Samotny ale szczęśliwy

Ja popre autora watku. Jestem sama(nie samotna;) ) od ponad roku. Po burzliwym zwiazku nawet nie mam ochoty sie z nikim wiazac, bo wydaje mi sie, ze z kim bym sie nie zwiazala to pojawi sie zazdrosc, pilnowanie mnie, jednym slowem uwiazanie i zycie na smyczy. A tak jestem sama, wolna, szczesliwa, nikt mi nic nie broni, nie slucham wywodow jak nie odpisze na smsa czy nie odbiore telefonow. Wiadomo, czasami brakuje tej drugiej polowki obok, ale widze po sobie, nawet jak ktos mi sie spodoba, zaczynaja sie doly, znika mi usmiech z twarzy. Czasami tak mysle czy ja sie nie urodzilam po to by byc singielka;)

Ja też zakończyłem związek. Można powiedzieć toksyczny. Fakt że psychicznie stanąłem na nogi. Już rok tak odpoczywam i co mam powiedzieć, zaczynam odczuwać brak czegoś w życiu. Może to tylko wiosna....

Generalnie znam to ... wyszedłem z związku bez żadnego echa ( a wracaliśmy do siebie kilka razy i dwa razy próbowaliśmy ze sobą zamieszkać) ... otworzyłem firmę z kolegą, wynająłem kawalerkę którą teraz doprowadzam do stanu i zamiar mam mieszkać sam. Ostatnio pojechałem w swoją ulubioną miejscówkę ( coś na wzór panoramy Los Angeles ) i poczułem że jestem wolny , że nie mam już uczucia zazdrości , niepewności i innych wymienionych przez autora.

To nie oznacza że chce by tak zostało, wiem że jest gdzieś dziewczyna która nie sprawi abym się martwił ...

Ale na dzisiaj, mam nawet dziwne wrażenie, że jestem wyżej niż osoby mające kogoś. Ale to jakieś tylko moje spostrzeżenie

witam, myśle, że po przeżytych niepowodzeniach sercowych kazdy musi dojść do bezpiecznego stwierdzenia,że daje sobie sam rade i poczuć wreszcie zadowolenie z siebie.Bez  wsparcia przyjaciół byłoby ciężko.Myślę że nie należy się upirać w stwierdzeniu-nigdy więcej-NIGdy nie mów NIGDY.przecież nie może byc zawsze żle lub żyć tylko samymi egoistycznymi zachciankami

Ja akurat jestem na etapie dojścia do tego stanu o którym piszecie. Tzn chciałabym się tak czuć. Jednak mam nieodparte wrażenie, że coś mi ucieka, że coś tracę. Po kilku związkach postanowiłam zakończyć wszystko i wyjechać za granicę. Tzn są jeszcze sprawy niedokończone, które zostały w Polsce. Jest ktoś z kim wszytskiego nie uzgodniliśmy, na dobrą sprawę nie wiem nawet czy byłam dl aniego ważną osobą w życiu. Nie mógł się zdecydować. Żeby dojechać tutaj przejechałam 1000km, a on przez kilka dni nawet się nie zainteresował czy dotarłam. Także jest to dla mnie jednoznaczne. Dlatego postanowiłam rozpocząć tutaj nowe życie i poczuć własnie ten stan, który Wy osiągnęliście. A dokłądniej:

EDIT: Tylko, że ja mimo wszytsko chciałabym z kimś spędzić resztę życia

witam. Ja kiedy mam obniżony nastrój to mam pragnienie, aby ktokolwiek mnie przytulił.Poczuć.że komuś na mnie zależy,mieć wreszcie poczucie bezpieczeństwa
Był w pracy kolega w którym się zadużyłam. Dobrze się mi z nim rozmawiało.Jak on patrzył..tęskniłam za nim.Był  żonaty.Męczyłam się pracując z nim,a gdy został zwolniony to miejsce pracy straciło swoją magie...pogubiłam się...trafiłam do szpitala.Nie sądziłam.że dotknięcie dna tak boli.oby to się nie powtóżyło!!!

