Jak traktować tę znajomość?

Był z nią dwa lata, a dwa miesiące temu zostawiła go dla innego i twierdzi, że już mu przeszło? Ja miałem tak samo (też zostawiła mnie dla innego), a minęły 3 miesiące i byłem z nią rok, mimo to nie mogę przestać jej kochać, nawet tęsknota narasta. Wydaję mi się , że będziesz zwykłym plastrem, albo pokazówką dla jego byłej, że on też może sobie kogoś znaleźć

Dlatego mu powtarzałam od początku, że może mu się tak jedynie wydawać, że lżej mu, gdy myśli, że już z nim dobrze, a prawda jest zgoła inna. Wyszło na moje. Sama też wiem, że nie da się wyleczyć z kogoś tak po prostu, stąd moje niedowierzanie. Niemniej... umiałabym nawet jakoś przeczekać, choć zdystansowana, ten czas, gdy on leczyłby się z poprzedniej miłości, ponieważ wydaje się być wart zachodu, ale on twierdzi, że jego zdaniem nic z tego nie wyjdzie, bo nie zaiskrzyło od początku, więc... Nie wiem czy to ma sens. Przyjaźni też z tego nie będzie, sam o tym mówił. Męczy mnie to już, bo taka proteza znajomości mnie nie interesuje. Tym bardziej, że atmosfera jest ostatnio strasznie dziwna - też dlatego, że mu się zwyczajnie bardzo pogorszyło. Sama już nie wiem co z tym fantem zrobić.

Nie zawsze musi być to coś na pierwszym spotkaniu. Pierwsze spotkanie to tak naprawdę spotkanie "badawcze", więc nie oczekuj złotych gór. Powinnaś się cieszyć, że Cię nie pocałował bo by Ci bardziej w głowie zawrócił, on poczuł by przez chwilę coś innego niż uczucie do byłej (a pewnie nadal ono jest). Spotykaj się z nim ale z rozwagą, bądź blisko ale może spróbuj narazie jako koleżanka. Najważniejsze żeby był z Tobą szczery. Może Ty spróbuj go jakoś "rozkochać", samymi gestami

A czy jutro będzie ładna pogoda? Kto wie... W miłości najpiękniejsze jest to, że przychodzi wtedy kiedy w ogóle się jej nie spodziewamy. Więc wszystko jest możliwe. Tylko bądź szczera ze sobą bo to jest najważniejsze. I nie daj się być dla niego plastrem

No to pisz z nim jakiś czas. Potem lekko znowu zaproponuj spotkanie. Wy kobiety wiecie jak to robić a jak znowu stwierdzi, że tylko pisanie odpuść w ogóle

Nie. Jak on mówi nie to nie. Tylko kobieta może zmienić zdanie.

To już Ty musisz podjąć decyzję. Albo pogadaj z nim szczerze jeszcze raz. Same konkrety, niech się określi Ty też i tyle. I nie słuchaj, że jak facet powie nie to nie bo każdy jest inny. Faceci czasami też mówią a a robią b

terry1905, wiesz, prawda jest taka, że sama nie wiem co zrobić w tej sytuacji. Nie ukrywam tego, że mam totalny mętlik w głowie i ciężko mi coś ostatecznie zdecydować. Zależy mi w pewnym stopniu na tej znajomości. Może nie na tyle, by nie umieć sobie jej odpuścić, ale jednak. Powiedziałam mu jeszcze, że mogę dać temu tematowi spokój, jeśli na razie nie jest gotowy czy coś, że możemy do niego wrócić na przykład w przyszłym miesiącu, ale żeby wiedział, że nie będę czekała w nieskończoność. Do tego czasu mogłabym z nim pisać, o ile znajomość sama się nie wypali, a potem postawiła karty na stół i poprosiła, by coś ostatecznie zdecydował. Nie zamierzam na nikogo naciskać, bo wiem, że to tylko bardziej odrzuca, potrafię go też zrozumieć, ale jednak muszę zważać również na własne uczucia. Także więcej niż ten miesiąc nie jestem mu w stanie dać, poza tym postaram się trzymać go na dystans, skoro sam nie działa ani trochę inaczej. Tak chyba będzie najrozsądniej. Bo gdybym czuła, że się w to wkręcam, to zawsze mogę się ewakuować na jakiś czas.

