Związek na odległość, wyjazd partnera za granice, czy to ma sens ??

Trochę to nie fair  z jego strony żeby zostawiać Ciebie i córkę . Może po prostu jak chce wyjechać to razem  a nie osobno bo związki na odległość są różne niektórzy przetrwają niektórzy nie.. ciężko jest tak na dłuższą metę, i trzeba mieć ogromne zaufanie do siebie.. osobiście wolałabym na twoim miejscu wyjechać z partnerem

Dominiko

Są małżeństwa które żyją wiele lat w takich dwóch światach.
Są małżeństwa które radzą sobie z rozłąką.... pytanie przez jaki czas.

Ja jestem od niedawna przeciwniczką wyjazdów za granicę.
Dlaczego?
Dlatego że mój mąż przed świętami Bożego Narodzenia zeszłego roku stwierdził że "to bez sensu" i on chce żyć.
Chce ale już beze mnie bez córki która "skomplikowała by mu życie".
Przyczyną jest panna co przez 38 lat zajmowała się ni mniej ni więcej lecz wyłącznie baletami i lizaniem swojego zada.
Mniejsza o to.

Emigrantom ciężko jest wracać bo po pierwsze przyzwyczajają się do wolności
braku obowiązków, mogą chodzić na imprezy itd
Tracą relacje z dziećmi
Wygodnie im zrzucać obowiązki domowe na małżonka który został w kraju.
Związują się z krajem w którym żyją , robią się zarozumiali i dumni - no bo zarabiają, i potem okazuje się że nie chce im się wracać.
Bo do czego ? do pracy za 2 tys ? Do żony i dziecka które nie pozwolą wyjść i się zabawić.
Pozamiatane małżeństwo jest gdy mąż zaczyna odcinać swój świat od waszego.
Tak to wyglądało w moim przypadku.
Ani się nie obejrzałam a nie mam dostępu do jego konta ..nie wiem ile ma telefonów ...wiem już z kim sypia i nie jestem to ja.
Wiem do kogo i z kim jeździ do Polski ale nie jestem to ani ja ani córka.

Dodam tylko że byliśmy naprawdę zgranym i szanującym się małżeństwem.
Znajomi wręcz nie mogą w to uwierzyć że przykładowe małżeństwo jest już tylko na papierze i to pewnie nie potrwa zbyt długo.

Masz wybór ..albo jedziesz z nim albo skończysz jak ja .
W wielkim pustym domu, który pewnie i tak pójdzie pod młotek a o którym kiedyś marzyliśmy oboje.

Przeczytaj ten post mężowi ..niech się zastanowi nad tym co może stracić a co zyskać.
Fachowo bilans to się nazywa.
czy pieniądze są warte tego by stracić z Wami więź?

Dodam że mój mąż też miał wyjechać zarobić na dom i trochę odłożyć.
Ale priorytety mu się zmieniły.
Teraz stwierdził że "on się w tym domu nie czuje" i że on ma swój w swoich czterech odrapanych ścianach, które wynajmuje.
Wiele osób mnie przestrzegało przed emigracją ale nie słuchałam.
Dlaczego? Bo się kochamy nic nie może się przecież stać !

I co? I zong

Odkąd pamiętam mój ojciec 'od zawsze' pracowała za granicą, bywał tam raz krócej raz dłużej, na dzień dzisiejszy jego praca na emigracji trwa dobre 10 lat, bywa w domu dość często, ale z tego co ja obserwuję moi rodzice jakoś nie ciekawie się dogadują, jak on jest daleko to jest okej (rozmowy telefoniczne, skype), ale jak wraca do domu to zaczyna się: sprzeczki, wzajemne dogryzanie, jeden na drugiego coś zwala, po prawie 30 latach małżeństwa wydaje mi się, że to normalne, ale jestem pewna, że ta rozłąka dokłada do tego wiele. Ja osobiście bym mojego faceta nie puściła za granicę i na odwrót - chyba, że razem - da się żyć na odległość oczywiście, ale ja uważam, że na krótki czas, zwłaszcza gdy ludzie są jeszcze młodzi, to źle wpływa na relację a bliskość, która kiedyś łączyła chyba zaczyna zanikać, nie byłam nigdy w takiej sytuacji, piszę jedynie o tych co zaobserwowałam. W Waszym przypadku to także źle dla córeczki, ona brak ojca zauważy i odczuje najbardziej, Twój partner postępuję troszkę nie fair wobec Ciebie, bo takie decyzje podejmuje się we dwoje, bo to nie są jakieś tam błahostki. Z jednej strony go rozumiem, bo sama nie widzę przyszłości w tym kraju, ale to żadne usprawiedliwienie i Twoje zdanie też musi się liczyć.
Pozdrawiam.

ja żyję w takim związku już 14 lat. Nie jest łatwo, ale to jest wykonalne.

