Pisanie ręczne - wkrótce relikt przeszłosci?

To nie chodzi o to, ze dzieci zupelnie nie beda uczyly sie pisania recznego, zwiekszona zostanie liczba godzin przeznaczona na tzw. "informatyke" kosztem lekcji nauki pisania recznego.

Zreszta juz teraz dzieciaki w szkolach wiecej bazgrza niz kaligrafuja, ale wazna jest tresc.

Za moich zamierzchlyych czasow pamietam cale zeszyty w 3 linijki zapisane rzadkami lekko pochylych i rowno zaokraglonych literek:)

Olinko, ja pierwsze dwie czy trzy klasy kreslilam te zawijasy, nawet piorkiem nas uczono, zeby odpowiedniej grubosci naszym bukfom nadac:)

Pismo mam ok, dosc ladne i latwe do odczytania. Tylko, ze od dobrych nastu lat w pracy 90% swoich listow tworze przy pomocy klawiatury:))

Jest to moze i przykre ale niestety tak sie czasy zmieniaja, teraz nawet druczku na poczcie  nie musisz wypelniac, kartek swiatecznych pisac, ankiet wypelniac, poprawek w tekscie nanosic - komputer za Ciebie to zrobi.

Ja nadal wypisuje kartki i lubie korzystac z dlugopisu, ale prawda jest taka, ze mam ich nascie w kubeczku na biurku a z jednego tylko korzystam. I nawet wkladu nie musialam dotychczas wymieniac:)

No właśnie, wygoda wygodą, ale to życie zmusza nas do odejścia od pisma ręcznego na rzecz korzystania z komputerów. Obecnie dużo szybciej piszę na klawiaturze niż ręcznie i zdecydowanie częściej to robię. Był nawet czas, kiedy czułam, że ręka traci lekką wprawę, niemniej udało mi się to nadrobić.

Czemu tylko dwa? Prawidłowe pisanie na klawiaturze wymaga używania wszystkich palców . CHociaż ja używam tylko wskazujących i kciuków do spacji, mimo to piszę bardzo szybko, no ale to lata praktyki

Ja bardzo lubię pisać odręcznie już w gimnazjum nauczyłam się pisać pismem gotyckim i w kilku zeszytach tak pisałam

Małpa69 - a ilu znasz ludzi, którzy piszą na klawiaturze dziesięcioma palcami?
Co prawda ja akurat pisze na klawiaturze trzecimi palcami i kciukiem używam spacji

Małpa69, ja uczyłam się pisać na maszynie jeszcze przed erą powszechnego dostępu do komputerów dziesięcioma palcami. Cóż z tego, skoro dwoma palcami jest zawsze wygodniej....
A dzieci obcujące od niemowlęcia z klawiatura komputera również będą bardziej przyzwyczajone do pisania dwoma palcami, więc i mimo nauki pisania dziesięcioma będą preferować ten jeden wykształcony

Moje drogie, ale to poki co moze (wcale nie musi) dotyczyc dzieci finskich a do Polski ten "postep" tak szybko nie dotrze. Skad szkoly i rodzice wzieliby tyle kasy na komputer dla kazdego dzieciaka w podstawowce?:)

Tym kimś, był Chorwat Slavoljub Penkala
W temacie dyskusji- pisanie ręczne stanowi ważny element kultury języka ojczystego. Szacunek do mowy rodzimej, wymaga umiejętności posługiwania się długopisem, piórem etc. Zarówno w formie (bazgroły wykluczone) jak i w treści. Poprawnej pod względem ortograficznym i gramatycznym.

