Duża różnica wieku...

Dlaczego gdybys postepowal rozsadnie to bys ja zostawil?

Dlaczego zakladasz, ze Ty mozesz skrzywdzic ja? Bo jestes starszy? Rownie dobrze ona moze skrzywdzic Ciebie

To nie jest aż taka duża różnica wieku, jeśli oboje będziecie chcieli ze sobą być to według mnie nic nie stoi na przeszkodzie. Z czasem tej różnicy wieku nie będzie nawet widać. Wiadomo, że teraz oboje myślicie inaczej. Ty myślisz o ustatkowaniu się, o zakładaniu rodziny a jej się teraz nawet o tym nie śni. Nie sądzę, żebyś mógł ją skrzywdzić skoro jest dla Ciebie taka ważna, zaryzykuj i bądźcie razem szczęśliwi

Z czasem - to tu jest ważne.
Bo róznica wieku rzędu lat dziesięciu na przykład, w przypadku osób 27-17 lat jest zazwyczaj tak rózniąca, że o sensownym zwiazku nie ma mowy. Natomiast w przypadku pary 37-27 jest już mniej odczuwalna i mentalnie te osoby są na bliższym sobie poziomie.
Sytuacja Autora to troche tu zakrawa własnie na jakąś ...pedofilię, no przepraszam... To jest jeszcze dziecko, lolita i totalnym nieporozumieniem jest tu jakakolwiek próba stworzenia zwiazku...
Podobne zainteresowania, podobne pasje... Ale zupełnie odmienne doswiadczenia, dążenia. Kązdy "związek" wydaje sie wspaniały i kwitnie gdy wszystko jest "cacy". Ale zazwyczaj pojawiajace sie jakies problemy - nieodłaczne w normalnym zyciu i zwiazku - obnażają przygotowanie do zycia i tą cała dojrzałość. Na tym etapie jak teraz byłbyś dla niej bardziej kimś w rodzaju ojca a nie partnera.
Myślę, że teraz stworzony zwiazek szybko sie rozsypie, bo dziewczyna - pomimo sprawianego wrażenia ułozenia, jakiejś dojrzałosci - będzie chciała "pożyć" i w pewnym momencie, Autorze, bedziesz ją - w jej mniemaniu - ograniczał i ubezwłasnowolniał. I dojdzie do kryzysu i końca zwiazku. Jedyne, co teraz mógłbyś zrobic to być wciąż w pobliżu, jako przyjaciel... A z czasem sam zobaczysz, co z tego wyniknie.

Spróbuj coś z nią stworzyć. Co Ci szkodzi. Najwyżej się przekonasz, że nic z tego. Jak nic nie zrobisz to będziesz w głowę zachodził czy było warto. Jak poznałem moją żonę to ludzie się w głowę stukali bo miałem 19 lat a ona była pięć lat młodsza i co? I mam teraz fajną żonę

Kto nie ryzykuje ten nie je pierożków

Trudno cokolwiek zaplanować i skalkulować, jeśli w grę wchodzą emocje i fascynacja drugą osobą. Fakt, że w innym przedziale wiekowym ta różnica nie byłaby tak odczuwalna. Bo rzeczywiście 17 lat to jeszcze bardzo młodo... Nie znaczy to jednak, że nie można w tym wieku stworzyć stałego związku. Wszystko zależy od tego, co dziewczyna ma w głowie, jakie ma plany, marzenia i dążenia.. Uważam, że nic nie stoi na przeszkodzie, aby spróbować - jeśli jest między Wami jakieś uczucie. Czas pokaże, jak się sprawy potoczą i zweryfikujecie, czy macie podobne plany na przyszłość względem siebie.
A tak na marginesie: 26 lat i myślisz o ustatkowaniu się - gratuluję.  Gdzie są tacy mężczyźni?

