kłotnia z przyszłą Teściową

Mamunia uzależniła się od swojego synka, przelała na niego uczucia, którymi powinna obdarzyć mężczyznę. Pojawiłaś się ty i czuje się zdradzona i opuszczona.
Moja rada: odciąć się emocjonalnie i fizycznie. Zablokować jej numer. Powinniście zamieszkać jak najdalej od niej, tak by jej fałszywe macki was nie dosięgły.
Nie powinnaś absolutnie brać do siebie tego, co ona mówi. Pomyśl o niej jak o osobie niezrównoważonej psychicznie - przecież gdyby ktoś umysłowo chory cię obrażał, to byś się nie przejęła, prawda? Cóż cię w końcu obchodzi, co myśli o tobie jakaś stara, upierdliwa, zazdrosna baba? Żyj swoim życiem, dbaj o siebie i myśl o przyszłości.

Jak najdalej od tekiej wiedźmy. Dobrze, że ja i mój mieszkamy w bezpiecznej odległości od teściów. Cóż, moja teściowa i teściu tez nie darzą mnie sympatią, ale mi jakoś to nie przeszkadza. Jedyne co, to że swego czasu próbowała mojego buntować przeciwko mnie.. Różne rzeczy wymyślała jak się kłóciliśmy, albo jak odeszłam swego czasu od niego. Słyszałam podobną śpiewkę co Ty, tylko, że ona jest tak fałszywa, że mówiła to swojej córce, a mi mało w tyłek nie weszła jak musiałam się z nią zobaczyć. Oni do dzisiaj twierdzą, że dziecko, które noszę nie jest ich syna, że chodziłam mu na boki, że jestem pasożytem i specjalnie złapałam go na dziecko, bo nie chce mi się pracować (ha! tylko szkoda, że pracowałam od 17rż do tego za granicą, zamiast bawić się w wakacje jak każdy w moim wieku). I wcale na jego utrzymaniu też nie jestem, bo mam swoje pieniądze z zusu, tzw. świadczenie rehabilitacyjne.
Ale oni wiedzą lepiej, mój dużo nie wie, bo z siostrą pokłócił się przez matkę, ja też nie chcę mu mówić, żeby znowu nie kłócił się z nią, bo pewnie nie uwierzy, że rodzice tak myślą o mnie.. Najważniejsze być jak najdalej od nich, Tobie też to radzę. A fakt taki, że o dzieciach decydują rodzice, oni niech nos we własne sprawy włożą. Jak słyszę takie historię, to nóż w kieszeni mi się otwiera.Niektóre matki są po prostu tak okropne, że aż niemożliwe..
Powodzenia życzę!

a gdzie macie zamieszkać po ślubie,bo chyba nie u niej?
nic o tym nie piszesz,a to by dużo wyjaśniło,
tak czy siak nie reaguj na nią,zablokuj numer i uspokój sie ......

Współczuję.
A nie możesz się od niej odciąć ? przestać utrzymywać kontakty?
Nie widzę innej możliwości zakończenia tej upodlającej sytuacji.

Teściowa to zawsze trudny temat:-)
Matka chyba zawsze jest związana emocjonalnie ze swoim synem, a jak już On wchodzi w taki etap w życiu, że jakaś kobieta staje się dla niego ważniejsza od niej to już w ogóle:-)
Ja tez nie jestem i nigdy nie byłam w dobrych stosunkach z moją teściową. I podobnie jak Ty nie byłam odpowiednią partią dla jej syna. wielokrotnie słyszałam, że jestem wyrachowana, że zależało mi tylko na jego pieniądzach (choć sama nie pochodzę z biednej rodziny), że nim żądzę itp.
A tak naprawdę kobitka nie lubi mnie bo jej syn jak mnie poznał był w związku z "jej ulubienicą", miał za 3 miesiące brać z nią ślub i dla mnie z tego wszystkiego zrezygnował. Nie ważne, że ja wcale o niego nie zabiegałam tylko to była jego inicjatywa. Ale to oczywiście JA rozbiłam jego poprzedni "idealny" związek i za to tak naprawdę mnie nie cierpi.
A prawda jest taka, że matka mojego męża wcale mnie nie zna (mam na mysli mój charakter) bo w cale nie chciała mnie lepiej poznać>
No ale jakby nie patrzeć to matka mojego męża więc jakiś szacunek się jej należy.

