opinia na temat związku ze starszą dziewczyną

To znaczy ja na imprezy nie chodzę ale 20 latki - chłopaki, dziewczyny rzeczywiście chcą jeszcze imprezki i alkohol i w głowie im związki nawet nie świtają. Ja jednak tak bym szczerze chciał poważnego związku. Niemniej 23 latki/24 latki tego szczerze nie za bardzo akceptują że młodszy się o nią stara bo widzę że odrzucają go, stają się niedostępne - jakoś dziwnie to brzmi "niedostępne" ale tak to wygląda i nie chcą się spotkać( mówią że nie mogą bo coś tam i NIE proponują alternatywnego terminu spotkania dając ZŁUDNE NADZIEJE chłopakowi) a złamać opór takiej dziewczyny nie da rady bo ona się nie chce do nas facetów przekonać. Ja nie wiem czemu tak jest ale naprawdę z góry to jest tak że w całym społeczeństwie jest przekonanie że to pedofilia spotykanie się z 20 latkami a związek to już w ogóle jakaś abstrakcja... Dziewczyny jak przekonać taką dziewczynę do spotkania zakładając że już odmówiła spotkania i WIE że się nam podoba bo już wcześniej zaproponowaliśmy spotkanie, wzięliśmy numer, mamy jej grafik nawet który nam podała i jeszcze z nią rozmawiamy na facebooku. No jak ? Jak poznać że ona NIE chce z nami "mieć nic wspólnego".

Pamiętam, jak szłam na studia i wydawało mi się, że jestem już taka dorosła. Ostatnio jechałam autobusem, tłumy biało-czarnych maturzystów mi się przed oczami pojawiały i znikały. Wiesz co sobie wtedy pomyślałam? "Ale to jeszcze dzieciuchy. Ale ja byłam dzieciuchem w ich wieku". Mimo, iż zawsze byłam osobą rozważną, to z perspektywy czasu mogę stwierdzić, że w ciągu tych 4 lat bardzo dojrzałam. Uważam, że w tym wieku taka różnica wiekowa jednak jest spora.

Mój facet jest ode mnie 4 lata starszy. Uważam, że to jest bardzo optymalna różnica. Mogę także w ciemno stwierdzić, że o wiele trudniej nam by się było dogadać, gdybym ja miała te 19 czy 20 lat, zakładając taką samą różnicę wieku. Tak jest po prostu. Jak już wspomniałam- w ciągu ostatnich 4-ech lat bardzo ewoluowałam emocjonalnie. No i, zapewne ten proces toczy się w dalszym ciągu. Przynajmniej mam takową nadzieję. Być może, kiedyś stwierdzę, że "jaka to byłam głupia w wieku 23 lat!". Nie odbiegając dalej od tematu- dla mnie to nie jest kwestia samej różnicy, ale tego, że jednak to już jest trochę inny etap życiowy.

Cieszę się, że mój facet jest starszy. Nie jest lekkoduchem, poważnie myśli o życiu. Tak, kogoś takiego "potrzebowałam". Ponoć na studiach się najbardziej imprezuje, a ja odnoszę wrażenie, że już jestem taka "stara". Ja już się wyszalałam w liceum. Dlaczego nie chciałabym młodszego faceta? Bo większość z nich to właśnie istoty, które jeszcze się nie wyszalały. Możesz w tym momencie krzyczeć, że Ty jesteś inny. Okej, może jesteś. Rzecz w tym, że na co dzień obracam się w środowisku studenckim i  śmiem twierdzić, że większość facetów w moim wieku (no i młodsi, tym bardziej) jest jeszcze infantylna. Oczekuję od faceta stabilności, poczucia bezpieczeństwa. Przykro mi, jakoś trudno byłoby mi coś takiego poczuć od "młodziaka".

Nie należę do grona kobiet, które mają parcie na zakładanie rodziny. Kiedyś tak, na pewno nie w ciągu najbliższych kilku lat. Jednak, u wielu kobiet zegar biologiczny szybciej tyka. Marzy im się ślub w wieku 25 lat, a niejednokrotnie nawet wcześniej. Ty byś był gotowy na taki krok, dajmy na to w wieku 21 lat? Szczególnie, że często to właśnie faceci będący w związku z rówieśniczkami (albo nawet młodszymi) w dalszym ciągu nie czują się gotowi na ślub.

