Jak to jest z tymi facetami? Zależy mu czy nie?

Znamy się ponad rok, rzadko się widujemy, ale jak juz się spotykamy to potrafimy nie spać nawet przez 2 noce żeby tylko ze sobą rozmawiać albo spędzać czas. Niby jesteśmy w związku ale raczej jest on taki luźny przez te odległości.

Wydaje mi się że nikogo tam nie ma, nie wiem czy jestem jego jakąś odskocznią, ale przyjeżdżałby specjalnie dla mnie tyle km, wydawał tyle pieniędzy? sama już nie wiem...tylko strasznie to boli, że nawet nie ma chwili by napisać cokolwiek, gdzie zajęłoby mu to max 30 sekund

Przypuśćmy, że kogoś ma, to na pewno nie mieszka z tą dziewczyną to wiem, tylko w takim razie do czego jestem potrzebna mu ja? Jak jestesmy razem to na głowie staje, dba o mnie, nawet nieraz łzy mu lecą jak się zegnamy, a jak jest już u siebie to całkiem inny człowiek. Dlatego tu do Was piszę, bo nie moge rozgryźć tego człowieka.

Tak, on przyjeżdża kiedy może, bo pracuje, ale też wiadomo że rzadko dostaje te wolne. Ale skoro on tam kogoś ma no to dlaczego mnie traktuje jak swoją kobietę i do czego w takim razie jestem mu potrzebna, skoro tam ma na miejscu wszystko...

Pompujesz mu ego swoim zaangażowaniem oraz: zawsze lepiej mieć co najmniej 2 sroczki, kiedy nie w głowie Ci stabilizacja, bo wtedy mniejsze ryzyko, że sam się zaangażujesz mimochodem w którąś i przede wszystkim - jest większy luzik w razie gdyby coś poszło z jedna nie tak, czyli mniejsza presja i ciśnienie, bo rozłożone na 2 lub więcej

I Ty to związkiem nazywasz?

No, chyba, że to marynarz i wypływa na połów kraba na Alaskę, wtedy inna bania..

Jasne- telepatia po co ze sobą rozmawiać.
A tak całkiem poważnie - jeśli myślami jestem przy kimś i v-ce versa , jeśli jesteśmy blisko nie tylko podczas spotkań, na których oglądamy film i się "gzimy", to czymś zupełnie naturalnym jest zapytać co porabiasz, co u ciebie słychać, jak się czujesz etc.
Kto twierdzi, że jest inaczej jest albo w związku z wygody i rozsądku i nie do końca dopasowany ze swoim partnerem emocjonalnie/mentalnie, albo uwierzył w tłumaczenia partnera, który tego kontaktu rzekomo nie potrzebuje lub potrzebuje zadziwiająco mało.
Tak czy inaczej w takim związku brakuje bliskości i nie ma co się oszukiwać.

Uważam że jak komuś zależy to powinien conajmniej raz dziennie napisać, mi w obecnej sytuacji naprawdę wystarczyłoby głupie dobranoc, dużo od niego nie wymagam. A, że sie zakochałam jak głupia to bardzo to przeżywam..

Wielu ludziom w żaden sposób nie odpowiadają esemesowe protezy kontaku.
To, że się nie odzywa w takiej formie nie świadczy o niczym, a już na pewno o zależeniu bądź nie.Wysnuwanie z tego tezy, że ma kogoś na boku jest debilizmem.
Akurat właśnie, gdy się ma kogoś na boku, to człowiek pilnuje, by oszukiwana strona nie czuła się zaniedbana i nie zaczęła węszyć...
Przerabiałem związek na odległość ładnych kilka lat i kilkudniowy brak kontaktu był jak najbardziej normalny.

Zgadzam sie tutaj z Toba, ja tez nie kontaktuje sie sama w taki sposob i nie lubie tego. Nie rozmawiam z moja babcia przez telefon, a kocham ja nad zycie i widuje moze dwa razy w roku.

Juz raczej kryminalista, a nie marynarz
A jak ja to nazywam zalezy od tego z kim rozmawiam

Ciężko to dokładnie rozważyć, ale zgadzam się, że dobrze zachować czujność.
Każdy jest inny i niby te smsy to taki zły wymysł współczesości, ale są i wszystcy z nich korzystają. To brzmi raczej jak kiepska wymówka, bo owszem też mi się czasem wydaje, że zbyt często się ich użwa do spraw innych niż umówienie się i konkrety, ale jak już są i tęsknisz za kimś, to po prostu piszesz. I cieszysz się, że ten wynalazek powstał.
Spotykacie się ponad rok, to jeszcze nie tak długo, żeby on nie miał ochoty co kilka dni usłyszeć Twój głos.

Przykład z babcią jest nietrafiony. Trochę to inna jednak miłość do babci chyba co? O babci chyba się nie myśli przed zaśnięciem .

I o to chodzi. O brak ochoty , a nie o rodzaj medium, które się wybiera by kontakt jakiś był.

