problemy z cięciem się

A dziewczyny które mają dużo znajomych. A tną p

No tak, ja tnełam się np po przyjściu z mega udanej imprezy. Wracałam cała w skowronkach, zadowolona i uśmiechnięta, wchodziłam do pokoju, siadałam na łóźko i zaczynało się...

Najpierw postaraj się ustalić, dlaczego odczuwasz przymus wyrządzania sobie krzywdy. Pamiętaj, że samookaleczanie nie jest po prostu nerwowym nawykiem, lecz zazwyczaj sposobem odreagowywania jakiegoś stresu. Osoba o skłonności do zachowań autodestrukcyjnych zadaje sobie ból fizyczny, chcąc złagodzić ból emocjonalny. Zastanów się więc: Dlaczego się kaleczę? O czym myślę, gdy opanowuje mnie pragnienie, by to zrobić? Czy zadręczam się jakimś problemem, związanym na przykład z moją rodziną lub przyjaciółmi?
Oczywiście dokonanie takiej samoanalizy wymaga odwagi. Ale warto się na to zdobyć. Może to być pierwszy krok na drodze do zerwania z autodestrukcją. Jednak ustalenie przyczyny takich zachowań nie wystarczy.
Jeżeli masz skłonność do autoagresji, prawdziwą ulgę przyniesie ci zwierzenie się zaufanemu i dojrzałemu przyjacielowi.
Jeżeli nie masz sił porozmawiać z kimś twarzą w twarz, spróbuj napisać list lub zadzwonić. Takie otwarcie się może pomóc w zerwaniu z samookaleczaniem. Magda wspomina: Najważniejsza jest świadomość, że jest ktoś, komu naprawdę na Tobie zależy, komu możesz się wygadać, gdy jesteś w dołku.

A co wtedy, gdy zdarzy ci się nawrót? Czy to znaczy, że zawiodłaś na całej linii? Ależ nie!  Niezbędna jest determinacja. Pewna dziewczyna powiedziała ?Nauczyłam się traktować nawrót jak potknięcie, a nie całkowitą klęskę. Trzeba zaczynać od nowa tyle razy, ile okaże się to konieczne?
Nierzadko zachodzi konieczność skonsultowania się ze specjalistą, który stwierdzi, czy podłożem samookaleczania nie jest jakieś zaburzenie. Gdyby tak było, zaleci odpowiednie leczenie.
Dziewczyny trzeba nauczyć się innych metod wyciszania własnych emocji.

Tne sie juz od roku , nie potrafie przestac , tak wyladowuje emocje ..
Nikt nie potrafi mi pomoc , zaszantarzowac bo nic mnie nie rusza ..
Ostatnio cięłam sie tym co mi w reke wpadło , peseta , nozyczki , noz , zyletka itp.
Wszystko ! . nosze zyletke pod klapka od telefonu zeby zawsze przy sobie miec ..
Ale moje blizny sa widoczne , ale wisi mi to .
W lato jak sie opale bedzie to widac calkowicie .. Niestety ..
Cielam sie glownie po nadgarstu lecz po jakims czasie zabraklo mi wymowek zeby cos powiedziec mamie .. i zaczelam na biodrze , udzie , kostce , obok kostki , ramieniu ..
Wogol kostki mam napis depresja jakies 3 tyg. temu sobie to zrobilam . musialam jakos odreagowac . nie potrafie przestac . ale wisi mi to .

Choc zrobilabym cos z tym ale nie umiem . przestaje i znowu , znowu ..
Zrob cos z tym zebys mogla zyc normalnie ..
A dlaczego sie tniesz jesli moge wiedziec ?

Każda osoba okaleczająca się po fakcie uzna, że jest to głupie, ale w trakcie będzie czuła jedynie ulgę i uchodzące z niej złe emocje i uczucia to daje chwilową euforię tak jak zażywanie narkotyków.
Ty pewnie się nie okaleczasz więc ciężko będzie Ci to zrozumieć.
Pozdrawiam.

Tak, pod koniec podstawówki, w gimnazjum i na początku liceum

Najlepszym sposobem jest uświadomienie sobie: "Po co to właściwie robię?". Wiesz?
Ja się cięłam skalpelem trzynasteczką, bo chciałam zniszczyć ścierwo w którym jestem uwięziona. Zostały mi na pamiątkę sznyty na udach, ramionach, brzuchu i cyckach. Grube i obrzydliwe. Zupełnie takie jak ścierwo.

Dobrze jest tę energie w jakiś sport przeładować. Mi niestety nie było to pisane, ale mogę Ci polecić jakąś siłkę. Jeżeli Cię nie stać, to biegaj, whatever. Zapisz się też do jakiegoś psychologa, może jakaś terapia coś pomoże.

Zawalcz, bo podobno warto. Popełniłam ten błąd, że z uzależnienia przechodzę w uzależnienie. Z cięcia w sport, ze sportu w alkohol, z alkoholu w jedzenie (anoreksja, bulimia), bezsenność, nadmierna senność. Blee. Jeżeli masz tendencje do uzależnień, to uważaj, nie przeginaj z żyletami.

Trzym się.

Już wystarczająco wycierpiałaś, nie krzywdź siebie jeszcze bardziej! Nie jesteś teraz w zasięgu toksycznych rodziców, wykorzystaj to, spróbuj się wyciszyć, odbudować swoje poczucie wartości. Zadbaj o swoją przyszłość, przyłóż się do nauki, do swojego rozwoju. Jesteś dzielną dziewczyną, teraz od Ciebie dużo zależy.

Ten problem tez mnie kiedys spotkal, u mnie to bylo tak,ze czulam,ze zaraz wybuchne w srodku. Takie cisnienie w srodku i natlok mysli, nie moglam wytrzymac ze soba. Ten bol chcialam zamienic na cos fizycznego co bylo lepsze niz udreka psychiczna, takie przekierowanie zlej energii. Jak boli reka to mniej boli glowa, cos w tym stylu...bardzo glupie kolo i mechanizm. Potem zapisalam sie na box. Cuz to byla za ulga. Polecam wyladowywanie sie na czym innym ( bron Boze nie na kim innym) i oczywiscie psycholog!

Samo okaleczanie jest najczęściej spowodowane poczuciem niskiej wartości, przekonaniem że nie da się pokonać różnych trudności życiowych (brak wiary we własne siły) i potworną niechęcią do samego siebie że ma się takie cechy charakteru przez co powstaje tak silna nienawiść do siebie że chce się siebie ukarać za to, przez uszkadzanie swojego ciała. Po prostu uwierz w siebie i systematycznie pokonuj kolejne przeszkody nie myśląc o niepowodzeniu. Wtedy ta autoagresja przejdzie. Zwykle łączy się to z nerwicą lękową. Skuteczne leczenie to desensytyzacja. Niestety trzeba ją robić samemu, bo praktycznie nie istnieją ośrodki terapeutyczne w Polsce, które robią to w planowy sposób. Spróbuj pokonywać stopniowo trudności poczynając od najprostszych.

Jak myślisz, dlaczego to robisz? Czy masz trudną sytuację w domu z rodzicami? Czy masz niską samoocenę, albo wręcz siebie nienawidzisz? Nie powinnaś problemów dusić w sobie. Rozmawiaj o tym z koleżanką, dobrze, że masz kogoś komu możesz zaufać.

Na pewno tak źle nie jest. To, że powstrzymałaś się przez miesiąc jest Twoim sukcesem z którego możesz być dumna. Teraz pomyśl co jeszcze możesz zmienić na lepsze w swoim życiu. Z czym masz największe problemy?