Gdy straciło się nawet chęć.

Czyżby utracona "miłość"?
Jak sobie wmówiłaś, że żyjesz dla innych ludzi to tak będzie i nigdy nie będziesz na serio szczęśliwa. Jedyną zdrową formą pomocy ludziom może być wolontariat, nie związek.
Poczytaj o poprawie samooceny, bo pewnie to też padło. Wczuj sie w skóre drugiego człowieka. Co by było gdyby to napisała Twoja przyjaciółka, ktoś ważny. Co byś jej odpowiedziała?
Masz jak większość społeczeństwa złe przekonania, którymi się kierujesz. Te przekonania muszą umrzeć. Czasem w depresji właśnie. Po to by zrozumieć, że nie tędy droga.

Dopóki nie wymyślisz czegoś i nie zmienisz (czyny), to będziesz pielęgnować w sobie takie negatywne myśli. Mozg sie do nich przyzwyczaja, więc uważa za jedyne słuszne. Nie mam celu? To nie mam. Inni mają. Inni są źli, lepsi, gorsi. Nie, inni działają, Ty nie.
Jesli w tę stronę da sie mózg nakręcić, to w drugą też.

Nie bawi Cię pogoń za kasą? Czemu? Czy to czasem nie przez to, że nawet jakbyś zarobiła to byś nie miała co z tą kasą zrobić? No wlasnie, bo liczy się to co będziesz w zyciu robić, a nie jakimi kosztami/środkami. Miłość też przychodzi wtedy, jak masz co dać, a nie gdy tylko jej pragniesz do szczęścia. Celem ma być niezależność, a nie lęk przed utratą czegoś/kogoś. Zawsze pomysl: jak utracę to i to (rozne wazne rzeczy) to co zrobię? Postaw sie w takiej sytuacji. A jak nie masz nic, to mozesz tylko mieć lepiej. Będziesz miała lepiej to będziesz miała inną perspektywe i zaczniesz gromadzić, bo pobazujesz na tym że coś osiągasz. Większe zadowolenie z siebie.

Próbowałam, myślałam, że to po prostu musi pomęczyć i w końcu przejdzie. Nie. Próbuję teraz tylko znaleźć coś innego do czego mogłabym dążyć. Nie napędza mnie już myśl o założeniu rodziny, ale nie potrafię jeszcze znaleźć radości w dążeniu do pieniędzy, sławy, pozycji. Straciłam nadzieję na miłość i rodzinę, teraz chciałabym znaleźć inny punkt zaczepienia. Po prostu nie wiem co ze sobą zrobić w wielkim świecie, gdzie każdy biegnie w jakimś kierunku. Przyjaciół tak na prawdę też żadnych nie mam, wszyscy się odwracają na pięcie, kiedy nie mogę pożyczyć kasy, zrobić imprezy, kiedy oni nic nie potrzebują, a u mnie zaczyna być krucho. Bo oni właśnie biegną w jakimś kierunku, z jakimś celem, ja już nie. Nie wiem, czy na moment spasować, nie martwić się i dać działać losowi, przypadkowi? Czy nadal desperacko wyszukiwać czego innego mogłabym zapragnąć. Przytłacza mnie też upływ czasu. Boję się, że ta żałoba będzie się ciągnąć rok, dwa i stracę czas, obudzę się i zostanę na lodzie. Jeszcze niedawno resztami sił ratowałam swoje plany, a teraz nie mam czego ratować. Nie mam żadnej misji dla siebie.

No dobrze Wielokropku, rozumiem. Poczuć własną wartość, zrobić coś dla siebie i w ogóle. Ale co ja będę mieć dla siebie z zarobków na przykład? To, że będę mogła się uniezależnić finansowo, znaleźć mieszkanie itp. No i co z tego. Na co mi mieszkanie, jak tylko sama siebie tam wpakuję. Żaden cel. Zawsze znajdywałam satysfakcję w tym, że jestem potrzebna. To mnie napędzało do robienia czegokolwiek. Teraz tak na prawdę nie jestem potrzebna nikomu do niczego, każdy co chciał dostać, to dostał, nic nie mogę zaoferować. Chcę tylko odnaleźć taką radość w dążeniu do pieniędzy, niezależności i stanowiska, jak kiedyś miałam w dążeniu do rodziny i miłości. Chcę jakoś się zmusić do pogoni za tym, żeby to było celem. W tej chwili stać mnie tylko na żal, że okazało się, że bycie wspaniałą żoną i matką nie jest dla mnie.

oczywiscie ze na dluzsza mete wiekszosc ludzi widzi sens w byciu z kims, a nie egzystowaniu jako sam dla siebie. Ale tak jak napisalam - to w dluzszej perspektywie - a tego mozna byc pewnym, ze za jakis tam czas, znow z kism bedziesz.

A tak genralnie to jak to po co Ci mieszkanie przykaldowo? No dla samej siebie? Nie chcialabys po prostu miec lepszych warunkow niz teraz? nie chcialabys miec wiekszego komfortu, ladnego mieszkanka ktore bedzie 'Twoje' gdzie stworzysz sobie swoja maly swiat? Ja tez przezylam 'rozlam swojego zyca', zdrade i odejscie meza i wiem ze na poczatku jest ciezko. Jednak z czasem poczulam potrzebe wrecz taka 'wlacznosc' swoja wewnetrzna ze sama dla siebie chce sobie ladnie zrobic np w mieszkaniu wlasnie ,czy cos ze soba - dla wlasnej autentycznej przyjemnosci - fryzjer czy nowe ciuchy, a nie dla KOGOS.