Nina, czasem jak czytam twoje wpisy to mam wrażenie, że albo jesteś na rauszu albo jakaś przyćpana

A pytałaś się go o to. dlaczego Wasz kontakt na odległość jest taki słaby? Może on uważa, że kontakt elektroniczny jest "niepełny" ? Napisz mu sama smsa z dzień dobry! Nie warto od razu tak pesymistycznie podchodzić, że kogoś ma, tylko porozmawiać.

Wątek dotyczy problemu, który powstaje gdy jedna strona wydaje się być mniej zaangażowana i mniej z siebie dawać niż druga potrzebuje - przy czym nie są to wymagania z kosmosu dla pary z rocznym (nie 40-letnim, jak wspomniałam) stażem. To powinna być obopólna przyjemność i potrzeba wiedzieć co robi ukochany czy ukochana. Nikt nie mówi o wiszeniu na słuchawkach godzinne dziennie, ale napisać nawet kilka smsów to aż taki problem?

Dla mnie to oznaka mocno luźnego podejścia do relacji, bo związkiem bym tego czegoś nie nazwała, gdy partnera nie interesuje czy jego kobieta w ogóle żyje pomiędzy tymi spotkaniami, czy jej czegoś nie trzeba, itp.

A ty podałaś przykład babci <załamka>

Ona mowi o  dwoch dniach, czy jednym dniu. Co to jest dwa dni? Nic.
Rozumiem gdyby tydzien, dwa tygodnie cicho byl.
Nie ogarniam tego calego pisania 'dobranoc ' 'dzien dobry' w zyciu tego nie robilam, moze dla tego faceta to tez jest bez sensu i smieszne.

Myślę, że tu nie chodzi jednak o ten 1 czy 2 dni tylko tak jak napisała cb - różne oczekiwania i potrzeby w kwestii bliskości i jej okazywania i tu się problem zaczyna i powoduje, że nikt z tego związku nie będzie miał pełnej satysfakcji.

Poza tym, zazwyczaj można się bardzo zdziwić, że dana osoba potrafi i chce, wręcz sama dąży do czestszego kontaktu jeśli potem trafi -lub wcześniej była w relacji z kimś z kim była naprawdę zaangażowana. Bo tutaj jak dla mnie to takie "zaangażowanie" na pół gwizdka.

W związku, w którym nie ma wątpliwości co do zaangażowania (wiesz, że jesteś najukochanszą wnusią babci i nic tego nie zmieni) obu stron dzien czy dwa to faktycznie brzmi jak nic, szczególnie jeśli byłyby to dwa bardzo napięte i pełne trudnych obowiązków dni. Ale wtedy i tak chyba w tej chwili wytchnienia, chciałoby się skontaktować, choćby na chwilkę?

Pytanie skąd biorą się te wątpliwości:
1) Są uzadadnione słusznym przeczuciem, tzw. intuicją.
2) Autorka ma, nazwijmy to - specyficzne potrzeby emocjonalne i nie przeżyje dnia bez słodkiego Dzien dobry robaczku i Dobranoc mróweczko, czy coś tam.

Z tym odpisywaniem to różnie. Pan o którym wspomianałam zawsze kulturalnie mi odpisywał. Tylko jakoś nie tak od razu, a dnia następnego. I sam też się nie kwapił, żeby pisać.

Pytanie też, czy faktycznie on wie, że ten brak kontaktu jest problemem?

To faktycznie zrozumiał co mu chciałaś przekazać..
A tobie sprawia satysfakcje taki wymuszony kontakt?

Niektorzy ludzie nie maja takiej potrzeby ciaglego kontaktu smsowego, nawet jak im zalezy.
Inni maja potrzebe kontaktu tysiac razy dziennie.
Trzeba sie tylko dobrac w tym.
.

Może być tak, że tak bardzo potrzebujesz tych smsów, bo czujesz, że czegoś innego brak. Może tego, o czym pisze Lars.

Haha, tak, "dobre i to". Desperatka

Czyli co? Czekasz grzecznie jak piesio na to co pan postanowi i w zasadzie problemu nie ma?

To poczekaj na rozwój sytuacji i obserwuj siebie, jak TY się z tym czujesz, bo to najważniejsze. Nie co jemu pasuje, tylko czy TOBIE jest przy nim dobrze.
Uwierz mi, że jak facetowi zależy i kobieta go o coś poprosi to on "podejmie wyzwanie", a jeśli nie to to tez jest czytelny komunikat, tylko trzeba chcieć go odczytać.

Skoro narazie facet spełnił Twoja prośbę, to przyglądaj się czy sytuacja faktycznie zaczyna się zmieniać czy to jego jednorazowy 'dzień dobroci' i tyle.

Tak czy tak zawsze sobie poradzisz, pamiętaj o tym.

Pasuje mi taki związek na odległość, to pierwszy mój taki i pierwszy raz chyba tak bardzo kogoś pokochałam. Narazie się cieszę że coś ruszyło po tym jak mu napisałam co o tym myśle, ale zobaczymy na jak długo..i czy to naprawdę może oznaczać że mu jednak troche zależy?

Te \chyba\ wiele tłumaczy. Widzę tu tylko dwie opcje. Albo wejdziecie na wyższy poziom albo sie rozstaniecie i to z twojej inicjatywy.