Prośba o obiektywną radę z mężem i domem - co robić??

Zecydowanie poradź się kogoś kto zajmuje się wycenami, remontami itd. Niech ocenią czy się opłaca takie rzeczy robić. Poza tym miej swoje konto i zawsze bądź zabezpieczona finansowo.
Wycena zdecydowanie, by nie dać się ograbić. Szczególnie że mówisz że z mężem jest różnie (oby było lepiej). Mam na myśłi to, żebyś nie ładowała niepotrzebnie pieniędzy w dom, gdzie potem dom będzie tylko męża.

Nikomu nie rzuciło się w oczy, że autorce chodzi tylko o kasę? Ile wart dom? Remont za moje pieniądze, Zarabiam dwa razy tyle co mąż... Dla mnie to małżeństwo to jakaś bujda. Jak można z takim podejściem tworzyć rodzinę?

Eh, a dlaczego ty masz nick Samotna?

Małżeństwo to nie tylko patrzenie sobie w oczy ale też finansowe sprawy. Z patrzenia w oczy i seksu to można chodzić w trampach zimą. Pieniądze ciężko zarobione mają swoją wartość.

Nie za pochopna decyzja o slubie?ile sie znaliscie przed? masz mase wątpliwosci, zostać z tesciową zle, kupic jej kawalerkę i ,,stracic" pieniadze tez niedobrze.Musisz sie porzadnie zastanowic czego chcesz dla siebie i swoich dzieci, czy chcesz zyc z mezem etc.Nikt tutaj gotowej recepty Ci nie da bo nie wiemy nawet jak te kwestie finansowe wygladają dokladnie.Z boku jednak to wyglada tak jakobyś miala watpliwosci co do milosci do swojego meza i vice versa.Wymieniasz glownie jego wady etc

Dlaczego samotna? Bo taka się czułam w moim małżeństwie. Ja też mam jeden rozwód za sobą, też dziecko z pierwszym mężem. Też mój drugi mąż zarabiał DUŻO MNIEJ niż ja, ale do głowy by mi nie przyszło podejście, jakie ma autorka. Nieźle stoimy finansowo, ale ja nie próbuję aż tak się zabezpieczać. A końcu oboje na to pracujemy, i nie interesuje mnie kto więcej zarabia.

Droga autorko. Cóż mogę ci radzić... wydaje mi się, że nie jesteś pewna waszych uczuć i sądzę, że ty już wydałaś wyrok na to małżeństwo. Mogę ci zaproponować kupno mieszkania na siebie(skoro nie jesteś pewna swojego mężczyzny), a on niech się po prostu do ciebie wprowadzi. Pamiętaj jednak, że w przypadku rozwodu, gdy on jest zameldowany w mieszkaniu (mimo, że tylko zapisanym na ciebie), to mąż nie ma obowiązku się wyprowadzać.
Jeżeli chodzi o dom na was oboje, to w przypadku rozwodu będziecie musieli oboje żyć pod jednym dachem. A proste to raczej nie będzie.

Pamiętaj, że to, iż masz faktury nie sprawi, że potem otrzymasz zwrot poniesionych wydatków. Sprawa taka mogłaby się toczyć latami a potem skończyć u komornika. A nie możesz kupić większego mieszkania na siebie i się tam z mężem wprowadzić? Niech sobie mamusia mieszka w tym domu. Bo wkładanie kasy w dom, który nie jest twój raczej mądre nie będzie.

Wracam tutaj bo naprawdę nie wiem co zrobić. Sytuacja z teściową absolutnie wymyka się spod kontroli - jestem gotowa pójść i mieszkać do hotelu oby nie z nią. Podczas naszych wyjazdów robi mi pranie, przeszukuje wszystkie szafki - po rozmowie jest ok kilka dni, potem znowu to samo - wszystko w dobrej wierze.
Nie ma mowy o dalszym wspólnym mieszkaniu.

Znaleźliśmy mieszkanie - dowiadywaliśmy się o kredyt. Dostaniemy. Jednak znowu sytuacja wygląda tak: Miałam swoich około 9 tys sprzed ślubu. 6 tys dałam mężowi na spłatę jego długu sprzed małż. Teraz zostało mi około 3 tys. Na kredyt trzeba wydać 5 tys + 3 notariusz, + 500 wycena. Wszystko z tych moich musiałoby pójść, bo mąż nie ma nic. On zarabia zaledwie 1500 zł.