Jestem chłodna nidostępna-stważam pozory Siły,tak naprawde jestem w kiepskim stanie...    życie .Niedługo okaże sie czy wróce do pracy.
wogule dużo by opowiadać.Czasami nie mam siły, ale  przede wszystkim z kim porozmawiać...
Tak wsparcie jest mi potrzebne.Trudne  to wszystko.Myślenie,domysły -chore to
mam nadzije jednak,że wszystko powoli się ułoży?

ja tam tez jestem zadowolony z tego co aktualnie dzieje się w moim życiu mimo iż jestem singlem wcale nie czuje się samotny:) mam super rodzinkę, rodzeństwo z którym się dogaduje, znajomych(może nie aż tak wielu ale ważne że są). Nie szukam na razie związku i wcale mi się do tego nie śpieszy:) nie dlatego że się sparzyłem ale po prostu jak to inni powiedzieli w tym wątku bycie singlem ma swoje plusy:) choć sami dobrze wiemy że na dłuższą metę zmieni nam się podejście i znów będziemy chcieli być w związku:) to naturalna rzecz:)

Czasem myślę, że nikogo nie potrzebuję i dobrze mi samej jako singielce. Jednak bywają momenty, iż zaczynam się nad tym zastanawiać, czy to jest to... . Czy nie chcielibyście mieć kogoś, na kim możecie polegać? Chociaż z drugiej strony możemy mieć od tego przyjaciół. Niekoniecznie musimy być z kimś w związku. A jeżeli nie mamy tych przyjaciół, to co wtedy?
Chciałam znaleźć dobrą koleżankę przez internet, ale chyba jest to niemożliwe. Nie lubię samotności, a na tych, którzy wydają się być dobrymi kolegami, jak się okazuje, nie można polegać.
Chyba nie da się przestać czuć i nie potrzebować nikogo.. .

Zaskakujące ale podbudował mnie Twój wpis.
Trzeba tak myśleć jak napisałeś : dać sobie spokój i żyć własnym życiem, byle ciekawie ..
Ja dopiero zaczynam uświadamiać sobie i godzić się tym że własna rodzina, dzieci - to tylko marzenia, coś co się nigdy nie wydarzy w moim życiu. Z faktami się nie dyskutuje - masz rację, nie ma nad czym płakać.

alfaalfa - do tematu mozna podejść w dwojaki sposób; albo wciąż się użalać nad sobą jaki to jestem samotny/samotna i jak jest mi źle bo nie mam nikogo i widziećsens tylko w związku; czyli być desperatem, albo pogodzićsię z pewnymi faktamii zacząć żyć własnym zyciem i starać się je przeżyć ciekawie, nawet samemu. Tutaj należą się Wam wszystkim, którzy czytacie ten wątek paręsłów wyjaśnienia; to nie jest tak, że jestem jakimś gburowatym i zgorzkniałym pustelnikiem obrażonym na życie i świat. Mam już swoje lata, trochę przeżyłem i o ile dawniej rozpaczałem nad swoimi błędami i porażkami, o tyle teraz mam do nich podejście hmmm...ironiczno-cyniczne, tak samo jak do kwestii uczuć (aszczególnie desperackiego ich szukania). nie wiem, być może miałem pecha, być może nie umiałem właściwie do was miłe Panie podchodzić, ale zawsze spotykałem się z trojakim podejściem: 1) totalna zlewka. 2) "wiesz fajny z ciebie facet, ale zostaniemy przyjaciółmi?" 3) byłem tym, któremu można było sięwypłakac w stylu "jaki ten mój misio jest zły - co mam robic??!!" - coś jak redaktorka z Bravo girl=). aż w końcu powiedziałem sobie  - SCHLUSS!!!!!! koniec, dosyc. Weź sięchłopie za samego siebie a przestań oglądać sie za spódniczkami. Jak sięznajdzie (być może...czemu nie?) to będzie dobrze, jak nie - trudno, będziesz żył sam...

