jak poradzić sobie w święta zaraz po rozstaniu

E tam zaraz same uśmiechnięte pary, a przyjaciele?? Oni dużo pomagają w takiej sytuacji. I nie przejmuj się stereotypami, często te pozornie uśmiechnięte pary wcale nie są takie szczęśliwa. Głowa do góry i klin klinem, trzymam kciuki:)))

Marco i Oczyszczony przetrwacie!:)

To na pewno nie pierwsza i nie ostatnia taka sytuacja w Waszym życiu.

Twój instynkt dobrze Ci podpowiada - spotkanie z nią to najgorsze co może się w tym momencie przydarzyć.
U mnie też już było prawie ok, nawet za bardzo te święta mnie nie ruszały. Dzisiaj rano miałem z nią niespodziewane spotkanie i czuję się tak jak pierwszego dnia po rozstaniu. Na szczęście już to przechodziłem i wiem mniej więcej jak sobie z tym poradzić.

Ciężki to czas dla osób u których serce krwawi... Ja Swieta spędziłam w domu, u mamy. Jeżeli ktos z Was zna moja historie to wie ze obok mnie mieszka on. On, narobił bałaganu w moim życiu i ... Tyle. Tez myslalam ze zbudowałam mur między mna a nim. Ale dzis to wróciło. Dokladnie rok temu bylo inaczej. Jest co wspominać. A dzis próbuje sie uśmiechać, żyć świętami ale w środku  jest pustka. Na znajomych nie ma co liczyć, każdy żyje Swietami. Rodzeństwo bylo i pojechało. A ja, cóż otworzyłam wino, wzielam książkę i tak Sprobuje oderwać sie od tego stanu. Nic innego mi na myśl nie przychodzi

Zgadzam się.. Jest ciężko... W dodatku te myśli co robi, gdzie jest, czy się uśmiecha..:( Nawet życzeń nie przysłał a nie dawno mówił, że tak tęskni.. Dlaczego?

Ja jakoś sobie radzę, męczy mnie już myślenie o ex, w moim przypadku to ona zakończyła nagle się jej odwidziało, tak to można powiedzieć w skrócie, święta przesypiam regeneruje organizm spokojnie zaczekam a na pewno ktoś pojawi się w moim życiu.
Czasem tylko przykro, jak można tak potraktować 2 człowieka, jak można go tak zranić, <mysli>

dobrze prawi , polać jej myślałem że ja zniosę to ciężej, a o dziwo jest całkiem całkiem, zero wiadomości czy  życzeń, jest naprawdę lepiej niż sądziłem

Nie przejmuj się Marta4321 mi zrobił ten sam numer nie wysłał mi życzeń mimo że byłam z nim dwa lata ale każdy którego zostawiłam potem życzeń mi nie składał.....nie wiem czemu tak robią...z pierwszym mężem żyłam 11 lat mam z nim 19 letniego syna ja mam 39 lat, młodo syna urodziłam... życzeń nie składa mi wcale:( Drugi mąż z którym nie mam dzieci ale super nam się żyło tylko na koniec zrobił błąd i nie mogłam z nim być ale te 6 lat które z nim byłam bardzo miło mimo wszystko wspominam, poza incydentem który nas przekreślił i też nie składa mi życzeń Trzy miesiące temu na zawsze skończył się mój konkubinat dwu letni odeszłam  przez jego eks i jego dwie córki, źle się zaczęły do mnie odzywać mama je buntowała i też nie złożył mi życzeń czy mężczyźni są tacy niekulturalni???? przecież znaliśmy się i naprawdę fajne były to związki a że ich zostawiłam, trudno.....właściwie sami popełnili błędy okropne ten ostatni jakby było mało, nadużywał alkoholu....a teraz o mnie zapomnieli i mnie nie chcą znać.....mają nowe kobiety a o mnie zapomnieli jakby te wszystkie lata które im dałam nic dla nich nie znaczyły Naprawdę są bardzo wredni ci moi eks....a tyle lat z nimi spędziłam............porażka jacy ci moi eks są wredni.....Fajnie  masz oczyszczony, że już Ci powoli przechodzi.....widać gorzej jest z kobietami ich dłużej trzyma myślę wypadałoby złożyć życzenia komuś z kim było się wiele lat....moi eksowie normalnie udają że nigdy nie znaliśmy się....:( o co w tym chodzi???

Tak chyba jest najlepiej zapomnieć o takich dziwnych ludziach, bo skoro nawet życzeń nie składają  w taki dzień to sami wystawiają sobie opinię kim byli naprawdę....naprawdę dla mnie to jest bardzo dziwne takie zachowanie....

