Do diabła z facetami.

Nie wiem, czy można skoncentrować się na życiu codziennym bez natrętnych myśli, gdy się deklaruje "Do diabła z facetami". W końcu takie oświadczenie to coś w rodzaju "wojny przekonań" - udowodnię sobie i innym, że mogę się bez nich obejść. Z tym, że każda wojna jest wyczerpująca, przede wszystkim energetycznie
Wiem natomiast, że można żyć bez natrętnych myśli, kiedy się tych mężczyzn nie skreśla. Ja też na swojej drodze spotkałam różne typy facetów, z którymi żal mi było każdej zmarnowanej minuty na poznawanie i tak oczywistego potencjalnego "jednego z wielu". Nie skróciłam listy wymagań, bo nigdy nie była przesadnie długa, powiedziałabym raczej, że jest w sam raz i równie wiele daję, co chciałabym brać.

Pewnie znajdą się kobiety, które umieją żyć bez miłości. Ale co to za życie? Wiem, że na pewno nie takie, jakiego bym chciała tak na dłuższą metę.
Jesteś zmęczona poszukiwaniami? Zawieś je na czas nieokreślony, aż znów zatęsknisz za poznawaniem kogoś nowego. Wiem po sobie, że krzesanie w sobie entuzjazmu wychodząc na kolejną randkę przypomina szychtę w kopalni i zwykle nawet, gdy się udaje nie mamy z tego przyjemności. Nie po to się umawiamy, żeby przechodzić katusze, więc jeżeli czujesz, że jedna randka więcej i "kopniesz w kalendarz" (lub męski pośladek), rzeczywiście zrób sobie przerwę

Oj dziewczyno ja mam podobne myślenie do Ciebie, z ta różnicą, że ja nie skreśliłam wszystkich samców. Znam sposoby aby pozbyć się natrętów, którzy podwalają się do mnie na ulicy. Jeden np. ostatnio jak siedziałam sobie z koleżanką podszedł do mnie reprezentować siebie i swoich kolegów i powiedział, że potrzebuje kogoś na wieczór, że będzie jakieś picie, coś. "Oj przykro mi, że nie jesteście tacy fajni, że nikt z wami nie chce spędzić tego czasu, żal mi Ciebie wiesz" i to jeszcze takim naprawdę współczującym głosem. Ale to był tylko przykład. Takich chorych natrętów, co latają za Tobą dłuższy czas, należy unikać i najlepiej zlewać. No ale dosyć o natrętach, bo przecież spotykamy też osoby, które na pozór wydają się normalne, a potem właśnie okazują się dupkami. Wtedy dopada nas głęboki żal w sercu, zaczynamy żałować, po co? Ja pytam po co? Nie wolno niczego żałować, powinnyśmy się z tej drugiej str cieszyć o to jedno, rozczarowujące nas doświadczenie, bo przecież jesteśmy bogatsze o rozum. Już wiemy, że następnym razem nie popełnimy podobnego błędu. W nowych relacjach z facetami będziemy pewniejsze siebie, ostrożniejsze, pokażemy słodką niezależność, coś co może kusić. Uwierz tylko, że nie można szukać kogoś na siłę. Ja sobie to wszystko uświadomiłam i po wielu "porażkach" chyba zaczyna się coś normalnego. Zobaczymy jak dalej. A za Ciebie 3mam kciuki

No to właśnie mówię, czekam (a właściwie może już się doczekałam) na faceta, który poderwie mnie w ciekawy sposób i oczaruje wdziękiem, który powinien posiadać.... bo taki chłopak jak ten z przykładu, co sobą reprezentuje?

Widzę, że mówisz od rzeczy
Zdążyłeś jakąś oczarować na "dłuższą metę" ?

Bo chcę wiedzieć czy jesteś singlem, czy udało Ci się oczarować kogoś żeby zbudować coś bardziej trwałego?- wybacz moją ludzką ciekawość, ale po to jest to forum.

Źle się określiłam - 'do rzeczy'

rano jak wracam z pracy na przystanku stoi facet, w zeszlum tygodniu powiedzial." zaciekawily mnie twioje smutne oczy,taka jestes czy masz problem" dobrze ze podjechal moj autobus bo mogla bym cos powiedziec( przeciez jest ciemno jak mogl widziec jakie mam oczy?)                                                                                                                                                                                                          dzisiaj zapytal gdzie pracuja takie sliczne dziewczyny- sliczne? przeciez wygladam koszmarnie po nocce i po tych wszystkich moich beznadziejnych dniach, wiem jak wyglodam i nie powiedziala bym ze slicznie. czy to byl tani podryw?

