Jak namówić męża do zajmowania się córką...

Nie rozmawiać. Stworzyć sytuację, gdy będzie musiał.

jak dla mnie to normalna sytuacja,większość facetów których znam bardzo długo oswajała się z tym że maja dziecko,na palcach jednej ręki policzę tych co zaraz po powrocie do domu żony z dzieckiem przynajmniej je przewinęli,nie mówiąc już o karmieniu i kąpaniu.
u mojego faceta też sporo czasu upłynęło zanim wziął dziecko chociażby na ręce,a pytając się czego się nim nie zajmie,mówił wprost że sie boi,bo jest takie małe że jeszcze krzywdę zrobi

Żebym ja to jeszcze wiedziała. Nie wiem. Jak ostatnio musiałam załatwić sprawy w mojej firmie musiałam małą zostawić na jakieś 3  godziny oczywiście poprosiłam męża, żeby się małą zajoł to stwierdził, że nie może musi jechać do pracy. Okazało się, że w tym dniu nie musiał zjawić się w pracy, ale był. A jak proszę żeby ją potrzymał to od razu coś wymyśli.

Ty nie wiesz czemu unika zajmowania sie własnym dzieckiem. A on jak to argumentuje?

Iga, czy Wy w ogole o tym rozmawialiscie?

Iga, ale jakiej Ty rady oczekujesz? 
Ty nie wiesz jakie on ma motywy bo nie zapytalas, on tez jasnowidzem pewnie nie jest, wiec skad ma wiedziec, ze Ty czegos tam oczekujesz...
Przez prawie dwa miesiace jak dziecko jest na swiecie, ani przez dziewiec miesiecy ciazy nie poruszylas tego tematu z wlasnym mezem i oczekujesz, że ludzie ktorzy nie znaja ani Ciebie ani jego i znaja tylko Twoja skąpą relację nagle wymyślą genialne rozwiązanie, które sprawi, że Twój mąż bedzie z radością wyskakiwał z łóżka do płaczącego dziecka?
Rozmowa, rozmowa i jeszcze raz rozmowa! I to z mezem, a nie na forum!

No i wyszło. Mąż ma obawy, żeby małej nic nie zrobić. Jak mam go przyzwyczajać, żeby strach przeszedł???

Dzisiaj będzie przy kąpaniu małej i mam nadzieje, że będzie ją kąpać, a później dam mu butelkę, żeby nakarmił małą.

No sekunda. Skoro mąż, ten nieodpowiedzialny luzak, był przy Autorce w czasie jej zagrożonej ciąży, to znaczy, że aż takim bezmyślnym leniem nie jest.

Ja Ci proponuję, Iga, żebyś mu po prostu pokazała, jak należy się zajmować dzieckiem. Nic dziwnego, że on się boi (jeśli to jest prawdziwy powód) wykąpać takie maleńkie dziecko. Ja też się bałam, że upuszczę, utopię, połamię moją córeczkę Zaprowadź męża do łazienki i pokazuj: "Tak się chwyta dziecko, tak się je przenosi do wanienki, teraz się je układa na dnie/gąbce, podtrzymując główkę..." - a w pewnej chwili powiedz mężowi, żeby chwycił dziecko tak, jak Ty je trzymasz, i spróbował umyć. Potem znowu pokaż, jak bezpiecznym chwytem przenieść mokre, śliskie ciałko na przewijak, otul dziecko ręcznikiem i znów każ mężowi osuszyć dziecko/nasmarować/pomasować/połaskotać.

Powodzenia!

Faktycznie! Metodą "kopiuj-wklej" kontynuujesz ten wątek na jeszcze najmniej 2 forach.

Dla mnie sytuacja jest w ogole nie do pojęcia. Ja rozumiem, że mozna się bać, ze skrzywdzi się takiego malucha, ale nie rozumiem jak można o tym nie rozmawiac!? Nasze dziecko pojawi sie na świecie za 7 miesięcy, a mój mąż już dziś doskonale zdaje sobie sprawę czego ja od niego oczekuję w kwestii opieki i wychowana. Ba! ustaliliśmy to jeszcze nawet zanim byliśmy małżeństwem, że o ciąży nie wspomnę. Więc może ktoś mądrzejszy mi wyjaśni, bo ja nie pojmuje jak dwie dorosłe osoby przez najmniej  3 lata nie miały okazji odbyć rozmowy na temat podziału obowiązków przy wspólnym dziecku.