Witam Mój ex też nie wysłał mi życzeń , zresztą mieszka już z inną i będą mieli dziecko,  . A ja hm jakoś do teraz nie potrafię się pozbierać po rozstaniu . Jak przeżyję ten cholerny Sylwester to wtedy spojrzę w lustro i powiem : '' Dałaś radę , więc głowa do góry i do przodu ,'' Chociaż wiem , że łatwo powiedzieć a trudniej wykonać .

ja sobie nie radze...wczoraj dowiedzialam sie ze bylam zdradzana przez dlugi czas...niewiem nawet ile.ale wiem ze z 2 min.

Simona witaj w klubie . Ja też byłam zdradzana i wolę nawet nie myśleć ile tych kobiet było .

Nie jesteś grzechotka sama w swoim cierpieniu....pełno tu jest takich kobiet w czarnej dziurze, że tak powiem ........ Ja już mam dość myślenia o  moim eksie......nie składa mi życzeń żadnych więc ja też mam go w d..ie. Nie jest już mi ciężko....nie zależy mi na jego życzeniach wcale, zresztą po co mi takie fałszywe życzenia i tak mnie zdradza na pewno teraz z kimś więc po co mi życzenia od takiego kogoś ??? fakt nie jest łatwo, ale już mam dość rozpamiętywania przeszłości....i tak to już jest przeszłość, więc po co o tym w ogóle myśleć....życie idzie na przód i trzeba zamknąć tamten rozdział życia.....i zacząć nowy...może ciekawszy i fajniejszy??? kto to wie...

człowiek nie tylko facet u mnie też się nie odzywa, nie pyta ale wielkie miasta zmieniają ludzi nie do poznania

No boli......ale nie ma wyjścia musi boleć, bo jednak można się przywiązać do kogoś jak się z kimś jest dłużej. Ja byłam w dwóch długoletnich związkach i to małżeńskich!!!! pierwszy prawie dwanaście lat drugi sześć lat. Teraz popadłam w "rozpacz" po dwuletnim konkubinacie. Tak naprawdę mam to już gdzieś z kim jest, z kim sypia kogo kocha.....nie obchodzi mnie to wcale a najśmieszniejsze jest to że mój eks konkubent mieszka ze swoją nową ukochaną pod moim domem. Widzę co dziennie jego i jej okna i mam to w czterech literach za przeproszeniem, dla mnie on może co dziennie z kimś innym mieszkać....Po tym jak teraz nie złożył mi żadnych życzeń na Święta nic do niego nie czuje, jest mi obojętny...Pewnie nie raz go spotkam z jakąś nową kobietą, bo wynajął sobie mieszkanie tak blisko mnie, tak jakby w całym mieście nie było innych mieszkań na wynajm.......nie zależy mi już na nim, udowodnił nie składając mi życzeń na Święta, że jest facetem na poziomie mniej niż zero........

No widzisz Oczyszczony pewnie jesteś jeszcze dość młody i dlatego pewnie nie wiesz jak życie do 39 lat może jeszcze dokopać....można mieć już za sobą dwa rozwody i jeden konkubinat....i wcale po mnie tego nie widać że tyle przeszłam nadal jestem  wesoła i często się uśmiecham nikt by nie pomyślał jakby mnie zobaczył pierwszy raz że aż na tyle się napatrzałam już w życiu........patrząc na mnie można pomyśleć, że moje życie jest usłane różami. Czasami myślę że robię błąd mając maskę zawsze takiej szczęśliwej....

Jednak życie potrafi dokopać, najgorsze są Święta i Sylwek wtedy przypomina mi się, że mój partner jest teraz z inną.....i że już mnie nie kocha......walczył o mnie po naszym rozstaniu 11 miesięcy nie dałam mu szansy...... a teraz cierpię bo napisał mi że jest z inną i nagle zrozumiałam, że nadal coś do niego czuję i że chcę z nim być ale wszystko schrzaniłam, kiedy mu na mnie bardzo zależało olewałam Go, a teraz kiedy jest z inną i On mnie olewa ja tęsknię za nim.....to wszystko jest chore, najśmieszniejsze jest to że mieszkają bardzo blisko mnie....wiem że już nigdy nie będziemy razem bo widzę że się zakochał.....nie wiem jak mogłam być tak uparta gdy mnie chciał i pozwolić mu zakochać się w innej......Dowiedziałam się wczoraj, że mój przyjaciel z pracy zawsze mnie kochał.....a ja tęsknię za moim konkubentem..... którego sama odpychałam przez 11 miesięcy....bo byłam wściekła, że się wyprowadził i wynajął sobie mieszkanie koło mojego domu....To wszystko jest takie pogmatwane.....Nie chce mi się już ani konkubenta ani przyjaciela z pracy. Mój konkubent pisał do mnie po 40 smsów dziennie po wyprowadzce dzwonił przez 11 miesięcy ze 100 razy a ja udawałam taką twardzielke  i teraz znalazł sobie inną i zero smsów.....zero dzwonienia....normalnie nie chce mi się żyć. Nie wiem po co zgrywałam taką twardzielkę...