Przyznam szczerze,że podziwiam:) Ja jakoś nie umiem się odnaleźć w tym wszystkim, a już na pewno nie myśleć jak Ty...:(
Moja mama dolewa oliwy do ognia... Mam 22 lata a ona już uważa mnie za starą pannę...:( i wciąż z czymś wylatuje:( I niestety tłumaczenie jej ,że mnie to boli nic nie daje , czasem się nawet obraża i twierdzi ,że ona to już mi nic nie może powiedzieć

ananaasowa_ - powtórze jeszcze raz - 1)szanuj samą siebie i nie obwiniaj się za to że jesteś sama, 2) MUSISZ się uodpornić na opinie innych którzy wiedzą lepiej od ciebie co jest dla ciebie dobre - to jest TWOJE życie i nikt po raz drugi ci go nie da jak je sobie spi********sz przez nieudany związek, a w twoim wieku o to jest bardzo łatwo (22 lata i stara panna? to co ja mam mówić - przy Tobie jestem jak stare próchno;P) 3) Jesteś osobą wartosciową samą w sobie i NIE MUSISZ podbudowywać swojego EGO kimś, bo unieszczęśliwisz i siebie i partnera
Pozdrawiam Cię
faceless

Moja mama daje mi to do zrozumienia:) Staram się zachowywać dystans:) Spróbuję do tego podchodzić jak Ty:)
Dziękuję!:)

Jedyne godne życie, to życie w samotności: być we własnej skórze, kreować własny świat...

Meryl Streep wygłosiła te słowa w filmie "Obfitość"

Nic dodać, nic ująć...

Pięknie to napisałeś! Szacun! Życzę Ci by taka kobieta się znalazła.;)

Tobie też życzę by na Twojej drodze stanęła czysta i szczera miłość. Byś dzielił swoje życie z tą kobietą i był przy niej szczęśliwy. Ale życzę Ci też byś nigdy tego zdrowego rozsądu nie tracił. Cieszę się, że bez kobiety jesteś szczęśliwy. I tak ma być. Bo Twoje szczęście jest w Twoich rękach. Partner ma być tylko pięknym uzupełnieniem życia, nie całym życiem.

Trzymam mocno i pamiętaj: co ma być to będzie. Jeśli się nie uda to nie Twoja wina. Baba nie wie co traci.;)
Ale wierzę, że się uda!;) Mocno kciuki trzymam i koniecznie napisz co i jak.
Ps: dziękuję za uśmiech, który mi sprawiłeś swoimi postami.;)

"Chwila nieuwagi, kilka spontanicznych decyzji i nagle z czegoś tak absurdalnego, wyłania się sens Twojego życia.
Gdybyś nie wiem jak z tym walczył, psuł wszystko swoją ludzką głupotą i słabością, to nigdy nie uda Ci się zerwać tej prawdziwej magicznej transakcji między Tobą i ukochaną osobą. Przychodzi dzień, że nią oddychasz,
czujesz i myślisz. Nawet wtedy gdy tornado staje się poranną bryzą przy waszych "okolicznościowych awanturkach",
gdy tak kuszący jest odwrót i ucieczka w nieznane lądy,
po prostu nie da się...nie jesteś w stanie.
Bo zdajesz sobie sprawę, że ta druga osoba staje się Twoim mózgiem, żołądkiem i sercem.
Im dalej od niej tym większą dysfunkcję tych organów odczujesz...Dbaj o nie, pilnuj by nie działa się im krzywda
i dawaj im wszystko co możesz dać. Przestań analizować, osądzać i bawić się miłością. Ona dokładnie wie co robi, pojawi się dokładnie tam gdzie ma się pojawić i dokładnie w tym momencie co powinna,
nie za późno i nie za wcześnie.
I bez dwóch zdań, stanie się najlepszą, największą i... najtrudniejszą przygodą Twojego życia. "   
Ps.nie trać wiary