Sa3Prawdy, ale czy rzeczywiście w ogóle nie czuje tego pociągu, jeśli chciał mnie pocałować? Jak to jest w takim razie z ludźmi, że byliby skłonni tknąć kogoś, kto ich nie pociąga? Dzisiaj powiedział mi, że wszystkie dziewczyny porównuje do swojej byłej, może dlatego nie jest w stanie poczuć czegoś w normalny sposób? Bo nią nie jestem? Nie chcę wierzyć naiwnie - gdyby tak było, to nie miałabym wątpliwości i nie prosiłabym nikogo o radę. Po prostu nie chcę żyć cały czas przekonaniem, że jak nie ten, to inny i skakać z kwiatka na kwiatek. To nie dla mnie. Jestem osobą, którą cieżko jest do siebie naprawdę przekonać, on wydaje się być interesującą osobą, może dlatego nie jest mi łatwo od razu zrezygnować.

Tylko jak wywnioskować czy ktoś nas podnieca, jeśli nie było między nami żadnej bardziej intymnej sytuacji? Nie przytulaliśmy się, nie całowaliśmy. Zero zbliżeń. Tym bardziej, że byłam dość mocno onieśmielona i raczej stroniłam nawet od dłuższego kontaktu wzrokowego. Wiem, że to mógł być mój ogromny błąd, ale taka już jestem, że potrzebuję czasu, by się oswoić. Niemniej jakoś mnie też on nie podniecał, choć potrafiłam powiedzieć, że jest atrakcyjny. Jednak na tym się kończyło.

Niestety jest to najbardziej prawdopodobna odpowiedź.
Jemu może się wydawać, że jest dobrze, może próbować sam w to wierzyć, ale skoro to ona go zostawiła i to jeszcze w taki sposób, to jestem przekonana, że w dwa miesiące nie da się pozbierać.
Człowiek po rozstaniu ma w sobie duży bałagan i głód uczuć.Stąd też sprzeczności - wizualnie nie to, ale pocałowałbym Cię (bo teraz nie mam kogo...).  Ale to nie jest prawdziwe. To tak, jakby pytać pijaka po wypiciu pół litra wódki, czy może jechać samochodem. Pewnie powie, że może, bo pewnie w to wierzy. Ale czy taka jazda będzie komfortowa i bezpieczna?

Ludzie miliony w Totolotka też wygrywają, ale bardziej prawdopodobne jest: patrz wyżej.

Naprawdę chciałabym wreszcie wiedzieć na czym stoję, a on zdaje się sam nie być pewien co z tym wszystkim będzie.

Może po miesiącach rozczarowań jest Ci trudno, ale moja rada jest taka, żeby zacisnąć zęby i odpuścić tę znajomość dla własnego dobra. Zwłaszcza, że chłopak jest w miarę szczery i mówi, że nie wybił sobie byłej z głowy. Ja będąc zainteresowana nim jako facetem, nie dałabym się nawet namówić na koleżeństwo, wiem że byłabym tylko rękawem do wycierania jego łez po byłej.
I niestety - "chęć pocałowania" oznacza podobanie się, nawet pożądanie, ale NIE MUSI oznaczać chęci stworzenia związku. Może być jedynie chęcią wejścia w niezobowiązującą (bo pamiętam o byłej) relację o charakterze seksulanym (bo teraz nie mam z kim). No, chyba że takową jesteś zainteresowana. Niektórzy są i jest im z tym dobrze.

Nie chodziło mi o tak dosłowne zbliżenie, ponieważ nigdy nie poszłabym do łóżka z osobą, której nie kocham i która nie kocha mnie. Miałam na myśli to, że jak rozmawiasz z koleżanką czy kolegą w zupełnie normalny sposób, to raczej nie zastanawiasz się, czy Cię podnieca czy też nie. Przynajmniej ja tak nie mam. Nie przypominam sobie, by koledzy mnie podniecali w trakcie rozmowy. Ewentualnie mogłam zastanawiać się jak by to było, gdybyśmy byli sami i mogłabym któregoś dotknąć czy coś takiego. I on próbował to zrobić, np. jak siedzieliśmy obok siebie, to potrafił odgarnąć mi nagle włosy, przy okazji delikatnie przesuwając dłonią po policzku, albo jak z tym pocałowaniem, o którym później mówił. Nie wiem, może mam jeszcze za małe doświadczenie, ale nie potrafię tego zrozumieć.