Tak na pewno są gorsze rzeczy niż rozstanie np. śmiertelna choroba albo głód lub wojna..... albo wypadek samochodowy gdy zostaje się kaleką. Wszyscy o tym wiemy ale i tak jest ciężko....ja właściwie już rok z nim nie mieszkam i wiem, że pewnie jest teraz szczęśliwy beze mnie.....ale wiem jedną rzecz o nim że ma poważny problem alkoholowy, On nawet tego nie rozumie że tak jest.....tyle razy mu mówiłam że powinien zacząć się leczyć nikt nie w jego pracy o tym nie wie że jest uzależniony, że co weekend albo jak są jakieś święta leży nieprzytomny w łóżku.....że co dziennie pije po trzy piwa a weekendy upija się do nieprzytomności, przez to też nie dałam mu szans. Miał wybór albo zerwie z piciem i częste kontakty z eks albo ja....chciał żebym się z nim męczyła......teraz jest z inną....nie wiem jak ta kobieta to wytrzymuje....już dwie od niego odeszły.....Ja też u siebie mam pełno jego rzeczy telewizor, meble, pralkę, szafę wszystko mi zostawił nic nie chce....

Po moich osobistych przejsciach juz dawno przestalam wierzyc w gornolotne slowa, obietnice, a nawet w szczerosc mezczyzny ktory sie oswiadcza kobiecie. Stalam sie po takim upadku jakby realistka i uwazam, że rozpatrywanie slow w stylu "jak on/a mogl/a mi to zrobic, tyle obiecywac itp" a potem w jednym dniu to olać- nie ma sensu. Dla mnie wszystkie te slowa ktore mialy ogromna wartosc dzis nic nie znaczą. Człowieka poznasz po czynach. Obserwuj tylko czyny. Gdy jestes dobrym obserwatorem bez wypowiadania tych slow poczujesz sie kochany, doceniany itp.
Kiedys nie moglam zrozumiec jak to jest: ktoś mowi ze Cie kocha a zachowuje sie wzgledem Ciebie jakby bylo odwrotnie. Gdy dobrze poznajesz kogos wyczuwasz osobe po zachowaniu, ze sie cos zmienia wypala, konczy itp. Jednak w sytuacji gdy bardzo chcemy sie ludzic, slowa odgrywaja role pierwszoplanową

Zakłamani- w Twojej sytuacji pocieszający jest fakt, że jeżeli na prawde zylas w okreslonym schemacie tzn. ze są cechy u mezczyzn ktore podswiadomie dostrzegasz i lapiesz sie w sidła. Zwykle powodem jest nieprzepracowany problem, zaburzenie w postrzeganiu. Na prawde da sie to odkryc tylko potrzebna jest wnikliwa analiza. Zwlaszcza teraz kiedy masz za sobą kilka przypadkow. Dobrze jest zebrac ich do kupy i zaanalizować wszystkie ich cechy- zwlaszcza te ktore wydaja Ci sie mniej istotne- byc moze dostrzezesz w nich jakiekolwiek podobienstwo. Po nitce do kłębka- trzeba odwrocic pewną utartą hierarchie w postrzeganiu.. wartości, cech u mężczyzn. Jesteś juz bardzo świadoma, na prawde zaszłaś bardzo daleko- stwierdzając przed samą sobą, że występuje pewien schemat i jest to zly schemat. Jestem pewna, że znasz te cechy, te elementy- tylko musisz uświadomic je sobie i przepracować dlaczego tak jest i czy ma to zwiazek z Twoja przeszloscią.
Życze powodzenia!

Na krotka chwile lepiej, potem uczucie krzywdy jaka sie wyrzadzilo komus wraca z miażdżącą silą.

