brak sił, samotność, nie wiem co dalej

Przykro mi, że musi Pani przez to przechodzić. Faktycznie splot niefortunnych wydarzeń może odebrać uśmiech ale nie musi. Może zacznie Pani od przyjemności w które nie trzeba angażować wielu sił np. wyjście na zakupy i kupienie czegoś sobie, co się bardzo Pani spodoba, nie patrząc na cenę ? Inna sprawa, wiele kobiet szuka Towarzyszki w Pani wieku, może jakiś wolontariat? Poprzez pomaganie ludziom doceniamy samych siebie. 3mam kciuki

Małe miasteczko czy nawet wieś Kościół na pewno ma. Także można podejść, zapytać się czy w czymś nie pomóc, czy komuś nie pomoc...Myślę, że ksiądz coś Pani doradzi

Witaj. Od  15 lat cierpie po przejściach na depresje nerwicowo/lękową, zaczynaj walczyć jak najszybciej bo będzie coraz gorzej. Brak siły, ciągłe zmęczenie, brak wiary w siebie, niskie poczucie wartości, rezygnacja z dalszego życia to początki jakie mi dokuczały. Po pierwsze postaw sobie nowy cel w życiu do kt?rego będziesz dążyć i powoli go realizować, bądz bardziej asertywna czyli nikt ci nic nie karze, ja chcę. Jeśli masz kłopoty z wypoczynkiem bo sprawy kt?re cię nurtują łażą ci po głowie poł?ż sie wygodnie i m?w sobie bez sł?w jak mi wygodnie, dobrze, miło, jestem zadowolona i wymieniaj wszystkie swoje pozytywne walory, mnie to pomaga i zasypiam. Masz racje szukaj dobrych rad one mogą dać ci tej energii jakiej szukasz. Walcz i nie poddawaj się.

Robsonn25 dziekuje za porady wlasnie tego potrzebuje, wskazówek od osob ktore przezywaja to samo, badz maja juz to za soba.
Niki77 mam zle doswiadczenia z ksiezmi, dlatego nie skozystam, i nie jestem w stanie w chwili obecnej pomagac innym, sama potrzebuje pomocy, wsparcia.
Moje kolezanki tez wyjechaly, pozostaje kontakt telefoniczny od czasu do czasu.

Agnieszka103 dzieki, ze zajzalas, poczytaj moje poczatkowe posty na forum, jest tam wszystko, nie wiem jak je tu wkleic.
Czytalam twoja historie jest bardzo podobna do mojej. Ja tez nie wierzę w nagla zmiane, bo co, zabraklo służącej, sprzątaczki, kucharki, a gdzie w tym wszystkim ja?
Napisz jak sobie radzisz,  czym sie zajelas zeby nie myslec?

zozi nie poddawaj się złemu samopoczuciu, bo to do niczego nie prowadzi.
Wiem, że po wielu latach "służby" i życia dla innych, człowiek zapomina kim jest i co sprawia mu  w życiu prawdziwą radość, bo skupiał się tylko na dopieszczaniu innych... Czas najwyższy to zmienić. Przypomnij sobie co przyprawiało Cię o szybsze bicie serca gdy byłaś nastolatką. Lubiłaś czytać, interesowałaś się modą, a może w okresie szkolnym wykazywałaś jakieś zdolności językowe ? Przecież możesz teraz do tego wrócić i spróbować zgłębić wiedzę z tego zakresu. W dobie internetu zdecydowanie łatwiej wszelkie zainteresowania rozwijać. Można szukać ciekawych przepisów kulinarnych i eksperymentować z kuchnią innych narodów, można wirtualnie zwiedzać wielkie muzea, ćwiczyć jogę, na nowo zaprojektować sobie ogród...możliwości jest wiele

Może i małymi kroczkami ale najważniejsze, że do przodu. Jak się rozsmakujesz, to kroki będą coraz większe
Spać nie możesz, bo pewnie zadręczasz się różnymi myślami. Spróbuj może przed pójściem do łóżka łykać witaminę B5 (dobre antidotum na nadmiar hormonu stresu), posłuchać cichutko muzyki relaksacyjnej ( coś w necie znajdziesz), wypić szklankę gorącego mleka albo może melatonina w tabletkach by Tobie pomogła...