Dziękuję wszystkim, za podzielenie się swoimi spostrzeżeniami. Być może mam pecha w życiu i już nigdy nie spotkam swojego Księcia z Bajki (buu, chlip- jaka szkoda). Z drugiej strony moja lista wymagań nie jest znowuż, taka długa. Chcę spotkać faceta, który będzie mnie szanował; musi być poza tym inteligentny i wykształcony (wygląd nie gra roli). Czy oczekuje tak wiele? Czy niemożliwością jest spotkać człowieka, który wbije się w te standardy? I nie mówcie mi, że prędzej, czy później kogoś znajdę. Dziś prawdziwych mężczyzn już nie ma.

jest mi bardzo przykro
a mieszkacie razem? próbowałaś to zakończyć, ułożyć inaczej życie, czy są jakieś względy, które Ci nie pozwalają np. dzieci?

Jesteś w bardzo ciężkiej sytuacji; z jednej strony nie chcesz wyrządzić krzywdy dziecku, które powinno mieć kontakt z obydwojgiem rodziców, z drugiej nie możesz już żyć z tym człowiekiem. Według mnie powinnaś stopniowo się od Niego uniezależniać... Dużym plusem jest to, że pracujesz; w razie rozstania miałabyś przynajmniej skromne źródło dochodu... Oczywiście, wiem, że trudno jest Ci odejść od męża, pomimo, że ten nie okazuje swoich uczuć i traktuje Cię przedmiotowo; ale powinnaś też zrozumieć, że masz tylko jedno życie i radzę Ci, go nie zmarnować....

hey może odwiedz jakiś sklep z bielizną jesli wiesz o co  mi chodzi albo chociaż zaprzyjaźnij sie ze swoim mężem wiele małżeństw jest na takich zasadach w tych czasach

pzdr

Jestem pod wrazeniem powyzszej wypowiedzi!!! Oby wiecej takich przemyslanych zdań! Nic dodac, nic ując!!

Tak no właśnie takie Jesteście. Najlepiej całą populacje samców  wsadzić do słoika z naklejką :" DO DIABŁA Z FACETAMI "
kiedy zrozumiecie że nie można mierzyć wszystkich jedną miarą, że nie każdy facet to świnia , a każda kobieta to pokrzywdzona księżniczka której chłopak okazuje się dupkiem. Dam przykład, który wydarzył się w rzeczywistości. Mój przyjaciel  poznaje dziewczynę która jest nim oczarowana, i nawzajem. On się jej oświadcza, ona przyjmuje oświadczyny. Wielokrotnie wyznaje mu miłość, wszystko wskazuje na to że niedługo ślub . Jednak pewnej złej nocy Tir miażdży Mercedesa mego przyjaciela. On doznaje uszkodzenia kręgosłupa, ale żyje. Dwa dni od wypadku zjawia się jego wielka miłość,  i przy mnie wyznaje mu, że nie może trwać dłużej w tym związku nie podając żadnego konkretnego powodu Chłopak ledwo się po tym pozbierał i do dziś jest singlem.  Nikt nie potrafi tak zniszczyć  świata jak właśnie  kobieta ((  Moje życie też zostało zatrute przez moją (jak wtedy myślałem) drugą połowę, ale nie postrzegam zaraz każdą dziewczynę  jak źródło wszech zła. Trzeba zdać sobie sprawę z tego że po obu stronach "konfliktu" występują podłe, puste i fałszywe osoby, jak i te które zostają skrzywdzone. Tak więc nie tylko wy drogie panie cierpicie i jesteście samotne .

Agol, dzięki

Mealla, biedna jesteś. Rzeczywiście sytuacja materialna w jakiej się znajdujesz nie jest dobra Wiem coś o cenie wynajmu mieszkań - w Warszawie ceny też są makabryczne. Spodziewałam się, że może jest u Ciebie lepiej z kaską. Jedyne co mogę Ci więc poradzić to, żebyś nie mówiła sobie, że już nigdy nie spróbujesz sobie nikogo znaleźc. Po prostu zostaw sobie troche uchylone serduszko i rozglądaj się. Może popatrz w Internecie. Samo patrzenie czy spróbowanie zagadać jeszcze nic nie oznacza i nie zobowiązuje. Na pewno jeśli ktoś się w Tobie na prawdę zakocha to pokocha też Twojego synaa i Twoją chorobę. A ludzie bywają wredni jako ludzie, niekoniecznie jako faceci czy jako kobiety.
Jesli powiesz sobie, że każdy facet to świnia, to nie będzie Ci łatwo. A w swojej obecnej sytuacji postaraj się podejść do wszystkiego filozoficznie, na zasadzie przeczekania i posiadania jakiejś wewnętrznej wolności. Że cokolwiek mówi i robi Twój mąż to nie jest w stanie odebrać ci wewnętrznej wolności. Patrz jaki jest żałosny i śmieszny. Nie Ty, on! Cokolwiek by nie mówił.
Każdy ma szansę zmienić swoje życie tylko musi pomyśleć sobie, że to jest w jakiś sposób wczesniej czy później możliwe. Trzymam kciuki żeby los jeszcze się do Ciebie usmiechnął i przesyłam trochę optymizmu!