Witam Was serdecznie... Bardzo chce sie z wami podzielic moja historia , może dlatego że potrzebuje wsparcia i potwierdzenia że dokonałam dobrego wyboru. Po 4 latach od rozwodu poznałam na jednej ze stron internetowych faceta...40 lat kawaler mieszkający z mamą i siostrą, pracujący... Poczatkowo myślałam że zlapałam swoje szczeście. Facet ułożony kulturalny dla ktorego najważniejsza była milość nie pieniądze co zawsze powtarzał.Ja z małżeństwa mam corke lat 15 , ktora jest razem ze mna , bo tatus jakby o niej zapomniał. Corka bardzo polubiła partnera dogadywali sie ......po wspolnych rozmowach z cOrka i partnerem zamieszkaliśmy razem.Corka miała swoj pokój ... Jest w okresie dojrzewania i czasami sie buntowała zwłaszcza w kwestii kiedy prosiłam by np umyła po sobie naczynia czy posprzątała pokoj nieraz pyskowała tylko do mnie zaznaczam. Partner stał z boku i nie wtrącal sie do czasu kiedy zrobił zdjecie nieumytych naczyn i mi je przesłam z napisem sługa przyszedł sługa umyje. To zobaczyła moja córka i zaczeła meić do niego dystans. A ja coraz częściej byłam miedzy mlotem a kowadłem. Do tego doszło że jego siostra 42lata miała miec operacje na kobiece sprawy,,,, Moj facet ciągle płakał bo tak się tym martwił od kwietnia zaczęło sie psuc co drugi dzień miał focha tylko myślał płakał i ciagle był zazdrosny nie mogłam niegdzie wyjsc sama do sklepu na zakupy do znajomych do siostry tez nie bardzo. Zaczeło mi to przeszkadzac ta zazdrość wypominanie wszystkiego nawet tego że po pracy sprzatam a powinnam nie sprzatac bo byłam w pracy..... Nie wytrzymałam tego i w ktorymś momsencie powiedziałam ze chce sie rozstac to zaczął mnie szantażowac ze sobie cos zrobi i wtedy w nerwach do mnie zwyzywał corke od najgorszych i dał ultimatom albo mieszkamy razem bez corki albo nie.bo mam corke oddac ojcu.....mOj czar prysł wybrałam moje jedyne dziecko....wiem ze to dobry wybor ale prosze o wsparcie....Jest mi cholernie cieżko zostalam w wynajętym mieszkaniu samotność dobija...najpierw rozwod teraz kolejna porażka jak życ?
Podobne tematy
- BantrothThane
- Net-facet
- Nieaktywny
Pewnie mało Ci to da, ale ja Cię podziwiam, że dokonałaś mądrego wyboru. Może dlatego, że wiele piszących tu kobiet nie umie wybrać odpowiednio, a Ty jednak postawiłaś na pierwszym miejscu dobro swojej córki. Na pocieszenie pewnie nie byłabyś z nim szczęśliwa. To nie jest normalne, jak ktoś komuś tak bardzo ogranicza życie z zazdrości. Ją samą oceniam pozytywnie, bo to pokazuje, że komuś na nas zależy, ale ograniczenia są po prostu przegięciem.
Nie wiem, czy powinnaś to liczyć, jako kompletną porażkę. Przynajmniej walczysz i jesteś silna. Wiele kobiet po znalezieniu takiego faceta nie ma siły, by odejść, męczą się, ale nie chcą być samotne. Czasem kosztem dzieci.
Jest tu wiele kobiet z podobnymi doświadczeniami. Może prywatny kontakt by Ci pomógł? Zawsze dobrze jest kogoś poznać, kto przeszedł coś podobnego.
BRAVO za postawę- jak dla mnie w pełni uzasadnioną. Wiesz jak to jest z kawalerami - ma już swoje 40 lat, które tak właściwie przeżył sam dla siebie. JA -najważniejszy, moje potrzeby, moje osądy i postawa, szklanka stoi tam gdzie ją postawiłem i te inne niuanse codzienności ( i tu nie można mu się trochę dziwić.) Jednak Ty, jako osoba, która żyła z innymi i dla innych, jeśli uważasz,że warto zadać sobie trud i otworzyć facetowi oczy na życie dla innych.... to może warto spróbować, przegadać zasady i oczekiwania w byciu z sobą etc
- Volver
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Pytasz, czy dobry wybór ?
Zakładam, że jest to pytanie retoryczne albowiem w mojej ocenie Twoja decyzja jest jedyną słuszną w tej sytuacji. Człowiek który stawia matkę przed wyborem pomiędzy nim, a dzieckiem nie może być zdrowy emocjonalnie. Szkoda czasu na związek z takim partnerem.
- kwadrad
- Net-facet
- Nieaktywny
Nie chce być złosliwy ale wydaje mi sie ze Ty i córka jesteście bardzo czułe/odporne na krytyke.