoconym ciele, zapachem palonych letow i plecami bolacymi od zbierania ziemniakow, swojskim zsiadlym mlekiem, smazonymi ziemniakami na wlasnym wedzonym boczku, porzeczkami z cukrem, domowym winem, zapachem obornika, jaskolkami, zapachem ziemi, ciszy dzwoniacej w uszach poznym wieczorem... Moglbym tak dlugo.

Wiele z Was albo nigdy tego nie doswiadczyly albo juz zapomnialyscie jak to jest. Wiem, ze wiekszosc tych z Was, ktore urodzily sie, wychowaly i ciezko pracowaly na wsi nienawidzi wszystkiego co wiaze sie z praca i zyciem na roli. Ja Was nie rozumiem! Coz, jedni dziedzicza gospodarstwa i je sprzedaja, inni oddaliby wszystko za ten styl zycia ale na kupno gospodarstwa ich nie stac.

Pozdrawiam wszystkich serdecznie!!!

Baba z miasta - d...pa z ciasta! ;P

Wiesniak

to zależy jak kto do tego podchodzi,
ja mieszkam z facetem który ma gospodarkę,co prawda w sumie zostały już tylko pola,ale jak 7 lat temu przyszłam do niego mieszkać były tez świnie i krowy
ja należę do takich ludzi którzy sobą nie dają rządzić, więc od razu zapowiedziałam że do krowy ani świni się nie dotknę choćby miał mnie tam siłą zaciągnąć,dlatego to było zadanie teściowej,sama jednak stwierdziła że pora to sprzedać bo się nie opłaca koło tego chodzić,
oczywiście mam swój ogródek,mam bo lubię w nim robić i chcę mieć swoje zdrowe warzywa,z większych prac jakie robiłam,teraz nie robię bo mam małe dziecko było zbieranie i wybieranie ziemniaków,nic strasznego
co do wakacji-mamy je co roku,do kina jeździmy i takich tam innych miejsc,zgodzę się że bez samochodu człowiek jest uwięziony ale np.do dużego miasta mamy ok 90 km jedziemy tam w godzinę,a czasami tyle zajmuje przejechanie całego miasta z jednego końca na drugi
nie chciałabym mieszkać w mieście bo nie znoszę życia w biegu,fakt że w mieście np.dzieci maja większe możliwości na dodatkowe zajęcia
i faktem jest że na wsi jeden drugiego obgaduje

skolbrough to wracaj na wies skoro tak ci sie podoba. Mnie to ryba gdzie mieszkasz i czym sie zajmujesz. Ja w przeciwienstwie do ciebie pozwalam ludziom byc tym kim chca i nie wale "entelegentnych tekstow" w postaci "baba z miasta dupa z ciasta" Bo widzisz tym jednym zdaniem bardzo pieknie przyznales racje mnie i tym ktorzy nie daliby sie wrobic w zycie na wsi i prace na roli Skoro rolnicy tak mysla o miastowych to niech sie potem nie dziwia ze nie moga znalezc zadnej partnerki. I spotykaja sie z daleko posunieta ostroznoscia i krytyka.
Napisales epistole o jedzeniu i swiezym powietrzu ale nie samym chlebem czlowiek i tak dalej.
Piszesz o silowni...a nawet tutaj roznica jest ogromna. Bo ja na silownie ide z wyboru i wtedy kiedy chce a nie piatek swiatek deszcz czy snieg martwiac sie zeby przed zmierzchem zdazyc pole skosic czy ziemniaki zebrac przed piatkiem bo na weekend zapowiedzino przymrozki.
Byles przedstawicielem handlowym i co? Wydaje ci sie ze zlapales pana boga za nogi? Toz to nic innego jak wlasnie latwowymienialny tresowany Burek ktorego zawsze mozna wymienic na lepszy model.
lena ale faktem jest ze mieszkacie z tesciami czy ja zle interpretuje? Bo widzisz narazie jak macie tesciow do opieki nad gospodarstwem to sobie na wakacje mozecie jezdzic. A jak tesciow zabraknie to co zrobicie? W dzierzawe? Na dwa tygodnie zeby na wakacje pojechac? Wtedy juz moze byc trudniej.

