On i jego koleżanki,ja i moja niepewność po kłamstwie-brak zrozumienia

Bardzo dziękuję za odpowiedź...
Przyznam szczerze,że właśnie potrzebuję jakiegoś radykalnego i zdecydowanego kroku, decyzji.. ale nie mam zielonego pojęcia jak się za to zabrać... Bo to,że one nie mają o mnie pojęcia a przez to niepokoją mnie rozmowy na gg to takie zamknięte koło:( i on po każdej takiej kłótni ( a klótnie są tylko o to ) następnego dnia udaje jakby nic się nie stało...
Tylko jak zadziałać stanowczo?jakie ultimatum mu postawić?

Powiedz mu najnormalniej na swiecie, ze meczy cie ta sytuacja, ze nie mozesz zaakceptowac tego, ze ukrywa fakt, ze jest w zwiazku (i nie daj mu sie przekonac, ze jest w tym cos nienormalnego... zwiazki ukrywa sie tylko, jesli sa pozamalzenskie), ze nie pomaga ci to wcale w zbudowaniu zaufania (ktore, nawiasem mowiac, mieliscie budowac razem) i jesli tak ma byc dalej, to wolisz sie rozstac (niezaleznie od tego, czy tego wlasnie chcesz... chociaz powinnas, dla swojego dobra) bo obecnie ty probujesz (sama!) zbudowac jakies zaufanie, a on, swoim zachowaniem, nieustannie je podkopuje. To bledne kolo, w ktorym nie masz zamiaru trwac. Nie boj sie postawic ultimatum. Jesli rozplakal sie po klotni, najwyrazniej mu zalezy. Zachowuje sie jednak tak jak sie zachowuje, bo mu na to pozwalasz. Przesun granice. Daj mu jednak do zrozumienia, ze nie chodzi o to, ze rozmawia z dziewczynami z pracy, ale o fakt, ze Cie przed nimi ukrywa. I tym razem nie ustap jak tylko zakreci mu sie w oku lezka. Powiedz mu, ze oczekujesz czynow, nie slow.

"Tak w kolko" bo zwyczajnie pozwalasz mu przejsc nad tym do porzadku dziennego. Gdybys postawila ultimatum (w sensie: "Chcesz, zeby kolezanki myslaly, ze jestes wolny? Nic prostszego - jestes wolny") nie musialabys wracac ciagle do tego samego tematu. Facet zwyczajnie kreci, a ty pozwalasz mu sie oklamywac akceptujac bajke o rodzicach. Powiedz mu, ze czas sie skonczyl i ma sie zdecydowac. A jesli nie chcesz tego zrobic, to po prostu sie z tym pogodz. Jestem wiecej niz pewna, ze bedzie sie to ciagnelo w nieskonczonosc. Facet szanuje cie tak bardzo, jak bardzo ty szanujesz sama siebie. Jesli nie dasz mu do zrozumienia, ze czegos absolutnie nie akceptujesz nic sie nie zmieni.

Nie zartowac...
Jesli i tym razem mu odpuscisz, to dalej nie bedzie traktowal powaznie Twoich slow.
A to nie wrozy dobrze zadnemu zwiazkowi.

Pisanie z koleżankami, autentycznymi z pracy (nie z sympatii, powołuję się tu na osobisty przypadek), nie jest grzechem, to fakt. Twoja zazdrość jest zrozumiała a tyle, że zostałaś okłamana. Ale nie wracaj już do tej sytuacji. Nie myśl o tym i mu tego nie wypominaj. Zacznij pracować na swoją stanowczością, w przeciwnym razie on nigdy nie będzie traktował CIę poważnie.
Przykre i mocno niepokojące jest ot, że ukrywa wasz związek.
Najlepiej odsuń się od niego. Z daleka najlepiej jest popatrzeć na pewne sprawy ze zdrowej perspektywy.