Witaj Mrs.Happiness,

Na pewno to czego nie powinnaś zrobić to NARZUCAĆ SIĘ. Powiedział, że nie jest przekonany, że mu się podobasz... WTF? Gościu jest w emocjach i szuka tratwy na której mógłby przez jakiś czas podryfować. Może nie chce nikogo świadomie skrzywdzić- to jasne, natomiast radziłabym się wycofać emocjonalnie i traktować to jakie absolutnie nic nie znaczące pisanie/umawianie się- jeśli tylko interesuje Cię taki układ. Nikt nie da Ci gwarancji, że czas zmieni coś na Twoją korzyść. Po tym co opisałaś o tej postaci, nie wróżę z tego nic dobrego.

Uważaj na niego i nie daj się skrzywdzić.

Pozdrawiam,
kurkapieczona

Przepraszam, że znowu zawracam Wam głowę, ale w sumie nie mam z kim rozmawiać o tej sytuacji, więc pomyślałam, że napiszę tutaj. Jakoś... nie wiem, dziwnie mi. Nie rozmawiałam z nim wczoraj w ogóle, ale dzisiaj znów sam napisał, tak znienacka mówiąc co robił przez ten czas i pytając co u mnie. Nie podoba mi się to, ale czuję, że się stęskniłam i chętnie coś bym o tym napomknęła, ale rozsądek podpowiada, że powinnam to przemilczeć. Rozmawialiśmy dzisiaj o tym, że z kimś jeszcze się spotkałam, najpierw życzył mi powodzenia i takie tam - jak normalny kumpel, a potem przeszliśmy ogólnie do tematu poznawania ludzi, to napisał wtedy, że nie poznał przez ten czas nikogo, kto choć w połowie pisałby tak dobrze jak ja (czyli porównywał inne dziewczyny do mnie, gdy z nimi rozmawiał...) I wiadomo, wyobraźnia już próbowała działać. Oczywiście powstrzymałam ją, ale i tak mam wrażenie, że potrzebuję od kogoś kubeł zimnej wody, by się na poważnie otrząsnąć. Jak widać świadomość, że z tego nic nie będzie, bo mu się nie podobam, nie zawsze pomaga...

Dlatego proszę Was, powiedzcie mi, że jestem głupia i żebym przestała nabijać sobie głowę czymś, co nie istnieje, naprawdę potrzebuję teraz takiego otrzeźwienia.

wniosek jeden
uczuc nie bedzie
seks byc moze

Cześć.

Moim zdaniem, jesteś dla tego Faceta jedynie odskocznią... .
To, że napisał Ci, że jesteś ładną Kobietą to nie znaczy, że Go pociągasz.
Jakiś czas temu stworzyłam sobie typy facetów, a mianowicie:
1. Facet jest moim zdaniem przystojny i ma to "coś" w sobie, że pociąga mnie.
2. Facet jest moim zdaniem przystojny, ale jest dla mnie aseksualny.
3. Facet nie jest przystojniakiem, ale ma "coś" w sobie i pociąga mnie fizycznie.
4. Facet nie podoba mi się w ogóle i nie pociąga mnie fizycznie.

Więc wg. mojego schematu, Ty jesteś ładna, ale aseksualna dla tego Chłopaka.

Dałabym sobie spokój z Nim.

Widzisz sama znasz odpowiedź na tą znajomość.
Daj sobie z Nim spokój.

A co do zdjęcia nagiego, po prostu jakiś niewyżyty sexulanie, bo to naprawdę jest dziwne, nie podobasz Mu się , ale nagą chce Cię zobaczyć.

Krejzolka82, tak chyba właśnie zrobię, bo nie widzę sensu w ciągnięciu tego, tym bardziej, że on już chyba sam nie wie chwilami czego chce. Niby mówi, że nie chce mi robić mętliku w głowie, potem wyskakuje z czymś takim. Potrafię wiele zrozumieć, ale to nie znaczy, że wszystko musi mi się podobać. Jeśli chodzi o zdjęcie, to właśnie jest jedna z najdziwniejszych rzeczy, jaka mi się przytrafiła odkąd go poznałam. Nawet bym nie wpadła na to, by chcieć zobaczyć nagie zdjęcie chłopaka, który nie odpowiada mi wizualnie, bo po co? Tym bardziej to nie jest normalne, bo przecież zaznaczył, że chce zobaczyć właśnie MOJE ciało, nie inne.