Na tabletach smigaja, ale osobiscie nie jestem pewna czy z tabletu da sie coswydrukowac albo przeslac jakis wiekszy plik?
Troche inaczej pisze sie na laptopie a inaczej na tablecie. Ja jestem starej:)) daty i te wszystkie dotykowe ekrany do szewskiej pasji mnie doprowadzaja, bo musniesz cos nie tak i juz Ci polowa roboty przepadnie albo Iphone wysle jakas swoja wlasna wiadomosc:))

Według naukowców pisanie to nie tylko sztuka stawiania znaczków na kartce:

"Badacze naszego mózgu nie mają wątpliwości - ćwiczenie kaligrafii to trening mózgu, w którym ostatnią rzeczą, jaka się liczy, jest samo pismo. Przecież nauczyliśmy się pisać długo po tym, kiedy zakończyła się ewolucja naszego mózgu. Najstarsze ślady pisma mają około 6 tys. lat. Umiejętność ta musiała się zatem "zagnieździć" w naszych głowach w miejscach, które wcale pierwotnie do tego nie służyły. Adaptować w tym celu jakieś inne umiejętności. I rzeczywiście - pisanie, ale tylko pisanie ręczne, aktywuje pod naszą czaszką rozmaite ośrodki, których praca poprawia naszą koncentrację, orientację przestrzenną, umiejętność rozwiązywania problemów, syntetyzowania danych i usprawnia proces uczenia się.

Tych korzyści nie zapewnia stukanie w klawiaturę, choćby wykonywane było z wielką wirtuozerią. Co więcej, badania psychologów dowodzą, że im sprawniej notujemy z wykorzystaniem laptopa, tym mniej angażujemy do tego mózg - i tym płytsze jest przetwarzanie danych, które zapisujemy w ten sposób. Pokazują to badania Pam A. Mueller z Uniwersytetu Princeton i Daniela M. Oppenheimera z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles.

Uczeni sprawdzali w nich, jak radzą sobie z nauką studenci, którzy na zajęciach używają do notowania laptopów, porównując ich z tymi, którzy pozostali wierni "analogowym" metodom robienia zapisków.
Uczeni sprawdzali w nich, jak radzą sobie z nauką studenci, którzy na zajęciach używają do notowania laptopów, porównując ich z tymi, którzy pozostali wierni "analogowym" metodom robienia zapisków.

Pisząc ręcznie - tłumaczą psychologowie na łamach pisma "Psychological Science" - robimy to wolniej. Nie nadążamy więc z zapisywaniem każdego usłyszanego słowa. Chcąc nie chcąc, musimy analizować to, co słyszymy, robić tego syntezę i dopiero takie streszczenie zapisywać. To powoduje głębokie przetwarzanie informacji i lepsze jej zapamiętywanie.

Porównanie laptopowców z piszącymi odręcznie potwierdziło tę tezę: pamiętali mniej z tego, co zapisali, a jeśli już coś zapamiętali, to znajdowało się to w ich pamięci o wiele krócej. Do tego gorzej im szło uczenie się w ogóle.

Mózg lubi pisać

Każda, nawet najdrobniejsza czynność pozostawia ślad w naszym mózgu. Im częściej daną rzecz ćwiczymy i im więcej zmysłów ona angażuje, tym ślad bardziej wyraźny.
A pisanie ręką to dość złożona czynność umysłowa. Ćwiczy umiejętności niezwykle potrzebne do rozwoju myślenia abstrakcyjnego, symbolicznego, ale także przyczynowo-skutkowego, sekwencyjnego. Dyscyplinuje sposób rozumowania.

W 2012 roku w badaniach prowadzonych przez Karin James z Indiana University potwierdzono te obserwacje.

Badaczka sprawdzała to na dzieciach, które nie umiały pisać ani czytać. Miały one przerysować pokazane im litery. Dzieci pracowały w trzech grupach. Jedna miała przepisać litery na czystej kartce, druga napisać je po zaznaczonym wcześniej na kartce śladzie, trzecia miała do dyspozycji klawiaturę komputera.

Badaczka oglądała pracę ich mózgów w funkcjonalnym rezonansie magnetycznym (takie badanie nie boli, nie jest inwazyjne, wydaje za to kosmiczne dźwięki i może dlatego rezonans dla dzieci pomalowano w gwiazdy i planety).