Nie wyobrażam sobie sytuacji w której facet ukrywa mnie przed rodziną, przyjaciółmi czy osobami z pracy. Facet jest dorosły więc ma prawo być w związku.... I w sumie tylko ten aspekt wprawiłby mnie w podejrzliwy nastrój. To że ogólnie pisze z koleżankami to nic strasznego, jeśli nawet jakaś laska pisze mu erotyczne smsy ale on ją olewa i sobie tego nie życzy to punkt dla niego (tylko skąd wiesz że tego nie chciał? powiedział czy przeczytałaś?) Koleś coś kręci. Osobiście nie zgodziłabym się na bycie niewidoczną. Jeśli prosi Cię o usunięcie wpisu sugerującego że jesteście parą z portalu społecznościowego ewidentnie nie chce żeby ktoś wiedział. Pytanie dlaczego? Wymówki typu rodzina, atmosfera w pracy.... Nietrafione i podejrzane. Pewnie bym nie wytrzymała i zażądała szacunku dla siebie i swoich uczuć. Nie widzę powodu dla którego ktoś chce swoją ukochaną ukryć przed światem. To wręcz nienaturalne. Facet chce się kobietą pochwalić! Pokazać ją światu a nie ukryć. I CZEGO SIĘ NIBY BOI? Stracić wianuszek adoratorek gotowych mu(wybaczcie mocne określenie ale się troszkę zbulwersowałam) laskę zrobić w toalecie? Litości. Postaw mu sprawę jasno i stanowczo. Powiedz czego oczekujesz a czego tolerować absolutnie nie będziesz. PO PROSTU PRZESADZIŁ CHŁoPAK I TYLE. Musisz się zastanowić czy jesteś gotowa znosić dłużej bycie anonimową czy nie jesteś w stanie tego uczynić i prędzej zakończysz tą szopkę. A jak często się widzicie? Nie możesz mu teraz odpuścić. Nie bój się że go stracisz. Jeśli Cię kocha to zrozumie o co Ci chodzi. Jeśli zaś nie traktuje Twoich słów poważnie to lepiej dla Ciebie jeśli się to rozpadnie. I nie rozpaczaj nad tym. PAMIĘTAJ! Jeśli nie spotkałaś tego z którym na 100% chcesz być  a związek Cię nie satysfakcjonuje to się przynajmniej nauczysz czego na pewno nie  chcesz. Wiem że teraz to brzmi dla Ciebie strasznie. Ale jeśli chodzi o związek to nie pozwalaj sobie na "półzadowolenie" bo to nigdy nie wychodzi.

Witam Skomplikowało się...teraz już w zasadzie potrzebuję pomocy w wyjaśnieniu mi tego co się stało:( Bo nie potrafię sobie tego wytłumaczyć:(