Isnienie, wiem, że seks niczego by nie zmienił. Akurat jestem z tych, którzy wiedzą, że pakując się facetowi do łóżka nie rozkocha się go w sobie. Co do reszty - właściwie ja to już skończyłam, nie odzywam się pierwsza, nie narzucam, nic z tych rzeczy. To on ZAWSZE pisze do mnie. Pytanie tylko... po co? Jak wspominałam raz coś o zakończeniu znajomości, dodając, że ona przecież i tak się rozpadnie, to odpowiedział, żebym "na razie tak nie pisała"... I weź tu zrozum takiego. Choć pewnie to wszystko jest prostsze niż mi się wydaje i tak naprawdę stara się mnie na razie zatrzymać w swoim życiu, żeby mieć taką koleżankę do popisania póki się nie znajdzie ktoś naprawdę interesujący.

Obawiam się, że rzeczywiście tak jest. Jedno dobre, że nie znam go jeszcze jakoś długo, więc mogę w każdej chwili się od niego odizolować i dam sobie z tym radę. Tylko zastanawiam się, czy wciąż po prostu stać jakoś z boku i odpisywać wtedy, gdy sam napisze, ale z mojej strony nie dawać nic, czy to zwyczajnie zakończyć. Chciałam mu dać miesiąc na poukładanie sobie wszystkiego, jednak po tej nocnej rozmowie nie wiem czy to ma sens. Jaką mam gwarancję, że on nie wyskoczy mi z tym znowu za jakiś czas? Raczej zerową. Przeprosił, ale czy to coś zmienia? Nie da się cofnąć takich słów, ani ich zapomnieć. A skomplikowane sprawy już mnie nie kręcą. Jestem młoda i można mi mówić, że mam czas, by się wyszaleć, poznawać nie wiadomo ilu chłopaków, podczas gdy ja czuję się już zmęczona tymi ciągłymi zmianami. Gdybym była zupełnie nieatrakcyjna, to pewnie tłumaczyłabym sobie to wszystko brakiem powodzenia, ale to powodzenie jest. Szkoda tylko, że nie mogę trafić na odpowiedniego faceta. Zawsze się takie ewenementy przyplątują.

Owszem, wiem jak postąpić w razie gdybym miała rację, tylko czasami człowiek potrzebuje usłyszeć od kogoś jeszcze, że dobrze rozumie sytuację. Większość osób tutaj mówiła dokładnie to, co sama podejrzewałam, więc wątpię, by było inaczej. Teraz tylko chciałabym wiedzieć co na moim miejscu byście zrobili, po prostu... co jest najbardziej rozsądne. Czy porozmawiać z nim, mówiąc, że ta znajomość nie ma sensu, czy przeczekać jakoś ten wspomniany miesiąc i zobaczyć jak to będzie się przedstawiało wtedy, a może olać sprawę, pisać nadal tylko, kiedy on się odezwie - co zazwyczaj robi codziennie? W tej kwestii jako jedynej nie potrafię nic ostatecznie zdecydować. Nie lubię nikogo ranić, zazwyczaj to ludzie porzucali mnie, nie odwrotnie, ale w sumie... czy tutaj można mówić o porzuceniu? Jakoś nie czuję, by jemu w jakiś sposób na mnie zależało. Może na znajomości trochę tak, bo dzięki temu zawsze ma do kogo się zwrócić, gdy nie chce zwierzać się z czegoś znajomym, jednak nic poza tym...