Nie no pewnie. Starych drzew sie nie przesadza Tesciom nalezy sie spokoj na strare lata w miejscu do ktorego przywykli.
Ale nadal mnie nie przekonuja uroki wsi skoro twoj maz musi na dwa fronty zachrzaniac zebyscie mogli przezyc

Ano. Czyli wciaz nie jestem przekonana czy aby napewno bycie zona rolnika to cud i miod

Sa tego plusy i minusy. Jak dla mnie minusow jest wiecej niz plusow. Aczkolwiek jak komus sie podoba to ja na sile w miesci trzymac nie bede

No jak dla mnie to oznacza w mniejszym lub wiekszym stopniu prace na gospodarstwie. I zycie z tesciami. A ja jestem z gatunku tych co nie zgodza sie pod zadnym pozorem na takie rozwiazanie

Może nie będzie to odp na pytanie zadane w tytule,ale nawiązuje do wypowiedzi, które się tu pojawiły.
No cóż ja nie zostałam żoną rolnika (ja też nie pochodzę z miasta)w pełnym tego słowa znaczeniu bo mąż przyjechał do miasta ,tu ma pracę i tu mieszkamy.Ale jest jedna rzecz,której bardzo nie lubię w jego rodzinie i w nim:
Teściowie (mający gospodarstwo i zwierzęta),szczególnie teść ,wygłasza niekończące się tyrady o tym jakie to miasto jest złe i co to się z ludźmi niewiarygodnego może tam porobić,że dzieci zagrożone na każdym kroku,bo gdzie nie spojrzysz to picie,narkotyki itp,Boga tam nie ma itd.Zapomniał jedynie o tym,że  właściwie wszystkie jego dzieci do tego miasta poszły się kształcić i tam pracują(a co za tym idzie pomagają mu finansowo),mieszkają też.
Dzieci widomo jakie mają podejście( w końcu od małego wpajane)-wieś wspaniała,wieś wesoła-a na miasto ,gdzie mieszkają narzekają bo ,co to tam za życie.
Przeświadczenie,że człowiek rolnik to najwspanialszy zawód świata i tylko jemu szacunek się należy bo tylko on wie ,co to prawdziwie ciężka praca.
To troszkę tak żeby przedstawić,że niektórzy rolnicy też mają swoje zdanie na miastowych.
Podsumuję-
nie znoszę takiego ugolniania,bo wszędzie czy to miasto czy wieś są dobrzy i źli ludzie.Praca nie tylko na roli bywa ciężka i wykańczająca,a dochody marne lub super.
Chciałam pokazać w ten sposób,że jednak mentalnośc miejska czy wiejska może być problemem dla związku,można mieć problemy z dogadaniem się,można być nastawionym na miastowego i odwrotnie.Tkwienie w stereotypach charakterystycznych dla środowiska i miejsca ,gdzie się mieszka zatem bywa niejednokrotnie problemem.
Reasumując trzeba mieć na względzie również takie sprawy jakimi się tu niektórzy bulwersowali zarzucając stronniczość i dyskryminację innych-bo fakt czasem nie da się porozmwiać o wszystkim,a nie każdy musi uwielbiać hodowlę zwierząt czy zgiełk miasta.
Bywają sytuacje,że te 2 poruszne w tym wątku środowiska różnią się tak bardzo,że nie wystarczy fakt,że kobieta/mężczyzna jest dobry,kochany i bardzo zaradny-takie aspekty i różnice potrafią nieźle dać w kość.
Ja zatem nie mam nic przeciw wyznaczaniu sobie kryteriów (nie zawsze zrozumiałych dla każdego) bo to potem pozwoli uniknąć nieszczęścia i bólu w związku.
Pamietać też należy o tym by unikać stereotypów jak ognia-bo to  niebywale niszcząca i wobec wielu niesprawiedliwa broń.

Spotykam się od 3 lat  moim chłopakiem. Jego rodzice zawsze mieli małe, wymagające dokładania gospodarstwo.On uwazał że najlepiej będzie powoli wszystko likwidować, sprzedać działki i wybudować sobie domek. Mówił że takie gospodarstwo przynosi same straty. Podobał mi się ten plan. Jestem z miasta i zawsze marzyłam o mieszkaniu na przedmieściach w małym domku z ogródkiem. Ja jestem wykształcona i pracuję w zawodzie, do miasta do pracy mogłaby dojeżdzać samochodem.
Mój chłopak wydawał mi się rozsądną opanowaną osobą której mogę zawierzyć.
Niestety wszystko się zmieniło. Mój chłopak który nie ma szkół, w sumie żadnego zawodu, nagle zapałał miłością do rolnictwa. Miał ziemię sprzedawać, a kupuje... maszyny rolnicze kupił... wziął kredyt... wierzy że rozkręci to małe, stare gospodarstwo.
Jestem załamana... znajomy rolnik posiadający duże, unijne gospodarstwo - jego przyjaciel - odradza mu -uważa że w obecnych czasach gdy Unia jest coraz mniej łaskawa... młody rolnik skrzydeł nie rozwinie...
widzę ile mój facet pakuje w ten swój biznes...  i szlag mnie trafia....
Mnie nie pyta o zdanie, "bo się nie znam". Wziął kredyt...nawet nie chciał powiedzieć na ile... bo nie moja sprawa...
intercyze chce zebym podpisała... bo ja bym po rozwodzie na pewno tą ziemię sprzedała, a to jest JEGO... Dajcie spokój...
okazał się prostym człowiekiem, żeby nie powiedzieć chamem...
Rozstajemy się, nie dam rady z tym człowiekiem dzielić życia... nie mamy ze sobą nic wspólnego...
Nie wspomniałam o tym ze mieszkać musiałabym  z jego rodzicami i trzema braćmi którzy do gospodarki się nie garną, a do imprez i alkoholu owszem. To nie jest środowisko dla mnie....