Kolejna sprawa- ewentualna "przedwczesna" ciąża. Na pewno jeszcze nie chciałabym zaciążyć, ale "jakby co", to wiem, że mam u boku odpowiedzialnego faceta. Ciężko jest mi sobie wyobrazić w takiej roli studenciaka sączącego browarka na miasteczku studenckim. Nie zrozum mnie źle, nie twierdzę, iż każdy chłopak w Twoim wieku jest niedojrzały i nieodpowiedzialny, ale... najnormalniej w świecie nie chciałoby mi się pakować w taką znajomość. No, właśnie- chłopak. Nawet odruchowo, zupełnie nieświadomie napisałam "chłopak" a nie "facet".

Wraz z wiekiem różnica wieku się zaciera coraz bardziej. O ile, uważam, że pomiędzy 30-tką a 34-ką jej nie ma, a o tyle w przypadku 19-tki a 23 jest spora. To tylko kilka powodów, dla których nie chciałabym młodszego. Jeżeli kobieta ma podobne podejście do mojego, to raczej nic nie zdziałasz. Po prostu, choćbyś zapewniał, że Ty jesteś "inny niż wszyscy", to i tak nic byś nie ugrał.

Ja jestem w związku z chłopakiem 3,5 roku młodszym ode mnie. Też się tego obawiałam na początku. Czasem widać tę różnicę wieku, ale ja też jestem jeszcze trochę w duszy dzieciakiem;) Dogadujemy się świetnie, oczywiście są problemy, jak w każdym związku, ale to nie ze względu na wiek;)

No coś poszło nie tak bo spotkanie jest weryfikacją tego czy mnie chociaż "wybrała" na chłopaka. Do spotkania pierwszego zakładamy że nie doszło bo coś poszło nie tak jak powinno -  podejrzewam że młodzieńczy wiek tutaj odegrał rolę i może jakaś niespójność z tym co pisałem a jak się pokazałem na żywo po tym pisaniu. Tak to mogło wyglądać. Ale skoro jeszcze ze mną pisze i rozmawia to znaczy że nie jest aż tak źle. Na pewno da się namówić na spotkanie taką dziewczynę. Tylko jak doprowadzić do tego spotkania skoro jednak nie doszło do niego a proponowałem... Nawet szansy nie dostałem. Z drugiej strony nie mogę się nadstawiać kolejny raz na odrzucenie bo to desperackie i też będzie że ja nalegam... Przecież teraz nie proponuję już po raz kolejny spotkania i wygląda to tak że spotkania nie ma - pewnie nie będzie a rozmawiamy tak sobie i nic się nie dzieje Sama mi ta dziewczyna nie wspomina o spotkaniu tak jakby nie chciała bo by przecież sama wspomniała że "kiedyś chciałem się spotkać to może się spotkamy w któryś dzień?". Nic takiego się z jej strony nie pojawia a moje proponowanie to już będzie nadstawianie policzka na odepchnięcie i desperackie zachowanie że ja chcę się spotkać a ona wymówkę mi poda. Zostawić to i normalnie rozmawiać jakbym nigdy nic przedtem Jej nie proponował..? Przecież dobrze wie że Jej proponowałem po coś to spotkanie a teraz tak niby dalej spokojnie z nią rozmawiam..? Troszkę tak to wygląda że ja odpuściłem nagle sobie bo nie proponuję a dalej z nią rozmawiam - pewnie nawet myśli sobie a odpuścił to normalnie z nim pogadam jak kolega... Tak to wygląda ale jak to zmienić. Nie chcę z nią rozmawiać tak sobie ale widzę z jej zachowania że nie jest tak że nie była niezainteresowana wcześniej... Teraz też wydaje się być po tym co zauważyłem ale mniej(?).