Okazało się, że kiedy dzieci samodzielnie pisały na czystej kartce, w ich mózgach działo się najwięcej. Aktywny był lewy zakręt wrzecionowaty - część mózgu odpowiedzialna za rozpoznawanie twarzy oraz ich wyrazu emocjonalnego i specyficzne przetwarzanie informacji leksykalnej potrzebne przy czytaniu - zakręt czołowy dolny, w którym jest ośrodek ruchowy mowy, oraz tylna kora ciemieniowa odpowiedzialna za orientację przestrzenną.
W głowach dzieci, które pisały po śladzie lub na klawiaturze - było dużo spokojniej i ciszej. Nudno po prostu.

Rób ściągi (ręcznie)

Trudno się więc dziwić, że dzieci, które uczone są pisania wypracowań ręcznie, piszą je szybciej i lepiej niż te, które robią to za pomocą klawiatury. I nie o sam proces wytwarzania pracy tu chodzi, ale o wymyślenie struktury i wypowiedzi, o nadanie jej formy. - Czynność zapisu jest w prawdzie wolniejsza, ale usprawnia myślenie - uważa prof. Virginia Berninger z University of Washington zajmująca się psychologią edukacji.

Stąd mądrość nauczycieli, którzy zachęcają, by uczyć się do klasówek, robiąc odręczne ściągi (a potem zostawić je w domu).

Przekształcenie myśli czy idei w znak graficzny, którego zapisanie wymaga od nas uwagi i fizycznego wysiłku, sprawia, że lepiej zapada nam ona w pamięć. Więcej neuronów musi w naszej głowie sprząc się wokół danej informacji.

Od czasu do czasu w takich rozważaniach pojawia się pytanie o wyższość liter pisanych nad drukowanymi. Badacze nie wypowiadają się tu jednoznacznie. Wygląda na to, że i jedna, i druga umiejętność aktywuje w naszych mózgach nieco inne obwody. Zdarza się czasem, że ludzie z uszkodzonym mózgiem doświadczają dysgrafii, czyli tracą umiejętność pisania. Może być jednak tak, że o ile nie będą już potrafili kaligrafować, umiejętność posługiwania się drukowanymi literami wciąż im pozostanie (i na odwrót). Warto więc chyba nauczyć się dwóch sposobów, by mieć jakiś umysłowy "zapasowy spadochron".

Źródło:
wyborcza.pl/

Miałem to samo napisać, ale to już Małpa nadrobiła.
Ja dodałbym jeszcze, że "na drodze rewolucji", oznaczałoby to raczej obcięcie pozostałych palców. Miałaś zapewne na myśli ewolucję, Bbasiu?:)

Tak, akurat:)) Ja przez 4 lata tworzylam eseje z polskiego w dwoch wersjach jednoczesnie, jedna na uzytek wlasny, druga dla dobrego kolegi, ktory w wymianie barterowej podsuwal mi gotowce z matmy:)) I tak oboje zaliczylismy liceum bez wiekszych wstrzasow. Ja do dzis korzystam z kalkulatora, on krytykiem literackim tez nie zostal.

Do pierwszej pracy zostałam przyjęta... bo gość był grafologiem i wyczytał w moim charakterze pisma, że jestem dobra

Ludzie mają różne metody uczenia się - jedni wolą słuchać, inni muszą chodzić... a ja muszę zapisać. Na wykładach bardzo dużo notowałam, chociaż później z tych notatek nie za bardzo korzystałam, tak samo z językami, robiłam sobie listy słówek - bo samo przepisanie sprawiało, że prawie wszystko zapamiętywałam. Moje notatki są graficzne (są różne podkreślenia, małe/duże litery, strzałki, itd), gdy później czegoś szukałam to pamiętałam jak wyglądała ta strona, w którym miejscu miałam coś zapisane, a przy piśmie na komputerze wszystko jest równiutkie, tą samą czcionką - nie ma tego efektu uczenia się.

