nienawidzę świąt- ktoś tak ma?

a u mnie oleńka ostatnie lata wyglądały tak, że mój ojciec z matką u siostry spędzali święta, bez ze mnie. Nie dogaduje się z siostrą, a mamie było wygodniej do niej chodzić, a ja nie miałam warunków by ich przyjąć wszystkich, za małe mieszkanie. Zawsze woleli ten czas spędzać z siostrą... dla mnie ten dzień mógłby nie istnieć, no chyba, że spędzałabym ten dzień tylko z moim facetem..

My z mężem również nie lubimy świąt, podobnie dzieci oraz moja matka. Cala ta bieganina jest bezsensowna, podobnie jak spędy rodzinne, mnóstwo pracy, a później żale, bo ktoś nie docenił wysiłku. Mój mąż musi stawić się u rodziców obowiązkowo, ale później robimy co chcemy. Podobnie moja matka, która mieszka samotnie, ale za gwarem świąt nie tęskni. Jak dzwonię do niej, a czasem tam jestem, to czeka aż miną.

Lepiej brzuchem do góry poleżeć, odpocząć, nabrać sił, a jeśli już coś robić, to skromnie i bez takiej fety. Jak sobie pomyślę, że znów będzie tłok w sklepach, szukanie wolnego miejsca parkingowego zajmie kupę czasu - mam dosyć. Nawet koledzy zazdroszczą moim synom, bo oni są zmuszani do rodzinnych nasiadówek, a woleliby robić co chcą.

nie lubisz swiat czy spedow rodzinnych? Bo co ma jedno z drugim wspolnego? Ja nie lubie spedow ale siweta jako takie uwielbiam. Znaczy te zimowo-gwiazdkowa atmosfere.

A ktos Cie zmusza do swietowania z rodzina? W gory na narty pojedz i kwita.

Poczekajcie jak Wasze dzieci pójdą na swoje.Wtedy odczujecie radość z tego jak tylko w święta będą mieli czas,żeby do Was zawitać.Moja córka poszła już na swoje i już w tej chwili myślę,żeby za wczasu zarezerwować drugie święto na odwiedziny u nas i godzinę kolacji wigilijnej,bo wiadomo,że mama chłopaka córki też nie odpuści.

Żadnych świąt nie trzeba spędzać na gonitwie i przygotowując słynne 12 potraw, to ostatnie nawiązuję oczywiście do Bożego Narodzenia. Wystarczy barszcz czerwony czy zupa grzybowa w zależności od regionu i tradycji, ryba i deser.
To zajmuje trzy godziny w kuchni, serio Pierwszy i drugi dzień świąt robię zwyczajny obiad, tylko podany w ładniejszej, świątecznej oprawie. Spędów rodzinnych również nie lubię*, ale trzeba mieć na względzie pozostałych członków rodziny i gdy trzeba wybieram się do wielopokoleniowej rodziny męża, bo wiem, że sprawia im to radość.
A święta właśnie po to są: by INNYM sprawiać radość. Choć przez chwilę.

* i wielu innych rzeczy nie lubię robić, a robię, bo życie to nie wyłącznie myślenie o tym, by tylko mnie było przyjemnie.

niestety obce jest mi takie przeslanie: mecz sie w swieta i nadrabiaj mina dla dobra innych. Jakos malo z Matki Teresy jest we mnie. Zreszta malo komu sprawie radosc siedzac wkurzona jak na goracych palnikach przez cala wieczerze, a tak wlasnie czuje sie bedac na imprezkach wielopokoleniowych. Lepiej dla mnie i ogolu, jak sobie w swieta odpuszcze rodzinna kolacyjke.

Jedni lubia w kupie, inni wola solo - kazdy ma prawo wyboru i tak moze spedzic te swieta, zeby sobie tez sprawic przyjemnosc. A nie myslec o nich jak o zle koniecznym.

Moglabym sie tak poswiecic raz albo dwa, za trzecim postawilabym zdecydowane veto i wybralabym swoja opcje milych i spokojnych swiat. Na ktore tez czekam caly rok i chce z nich czerpac radosc rowniez dla siebie.

O ile moja wlasna rodzina nie jest az tak wymagajaca i zaborcza, o tyle rodzina (wlasnie taka pokoleniowa) mojego partnera najchetniej widywalaby sie z nim co drugi weekend. Jakas masakra i nieodcieta pepowina miedzy babcia, mama i nim. Juz 3 razy pod rzad jezdzilismy w wakacje do nich (przejazdem ale na pare dni) i na przyszly rok zapowiedzialam zmiane trasy. Ja sie zwyczajnie dusze w takim gronie, gdzie jest babcia, mama, tata, siostra, ciocia, wujek, kuzynka, jej maz i teraz bobas, kuzyn i jego dzieci i jeszcze Bog wie kto. Wytrzymuje grzecznosciowe pol godziny i zwijam sie po angielsku, jade z corka na zamek albo do parku polazic. Zadna przyjemnosc tak w koleczku siedziec i pitu pitu o tym co kogo boli, kto z kim, dlaczego, po co itd.
Malo rodzinna jestem i raczej nie zmienie sie. Nie interesuje sie zyciem moich krewnych (poza tymi najblizszymi) ani nie opowiadam wiele o swoim. Nie mam takiej potrzeby.
Dlatego swieta w duzej rodzinie, to nie dla mnie.

Massuko, poświęcałaś więcej niż ja. Tyle razy pod rząd na wakacje to bym tam nie pojechała, ba, ani razu tam nie spędzałam urlopu Mówię jedynie o jednodniowym świątecznym"poświęceniu" tyle wytrzymam i też nie każdego roku, choć wtedy ktoś od nich chce do nas przyjechać, a to byłoby jeszcze większe poświęcenie, bo nie wiadomo kiedy by wyjechali Więc raz na kilka  wyjazdów bywam "bardzo przeziębiona"