Po wydarzeniach o których Wam pisałam wybłagał żebym odpuściła te koleżanki dopóki nie będzie po obronie pracy dyplomowej ( 22 stycznia) . Pomyślałam ok. Ucieszył się bardzo , napisał,że kamień spadł mu z serca...
Ale powiedziałam ,że sylwestra chce spędzić sama, chcę pomyśleć.. Zgodził się, zero problemu.
Na sylwestra pojechał na domówkę do kolegi, nie pił bo był chory. Ale przyznam ,ze mało się odzywał... ( Normalnie pisze dużo, nawet jak jest na imprezie, a skoro tam nie pił...?)Zapytałam następnego dnia dlaczeog, czy coś się stało. Przyznał,że fakt, mało pisał...Ale twierdził ,że to 'tak jakoś'...Wkurzyłam się trochę, bo przecież mieliśmy być szczerzy, mówić o wszystkim co nam nie pasuje a on mu 'tak jakoś' ! Pytałam i pytałam. Ostatecznie okazało się ,że był zły ,że to nei z nim byłam na sylwestra...( a wcześniej ironicznie , niby to żartem odpisał 'bo byłem zajęty wszystkimi dziewczynami na tej imprezie' )
Jakoś wyjaśniliśmy wszystko , cały czas tlumaczył,że stresuje się ta obroną itp...
Obronę miał w ten wtorek, tydzień wcześniej zaczęłam pytać czy powie koleżankom po obronie...( tak w ogóle to cały czas uważał ,że to nie o koleżanki chodzi tylko o rodzine) A on zaczął,że on ma inny plan, że w maju , no może najwcześniej w marcu jak się wyprowadzi ( HAHAHAHAHA!) . Miałam czekać , a o rzekomym planie nic nei wiedziałam. Wkurzyłam się i temat wrócił. Ale tym razem byłam tak wściekła , jego 'argumenty' działały na mnie jak płachta na byka ( bo koleżanki się nim nie interesują - mimo,że niektóre raz na tydzień się odzywają , że to i tak na pewno nic nie zmieni - bo nie da się dwa razy tej samej zapałki odpalić - to powtarzał w kółko , białej gorączki dostawałam! , bo on nie lubi rozmawiać o swoim życiu prywatnym, bo on nei wiem jak ma komuś powiedzieć jak rozmawiają o pracy) . Nie zamierzałam odpuścić. Marudził,że mam odpuścić do czasu tej obrony, potem 'pomyślimy' etc....Ale wiecie co najbardziej bolało? Że się o mnie nie starał ,bo jego problemy są najważniejsze!! ( kiedyś przyznał ,że jest egoistą ale bardzo chce to dla mnie zmienić).

Od czwartku przestał się odzywać...Na moje smsy potrafił odpisać na następny dzień, bo uczył się itp itd.Proponowałam ,że przyjdę go wspierac na tą obronę, że zapomnę na chwilę o tym co złego i będę tam przy nim, stwierdził,że jest między nami źle i on nie wie jak miałby się zachowywać i jak mnie przedstawić kolegom... Przez ten czas ( od czw. do wt.) napisał tylko raz coś miłego, słowa jakiejś piosenki (w wolnym tłumaczeniu, jestem tam gdzie Twoje serce). Byłam mega wściekła. No bo czy do cholery nie należy mi się np sms " kochanie, odezwę się po obronie bo bardzo się stresuję. Nie martw się proszę" . Zrozumiałabym... Ale nie, on wolał żebym czuła się lekceważona...Nienawidzę tego, ten temat wałkowaliśmy milion razy,bo mój były właśnie tak mnie olewał i to bolało....

We wtorek napisał,że się obronił. Odpisałam tylko ,że gratuluje...Odpisał ,że nadal nie wierzy i bardzo się cieszy.

Wieczorem byłam na fb , napisał : 'Co słychać?' ...Odpisywałam oschle, bez emocji..nie miałam już siły na to wszystko. Stwierdził ,że chyba nie mam ochoty na rozmowę. Wybuchłam... Wygarnęłam mu ,że traktował mnie jakbym była nikim , że nie cierpię tego ,że on o tym doskonale wiedział, że mógł chociaż dać znać ,że nie będzie się odzywał itp itd...A co na to on? Że go zawiodłam, bo go nie wspierałam ! No nie wytrzymam ! jak proponowałam to stwierdził,że lepiej nie...to nie ! Napisał raz ,że przeprasza ale to moja wina też bo go nei wspierrałam, bo wciąż czepiałam się tych koleżanek.! Rozmowa była niemiła... Pisał,że już nie chce mnie ranić itp itd...Napisałam ,że chce z nim porozmawiać we wtorek dopołudnia, bo na trzy tygodnie wracam do siebie do miasta i nie będzie mnie w mieście u niego ( miał 2 zmianę) , nie skomentował tego...W środę nie odezwał się już wcale...

w czwartek o 11 (!!) napisał,że jednak nie da rady się spotkać ,że musi załatwić coś w związku z absolutorium,że przeprasza.Napisałam,że ok,że skoro tego nei skomentował to wiedziałam ,że się nie spotkamy. (nie odpisał)(swoją drogą , co on myślał? że nagle napisze i ja polece?)...