Studia decyduja o tym ze ktos jest amibtny? ale brednie.. mam mase znajomych, ktorzy studiuja z.. lenistwa! Bo jak studiuja to rodzice im dadza na to na tamto itp, a takto nie byloby nic. Wiec nie wiem co to ma wspolnego z ambicja;/ a z lenistwem owszem.
Glupie szufladkowanie..

Witajcie. Jestem tutaj pierwszy raz, i chcialam wyrazic swoje zdanie, a rowniez porozmawiac z kims na ten temat. Mam 24 lata mam chłopaka który ma 28 lat i jest rolnikiem, kocha toco robi, to dla niego pasja itd. Jestesmy ze soba od roku, a ja wciaz sie wacham i obawiam. Szczerze, przeraza mnie smrod, oczywiscie nie ze smierdzi w domu bo to bylaby przesada, poprostu ciezko mi przestawic go na pewne rzeczy...dba o siebie,ale jedyne problem jaki mamy i wciaz to walkujemy to jego dlonie, od jakiegos czasu czuje dziwne zapach od jego dloni co mnie bardzo drazni, to nie zapach krow czy cos, lecz zapach jakiegos kwasu,wydaje mi sie ze to ma zwiazek z tym co daje jesc swoim krowkom. Macie jakies pomysly na to? ehm

Do Aszy
Niezbyt rozumiem czy słowo ?smród? odnosi się tylko do brzydko pachnących dłoni czy do podwórka albo ogólnie wsi. Jeśli rzecz dotyczy wsi w sensie stylu życia to masz duży problem i raczej nie rokuje to dobrze. Z podwórkiem już można sobie poradzić - po prostu trzeba tam zaprowadzić porządek i Twoje świeże spojrzenie jako osoby z zewnątrz pozwoli dostrzec chłopakowi to do czego po prostu się przyzwyczaił. W końcu od dziecka wychowywał się w tym miejscu. Najmniejszy problem widzę z brzydkim zapachem rąk. Najkrócej można doradzić - niech je po prostu myje !. ok., wiem, wiem przecież dba o siebie. Zatem kilka sposobów. Jak się domyślasz czytając mój nick jestem rolnikiem więc moje porady są praktyczne i sprawdzone J. Ten zapach kwasu to prawdopodobnie zapach kiszonki z kukurydzy albo z liści buraczanych, którymi karmi krówki. Najpraktyczniejsze rozwiązanie to założenie zwykłych rękawic ochronnych z materiału. Jeśli to nie poskutkuje (jeśli je zamoczy paszą to niestety wtedy zapach wsiąknie w materiał) proponuję rękawice z lateksu - one wilgoci nie przepuszczają a poza tym co do zasady są jednorazówkami. No i najprostszy sposób (proste sposoby są genialne J ) niech nie czeka z myciem rąk aż do przyjścia wieczorem do domu tylko myje je zaraz po zadaniu paszy. Ja zawsze kiedy wykonuję szczególnie brudne prace (na przykład wymiana zużytego oleju) a rękawiczki przeszkadzają w jej wykonaniu (nie ma dobrego ?wzięcia?) zaraz potem idę umyć ręce. Świeże zabrudzenie da się dość łatwo umyć ale gdybym czekał kilka godzin aż  przy okazji obiadu je umyję to wtedy już jest przerąbane J.
I na koniec jeszcze jeden pomysł na czyste ręce Twojego chłopaka - nie odpuszczaj mu tego ! J

Dominoszef, na pewno się jakaś znajdzie (ja już jestem zajęta:)).  Dlaczego jednak nie poszukasz u siebie. Miałbyś większe szanse spotkać się ze zrozumieniem. Dziewczyna, która się wychowała "na gospodarce" będzie wiedział z czym to się je.