Pisanie w przedszkolu/początkach podstawówki jest formą ćwiczenia dla rąk, koordynacji oko-ręka, poza tym zeszyt jest mniej absorbujący, niż komputer... jakże łatwo dziecku kliknąć nie na ikonkę edytora tylko gry Znam kilka dzieciaków, które świetnie radzą sobie z aplikacjami komputerowymi... ale  tymi przyjemnymi czyli gry, FB, komunikatory, muzyka, czy filmy, a gdy przychodzi zrobić coś nietypowego np. zaprojektować plakat, czy prezentację to idzie jak po grudzie. Korzystanie z edytorów ma swoje zalety - np. podkreślanie błędów, słownik synonimów, ale dzieciak sam musi wiedzieć, co chce napisać.

E-podręczniki jak najbardziej, ale jestem raczej za tradycyjnym zeszytem i długopisem.

Od razu głupsi to może nie, ale jednak w jakimś stopniu... upośledzeni. Ukradną nam telefon/rozładuje się na amen i co? Nagle się okazuje, że nie pamiętamy numeru do męża, do pracy, na pogotowie...

ale dokładnie tak jest
jestem upośledzona, cała moja wiedza ... w telefonie

Jak ja odbierałem paczkę od kuriera to dał mi tablet i rysik i musiałem podpisać się na tablecie więc jak widać pismo ręczne jeszcze ma jeszcze przyszłość

Haha, żebyś wiedziała . Przeważnie pytam czy mam toto poprawić, bo ciężko poznać mój ten podpis czy nie mój .

Dziś właśnie dostrzegłam w markecie pudełeczko, w którym był zestaw do kaligrafowania, a tam coś podobnego do dawnych stalówek. Jednak pisanie ręczne nie zaginie. Najwyżej trafi do działu rzemiosł artystycznych.

Ja piszę 10 palcami. I większość moich znajomych również. Moja mama jeszcze nie do końca - jak pisze z kimś, to raczej nie, ale jak np. pisze jakąś pracę, artykuł, coś po prostu dłuższego, to jej się to włącza. Nie wyobrażam sobie pisania dwoma/trzema palcami.

Tablet łączy się bezprzewodowo z siecią? To jaki problem z drukowaniem. Drukarki teraz też działają bezprzewodowo.

Jakiś czas temu moja mama nie potrafiła ukryć zdziwienia widząc, że siedzę w jednym pokoju, a w drugim drukarka drukuje to, co jej przez ścianę zadałam .

No tak się da jeśli ktoś niekompetentny podłączy drukarkę

Ja używam takiego maczanego piórka do pisania listów. Nie kaligrafuję, ale mam sama z siebie dość rustykalny charakter pisma. Umiem pisać prawie wszystkim, co się do pisania nadaje, łącznie z gęsimi piórami i trzcinką. Nie wyobrażam sobie, żeby pisanie ręczne miało zaniknąć.

Czy ja wiem czy to ma związek z wiekiem, mój tata pisze dzesięcioma palcami, a przecież nie miał komputera od dzieciaka, tylko hmmm
komputer pojawił się jakoś w okolicach kiedy ja miałam 7 lat i mogłam z niego korzystać, czyli tata miał wówczas 28-29 lat, czyli uczył się pisać na komputerze 21 lat później niż ja .

Szczerze mówiąc nie mam pojęcia, ale raczej nie było mu to potrzebne, więc prędzej nie jak tak.

Ja umiem pisać dziesięcioma palcami, ale nie robię tego bo mi wygodniej dwoma

a wiecie, że charakter pisma zdradza cechy osobowości
dużo można wyczytać z tego, pisania ręcznego

To z mojego chyba, że mam rozczłonkowanie jaźni.

Mam kilka różnych pism, których używam w zależności od tego co piszę, po co to piszę i od tego czy mi się chce, czy mi się nie chce i wszystkie są od siebie bardzo różne.