Zazdrość przyjaciółki

A przyjaciółka pracuje? Widać, że strasznie zazdrości tej całej sytuacji, masz męża, pracujecie. Ona pewnie nie ma chłopaka, a również tak jak i Wy chciałaby wyjechać i zarobić dużo więcej pieniędzy niż w Polsce, ale pewnie nie ma takiej możliwości. Z drugiej strony na pewno jest jej też żal, że wyjechałaś, że nie może być teraz jak jak kiedyś.

Kiedys proponowalam jej przeprowadzke do mnie. Oferowalam jej pomoc. Powiedziala mi jedynie ze nie chce '' bo tam sie klepie taka sama biede jak w polsce '' hehe.

Moja koleżanka ze studiów wynajmowała kiedyś mieszkanie ze swoim chłopakiem. Ona na studiach, on zaś zajmował się cholerawieczym - tyle że miał opinię męskiego i bruneta ;-) więc jakoś mniej musiał się starać. W istocie panienki reagowały na niego jakąś taką dziwną głupawką. Koleżanka,  szczęśliwa, że ona - niegdyś szara myszka - ma TAKIEGO chłopaka, radośnie zaszła z nim w ciążę  postanawiając -desperacko i klapkonaocznie - żyć u jego boku długo i szczęśliwie. Pamiętam, jak spierałem się z nią twierdząc, że studia powinny być wypełnione pracą nad sobą, uczeniem się, poznawaniem swojej dziedziny wiedzy i fajnym niezobowiązującym życiem - a nie wychowaniem dzieci."No cóż stwierdziła, jesteś poprostu niedojrzały, niektórzy dojrzewają wcześniej a inni nigdy..."

Ops, kurcze, ceniłem jej zdanie, zacząłem się nad sobą zastanawiać, w istocie wykazywałem pewne cechy niedojrzałości.... Ale... ostatecznie uznałem, że najpierw sobie w sposób naturalny "dojrzeję" a później będę zajmował się wychowaniem dzieci (a nie na odwrót). ;-)

Tymczasem moja dojrzała koleżanka (bardzo opiekuńcza i odpowiedzialna osoba) zlitowała się nad swoją najlepszą przyjaciólką, dość ładną dziewuszką, która nie miała gdzie mieszkać. Przygarnęli ją, do czasu porodu miała mieszkać z nimi. Mieszkała nawet dłużej. Bo potem już oboje byli ZA ;-). Pomagała w opiece nad niemowlakiem...Koleżanka (ta dojrzała) wychodziła na całe dnie uczyć się lub pracować, jej ładna przyjaciólka - nie zawsze - była jakoś tak mniej pozbierana ... A chłopak epatujący brunectwem, Harleyem i samcostwem alfa też nie zawsze miał powód do wychodzenia... w końcu zajmował się niewiadomoczym, czyli mieszkaniem w tym wynajmowanym przez koleżankę pokoju (bo zarabiała głównie ona dając korepetycje z kilku przedmiotów - a miała "łeb jak sklep").

Jeśli pozostawi się bez kontroli w jednym mieszkaniu samca alfa i ładną ale zazdrosną przyjaciółkę, zapewni im się minimalne choćby dochody i pożywienie, częstym ubocznym skutkiem tego stanu rzeczy są nieplanowane ciąże. Tak było i tym razem. Jakiś czas po urodzeniu dziecka przez moją zaradną koleżankę jej ładna przyjaciółka nie mogła już ukryć swego odmiennego stanu i wybuchła afera.

W wyniku tej afery, każda straciła "przyjaciółkę na wieki", a co gorsza, żadna nie została szczęśliwą posiadaczką przystojnego chłopaka. Ten bowiem, zniesmaczony koniecznością wychowywania aż DWOJGA potomków postanowił obrazić się na obie dziewczyny. Odpalił Harleya i zniknął za horyzontem zdarzeń wybierając wolność, pozostawiając je samotnymi ale znacznie DOJRZALSZYMI. Opuszczone, nie potrafiły dogadać się ze sobą w kwestii podziału obowiązków w opiece nad dziećmi...

[Choć TO byłoby właściwie najbardziej DOJRZAŁE i logiczne wyjście, bo w końcu przyrodni ale bracia...]

Ładną przyjaciółkę spotkałem przypadkiem w ostatnim miesiącu ciąży, już po studiach. Nic nie wiedziałem o aferze, więc radośnie ją przywitałem, zwróciłem uwagę na odmienny stan, coś tam nawiązałem do konieczności bezstresowego życia i o tym jak opiekowałem się swoją żoną w ciąży...
Zupełnie nie rozumiałem czemu, z każdym moim słowem jest coraz bardziej zdołowana... Potem jeszcze zapytałem o jej NAJLEPSZĄ PRZYJACIÓŁKĘ... co u niej .... Nagle zaczęła się śpieszyć, miałem silne wrażenie jakbym kogoś obraził nie wiedząc kiedy. Po roku dowiedziałem się o co chodziło od osób "lepiej poinformowanych" czyli koleżanek tej "pary". :-)

Proces DOJRZEWANIA mojej mądrej koleżanki zakończył się dużo później. I dużo lepiej, przy okazji następnego motocyklisty - ale to już inna historia. :-)

Morał z tej opowieści jest taki, że jeśli ma się fajnego męża, którego zazdrosna koleżanka zapewne zazdrości najbardziej, nie jest dobrym pomysłem przeprowadzka takiej osoby w obszar umożliwiający nieskrępowany całodobowy z nim kontakt...

.
Tak, przypomniala mi sie sytuacja, na poczatku naszego malzenstwa, ona tez zachowywala sie dziwnie, bo probowala mi wmówić, ze fajnie bedzie tylko przez "pierwszy rok, a potem zobacze z jakim IDIOTĄ się jest"  i ja jej tłumaczyłam, że ja nie mam problemów w związku i dlaczego miałyby nagle teraz sie pojawić, a ta dalej mi mówila, że ''o zobaczysz teraz tak mowisz bo zakochana jestes itd a potem do tylko bedzie przyzwyczajenie'' i takie pierdoły. i nie moglam ani slowa dobrego o nim powiedziec, bo ta dalej takie podobne rzeczy powtarzala, jakby to ze jest dobrze, mialo trwac tylko chwile.