Ja równiez zyję w takim związku.
I też to jest już ponad 10 lat.
Nie zawsze jest łatwo. Czasami sa wątpliwości, tęsknota, wkurzenie, wiele różnych emocji.
Uważam jednak, ze pewne sygnały, że związek sie sypie widać już wczesniej i wtedy decyzja czy ratujemy i oboje chcemy czy dajemy sobie spokój i się nie meczymy.
Z wypowiedzi wynika, że to facet jest zły, to on szuka odskoczni i zabawy zaraz zacznie zdradzać i szukać wrażeń.
Powiem wam kochani, ze jesli miałby zdradzać to moze to robić za rogiem bloku pod domem a nie musi jechac tysiące km od domu. Nie wie w jakich warunkach będzie musiał mieszkać.
Nikt nie pisze o tym, ze temu facetowi też moze być cięzko.. ze też tęskni, że też chciałby odwalić 8 godzin , pokosić trawkę pod domem cyz pogrilować z rodziną..
To nie jest proste, ale jesli to jest ich wspólna deczja to powinni się wspierac, rozmawiać ze sobą, próbować się wczuć w sytuację drugiej strony a nie tylko wymagać...

Zgodzę się że jeśli ktoś chce zdradzić to zdradzi .

Zgodzę się w tej kwestii że jemu może być ciężko ..że tęsknił
ale w tej kwestii że chciałby odwalić 8 godzin i pokosić trawę już nie. Zamiast tego odwalał swoje godziny i hulaj duszo ...

Sorki ale skoro wychowywałam córkę pracowałam jakiś czas, zajmowałam się mieszkaniem, budową nowego domu , 4 lata jedna sprawa spadkowa , trochę krócej druga sprawa spadkowa...
A król przyjeżdża i mnie zarzuca że się dla niego nie maluje sorki wysiadam.
W moim przypadku widzę że zrzucił na mnie wszystkie obowiązki.
Do tego doszła wredna teściowa i brak wsparcia z jego strony.
Jak teściowa JEDNYM sms stwierdziła że nie chcę jej wpuścić do jej matki (bo zajęłam się też jego babcią po szpitalu) co było totalną bzdurą - dodam że teściowa notoryczna kłamczucha o czym wiedział !!! UKARAŁ MNIE 2 TYGODNIOWYM MILCZENIEM.
Nie zapytał jak było ...nawet nie próbował sytuacji wyjaśnić.
A ja? spowiadałam się zawsze z dnia codziennego. A on co? Zbrzydło mu o sobie nie mówił nic.
Król raz przyjechał i miał pretensje że pajęczyny wiszą w KOTŁOWNI !!!
Czy król był choćby raz na wywiadówce? czy robił z dzieckiem lekcje?
Nawet jak go prosiłam by przez skypa wytłumaczył dziecku algebrę ..stwierdził że zasnął. A ja niestety wiem co robił w tym czasie.
Jak córka była chora prosiłam by choć przez skypa dotrzymał jej towarzystwa by się zainteresował i co ? Dwa smsy.

Więc nie mów mi proszę że mój pan jako jeden z wielu nie nabył przykrej przypadłości wolnego ptaka bez zobowiązań.

Dodam ci że gdy usiłowałam ratować to małżeństwo i pytać go o tą nową kobietę...
Stwierdził że "znalazł sobie coś i to mu się spodobało, poświęcanie się dla rodziny jest bez sens bo nie ma z tego profitów...a co do panny to nie zamierza mieć z nią dzieci nie zamierza się z nią żenić.. i jak nie ta to będzie inna bo on  chce żyć"
A gdy straszyłam że teraz ja ucieknę za granicę stwierdził że "córka skomplikowała by mu życie"
Bo co ? Bo by musiał godzić pracę z zajmowaniem się dzieckiem.
A jak kur*** a daję radę i mnie dziecko życia nie komplikuje!!!!!!!!!

WIĘC BEZ KOMENTARZA

I dodam tylko że nie wyszłam za maż za egoistę to był dobry chłopak ..zmieniła go emigracja i dwoje ludzi z porypanymi priorytetami.

Ciężka sprawa. Musicie jakoś dojść do kompromisu. A może tam też znajdziesz dobrą pracę? Jeżeli ty tu będziesz mieć pracę, a on nie to też nie będzie super. Musisz wziąć wszystko pod uwagę.

Czy jestem roszczeniowa?
Teraz owszem!!!

I będę

Bo pod moją opieką jest córka i dom.
Im więcej w obecnej sytuacji go skroję tym mniej będzie miał na pannę karierowiczkę.

Skoro panna karierowiczka wpoiła mu "że ludzie niepotrzebnie otaczają się rzeczami zamiast żyć"
nooo to niech go bierze gołego.

Ja chętnie przytulę wszystkie dobra którymi się nie chcą przecież otaczać.

