Witam wszystkich.
Przeglądając wczoraj internet natrafiłem na to forum i chciałbym po krótce streścić swoją historie i zadac parę pytań.
W wieku 19 lat poznałem dziewczynę z którą ożeniłem się po 4 latach.Przez 10 lat małżeństwa bywało różnie jak to w małżeństwie bywa,dodam że nie byłem fair do końca.5 lat temu miało miejsce wydarzenie po którym zmieniłem się jak myślałem na lepszego innego człowieka.Niestety chyba tylko mi sie tak wydawało bo około 2,5 miesiąca temu moja żona powiedziała ,że chce rozwodu i cały czas ma w pamięci tamtą sprawę sprzed 5 lat.Przerzyłem szok chyba w najczystszej postaci najpierw nie mogłem spać ,jeść zaczęły sie jakieś dziwne bóle ściskanie w klatce schudłem 10 kilo.Błagałem ją żebyśmy mogli być razem niestety nic to nie pomogło.Legalnie umawiała się z jakimś gościem wcale nie kryjąc się z tym.Wyjechała sama z synem na wakacje zostawiając mnie w domu i mówiąc ,że nie ma ochoty na spędzanie ze mną czasu a w tym czasie mam się przemeldować i wyprowadzić.Parę razy rozmawiałem z nią ale zawsze mówiła, że chce pomieszkać teraz sama beze mnie i może się zejdziemy teraz wiem że to była ściema bo chciała się tylko mnie pozbyc z domu.Najgorsze w tym wszystkim jest to, że ja uważam cały czas że to tylko moja wina.Od dwóch tygodni mieszkam sam.Przez pierwszy tydzień było w miarę ok.Miałem jakieś zajęcie przy urządzaniu mieszkania ale teraz jest strasznie.Dziś byłem u niej spotkać sie z synem ale cały czas próbowałem ją namówić żebyśmy znowu byli razem.Niestety nic to nie dało powiedziała mi że myślała o rozwodzie dwa lata i już mnie nie kocha i chce byc szczęśliwa z kimś innym a ja naiwny myślałem ,że może jednak zejdziemy się razem.
Mam pytanie do rozwiedzionych czy wy też mieliście takie myśli że może to jeszcze nie koniec i wszystko będzie dobrze ale rozum mówił coś inego.Bo ja cały czas do dzisiejszego dnia karmiłem się tą złudną nadzieją która prysła jak bańka mydlana.Ile czasu dać sobie po rozstaniu ogólnie jestem teraz mocno rozbity i nie mam ochoty na spotkania z kobietami ale po jakims czasie.Nikt nie chce być samotny.
Podobne tematy
Tyle ile [potrzebujesz
- Milionek
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Witaj
Ciężka sprawa,ale nic na siłę.Rozumiem co przeżywasz.
Znam to z autopsji... a co do czasu to każdy potrzebuje
"innego" Ja życzę spokoju ... I jak na razie daj sobie
spokój z "Babami"
Tyle ile [potrzebujesz
Pati,
To prawda, każdy przeżywa inaczej i innej ilości czasu potrzebuje. Ale ja się bardzeij zastanawiam, w którym momencie można uznać, że ten proces żałoby jest zaburzony, nie przebiega prawidłowo?
Kiedy można uznać, że pomimo jakiegoś czasu nadal nie jest się pogodzonym, wpadło się w jakieś obsesyjno-depresyjne myśli?
Około 2 tygodni.
pati31 napisał/a:Tyle ile [potrzebujesz
Pati,
To prawda, każdy przeżywa inaczej i innej ilości czasu potrzebuje. Ale ja się bardzeij zastanawiam, w którym momencie można uznać, że ten proces żałoby jest zaburzony, nie przebiega prawidłowo?
Kiedy można uznać, że pomimo jakiegoś czasu nadal nie jest się pogodzonym, wpadło się w jakieś obsesyjno-depresyjne myśli?
Ok 2 lata.
(...)Przez 10 lat małżeństwa bywało różnie jak to w małżeństwie bywa,dodam że nie byłem fair do końca.5 lat temu miało miejsce wydarzenie po którym zmieniłem się jak myślałem na lepszego innego człowieka.Niestety chyba tylko mi sie tak wydawało bo około 2,5 miesiąca temu moja żona powiedziała ,że chce rozwodu i cały czas ma w pamięci tamtą sprawę sprzed 5 lat.(...)