Ja, jeśli się zdecyduję na kredyt, zostanę zupełnie bez oszczędności - on mówi, że przecież będzie mi spłacał wszystko sprzed małż, po 1000 zł miesięcznie. Bardzo mi się nie podoba, że ledwo poruszę te tematy, on podnosi głos, wyzywa mnie od materialistek. Uważa, że nie powinnam się tak liczyć.
Tylko zastanawia mnie fakt, dlaczego on pilnuje swojego domu jak oka w głowie. Czyli teraz miałoby być tak: bierzemy mieszkanie w kredyt na 10 lat, spłacamy oboje (około 900 zł mcznie) - jest wspólne. Mój dom zostaje mój, jego zostaje jego. Tylko że ja mieszkam u niego, poza spłacaniem kredytu z nim całe moje pieniądze mają iśc na JEGO dom, mimo faktur nigdy tego nie odzyskam, bo ja się nei będę kiedyś bić o to na pewno. Ja jestem utopiona przez 10 lat w mieszkanie, na którym i tak nigdy nie zyskam, bo przez najbliższe 25 lat będzie tam mieszkać jego matka, a potem i tak z zyskiem nie sprzedamy.

Czy pchałybyście się w ten kredyt?? Co tu zrobić?
Mąż mi zarzuca że jestem materialistką, ale mi się też nie podoba, że próbuje mnie urobić - opowiadał mi banialuki, że ponieważ będę matką jego dziecka, to nie będzie patrzył na takie rzeczy, może przystąpić ze mną do kredytu, a właścicielką będę ja tylko - a tu gdy przychodzi co do czego, okazuje się, że wykrzykuje mi, żę ja go też mogę wystawić i on nie zostanie ze spłatą kredytu na mnie, że jestem perfidną materialistką. Wkurza mnie, że mnie nie rozumie, a sam się zabezpiecza non stop.
Jak to widzicie?
Acha, dodam, że mój mąż wcale nie jest niewinnym poszkodowanym człowiekiem, zresztą pisałam o tym. Przed ślubem ze mną utrzymywał przez kilka lat niepracującą dziewczynę i jakoś mu to nie przeszkadzało.

Powiedz mezowi , ze te pieniadze masz na zabezpieczenie siebie i dziecka. To jest twoj odrebny majatek. W zyciu nie wladowalabym pieniedzy w nie swoj dom.  ;

Elfina - on mówi, że to rozumie. I jeśli nie weźmiemy tego kredytu to normalnie oddałby mi te pieniądze, które mu na spłatę kredytu pożyczyłam, już pierwszy 1000 oddał, miał coś tam sprzedać i oddać resztę.

Też nie chcę w ten kredyt wchodzić, tym bardziej, że jego reakcje na różne problemy są co najmniej dziwne. No i zastanawia mnie dlaczego póki daleko to plecie, że weźmie ze mną ten kredyt, potem będzie mieszkanie tylko moje, a teraz jak przyszło co do czego, to się wycofuje. Gdy ja mówię, że się boję wchodzić w to, to mówi - przecież za rok sprzedasz dom, spłacisz kredyt i będzie tylko twoje to mieszkanie! No tak, tylko do tego czasu to JA będę utrzymywać nas, bo on de facto będzie spłacał moje 9 tys ze swojej pensji, a potem mam sobie wykupić mieszkanie, w którym i tak przez następne 25 lat będzie moja teściowa..??
Tylko co tu zrobić w tej sytuacji?? Z teściową mieszkać nie zamierzam, u mnie zamieszkać nie możemy, bo tam nie ma mąż pracy, ja tu mam u niego, bo to duże miasto. W grę wchodzi wynajem dla teściowej - koszt około 400 zł miesięczne które byśmy my płacili, resztę płaciłaby sobie ona. Ale po pierwsze nie ma w ogole mieszkań do wynajmu, teściowa wydziwia,  że nie wszystko jej odpowiada - a dla mnie każdy dzień to koszmar. Czuję się tu u męża jak dziecko - nie mogę nawet spokojnie porozmawiać z mężem czy kimkolwiek, bo ona wszystko słyszy - mały dom. ZERO intymności.

Czy to jest naprawdę sytuacja bez wyjścia??
Najlepiej byłoby chyba żeby on sprzedał ten swój dom, kupił dla matki i drugie mieszkanie, w którym byśmy zamieszkali, ja bez praw żadnych, ale mi na tym nie zależy, bo w razie czego miałabym zawsze do czego wrócić i bez żadnych więzów. Tylko sprzedać dom dzisiaj to na pewno z rok co najmniej wiem po swoim.
Chce mi się płakać, że dałam się wrobić w taką sytuację Coraz częściej myślę o powrocie do swojego domu, ale on grozi mi, że wtedy mi zrobi mnóstwo kłopotów, bo "opuszczę rodzinę"

Myślę, że intuicja zdrowo Ci podpowiada jaki może być finał tej historii. W Twoim przypadku ABSOLUTNIE nie brałabym wspólnego kredytu, jak już to na SWOJE WŁASNE mieszkanie.