Skoro go kocha to jego wypłata nie powinna być jej potrzebna ..a mnie owszem przyda się .
W domu jest sporo do zrobienia więc mnie pieniądze nie śmierdzą O!

Nie mam jego nie mam męża to na otarcie łez kasą nie pogardzę .

Wredne? Owszem ale jest skutkiem jego czynów i jego wyborów.
Mnie nikt nie pozostawił żadnego wyboru.
Nic innego już nie mam na otarcie łez.
Nawet złudzeń już nie mam.

Witam Was, dziękuję za odpowiedzi. Ja nie jestem po ślubie , niektóre Panie nie doczytały, ale praktycznie jesteśmy ze sobą ponad 4 lata więc czuję się tak jakbyśmy byli po Ja do niego nie moge wyjechać, tak jak niektóre proponują. Mam tu pewne zobowiązania. Dzięki dziadkom dostałam prace, dzięki nim mam samochód, mieszkanie. Dlatego nie mogę wyjechać, bo mam obowiązek zostać i zająć się nimi na starość mają po 78lat , babcia jeszcze na dodatek pomaga mi się dzieckiem zajmować ( z matką kontaktu nie mam jakby kto chciał napisać, a dlaczego moja mama mi nie pomaga )Po prostu nie mogę wyjechac i zostawić ich, za dużo im zawdzięczam. A on wyjechał 16 maja, chce wrócić na tydzień w styczniu. Dopiero. A mi już brakuje tej bliskości, nawet tego bałaganu w domu.

Faktycznie, dziadkow w tej sytuacji nie możesz i nie powinnas zostawiac. Wydaje mi się, że Twój chłopak nie do końca zdaje sobie sprawę z konsekwencji swojego wyjazdu. Na pewno już tęskni. I będzie mu coraz gorzej. Szczerze, to nie wydaje mi się, żeby wytrzymal tak długo bez kontaktu z Tobą i córką. Na pewno częściej będzie przyjezdzal. I właśnie na tym powinniscie się skupić-na wyjazdach do siebie. Moglabys go odwiedzac w miarę mozliwosci, on Ciebie częściej niż 2 razy w roku i byłoby ok. Znam parę-dziewczyna jest w Hiszpanii. Chłopak obecnie szuka pracy w Polsce (nie jest Polakiem). Każdy się dziwi, czemu nie pojechał do niej i czemu tam nie szuka pracy. Nie wiadomo. Potem planuje wyjazd do Wiednia..ona nie zamierza wracać z Hiszpanii. Nie widzieli się już pół roku i nie mają w planach wyjazdu do siebie. A mimo to kochają się. Ten chłopak miał okazję ją zdradzić, ale nie zrobił tego, chociaz dziewczyna z Polski narzucala mu się. Był lojalny. Nie można więc generalizowac, że każdy związek na odleglosc  bez częstych spotkań jest skazany na rozpad, zdrady itd. Może u Was będzie wszystko dobrze, pomimo odleglosci. Ale dbaj o częsty kontakt wirtualny, spotykajcie się w miarę mozliosci i jakoś zleci. Chociaż obstawiam, że aż 3 lat tam nie wytrzyma. Wróci jak zacznie mu być tam źle samemu

Zobaczymy jak to będzie, bo od paru dni czuję jakby coś się urywało, psuło, mała nie chcę rozmawiać z tatusiem, podejrzewam, że na swój sposób jest obrażona, albo tak przezywa jegho wyjazd. On mysli, że ktos jej cos nagadał i błędne koło... jakoś nie mamy tak częstego kontaktu od paru dni, nie dzwoni sam z siebie,a o pisaniu moge zapomnieć, jedynie odpisuje mi półsłówkami, dziwnie sie czuje, ale może tez to jakas forma tesknoty, nie wiem jak mam to sobie tłumaczyc.

staram sie
chyba troche za bardzo panikuje, ale nigdy nie bylam w takiej sytuacji, ze zwiazek na odległość, taaaka odległosc.

Skoro chce pracowac zagranica to nie moze poszukac takiej pracy zeby byl czesciej w domu? Chociazby tak jak moj maz, co poltorej tygodnia

no i sie posypało nie z jego winy a z mojej poznałam kogos ... mam ogromne wyrzuty sumienia, nie przestałam kochać byłego partnera... Mam mega kołowrotek w głowie widze jak nowy partner podchodzi do mojego dziecka, ile mu czasu poswieca, jak sie z nim bawi... tatus nigdy tak nie robil. Możecie mnie wyzwac od najgorszej , ale musialam to napisac. musialam komus powiedziec . Serce mnie boli, bo widze jak sie zaangazował, mi z nim tez jest dobrze, czuje sie jak ksiezniczka, a nie mialam tego w poprzednim zwiazku tylko czy aby napewno to dobry krok moje serce na moje własne zyczenie jest rozdarte ogromnie

Taki związek na odległość to najgorsze co może być... mało kiedy jest happy end