Zdradziłeś?
prawie singiel napisał:
(...)Przez 10 lat małżeństwa bywało różnie jak to w małżeństwie bywa,dodam że nie byłem fair do końca.5 lat temu miało miejsce wydarzenie po którym zmieniłem się jak myślałem na lepszego innego człowieka.Niestety chyba tylko mi sie tak wydawało bo około 2,5 miesiąca temu moja żona powiedziała ,że chce rozwodu i cały czas ma w pamięci tamtą sprawę sprzed 5 lat.(...)
Zdradziłeś?
Tak kiedyś byłem tym bydlakiem który zdradził swoją żonę i przez cały czas tego żałuję.Doszło jeszcze do tego parę spraw typu alkohol i narkotyki ale od 5 lat jestem czysty i nigdy nie spojrzałem w kierunku innej dziewczynya.Myślałem ,że wszystko jest ok a tu nagle prosze dowiaduję sie ,że nie jest dobrze i nara.Dodam tylko ,że ona teraz zachowuje sie tak jak ja kiedyś.Nie liczy sie ze zdaniem innych tylko ona jest najważniejsza dokładnie ja taki byłem wtedy.
Rzuć może okiem na wątek kobiety w rozterkach. Bardzo podobna sytuacja.
http://www.netkobiety.pl/t47768.html
Poczytałem nie wszystko ale żeby miec ogólny pogląd i musze przyznac ,że sytuacja przed zdradą u mnie i u autorki tamtego postu była troche inna ale po zdradzie to wypisz wymaluj to samo też bardzo chciałem wszystko naprawić i żeby ona wybaczyła mi zdradę ale powoli oddalaliśmy się od siebie.Żona nie mogła mi tego wybaczyć i nie dziwię sie jej.Kiedyś czytałem, że trzeba wprawiać się w wybaczaniu żeby pozbyć sie swoich emocionalnych blizn.Ja wybaczyłem ojcu,że opuścił nas jak byliśmy mali,wybaczyłem matce że nie wychowywała nas jak należy tylko cały czas przyprowadzała nowych "wujków" ale nie mogę wybaczyć sobie tej zdrady której kiedyś się dopuściłem.Chyba to jednak prawda ,że najtrudniej wybaczyć jest samemu sobie.Powoli dochodze do siebie to znaczy jest lepiej niż 2 miesiące temu gdzie jechałem na psychotropach bo nie mogłem się uspokoić.Może żebym wcześniej znalazł to forum i poczytał trochę jak to jest z kobietami po zdradzie wszystko byłoby inaczej ale teraz to już za późno.
Niestety karma wróciła można tak rzec. Sam zdradziłeś - teraz żona zdradza Ciebie.
Po zdradzie wiele się zmienia, nie idealizuje się już tak osobę która dopuściła się zdrady. Wybaczyć - to nie to samo co dać szansę. Nie mniej uważam, że Żona obecnie usprawiedliwia siebie - Twoją zdradą, braku wybaczenia itp.
Niektórzy twierdzą, że zdradzając zwolniłeś ją z przysięgi małżeńskiej. Ja pomimo zdrady Męża i życia z Nim po zdradzie - nigdy nie poczułam się zwolniona ze słów wypowiedzianych. Dla mnie to coś wyjątkowego.
Twoja żona jest w amoku - nie trafi do niej nic, sam znasz ten stan. Daj jej żyć - Ty obecnie jesteś złem.
Szkoda tylko, że ludzie odpłacają ludziom tym samym- bólem, cierpieniem, krzywdą.
Teraz jest jej czas. Daj jej sie zachłysnąć ulotnym szczęściem.
Tutaj już nie ma co dawać komu czasu ona juz powiedziała ,że mnie nie kocha i nie widzi sensu bycia ze mną.Teraz mieszkam sam i jest różnie czasmi lepiej czasami gorzej.Najgorsze są te myśli ,że ona jest tam gdzieś z innym i robią to co robią a mnie szlag trafia.Kocham ją jeszcze ale ja też nie widze pszyszłości w naszym małżeństwie tym bardziej po tym jak ona sie teraz zachowuje.Czekam na pozew z sądu nie chce żeby to dłużej się ciągnęło.
W jakim wieku macie syna? Z kim on przebywa gdy ona randkuje?
Nie miałam na myśli, byś dawał jej czas, w sensie czekania na nią, bo nikogo nie zmusisz do miłości. Miałam na myśli dać jej wolność - źle jest po prostu wyraziłam.
Syn w tym roku kończy 7 lat a jak ona gdzieś wychodzi to on jest wtedy ze mną.