Thepass - chyba się nie rozumiemy. Dokładnie o tym właśnie piszę: że tu, gdzie mowa jest o uczuciach, emocjach i fascynacji, nie ma miejsca na kalkulacje. Radziłabym czytać ze zrozumieniem.

Druga sprawa - skąd wiesz, kim się interesuję? Na jakiej podstawie po kliku napisanych przeze mnie zdaniach wyciągasz takie wnioski? Nie znasz mnie, nie wypowiadaj się więc proszę i nie wystawiaj psychologicznych opinii.

To wlasnie faceci mają mniejszy wybor, więc częściej dążą do tego o co pytasz. Nie przecze, że interesujesz się tymi co chcą dać stabilizację, bo tak jest na pewno, tyle że takich jest masa. Dlatego pytanie "gdzie oni są" nasunęło tylko taką odpowiedź, jakbyś pisała o tworze niepowszechnym, czyms szczególnym. Jakby to mniejszość była, albo cuda niewidy. Mniejszosc, bo wyjątkowego szukasz i w tej wyjątkowości musiałby jeszcze chcieć stabilizacji. Wyjątkowych jest mało - chcacych stabilizacji bardzo dużo. Jak pytasz to sugeruje to tylko to, że nie trafiasz na takich/wybierasz innych. Tekst moze miec wiele znaczen i mozna go roznie odczytac. Jesli nie o to chodziło to ok, nie zrozumieliśmy się i tyle. Poza tym kazdy szuka kogos wyjątkowego. Nie ma w tym sprzecznosci. Jakby wszyscy byli wyjątkowi to automatycznie staliby się zwykli.

Według mnie trochę za dużo analizujesz...
Dziewczyna mieszka w internacie od 16 roku życia,więc jest samodzielna i ogarnięta, uczy się od dziecka gry na skrzypcach(krew, pot i łzy), i znosi presję i konkurencję typową dla szkół muzycznych. To nie dziwne że jest dojrzała. Pewnie bardziej niż większość 23 latek, którym rodzice mentalnie wysmarkują nos.
Jest ambitna i ma pasję, to też nie dziwne że nie ma presji na posiadanie chłopaka.
Według mnie jedyne co Cię powinna hamować, to fakt, że prawdopodobieństwo, że wasz potencjalny związek przetrwa dłużej niż parę lat jest minimalne.

Jeśli przez głowę przebiega Ci myśl, o stabilizacji, wspólnym mieszkaniu z kobietą i rodzinie to nie wchodź w to,bo koło 30 wrócisz do punktu wyjścia. A jeśli masz ochotę na to na żeby brać co los przyniesie i się cieszyć chwilą i możliwością przeżycia być może czegoś niezwykłego to próbuj,. Tancerki baletowe i dziewczyny ze szkół muzycznych często mają starszych partnerów, bo dyscyplina i obowiązki sprawiają, że szybciej dorastają.

Według mnie jeśli ktoś tu miałby zostać skrzywdzony to Ty, zastanów się czy warto..Dziewczyna mając pasję,młodość i urodę spadnie na cztery łapy.

Też się łapie na tym, że za dużo analizuje, pewnie wynika to z tego, że mojego ostatniego związku w zasadzie nie analizowałem. Od razu po studiach wyjechałem (za dziewczyną) a raczej to razem z nią do Mediolanu. Ona wielka kariera w modelingu, w przeciągu roku zaszła wysoko, zaczęła prowadzić nawet program o modzie we włoskiej telewizji - jak się później okazało jej zawrotna kariera była przez łóżko.
Wróciłem do Polski w zasadzie z niczym - no może nie licząc rozdartego serca i nutki goryczy, która gdzieś tam we mnie powstała.
Ale czas jest dobrym lekarzem. Zacząłem się spełniać zawodowo, poświęcać więcej czasu na realizowanie swoich pasji. I w pewnym momencie poczułem, że brakuje mi kogoś do pełni szczęścia - tak, kobiety. W przyszłości żony i dzieci.
Bo fajnie jest mieć kogoś kto będzie Cie czasami denerwował, kto będzie się z Tobą "jarał" tym co ty.
Zdałem sobie sprawę z jednej bardzo ważnej rzeczy - że wiem jaka ma być ta moja wybranka, lecz później zdałem sobie sprawę, że taki ktoś po prostu nie istnieje.
Dopóki nie spotkałem Jej - bo wtedy zobaczyłem, że ona ma wszystko to czego zawsze szukałem.