To ja mam pytanie- skoro nie szukasz pracownika, to nie przeszkadzałoby Ci, żeby dziewczyna dojeżdżała do swojej pracy do miasta, a do Twojego gospodarstwa się nie dotykała?

I jeszcze nie wspomniałeś o tym, czy mieszkasz z rodzicami.

Brzmi rozsądnie.

To jest niestety coś, co w oczach wielu młodych dziewczyn skreśla rolników jako mężów. Wystarczy spojrzeć na ilość tematów na forum dotyczących problemów z teściami i mieszkaniem z nimi pod wspólnym dachem. To zawsze jest problem- bo Twoja dziewczyna/narzeczona/żona nie będzie u siebie, ale u Twoich rodziców. Z resztą, polecam Ci wątek- http://www.netkobiety.pl/t18610.html

Ja osobiście nigdy nie zgodziłabym się na mieszkanie z rodzicami moimi czy chłopaka, chyba że sytuacja byłaby prawdziwie podbramkowa, czyli np. spaliłoby mi się mieszkanie na przykład i jedyną alternatywą byłaby noclegownia dla bezdomnych.

Więc lepiej stawiaj ten drugi dom czym prędzej!

Witam kochane niewiasty  które tu pięknie plotkują
Na wstępie powiem tak , jeśli powiedzenie rolnik komuś się kojarzy z ...........  to niech skierują wzrok intelekt na dokładne prześwietlenie tak zwanych pracującyh w mieście i mieszkających facetach .
Podam kilka cech tych wykształconych ( ludzi  którzy uczęszczali i uzyskali dyplom  a nie wiedzę i intelekt) .
1) brak odpowiedzialności za czyny wobec innych  a nawet siebie
2) myślenie , ze koło nich świat się kręci
3) zawsze jest jakieś wyście najwyżej wrócę do mamy taty
4) w sytuacji zagrożenia i problemów klej niezgody  leją na współpartnerke lub żonę
5) nie potrafia mysleć perspektywicznie 
6) muszą być w kieracie  innych ( przełożonych)
7) ich awans społeczny i zawodowy wymaga  dużych pleców
8) brak pleców i pomocy rodziców prowadzi ich na dno

A teraz może przyczyny tego
1) brak prawdziwych wartości rodziny
2) tak zwana wolność moralna
3) stereotypowość szkół
4) cwaniactwa uczą wyższe uczelnie  ( na skróty)

Troszeczkę dziekciu dla was kobitki
1) przestańcie być księżniczkami bo nie jesteście
2) zanim coś sie powie o jakięjś grupie zawodowej  społecznej spójrzcie na siebie i na procent  osób  które złe ( według was) mają cechy w danej społeczności. Dla przykładu na obecną chwilę zacofanych chłopów którzy produkują według standardów  unijnych jest nie wiecej niż 1 % .
Nie należy brać do jednego wora rolników którzy swoja produkcję rolną  mają tylko dla siebie z wielkotowarowymi przedsiebiorstwmi  rolnymi którzy dają zatrudnienie przemysłowi maszynowemu, weterynaryjnemu i przetwórstwu  spożywczemu .

Na wiecej nie mam czasu

taaa... teoria, teorią, a praktyka swoje. To dlaczego tak wielu młodych rolników prowadzących rozwojowe gospodarstwa jest samotnych?? Ze swojego doświadczenia wiem, że poznawanie dziewczyn z wielkiego miasta kończy się na dojściu do tematu czym się zajmujemy... Owszem można zastosować metodę podrywu na samochód ale który poważny rolnik by chciał taką dziewczynę...

ja bym chciała pozna rolnika ale musiał by mieszkac sam bez rodziców

Czyli co, mam rozumieć, że dla większości dziewczyn największą przeszkodą w byciu z rolnikiem (w ogóle nawet w jego poznaniu) jest wyobrażenie, że jeśli coś zaiskrzy to będą musiały mieszkać z rodzicami swojego wybranka?

Mieszkanie z rodzicami, czy nawet zbyt blisko (dom obok domu) to zawsze są problemy. Przy tym mieszkanie w mieście daje jeszcze nadzieję, że kiedyś się człowiek wyprowadzi na swoje, z dala od rodziców, a w przypadku wsi syn jest praktycznie uwiązany do ziemi i rodziców.