Oczyszczony ,przeżyłeś śmierć bliskiej osoby i chorobę to jesteś silną osobą .Ja też na razie  pokonałam nowotwór i myślałam że teraz będzie już dobrze ,mąż bardzo walczył o mnie więc miałam dla kogo żyć ,dla niego i dzieci.Trauma jaką przeszłam przez tą chorobę ,nauczyła mnie cieszyć się każdą chwilą ,ale do momentu ,gdy dowiedziałam ,że przez pół roku mąż mnie zdradzał z pielęgniarką ,gdy ja próbowałam wrócić do normalności.Wtedy świat mi się ponownie zawalił .Teraz sklejam resztki siebie samej by dalej żyć .Święta już za mną ,teraz jeszcze Sylwester.Zakładam maskę i udaję ,że jestem silna.Żyję od wyniku ,do wyniku i zastanawiam się czy słońce dla mnie jeszcze wyjdzie.Ty jesteś jeszcze młody więc dużo jeszcze przed Tobą ,oby dobrego jak najwięcej.Pozdrawiam .
Zakłamani kiedyś będziesz jeszcze szczęśliwa.Może to będą tylko chwile ,ale takie jest życie.

Pokonałaś nowotwór??? to naprawdę dużo przeżyłaś u mnie też wykryto rok temu guza  i przeszłam operację siedem miesięcy temu.....zbiegło się to prawie z odejściem mojego konkubenta on wiedział, że będę operowana i mimo że odszedł trzy miesiące wcześniej się wyprowadził to odwiedzał mnie w szpitalu co dziennie ale i tak nie wróciłam do niego........ Miał problem alkoholowy i ciężko mi się z nim przez to żyło, szczególnie w weekendy gdy patrzyłam tylko jak leży i śpi....miałam dość takiego życie...tej wegetacji przy nim.Mój guz nie był złośliwy.....ale też co pół roku muszę robić wynik....Nie wiem czy będę jeszcze kiedyś szczęśliwa, wątpię.... to nie jest takie proste zapomnieć co się przeszło....mimo, że mój konkubent jest teraz z inną kobietą, nie potrafię go zapomnieć.....nie wiem czemu...nadal go kocham, ale muszę zamknąć ten rozdział życia na zawsze....życie z mężczyzną który ma problem alkoholowy jest straszne.....odeszłam głównie  przez alkohol....

Czesc wszystkim, jak tam sylwester i samopoczucie??? Nadszedł Nowy Rok chyba czas rozpocząc nowy rozdział i pozbyc sie niepotrzebnych myśli...

Tak u mnie też jest już koniec na zawsze...nigdy ze sobą już nie będziemy. Nie kontaktowaliśmy się ze sobą wcale, każde z nas poszło swoją drogą....cały 2011 rok rozstawaliśmy się, aż On pomógł nam rozpaść się na zawsze do jego problemu alkoholowego doszła nowa kobieta z którą On teraz jest........i to już jest koniec tego związku. 31 grudnia byłam na pogrzebie kogoś ważnego w  rodzinie.....wraz z 31 grudnia straciłam kogoś mi bliskiego w rodzinie i nie ma już tego związku.....Przeżyłam Święta i Nowy Rok dzięki temu forum dużo zrozumiałam że nie tylko ja mam problemy.

To jest nas dwie Marta4321 też jest mi strasznie smutno bo Go kochałam a wszystko sama rozp.....am bo pił za dużo alkoholu i musiałam odejść, nie wytrzymałam jego picia, już nie miałam siły, cały rok 2011 prosił żebym wróciła ale byłam już bardzo zmęczona, jego straszną chorobą....bo jest straszna, mimo że Go kochałam musiałam odejść....straszne, że jest na to chory....jest teraz z inną kobietą, bo mi to napisał miesiąc temu i tym bardziej jest koniec.......ale czemu rozum mówi mi co innego, że dobrze się stało, że jest z inną, bo to człowiek uzależniony, męczący, chory bardzo, nadużywający alkoholu. Pamiętam Go jak dziś, mówię do niego że odchodzę....a On siedzi ze spuszczoną głową i prosi : "Nie odchodź.....", a obok niego na stole stoi prawie pusta butelka wódki i zostawiłam Go w takim momencie, bo już nie miałam siły tak żyć...dobrze że jest z inną i że kocha teraz inną, że przestał się do mnie odzywać i że mnie nienawidzi za to że odeszłam. Mój rozum mówi mi bardzo dobrze się stało a serce mówi co innego i dlatego chodzę po domu i łzy mi ciekną bo musiałam odejść przez straszną chorobę Pierwszy raz w życiu odeszłam od mężczyzny, któremu nie umiałam pomóc......prosiłam o AA ale nie chciał mnie słuchać....Nikt nie wie że jest aż tak uzależniony bo pracuje i to na dobrym stanowisku ja tylko wiem że jest alkoholikiem i jego eks żona a teraz nowa kobieta się dowie. Jest bardzo ciężko...