I to mnie hamuje, bo wiem, że jeżeli coś z tego by wyszło to chciałbym żeby to było coś dłuższego, trwałego, nawet do końca życia.

Tak się może tylko wydawać, być może spadnie na cztery łapy, na pewno się podniesie, ale z tego co się zorientowałem ma w sobie rozwiniętą bardzo dużą wrażliwość i delikatność.  Jest tak dobrą osobą, że nie chciałbym jej skrzywdzić.

Pazzo, ale jeśli ona jest taka cudowna i idealna i jesteś pewien, ze to ta na resztę życia - to w jaki sposób Ty masz zamiar ją skrzywdzić?

Naprawdę nie widzę powodu, dla którego nie można byłoby w tej sytuacji próbować stworzyć związku. Najwyżej nie wyjdzie, jak w wielu innych przypadkach bez różnicy wieku. Ale takie zakładanie z góry, że się nie uda, bo (i tu brak argumentów) jest nieco...głupie

A moim zdaniem autor może próbować, o ile będzie w stanie być w związku takim, jakiego ona oczekuje. Dla 17-latki związek to umawianie się na randki, chodzenie za rękę, spotkania itd. Jeżeli autor jest w stanie się do tego dostosować, zrozumieć, że nie będzie mógł od niej wymagać związku w rozumieniu 26-latka, to okej. Pytanie, czy jest w stanie. Jeżeli będzie umiał w tym wieku być chłopakiem dla 17-latki - nie ma problemu. Jeżeli będzie chciał zrobić z 17-latki partnerkę dla 26-latka - raczej nie wyjdzie. Chodzi o to, że jak np. po roku, czy dwóch będziesz chciał normalnie zamieszkać z nią - ona ma prawo nie chcieć, bo np. chce mieszkać ze znajomymi gdzieś tam. Jeżeli nie będziesz wymagał, żeby przez ten związek szybciej dorosła, przeskoczyła pewien etap swojego życia, to nie powinno być problemu, bo wiek sam w sobie to tylko cyferka. Kwestia taka, czy Tobie to na dłuższą metę będzie odpowiadało.

Jak miałam 14 lat, miałam chłopaka lat 18/19. Mieszkał 40 km ode mnie, ale weekendy i tak zawsze spędzałam w jego mieście. Rozstaliśmy się - ja zerwałam - bo właśnie bardzo szybko zaczął podchodzić do mnie tak, jakbym była w jego wieku. Nie, nie chciał mnie zaciągnąć do łóżka, nie o to chodzi. Po prostu nie rozumiał, że czasami ważniejsze będzie dla mnie nocowanie u koleżanki, niż spanie z nim, że chcę na urodziny zrobić imprezę andrzejkową z przyjaciółkami, laniem wosku i innymi pierdołami, a nie iść z nim na kolację, że lubię jego znajomych, ale częste wyjścia z nimi też mnie nudzą, bo wielu wspólnych tematów nie mieliśmy itd.

Tak z czystej ciekawości, w jakim wieku byłaś jak się pobraliście?