Jedyne co Ci mogę poradzić, to porozmawiaj na ten temat ze swoim chłopakiem. To przede wszystkim on powinien zareagować na poczynania swojej mamy. Powinien z nią porozmawiać. Teściowa lubić Cię nie musi, ale obrażać tez nie ma prawa!

Napisałaś, że cudzego się nie rusza...niby tak. No może aż taka święta nie byłam:-D Fakt faktem to on pierwszy mnie podrywał a jakoś tak wyszło, że z czasem się nie broniła:-) Zresztą to trochę dłuższa historia. Mój mąż Jarek był wtedy kolegom mojego obecnego chłopaka. Ja poznałam go (Jarka) jakiś czas później. Poznałam tez jego obecna dziewczynę, ale nie wiedziałam, że mieli w planach ślub. no i tak jakoś wyszło, że zaczął mnie podrywać. Na początku to olewałam. choć czym bardziej on sie starał tym bardziej mi się podobał. A szala przelała się, gdy mój chłopak zamiast sobotni wieczór spędzić ze mną, wolał spędzić na stadionie żużla ze znajomymi. no, a że Jarek akurat zapraszał na piwko... no i tak się zaczęło.
A o jego planach ślubnych to tak szczerze dowiedziałam się jak mój obecny wtedy chłopak mi to wykrzyczał w twarz.
Wielokrotnie słyszałam różne nie koniecznie przyjemne zdania na ten temat, no ale to moje życie...
No a teściówka od razu mnie skreśliła, nie dość, ze popsułam związek jej syna i skłóciłam go z kolegą to w dodatku pewnie zrobiłam to tylko dla kasy...
No i o czym z nią tu dyskutować?

Bo czy warto dyskutować z kimś, komu i tak nie da się nic przepowiedzieć...:-) Ja nawet nie próbowałam. Nie będę się jej przecież tłumaczyć dlaczego jestem z jej synem:-D
No bo on taki święty, dobrze wychowany i w ogóle...
Masz racje pisząc, że u niej tak dobrze mu było, że uciekał kiedy mógł:-)
wydaje mi się, że w sytuacji kiedy kobieta nie dogaduje się ze swoja teściową najważniejsza jest postawa partnera (męża, narzeczonego). Mój mąż nie daje się manipulować mamusi, nie biega do niej na obiadki ani ze skarga jak się pokłócimy. Nie zwierza jej się z naszych problemów, a przede wszystkim nie daje jej się wtrącać w nasze życie. I choćbyśmy nie wiadomo jak się pokłócili z mojej winy i nie rozmawiali ze sobą tygodniami nie da na mnie złego słowa powiedzieć.

to faktycznie nie ma czego zazdrościć. twoja tesciówka chciała by mieć synów 24h na dobę przy sobie.
Nie, no z moja nie jet tak źle, co nie oznacza, że jest kolorowo. Nic z tych rzeczy. Niestety widuje ja prawie codziennie, gdyż dzieli nas tylko płot od ogrodzenia. Niby nie jest za częstym gościem, ale jak tylko ja mam jakis gości gdy męża nie ma w domu to wie o wszytkim z "pierwszej" ręki:-D

Dobre pytanie heheee,..... ale autorka nie odpowiedziała na nie.
Może z tej przyczyny, że mimo tylu podjazdów i znieważeń przez teściową, będą wspólne gniazdko wili w jej domu.

Czytając niektóre wypowiedzi, stwierdzam, że początek drogi macie synowe już za sobą.
A jak tam wasze mamusie......wszak to teściowe waszych mężów.