Witaj!
Wiele Twoich wpisów jest bardzo emeocjonalnych. Trochę jakbyś przeczył sam sobie. Poniekąd świadczy o tym cały ten wątek. Może swoimi pasjami i byciem zajętym próbujesz zagłuszyć uczucia , które zawsze będą w Twojej głowie(niczego tak nie pamiętamy jak cierpienia i złych emocji)? Może nie radzisz zobie z tym co się wydarzyło i stąd Twoja jednoznaczna postawa?
Tak czy inaczej tu możesz wszystko wyrzucić. Ale czy zamiast "zapomnieć " o uczyciach nie rozpamiętujesz ich?

Życzę spokoju ducha i pozdrawiam.

P.S. Do niepojętości uczuć się przyłączam
PPS Do Twojego motta: może w żadnej śmierci nie ma godności a jest tylko w życiu człowieka, który umiera?

> " byciem zajętym i pasjami nie tyle zagłuszam ile chcę zniszczyć uczucia - czy to źle? "

Nie wiem czy to źle czy dobrze ale jedno jest pewne z takim nastawieniem łatwiej przetrwać kolejny dzień.

Pozdrawiam "CB"

Nie każdy jest powołany do bycia w związku. Są ludzie sami i szczęśliwi, tak też bywa. Jeśli dobrze się z tym czujesz to tylko pogratulować i oby tak dalej.
Ale każdy człowiek ma też w sobie potrzebę miłości. W takim wypadku rozumiem, że czerpiesz ją od rodziny, przyjaciół.

A co do tego, że dążysz do pozbawienia się uczuć i wyłączenia ich... Trochę to szalone, bo tak się nie da choćbyś nie wiem jak chciał. No i myślisz chyba, że przez to będziesz silniejszy, lepszy niż ci, którzy pozwalają im się wkradać do życia.
Uważam, że to nie świadczy o sile tylko słabości, bo najprościej jest uciec od problemu niż się z nim zmierzyć.
Wiem, że to boli i to jak jak się człowiek na kimś zawiedzie, zostanie zraniony, poniżony, przeżuty i wypluty. Ma się ochotę wtedy pozbawić wszelkich uczuć ale tak się problemu nie rozwiąże. Raczej trzeba umieć się podnieść, przyjąć porażkę na klatę i iść dalej przez życie z podniesioną głową bogaty w doświadczenia, które nas wzmocnią i dodadzą wewnętrznej mocy. To jest siła. Takie moje zdanie.
Trochę ciężko też o tym mówić, bo wiele moich przekonań wypływa z wartości jakie wyznaję ale nie będę do nich nawiązywać bo niektórzy mogliby moją wypowiedź postrzegać tylko przez ten pryzmat.

hm ...tak mnie wzięło na przemyślenia.. z uczuciami jest zazwyczaj tak, że gdy je już całkowicie zagłuszysz - zaczniesz błagać o możliwość poczucia czegokolwiek (nie ma chyba gorszego uczucia od obojętności).. nie warto się zamykać i udawać że masz je w pupie.
Owszem, nie ma sensu szukanie jej na siłę, warto zaakceptować że nie wszyscy ją przeżywają równie mocno czy w ogóle - jeśli jednak Ci się przytrafi trzeba dać sobie szansę, nie przegapić jej ..

Witam serdecznie wszystkich
Od niedawna jestem singielką
Ostatnio trochę rozmyślałam na temat tej mojej samotności. Stwierdzam, że miałam w głowie utarty stereotyp, że człowiek samotny to sfrustrowany zgred i czułam się trochę źle z tą moją samtnością. Poczytałam was trochę i dotarło do mnie, że ja chcę być singielką, szczęśliwą, nie zamykającą się na innych żyjącą wśród ludzi. Mam swoje pasje, rozwijam się, odnajduję siebie, czuję się dobrze
Tak jest teraz, czas pokaże jak będzie później
Pozdrawiam szczęśliwych samotników