Bo w tej sytuacji, wiem, że mam do przeskoczenia kilka ram społecznych, tabu i innych gówien w których obecne społeczeństwo siedzi po uszy - szczególnie trochę te starsze społeczeństwo (tu mam na myśli jej rodziców).
jej rodzice - dowiadują się o związku, zaczynają jej suszyć głowę, zaczyna się z nimi kłócić itp. Ona cierpi bo rodzice są przeciwko niej, burzy się ich relacja i święty spokój -> jakby nie patrzeć to wszystko będzie przekładać się na związek.

po tym co pisałem to w sumie możesz odnieść takie wrażenie, w rzeczywistości jednak tak nie jest. Wrażliwość mam na normalnym poziomie, nie jestem typem emo który dołuje się czymkolwiek, jest przewrażliwiony na swoim punkcie, twardo stąpam po ziemi, jestem ogarnięty itp.

Tak jak gdzieś wcześniej pisałem, to czy ona mnie zrani czy nie - to szczerze to nie ma dla mnie znaczenia.
Chciałem poznać opinie różnych osób, zobaczyć inny punkt widzenia

A tak z ciekawości, ile u Ciebie jest lat różnicy, Nina?

Ja tam lubię starszych ode mnie facetów, zawsze lubiłam. Ludzie zawsze w takich sytuacjach gadają różne bzdury, mają jakiś problem, ale nie należy się nimi przejmować. Zwyczajnie nie warto sobie nerwów psuć. Pomarudzą i w końcu przestaną.

To domyślam się, że usłyszałaś w życiu tonę stereotypowego pieprzenia i ogólnie oburzonego strzelania z dupy i innych farmazonów jak to jesteś z facetem dla kasy, jakie to bez przyszłości itd.

Jak mi się podobał 17 lat starszy facet, to już się nasłuchałam, że jestem jakaś nienormalna.

No jak jeszcze czarnoskóry, to w ogóle dla ciasnych umysłowo ludzi woda na młyn Bo jak czarnoskóry, to zaraz pewnie muzułmanin, na pewno bije, grozi, że kwasem obleje jak odejdziesz.

No i standardowo - jak ładna kobieta ze starszym facetem, to jak nic dziwka, bo przecież powinnaś chcieć rówieśnika, polaczka z polaczkowymi kompleksami, oczywiście koniecznie chcieć mieć z nim gromadkę dzieci i być grzeczną kurą domową.
Ludzie są nieraz tak głupi, że aż śmieszni w tym swoim pluciu jadem i przekonaniu, że wiedzą co jest dla kogo najlepsze.

NinaLafairy Twój facet jest 30 lat starszy i jest czarnoskówy? Już biegnę po zapałki i rozpalam stos w moim polaczkowie

A tak serio to gratuluję siły charakteru bo w tym kraju coś takiego to dla niektórych umysłów rzecz niebywała

Pewnie, niech będzie głupi, nawet pije i bije, ale będzie "swój"
Ludzie sobie wymyślą tysiąc powodów, ale w najbardziej normalną i prozaiczną przyczynę bycia z kimś w związku jakoś nie mogą uwierzyć.

nastuszka - U mnie aż tak źle nie jest pod tym względem, ale teraz mam na oku fajnego faceta, 35 lat ma, pewnie i tak gadania się trochę nasłucham na ten temat.
Jak już 8 lat to jest za dużo, to ja nie wiem... Przecież to żadna różnica. Po prostu awanturę o coś trzeba zrobić.

I jeszcze lepiej wiedzą, co jest dla Ciebie najlepsze i jak się skończy to, co aktualnie robisz

Sąsiedzi też są dobrzy Moja sąsiadka by chyba umarła jakby paru zbędnych słów nie rzuciła na temat jakiegoś mojego faceta.

