studia bez pomocy rodzicow

Ja akurat mam stypednium socjalne, więc nie muszę ciągnąć od rodziców. Na początek zobacz jak wygląda sytuacja na rynku pracy. Ja np. dużo słyszałam o pracy w weekendy albo wieczorami przykładowo jako kelnerka czy barmanka. Początki mogą być ciężkie, ale miło, że masz takie nastawienie i chcesz stać się niezależna.

Znam osoby, które studiują i nie są na utrzymaniu rodziców, z tym, że nie całkowicie.
1. Dziewczyna studiuje i pracuje, jednak jak to  jest z praca na studiach, nie na cały etat. Mieszka z rodzicami. Myślę, że przy zarobkach jakie daje praca na kilka - kilkanaście godzin (nie na cały etat z pewnością) to nie dałaby rady utrzymać się sama, gdyby sama mieszkała. Trzeba wziąć pod uwagę cenę wynajmu mieszkania ( w Krakowie to dość sporo) plus inne opłaty, internet itp. więc na życie chyba nic by jej nie zostało.
2. Chłopak ma stypendium. Nie wiem na jakiej zasadzie to jest, czy za osiągnięcia, których w liceum miał dość sporo ( olimpiady itp), czy socjalne. Mam wrażenie, że oczywiście głównym kryterium był dochód na osobę w rodzinie, ale osiągnięcia chyba tez odebrały dużą rolę. Stypendium dostaje chyba około 1300 zł miesięcznie, ale głowy nie dam. Jednak studiuje w stolicy, wynajmuje tam mieszkanie. Jest na bardzo trudnych studiach wymagających poświęcenia ogromnej ilość czasu, aby się na nich wgl. utrzymać i nie miałby szans połączyć studiów z pracą. Przy takim stypendium jest chyba raczej w stanie się sam utrzymać, a jeżeli nie to rodzice nie dokładają mu na pewno dużo.

A o jakich studiach i w jakim mieście myślisz? Bo są takie kierunki, na których będąc na pierwszym roku będziesz się modliła, żeby sobie dać radę z ogromem nauki, a nie myślała o pracy, na którą braknie ci czasu. No i wiadomo, inne są koszty mieszkania w dużych miastach  niż w mniejszych. Chodzi głównie o ceny najmu mieszkania.

Jestem tego żywym przykładem ale:
1. studiuję dziennie w wojewódzkim mieście
2. nie mam wielu zajęć na uczelni, jednak wymagają one poświęcenia czasu
3. większość ćwiczeniowców nie robi problemów z przepisaniem się do innej grupy, dlatego staram się ułożyć plan, tak aby nie mieć bezsensownych przerw
4. mam czwórkę młodszego rodzeństwa, dlatego też nie mogę liczyć na wsparcie rodziców, choć chcieliby pomóc
5. nie mieszkam w akademiku, aktualnie wynajmuję pokój z chłopakiem, ale koszty są mniejsze niż dwójka w akademiku, nie ukrywam, że obejrzeliśmy wieeele mieszkań, ale wybraliśmy najkorzystniejsze
6. dostaję stypendium socjalne, które jednak nie wystarcza na wszystko
7. i dlatego pracuję. Roznoszę ulotki i jestem hostessą. Wiadomo, nie są to ambitne zajęcia. Nie wiążą się z moim kierunkiem. Bardzo łatwo znaleźć takie prace, dla chcącego nic trudnego.

Podsumowując: Jestem w miarę zadowolona ze swojej sytuacji, od dawna chciałam się usamodzielnić i wyprowadzić z domu. To się udało i chyba też o to Tobie chodzi Próbuj uzyskać stypendium socjalne, później rektora i szukaj pracy. Powodzenia

Dzisiaj rozmawiałam z dziewczyną, która pracuje od poniedziałku do piątku 8 godzin jako telemarketerka (wyciąga ok 1200 zł), a wieczorami robi studium jakieś. Łączy to razem, nie sprawia jej to problemu - kolejny przykład, że dla chcącego nic trudnego

Ja studiowałam dziennie i pracowałam przez jakiś czas. Teraz dostaję stypendium rektora za wyniki i mam nadzieję, że uda mi się dostać socjalne. Od kiedy zamieszkałam z narzeczonym nie muszę pracować, bo on mi pomaga. Jednak da się studiować bez pomocy rodziców - trzeba być tylko bardzo wytrwałym i naprawdę chcieć kończyć wybrane studia, żeby mieć motywację do działania, gdy jest się przemęczonym

A bedziesz mieszkac w domu, czy będizesz miala zamia cos wynajmowac? Bo to jest chyba główny problem.Jeśli chodzi o prace dla studentów, chocby za barem to w każdym większym mieście na pewno coś znajdziesz