Tak mnie dziś troche wzięło na przemyślenia różne i dochodzę powoli do wniosku ,że to wszystko nie jest tylko moją winą .Gdyby moja żona chciała ratowac wcześniej ten związek to w chwili gdy zaczęła zastanawiać się nad rozwodem mogła zacząć myśleć o tym jak to małżeństwo uratować a nie dwa lata myśli o rozwodzie a nie myśli żeby naprzykład pójść na jakąś terapię lub po prostu porozmawiać poważnie o nas.Teraz myślę ,że postąpiła jak tchórz wybierając najprostszą drogę tym bardziej ,że nasz syn będzie wychowywał się bez ojca w domu.Oczywiście teraz rozmowa z nią to jak walenie grochem w ścianę mam nadzieję ,że kiedyś ona zrozumie jak mocno skrzywdziła naszego syna.Dziś jak odwoziłem go do domu nie płakał ale widziałem jak przygasł i nic nie mówił chociaż przeważnie buzia mu się nie zamyka.Ech ciężko będzie dobrze ,że powoli pozbywam się tych złudzeń ,że jeszcze możemy byc razem.
Dopiero teraz mówiła, że dwa lata myślała o rozwodzie? Czy prze ten dwa lata rzeczywiście o nim wspominała?
Wiesz jak to czasami kobieta mówi ,że uważaj bo zostaniesz sam i tego typu rzeczy ale nigdy nie powiedziała otwarcie ,że myśli o rozwodzie dopiero ostatnio wypaliła mi ,że 2 lata myślała o tym a ja szok i niedowierzanie bo różne rzeczy też inne mówiła typu ,że teraz jest tak jak powinno być zawsze i inne ,że mnie kocha i na zawsze będziemy razem no a ja głupi myślałem ,że tak będzie na zawsze.
- Milionek
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Witam
Wiesz zdrada zmienia postać rzeczy jaką przedstawiłeś
w pierwszym poście.Nie powinieneś się nawet dziwić
że po zdradzie,żona będzie głaskała po główce.
A zadałeś sobie pytanie Dlaczego poszedłeś z inną do łóżka?
Czy tak robi kochający mąż? A to że mówiła żebyś uważał
że sam zostaniesz.... to dawała ci sygnał,abyś się zastanowił
co zrobiłeś... hmm
Milionek- tak i teraz całe życie ma żyć z poczuciem winy. I co by się nie stało - jest winny, bo pierwszy zdradził.
Singla żona - postanowiła żyć z Nim po zdradzie, znaczy, że chciała. A teraz zwyczajnie wybiela się - bo zachowuje się jak rozkapryszony dzieciak. Jeżeli nie mogła wybaczyć zdrady - mogła odejść. Gdyby nie to, że pojawił się ktoś inny - dalej by Go kochała z całych sił 
.
Wiem ,że zdrada to ogromny cios dla drugiej osoby i potym powinienem się starac naprawiać ale ona nie dawała mi czasami szansy na naprawę a faceci do końca nie widzą ,że coś złego dzieje się w ich związku.Z ta zdradą to było tak ,że wtedy kłociliśmy się o to że za dużo piję i pare razy nie wpuściła mnie do domu jak byłem pijany chociaż nigdy w życiu jej nie uderzyłem ani dziecka.Raz było tak ,że sam dzwoniłem na policję bo jak stałem pod drzwiami i nie chciała mnie wpuścić to myślałem ,że może oni coś pomogą.No i po tym właśnie coś we mnie strzeliło odsunąłem się od niej i znalazłem kochankę która tez lubiła wypić.Ogólnie to ten okres pamiętam jako jeden wielki ciąg po którym trafiłem na detoks i później terapię.Ale to był 5 lat temu.Później dotarło do mnie ,że najważniejsza jest rodzina i jak bardzo kocham moją żonę i dziecko.A teraz to juz się skończyło siedzę sam bo nie mam żadnych przyjaciół ,żeby z nimi pogadać o tym więc opisałem to na forum i troche mi lepiej.Nie oczekuję ,że ktoś będzie klepał mnie po główce i mówił jaki ja to dobry i się zmieniłem a ona to taka zła bo mnie teraz zostawia a nie wtedy .Wiem co zrobiłem i gdyby opóściła mnie wtedy to nie miałbym pretensji a teraz to ja uwarzam ,że to troche tak wygląda na zemste po latach .
Milionek- tak i teraz całe życie ma żyć z poczuciem winy. I co by się nie stało - jest winny, bo pierwszy zdradził.