Zaproponuj jej spotkanie jeszcze jeden i ostatni raz. Będziesz miał czyste sumienie i przestaniesz się w końcu zadręczać. Jeśli odmówi, to nie pisz z nią więcej. Jej wymówka oznaczałaby tyle, że nie chce Ciebie, nie jest zainteresowana Twoją osobą, a chce tylko Twojej uwagi. Najpewniej potrzebny jej jakiś adorator, żeby się dowartościować.

Dobra, ostatni raz zaproponuje. Gdy poda wymówkę BEZ podania alternatywnego terminu( czyli NIE pojawi się z jej strony taka odpowiedż jutro/ pojutrze nie dam rady ALE mogę w inny dzień tygodnia) to z nią ucinam kontakt na facebooku i w realu( na żywo) i nie rozmawiam z nią już na żaden temat. A może poczekam jeszcze z tą propozycją, jak już mówiliście ostatnią i trochę pobuduję komfort i zaufanie przed zaproponowaniem? Jak ta ostatnia propozycja spotkania ma wyglądać i co jej napisać/powiedzieć żeby się zgodziła ( tak wiem że to już nie ode  mnie zależy czy poda wymówkę/jednak zgodzi się na spotkanie ale zależy mi na tym aby tak dobrze to zostało zaproponowane)?

To dziwnie brzmi jakby nienaturalnie... Niby na żywo tak mam powiedzieć tej dziewczynie to zdanie? Napisane to by głupio brzmiało... Dziewczyna słysząc/widząc te słowa nawet nie wie o co mi chodzi

Ale nie mogę bo ta dziewczyna już wie że się z nią chciałem spotkać... Wie że mi się podoba przynajmniej już sama propozycja spotkania odkryła właśnie karty - że mi się podoba i ją podrywam to już raczej kiepska sprawa

I nie ma opcji by sama proponowała ci spotkania, zaczęła cię podrywać jeśli nie jest w tobie mocno zakochana. Kobiety unikają takich inicjatyw, nawet jak są zainteresowane. Musisz spróbować raz jeszcze, ale najlepiej gdy to zrobisz gdy wpędzisz ją w dobry nastrój, po dłuższej pogawędce niżeli na rozpoczęcie rozmowy.

No to jak mówiłem spalony - to sobie odpuszczę bo i tak mnie podrywała dla zabawy. Jakaś gierka to była bo spotkać się nie chciała.

No ona zaczęła mnie podrywać pierwsza to ją zacząłem podrywać w sensie flirtować, pisać na facebooku nawet z nią zacząłem rozmawiać poświęcając czas na uczelni (usiadłem obok niej gdy siedziała sama i się uczyła i ze mną rozmawiała) mimo że wiedziała że już dawno skończyłem zajęcia i mogłem już jechać do domu. zaproponowałem spotkanie i odmówiła w sumie pisząc że w następnym tygodniu to nawet do niej zadzwoniłem raz w tym samym tygodniu i nie odebrała bo spała. Potem zaproponowałem na ten tydzień co chciała( bo na tamten co proponowałem to nie może bo ma kolokwia) ale napisala że nie może w ten dzień(ten dzień akurat nie ustalony był kiedy wstępnie chciała się spotkać bo napisała za tydzień że proponuje) w tym tygodniu co chciała bo(wymówka)... Bez alternatywnego terminu. Ona do mnie napisała niedawno na facebooku zaczepny tekst, podtrzymuje kontakt ale spotkania i tak nie było i tak to wygląda.  Dalej ją podrywałem ale i tak sobie myslę że spotkania nie ma to dobra nic z tego nie będzie. Sama mi zaproponuje to spotkanie skoro się jej podobam...

Ona się po prostu nudzi. I "braku laku" pisze sobie z Tobą.
Kręci Ją to, że jakiś "smarkacz" (oczywiście bez obrazy) flirtuje z Nią.

Bo jakieś głupiutkie Dziewczę z Niej.
Daj sobie z Nią spokój.

"Olej Ją" i tyle.

Ale po co Ci to?