Też uważam, że normalność to pojęcie względne i sama również się w sumie wyróżniam, ale czasem zaczynam wątpić, że naprawdę tak będzie. Im więcej rozczarowań, tym mniejsza nadzieja. Dobrze, że przynajmniej mi się żadna desperacja nie włączyła - radzę sobie jakoś w pojedynkę, tak też da się żyć. Choć bardzo dziękuję Ci za słowa otuchy

Wiem, że nie to miałaś na myśli i dziękuję za miłe słowa Szczerze mówiąc, coraz więcej zawdzięczam temu forum, niektóre osoby z chęcią poznałabym osobiście, tak inteligentne i życiowe wydają się być

Kilka razy już z nim rozmawiałam, to raczej niewiele daje. Sam przyznał, że nie wyklucza scenariusza, w którym znajduje kogoś interesującego i o mnie zapomina. Nie próbował mi nic wciskać i może właśnie ta jego szczerość wciąż mnie trzyma w tej znajomości. A przynajmniej trzymała do tej dziwnej rozmowy. Najbardziej mnie irytuje fakt, że wtedy się przylepił, wypisywał te bzdury na temat zdjęć, był wyraźnie nakręcony, po czym na drugi dzień wrócił do dystansu... Dla mnie to nie ma sensu, przestaję czuć się z tym wszystkim dobrze. Dlatego chcę to jakoś rozegrać, tylko nie mam pojęcia jak. Na to, że z jego strony uczucia się zmienią nie liczę ani trochę, nie chcę sobie nabijać głowy czymś, czego nie ma i nie będzie.

Myślisz, że powinnam po prostu zapytać go dlaczego on tak naprawdę wciąż utrzymuje ze mną kontakt?

Ja tutaj "siedzę" ponad miesiąc i chodzi mi po głowie, żeby zaproponować co poniektórym spotkanie w realu:) Pewnie kiedyś to zaproponuję i czuj się już zaproszona:)

A jak ma niby patrzeć na ręce, jak dopiero się poznają?
Może i mało inteligentne, ale ja bym zapytała wprost.
Jasne, że może skłamać, ale też i może napisać Autorce prawde(już przecież Jej napisał, że  Autorka Mu się nie podoba fizycznie, więc możliwe, że i w tym będzie szczery.)

Po czynach sie poznaje- nie po slowach, po glebokich spojrzeniach, czy tonie glosu....
Czasem facet mowi, ze ma dystans, a mozna na niego liczyc, przejmuje sie, zabiega-a czasem odwrotnie

Sądzę, że z tego nie będzie związku   i myślę, że Autorka też  o tym wie(pomimo, że coś Ją do Niego ciągnie).

O kurczę, ale się tu uzbierało odpowiedzi od Was, dziękuję za wszystkie! Teraz postaram się jakoś do nich ustosunkować, przepraszam jeśli będzie trochę chaotycznie i z lekka przydługawo (podziwiam wszystkich, którzy wytrwają i przeczytają całość), ale dzisiejszy dzień jest dla mnie wyjątkowo pozytywny, więc ciężko mi skupić myśli na czymś naprawdę poważnym

Krejzolka82, dziękuję! Gdyby coś takiego naprawdę było możliwe, to na pewno bym się spotkała To byłoby świetne, tak wiele wyjątkowych i inteligentnych osób w jednym miejscu A co do niego - myślę, że rzeczywiście tak zrobię i zapytam, bo co mam do stracenia? Obiecałam sobie z nim szczerość, do tej pory się tego trzymał i nie ściemniał, więc myślę, że tym razem też tego nie zrobi. Poczekam tylko aż się znów do mnie odezwie i wtedy jakoś do tego nawiążę. Tym bardziej, że przypomniała mi się jedna z moich rozmów z nim, gdy opowiadałam o pewnym chłopaku, który chciał czegoś więcej ze mną, ale mu odmówiłam, ponieważ nie czułam tego, co on, a nie chciałam nikogo wodzić za nos, dodając, że po wszystkim ten chłopak właściwie zerwał ze mną kontakt. Wtedy powiedział mi, że w zasadzie ułatwił mi sytuację tym zachowaniem, że sam się usunął i takie tam. Skoro więc rozumuje w ten sposób, to dlaczego sam cały czas do mnie pisze i to komplikuje? Czasem odzywa się nawet w środku nocy... Kołem zapasowym nie zamierzam być, więc trzeba dać mu do zrozumienia, że to nie dla mnie. Pytanie tylko, czy powiedzieć mu po prostu, żeby do mnie nie pisał?