Singla żona - postanowiła żyć z Nim po zdradzie, znaczy, że chciała. A teraz zwyczajnie wybiela się - bo zachowuje się jak rozkapryszony dzieciak. Jeżeli nie mogła wybaczyć zdrady - mogła odejść. Gdyby nie to, że pojawił się ktoś inny - dalej by Go kochała z całych sił
Dokładnie pojawił się ktoś inny i cóż i przypomniała sobie jak sie kiedyś czuła i myślę ,że teraz się odgryza.Jak ostatnio do mnie dzwoniła to powiedziałem ,żeby nie pokazywała mi sie na oczy bo po prostu nie dam rady patrzec na nią i żeby nie wywoływała u mnie silnych emocji.Może tak będzie lepiej nie widzieć jej to nie będę sie rozczulał.Zobaczę narazie 3 dni bez rozczulania wytrzymałem.Mam nadzieje ,że zobaczę ją dopiero na urodzinach syna.W telefonie też pokasowałem wszystkie sms od niej w których pisała ,że tak mocno mnie kocha i zmieniłem opis ze Słoneczka na Ex.Czas pokaże ile zajmie mi wyleczenie sie z tej miłości.
Singiel - nie pochwalam tego co zrobiłeś, wiem jaki ból powoduje zdrada ( z alkoholizmem nigdy nie miałam do czynienia, ze zdradą tak, zdradził mnie Mąż). Ale Twoja jeszcze żona - robi dokładnie to samo co TY - z tym, że przy tym pozbawiona jest myślenia przez emocje i szuka dla siebie wytłumaczenia. Pewnie myśli, że złapała szczęście za ogon- czy tak będzie, czas pokaże. Najgorsze jest to, że to szczęście może być ulotne. Na początku wszystko pięknie wygląda.
Jeżeli wybrała taką drogę - jej życie.
Dokładnie ja już nie mam siły walczyć o nas.Usunąłem się na bok i niech robi co chce tylko niech złoży wkońcu ten pozew bo takie zawieszenie jest denerwujące.Jednego się nauczyłem ,że jak może kiedyś będę w zwiążku z inną kobietą to nigdy w życiu jej nie zdradzę bo zdrada zniszczyła całe trzy życia mojego syna, żony i moje.
Singiel - rozwód tu nic nie zmieni. Ona Cię nie kocha, nie chce być - rozwód to tylko formalność. Teraz czas wyzbyć się miłości do Niej - masz syna On potrzebuje Twojego uczucia. A Ty ten czas wykorzystaj dobrze - naucz się żyć samemu.
Ja wiem co trzeba zrobic ale nie jest to takie proste na szczęscie pozbywam się powoli złudzen co do tego że jeszcze możemy być razem.
Dziś wpadłem na głupi pomysł ale na szczęście pozbyłem się go ,żeby zadzwonic do jej rodziców i opowiedzieć im jaką mają córke ,że jeszcze nie ma rozwodu a już paru nowych zięciów było.Nie zrobie tego bo ktoś kiedys powiedział ,że szykując zemste trzeba kopać dwa groby.
Ehh zaktualizuje trochę moją historię.
Dziś odbierałem syna ze szkoły a ona została na spotkanie z nauczycielką.Pojechaliśmy z synem do jej domu i tam zrobiłem najgłupszą rzecz jaka może być.Zobaczyłem na jej laptopie ,że nie wylogowała się z gg i wszedłem do archiwum rozmów.Nie wiem po co to zrobiłem wiedziałem ,że jak coś tam znajdę to i tak nie zmieni tego ,że nie jesteśmy razem i wiedziałem ,że takie przeglądanie może mnie mocno zaboleć.No i jak zobaczyłem te rozmowy z których jasno wynikało co oni razem robili na tych randkach to tak jakby milion szpilek weszły w moje serce.
Najlepsze jest to ,że te spotkania były na grubo przed tym jak żona oznajmiła mi ,że już mnie nie kocha i mam się wyprowadzać,bo zakochała się w tym drugim.Straszne uczucie jak widzisz jak Twoja ukochana osoba pisze do innego ,że go kocha i pragnie go tak bardzo ,że płonie.
Płakac mi się chce i nie mogę sie powstrzymać.Żałosne 34 letni chłop płaczący jak mały dzieciak.
Najgorsze jest to ,że cały czas ją kocham i nie dam rady przestać.
Kiedy to minie kiedy ten ból sie skończy?
Czuję ,że znowu jest tak jak na początku.Boję się ,że znowu bez psychotropów nie dam rady.
Nie mam nikogo ,żeby nawet mu o tym powiedziec co czuję.Koszmar jak może zmienić się osoba która kiedyś była dla Ciebie wszystkim na świecie.
