Deszcz uderzający w parapet...

Nie wiem, czy jeszcze szukasz odpowiedzi, ale to, czego szukasz, a raczej ta przypadłość to Mizofonia. Każdy z nas ma ją tak jakby częściowo wbudowaną w umysł, a niektórzy ludzie po prostu mają na liście więcej dźwięków, które potrafią właśnie denerwować, czy nie dawać spać. Te osoby, które tego nie rozumieją, tego, że przeszkadza ten konkretny dźwięk, niech sobie wyobrażą przesuwanie pazurkami po tablicy lub trzaskanie łyżeczką przy mieszaniu o ścianki szklanki. To takie proste dźwięki, a niektórym potrafią wiele krwi napsuć.

Musisz troszkę poszukać o tym informacji, bo nie mogę tutaj wklejać linków. Ogólnie można powiedzieć, że mam coś podobnego, ale w formach napadów, bo mam podejrzenie supersłuchu. Po prostu słyszę lepiej, niż inni i czasem potrafi mi to tak dać w kość, że wpadam w panikę i nie umiem opanować emocji. Zwłaszcza w miejskich warunkach. Taka troszkę Mizofonia czasowa. Oczywiście u mnie to się inaczej nazywa, ale działa tak samo.
Niby Mizofonię się leczy, ale niektórzy szukają na własną rękę rzeczy, które mogą uspokoić. Zanim zostaniesz całkowicie rozbita przez ten dźwięk myślisz o czymś specjalnym lub wykonujesz pewną czynność, która blokuje słuch. Psychicznie oczywiście. Słuch działa wybiórczo, tzn my nim sterujemy. Gdy znajdziemy odpowiednio silne bodźce, możemy łatwo stłumić np. szum. Znam osoby, które np. przed snem pisały w głowie fabuły opowiadań. W taki sposób łatwiej się zaabsorbować w czymś, co nie koliduje, a nawet pomaga w zaśnięciu.