Wieczorem (wraca z pracy ok 23) napisałam ,że chce żeby się zdecydował, określił co dalej (żadne z nas nie powiedziało ,że to koniec, ja się czuję taka zawieszona...) , że mamy dwie opcje, zacząć od początku albo skończyć...Napisałam ,że jeśli do dzisiaj nie odpisze to żeby już nigdy tego nie robił.... Póki co nie odpisał...

Ja tak bardzo bym chciała żeby zaczął się starać a nie traktował mnie jak nachalną małolatę...Mówił ,że kocha,że cieszy się ,że mnie ma, że jestem jego szczęściem...Myślałam ,że potrafi powiedzieć wprost ,że to koniec ,że mnie już nie chce...Okazał się tchórzem:( Nie wiem co mam myśleć...czy nie pisze bo się zastanawia, czy chce najpierw wszystko sobie poukładać? czy po prostu ma mnie gdzieś...
Jak Wy to widzicie?

Facet się nie stara, bo wie, że nie musi tego robić. Ty wszystko wybaczysz jak on poprosi. Pogniewasz się, pomarudzisz ale Ci przejdzie. Zacznij kolesia olewać, stosować jego taktykę. Jak napisze, to też nie odzywaj się dzień, dwa. Albo się zdziwi i zacznie się starać, albo dostosuje i też się nie będzie odzywał. Ja raczej obstawiam drugą opcję.
I jeszcze ta kwestia ukrywania związku. Musisz się strasznie z tym czuć. Zastanów się, czy dasz radę wytrzymać w takim zawieszeniu do marca, czy tez maja. Nawet największa miłość ma swoje granice.

Normalnie jakbym o moim mężu czytała, no po za tym ukrywaniem mnie przed światem, bo po ślubie to nie da rady.
Jakbym miała tyle lat co Ty i była w takiej sytuacji kopneła bym go w dupe bez zastanowienia!
Z moim mężem było to samo. Pisanie, smski, gg, koleżanki, czaty.
Awantura, krzyk, jego płakanie, przepraszania, wybaczyłam, ale nie zapomniałam.
Potem znowu to samo-awantura, przepraszanie, wybaczyłam.
I potem kolejny raz.
Nie ufam mu już teraz jak psu.
Odeszłabym z wielką chęcia ale mamy dziecko, wspólne mieszkanie, sprawy, problemy.
Jak z nim zostaniesz bedzie tak piepszył że to tylko koleżanki, że tamto i sramto, i zanim się obejrzysz bedziesz siedzieć w takim samym kanale jak ja. Nigdy mu nie zaufasz, zawsze bedziesz go sprawdzac i czuc sie jak piate koło u wozu. Niedowartościowana, brzydka, gruba, nieseksowna w beznadziejnych ciuchach, bo one wszystkie pewnie zajebiste, seksi laseczki.
Puść go w kanał i to jeszcze dziś!

Rzuć to dziewczyno w cholerę. Mało jest na tym świecie normalnych facetów?

Napisałaś, że się boisz, że będziesz musiała funkcjonować bez niego..... No właśnie... to już nie miłość, to uzależnienie. Rzuć to w cholerę.

Bo mu nie zależy. Zostaw to póki masz jeszcze mocne nerwy i wszystkie zmysły na miejscu, bo im dłużej tym później będzie gorzej a tak czy inaczej się to skończy.

Nie odezwał się już dzisiaj..Zgodnie z tym co napisałam w ostatnim smsie do niego...to koniec... ciężko:(

Napisał dzisiaj ,że musiał to dobrze przemyśleć. Że oboje zrobiliśmy sobie dużo krzywdy i smutku . Zapytał czy na razie wrócimy do przyjaźni , żeby powoli wszystko odbudować, i zobaczymy co będzie dalej...
Póki co nie odpisałam