Droga Martusiu i Zaklamani. Nie bierzcie wszystkiego tak mocno do siebie. Nie udalo sie zmienic pijącego czlowieka- nie moglas pomoc, bo on tej pomocy nie chcial, nie wolal, nie prosil. Znasz powiedzenie "dopiero gdy czlowiek siegnie dna to bedzie mogl sie odbic"? Widac, jeszcze nie doszedl do tego etapu. Absolutnie nie w Twoim interesie lezy- zalatwianie sprawy za niego a tym bardziej nie mozna sie katować żyjąc w takim układzie.
Nie jestesmy w stanie wplywac i zmieniac uczuc innych osob. Powinnysmy nauczyc sie przyjmowac bezwględnie to na co na prawde nie mamy wpływu! Przyjmowanie oznacza- odpuszczenie temu.. niech idzie precz..to mnie juz nie dotyczy...to jest poza mną, tak musialo byc i ten drugi warunek- trzeba zrozumiec to, że czeka na nas cos lepszego, cos bardziej odpowiedniego dla nas, tylko otwórzmy temu drzwi! powinnysmy sie otwierać na przyszlosc, na kazdy nowy dzien, oddychac z ulga, że najgorsze mamy za sobą, że teraz bedzie tylko lepiej, bo tak wlasnie jest i nie ma innej opcji.
I nie zakladac ze wszystko minie od tak... w cierpieniu wazne jest ciagle analizowanie prawdziwego zrodla tego co sie dzieje. Czy cierpisz bo boisz sie byc samotna, czy cierpisz bo tak mocno zaufalas, czy cierpisz bo chcialas byc szczesliwa.. wszystko po rozkladzie na czynniki pierwsze wydaje sie mniej bolesne, bo zaczynasz rozumiec dlaczego wciaz blokujesz sie i cofasz sie wstecz. Chyba kazda z nas pragnie uwolnienia od bolu jakie przynosi nam toksyczny zwiazek? Wiec trzeba troszke popracowac nad soba, zidentyfikowac dokladną przyczyne problemu- nazwać to co nas boli a wtedy juz swiadomosc sama bedzie nas kierowac ku lepszemu.

Zgadzam się z Tobą invisible już sama nie wiem dlaczego cierpię... Czasem jestem zła na niego, że tak wszystko popsuł, jednak częściej boli mnie jak koleżanki opowiadają o swoich chłopakach, czy spotykają się z nimi a to właśnie przypomina mi zaraz, o tym co się wydarzyło. I nie potrafię sobie z tym poradzic...

mala26 wiem co czujesz, bo mam dokładnie to samo... Szukam, korzystam ze wszystkich rad wokoło czasem jest lepiej, czasem gorzej... Było już ok, ale teraz dopiero tak naprawdę tęsknie, chcę żeby to już minęło!!! Jeszcze ten sylwester cały czas się zastanawiam gdzie był, co robił, z kim... Pomóżcie..

Minęło ponad 3 miesiące i od tamtego czasu bardzo się zmieniłam.. Już nie jestem tą samą dziewczyną co wcześniej.. Na samym początku było strasznie nie jadłam, na niczym się nie mogłam skupic był w mojej głowie cały czas. Teraz jest już lepiej. Tłumaczę sobie, że dobrze, że teraz to sie stało a nie jeszcze później .. Bo skoro oni tak umieli odejsc nagle i już byc z kimś innym to co są warci??? Mój też nawet mi życzen nie wysłał tak bardzo mnie to zabolało... Ale mimo to te wspomnienia tak bardzo bolą.. Też mam takie uczucie, że nikogo fajnego nie spotkam, skąd to się bierze...:(

Witam . U mnie minęło już 4 miesiące i wciąż czuję ból po rozstaniu . On mieszka już z inną kobietą będą mieli dziecko . W sumie powinnam go znienawidzić bo był ze mną jeszcze gdy ją poznał . I w ogóle zachował się podle w stosunku do mnie , ale uczucia są silniejsze . Tęsknie za nim tak bardzo Jeju kiedy ten koszmar się już skończy