Próbuję Ci właśnie pomóc:)
Jesteś młodym Chłopakiem, życie przed Tobą jest (wiem, jak to brzmi, ale tak są fakty:)), więc szkoda się zadręczać jakąś Kobitą niepoważną.

Jak Jej pokażesz, że Cię skrzywdziła to tak i tak do Niej nic nie dotrze, a jeszcze na dodatek pomyśli sobie, że jesteś jakimś frajerem.

Zapomnij o Niej.

Rób jak chcesz:) To Twoje życie.

Ale ta dziewczyna nie dała mi szansy i ja nie wiem o co jej chodzi... Najpierw mnie podrywa pierwsza, teraz sobie nadzieje robię a tutaj wynika że to nie o wiek chodzi bo w sumie jakby dziewczynie mój wiek nie odpowiadał to po co zaczynała ze mną ten flirt? Jakby naprawdę wspomniane powyżej  "głupie dziewczę"  mogło mi powiedzieć wprost że się bawiła a ona twierdziła że nie wie o co mi chodzi... Naprawdę to wygląda tak że będziemy pisać miesiącami ze sobą i mi to nawet by pasowało gdyby nie to że sobie wyobrażałem coś więcej. Tutaj o coś więcej chodzi a wiek nie wchodzi w grę raczej. Chociaż dla tej dziewczyny to pewnie obojętne z kim pisze bo ważne że pisze. No spotkania Jej zaproponować raczej nie powinienem bo wiem co powiedziała koleżanka że "olać" ale jakbym jeszcze raz sprawdził czy jest zainteresowana ostatni to dupy mi nie urwie. Przynajmniej koleżankom się pochwali za plecami..

O zakładzie też wspomniałem to mi powiedziała jaki zakład.  Bo zapytałem zakład wygrany? To mi napisała O czym Ty mówisz? Wprost mi nie może powiedzieć..

I o tym zakładzie skoro Ty też wspomniałaś to pewnie tak było Ja sam na to wpadłem zanim mi to napisałaś że być może się założyła z koleżanką i napisała "Jaki zakład?".. Bo ja się na nią zdenerwowałem i napisałem to po tym jak mi wymówkę podała...

A zakładając że ta dziewczyna się odezwała ostatnio do mnie znów( hej, nie chcesz pieska? - wiem że to nic nie znaczy ale tak tematu nie miała to może myślała że ją zaproszę znów na spotkanie więc napisała tak żeby rozmowę zacząć - obojętne to jest akurat) i powiedzmy że ja się nie będę odzywał do niej (nie rozmawiał na uczelni i nie pisał do niej) to jeżeli będzie do mnie pisała to znaczy że jest znów zainteresowana? Pytam czy Wy dziewczyny szczerze zainteresowane piszecie czy odpuszczacie? Jeżeli Wam zależy na chłopaku to jak Wy postępujecie? Zastanawia mnie to jak to jest z kobietami...

Okay, rozumiem ale napraawdę ta dziewczyna mnie podrywała i nie mogę się z tym pogodzić że zaczęła mi się podobać i stała się niedostępna - od tej propozycji spotkania... Nie mogę tego pojąć przepraszam że to napiszę ale może coś ze mną jest nie tak że Jej zaproponowałem to spotkanie. Może mi nie wypadało tego robić bo powinienem najpierw poczekać kilka tygodni więcej z tą propozycją ale też nie rozumiem dlaczego tak postąpiła sama zaczęła a potem udawała że jej nie zależy(?)... albo naprawdę coś ze mną było nie tak ale flirtowała i było dobrze do tej propozycji...

No mniej więcej o to chodzi. Jakakolwiek byłaby prawda, dziewczyna jest mentalnie na poziomie podstawówki, jest po prostu niepoważna, niedojrzała i zwyczajnie szkoda na nią czasu. Warto mieć trochę szacunku do siebie... 

O przepraszam, nie skakałam koło nikogo jak młody szczeniak Wystarczy, że mój mąż mógł byc pewny, że cieszę się z jego kontaktów, uwielbiam spędzac z nim czas, traktuję go poważnie i dobrze sie przy nim czuję, a nie zachowuję jak smarkula.