Sa3Prawdy, oczywiście, że patrzę na czyny, zawsze mocno skupiam się na tym, co może mówić mi zachowanie drugiej osoby względem mnie. Potrafię wyczuć naprawdę wiele, dlatego już w trakcie spotkania wiedziałam, że z jego strony to nie jest do końca to. Aczkolwiek domyślam się też, kiedy dokładnie chciał mnie pocałować - sam mówił, że powstrzymał się w ostatniej chwili i gdybyśmy spotkali się po raz kolejny, nie wie czy byłby w stanie się pohamować. A to byłby już czyn, prawda? Nawet jeśli twierdził, że nie wie dlaczego chciał to zrobić, bo niby nic nie czuł. Słowa były po wszystkim takie, że po prostu jego zdaniem nic nie zaiskrzyło, jednocześnie mówił też, że mu z tym źle, że się czuje jakby to on dostał kosza i w ogóle. Potem rzecz jasna się zdystansował, tłumacząc, że inaczej nie potrafi, niemniej... odzywa się. Pisze mi co u niego, pyta co u mnie, a gdy mam gorszy humor, mówi, bym przestała się przejmować i o tym myśleć. Przez jakiś czas utrzymywał też nadal kontakt telefoniczny, wtedy mówił mi, że jego zdaniem za dużo na siebie biorę, że powinnam bardziej zająć się sobą - normalnie mi doradzał, widać też było, że go to interesuje. Gdyby miał mnie zupełnie gdzieś, wydaje mi się, że nie zachowywałby się w ten sposób. Dlatego powstał ten wątek. Bo mnie to już zaczęło za mocno dezorientować. Potrafię rozpoznać, gdy ktoś ma mnie w czterech literach, ale coś takiego zdarza mi się pierwszy raz, to dla mnie coś nowego. A że do tej pory mnie nie okłamał, to myślę, że teraz też tego nie zrobi. Jak prosił o te nagie zdjęcia, to także sam przyznał, że nie wiążę z tym żadnych uczuć i po prostu chce mnie zobaczyć, bez większego powodu. Samooceny mi tym akurat nie zaniży, bo fakt faktem, na początku odczuwałam żal, ale to chyba naturalne, prawda? Chcielibyśmy podobać się osobom, które podobają się nam. W tym przypadku tak nie było. Miałam niewielki dołek, ale pozbierałam się bardzo szybko. Wiem, że nie jestem żadnym ideałem, jeśli chodzi o wygląd, znam swoje wady i zalety, dlatego wiem też, że ciężko mu będzie trafić na kogoś, kto miałby taki charakter jak ja ? pod tym względem bardzo się różnię od dziewczyn w naszym wieku. Więc wcale nie czuję się gorsza tylko dlatego, że komuś się nie spodobałam

oldorando, też tak uważam. Byłam przez jakiś czas w związku na odległość, te opierają się głównie na słowach i wiem doskonale jak małe znaczenie potrafią one mieć, jak łatwo kogoś nimi omamić. Dlatego nie dałabym się nigdy więcej nakręcić na jakieś wyznania i takie tam. W tej kwestii też mnie dziwiło jego zachowanie, ponieważ czułam na spotkaniu, że on mógłby nie być zainteresowany mną tak jak ja nim, ale starał się patrzeć mi w oczy, przyglądał się, raz odgarnął mi na bok włosy, uśmiechał się. Rozmowa się kleiła, cały czas był zaangażowany. Jestem na początku dość nieśmiałą osobą, więc ciężko było o dłuższy kontakt wzrokowy, ale on o niego zabiegał. Byliśmy przez jakiś czas w parku, siedzieliśmy na ławce i on wtedy wpadł na pomysł jak tu móc sobie na mnie spokojnie patrzeć ? wstał i się we mnie wpatrywał jak z nim rozmawiałam. Czy tak robią ludzie, którzy są zupełnie niezainteresowani? Widziałam i przeżyłam już sporo rzeczy, ale to mnie totalnie zdezorientowało.