Prosze poradzcie co robic iśc do psychologa czy człowiek da radę sam przez to przejść nie chcem nikogo teraz zapoznawać i z nikim się wiązać ale brakuje mi kogoś ,po prostu żeby porozmawiać.
Chociaż jestem młoda i nie tak doświadczona jak Ty, również przeżyłam bardzo rozstanie.
Bardzo pomogło mi to forum i czytanie różnych poradników. Tylko, żeby uciec myślami od przeszłości.
Popełniłeś duży błąd czytając archiwum. Zrobiłeś sobie sam krzywdę. Wiedziałeś co możesz tam przeczytać, a jednak to zrobiłeś. Teraz musisz ponieść tego konsekwencje.
Każdy radzi sobie w inny sposób po rozstaniu. Jeżeli czujesz, że nowy związek nie jest na chwilę obecną dla Ciebie, to tego nie rób. Możesz w ten sposób skrzywdzić potencjalną partnerkę, traktując ją jak "zapchaj dziura".
Psycholog może być jakimś wyjściem, jednak to w Tobie musi zajść jakaś zmiana i chęć walki poradzenia sobie z tym problemem.
Trzymam kciuki, abyś odnalazł w sobie siłę 
- bags
- Net-facet
- Nieaktywny
Zobaczyłem na jej laptopie ,że nie wylogowała się z gg i wszedłem do archiwum rozmów.Nie wiem po co to zrobiłem wiedziałem ,że jak coś tam znajdę to i tak nie zmieni tego ,że nie jesteśmy razem i wiedziałem ,że takie przeglądanie może mnie mocno zaboleć.No i jak zobaczyłem te rozmowy z których jasno wynikało co oni razem robili na tych randkach to tak jakby milion szpilek weszły w moje serce.
Najlepsze jest to ,że te spotkania były na grubo przed tym jak żona oznajmiła mi ,że już mnie nie kocha i mam się wyprowadzać,bo zakochała się w tym drugim.Straszne uczucie jak widzisz jak Twoja ukochana osoba pisze do innego ,że go kocha i pragnie go tak bardzo ,że płonie.
Przywaliłeś z jednej strony sobie liścia lub piąchopirynę w nos na otrzeźwienie, a z drugiej strony masz dowód czarno na białym, jak dwulicową postacią była i jest Twoja żona. Nie Ty pierwszy i nie ostatni, nawet z tego forum.
Płakac mi się chce i nie mogę sie powstrzymać.Żałosne 34 letni chłop płaczący jak mały dzieciak.
Najgorsze jest to ,że cały czas ją kocham i nie dam rady przestać. Kiedy to minie kiedy ten ból sie skończy?
Płacz faceta nie jest oznaką słabości a siły. Klęknąłeś po tym fakcie jak wielu z Nas bez względu na płeć. Pora teraz pozbierać się, otrzepać, wstać i zbierać siły na zamiary. Trudny okres teraz przed Tobą i fundamentalne pytanie brzmi: co z tym teraz zrobisz? Nie odpowiadaj koniecznie Nam a sam sobie, nawet przed lustrem.
Choć to banalnie brzmi, tak teraz czas jest Twoim sprzymierzeńcem i gra na Twoją korzyść.
Czuję ,że znowu jest tak jak na początku.Boję się ,że znowu bez psychotropów nie dam rady.
Nie mam nikogo ,żeby nawet mu o tym powiedziec co czuję.Koszmar jak może zmienić się osoba która kiedyś była dla Ciebie wszystkim na świecie.
Prosze poradzcie co robic iśc do psychologa czy człowiek da radę sam przez to przejść nie chcem nikogo teraz zapoznawać i z nikim się wiązać ale brakuje mi kogoś ,po prostu żeby porozmawiać.
Psycholog to dobry pomysł na start, by się bardziej nie stoczyć w depresję. A od gadania i wylewania swoich przemyśleń masz forum i Nas. Mało kto ze znajomych w realu będzie gotów słuchać tego, co masz do powiedzenia na okrągło. A wywalić to "gdzieś" z siebie z jednej strony trzeba, a z drugiej musisz... ot takie katharsis. Bez tego nie ruszysz do przodu.
Ile czasu sobie dać?
Jak najwięcej!
Hmm, ja bym spróbował jeszcze ostatniej rzeczy: niech ona Cię zobaczy z jakąś atrakcyjna laską na mieście...:-)
To nie jest wcale takie głupie , jak się może niektórym wydaje.
Jeśli to jej nie ruszy, to już naprawdę jest pozamiatane...Wtedy naprawdę ona nic już do Ciebie nie czuje.