Wiesz, jakoś Ci nie wierzę  w to, że jesteś tyle młodsza, i jeszcze czarnoskóry.
To ile ty masz lat?
20, 25,30 a on 50, czy 60, Po prostu wziełaś sobie dziadka. Nie wierzę, po prostu jakaś ściemę tu piszesz.

powiem ci ze gdyby moja cioteczna siostra majac te 16/17 lat ( daje przyklad bo jestem jedynaczka ) pochwalila mi sie ze ma 10 lat starszego faceta z poczatku mysle tez bym sie oburzyla w pierwszej chwili i na dzis dzien nie dziwie sie mojej rodzince jak wtedy byli zli na mnie, ale jesli widzialabym ze w tym zwiazku wszystko jest ok to czemu nie?:) patrzac wstecz, jestem mega wdzieczna losowi ze spotkalam wlasnie tego faceta bedac nastolatka, a spotkalam go w serio mega ciezkim okresie zycia.... zrobil dla tyle ze czasem mysle ze gdyby nie on dalej bylabym cicha dziewczynka obawiajaca sie wszystkiego i wszystkich. co do odwrotnej sytuacji ja mysle ze to daje korzysci wam obydwojgu...

tak co do akceptowania takich zwiazkow ... co ciekawe moja mama nie miala problemu z zaakceptowaniem tego zwiazku (jako jedyna)..  ale cala reszta juz tak heh

przeszkadza ci to ze w jej zwiazku jest tyle lat roznicy? " i jeszcze czarnoskory " .. ah to mowi wszystko

pazzo ok ja się wypowiem tak 9 lat to różnica spoko do przyjęcia być może dlatego,że sam jestem w związku legalnym z kobietą o 7 lat młodszą:) ale mając lat 20 poznałem kobietę o 12 lat starszą i powiem Ci było zajebiście 3 lata razem spędzone wystrzeliły mnie na lepszego człowieka bardziej wrażliwego a poziom sexu podniósł się o jakieś kilkanaście poziomów.może nie była to extraklasa ale 1 liga na pewno.następna była o 9 lat starsza i byłem z nią jakieś 2 lata wiec praktycznie całe studia miałem no coś wspaniałego dodało pewności siebie i nie musiałem poszukiwać wrażeń na boku.w ogóle w sumie jak na swój wiek miałem mało kobiet ale za to jakie!!!!!nie rezygnuj daj szanse a może to właśnie będzie ta:)

Jasne też tak uważam. Tylko inaczej się podchodzi do kobiety kiedy chce się ją poznać tak żeby coś z tego się urodziło (jakieś uczucie) a inaczej jak się chce mieć dobrą kumpele. Ale to nie oznacza, że z tej pierwszej opcji nie może wyjść tylko i wyłącznie dobra kumpela.

Nie układam sobie z nią życia, po prostu zastanawiałem się nad tym - ok, przypuśćmy na to, ze nam wyjdzie - ale czy taki związek ma jakąkolwiek przyszłość. Trzeba było trochę pomyśleć, rozważyć za i przeciw żeby mieć chociaż minimalne spojrzenie na całą sytuację.

Na razie spędzamy razem czas, rozmawiamy, wychodzimy gdzieś razem - czasami inicjuje jakieś dwuznaczne sytuacje, sprawiam żeby czuła się wyjątkowo, a jak będzie dalej? zobaczymy.

Dużo rzeczy mnie w niej zaskakuje, dużo jest takich sytuacji jakich nigdy nie miałem w swoich związkach bardzo często jest tak np. nie zdążę jej zadać pytania a ona już mi na to odpowiada, okazuje się, że lubimy te same kawiarnie w warszawie ostatnio pochwaliłem się jej  że w marcu jadę do Neapolu ze znajomymi, taki spontaniczny wyjazd nam wypadł i kupiliśmy bilety, okazało się, że ona też w marcu będzie w Neapolu - co prawda tydzień po mnie i z rodzinką, ale też tak fajnie bo okazuje się, że wybieramy gdzieś podobne rzeczy te same miejsca, te same filmy w kinie. I gdybym wierzył w przeznaczenie to pewnie byłbym tym podjarany, ale traktuje to jako takie sympatyczne i urocze zbiegi okoliczności, których jest naprawdę mnóstwo.

wiem, na pewno, że jest dla mnie wyjątkowa - jako cała osoba wizualnie i wewnętrzenie. Ma sposób bycia taki jaki mi odpowiada i dużo rzeczy nas łączy.