Oczywiście, wiem, że z tego nie będzie związku. Cały czas tak czuję. Chociaż chwilami naprawdę wydawało mi się, że on sam nie wie czego chce. Bo niby mówił, że mu się nie podobam, ale gdy była mowa o tym, że lepiej się np. nie spotykać i ograniczyć kontakt do samego pisania, to brzmiał jakby się bardziej martwił o to, że on mógłby się przywiązać niż o to, że ze mną tak będzie. Więc może to byłoby możliwe, tylko się wstrzymał, bo woli, by jego ideał pod względem wyglądu mu się trafił, a nie samego charakteru? (który wiem, że BARDZO mu się podoba, wielokrotnie chwalił niektóre z moich cech)

Piciu, jak już wspomniałam wyżej, zapytam go wprost. Jeśli będzie nadal powtarzał, że mamy tylko pisać, to chyba najlepiej jak powiem, by sobie to darował, bo sensu w tym nie ma ani trochę. Szkoda mojego czasu, i jego też. Wolę się otworzyć z czasem na kogoś innego. Akurat na powodzenie u mężczyzn nie narzekam ostatnimi czasy, nawet dzisiaj zupełnie przestałam myśleć o tej sprawie, gdy przed powrotem do domu uśmiechnął się do mnie z autobusu znajomy przyjaciółki (który widział mnie wtedy pierwszy raz, nie znał mnie, tylko się z nią przywitał), a potem zapytał ją o moje dane i się do mnie odezwał

Tak zrobię jak tylko znów napisze, bo dzisiaj póki co milczy

Cześć

Tak, odezwał się, ale... wydarzyło się coś w moim życiu, co sprawiło, że totalnie się odizolowałam od sprawy z nim, nawet mi się nie chciało przeprowadzać z nim żadnej poważnej rozmowy - po prostu potraktowałam go jak zwykłego kolegę, nic więcej. Na szczęście on również nie pisał nic dwuznacznego, bo gdyby tak zrobił, to bym kazała mu chyba spadać na drzewo. Poza tym, on też wie o tej nowej sytuacji i ostatnio jakoś rzadziej się odzywa

A co do tego, co się wydarzyło, po prostu... poznałam kogoś, zupełnie znienacka I ta znajomość jak na razie rozwija się prawidłowo, więc skupiam się na niej Gdzieś tam w głębi duszy mam tylko cichutką nadzieję, że nie będzie znów jak do tej pory, że tym razem trafiłam lepiej

Tak swoją drogą, dziękuję za pamięć o mnie!

bebenoebebe, zaangażowanie minęło, ponieważ on nie był zainteresowany, o czym przecież wiele razy wspominał. Po co miałabym się trzymać jakichkolwiek uczuć względem niego? Żeby karmić czyjeś ego? Żeby miał do kogo się zwrócić, gdy mu akurat gorzej a reszta znajomych jest zajęta? Wszyscy dobrze wiemy, że z tego nie byłoby związku, a ja już mam dość marnowania energii i czasu na ludzi, którzy tak naprawdę się mną nawet nie interesują. Nie wiem jeszcze czy cokolwiek wyjdzie z tej nowej znajomości, ale skoro ta rokuje lepiej niż ta z nim, to chyba logicznym jest, że wolę skupić się na niej, prawda?

Cześć:)

A ta nowa znajomość to przez Internet czy w realu?

Z jednej strony rozumiem bebenoebebe ale w tym przypadku to Facet nie umiał się określić, więc dlaczego  Autorka miała nie poznawać kogoś innego.

Mam nadzieję, że ta nowa znajomość będzie się rozwijała po Twojej myśli!:)

A co do Twojego Znajomego, to nie kontaktuj się z Nim. Możesz mu wprost napisać, że nie bawi Cię gra "w kotka i myszkę" i swoją szansę stracił, może to Go czegoś nauczy w przyszłości.

Chociaż wydaje mi się, że to taki typ, który lubi jak się o Niego zabiega a jak dowiedział się, że masz kogoś to nagle zainteresuje się Tobą.

Ale się cieszę:)Strasznie Ci kibicuję!:)

Oczywiście, że przestań pisać, poinformuj Go dlaczego i koniec. Ja bym Mu napisała wprost, czemu zrywasz kontakt. Zauważ, że jak nie dasz Mu jasno do zrozumienia, żeby nie pisał to co jakiś czas będzie do Ciebie pisał, a po co Ci to?!
A kolejnym "powodem",żebyś z Tamtym nie pisała jest Twój Nowy Znajomy, ponieważ nie będziesz fair wobec tego Nowego Znajomego, gdyż jakąś tam sympatię miałaś dla Tamtego  i poprzez pisanie możesz znowu coś "poczuć".

Trzymam kciuki!:)