Jak namówić męża na drugie dziecko?

Z Twoim podejściem, że oczywiście myślisz (i pewnie zrobisz) inaczej, możesz za niedługo nie miec już z kim drugiego dziecka zrobić...
Chyba że z drugim mężem.

Skoro mąż mówi że na ten czas nie możecie sobie pozwolić na drugie dziecko, to może coś w tym jest?? Nie pomyslałaś o tym?
Może warto by było sobie to dobrze przemyśleć i z mężem porozmawiać, a nie żalić się na forum?

dziecko ma 10mc a ty myslisz o drugim?
dlaczego tobie zalezy zeby to bylo teraz?
dlaczego nie np za rok?

A Twój mąż teraz nie chce drugiego dziecka i tyle.

Niestety w takiej sprawie nie ma kompromisów. Bo "trochę w ciąży" nie będziesz. Mąż ma takie samo prawo nie chcieć dziecka, jak Ty - chcieć go. Zmuszanie czy nakłanianie może się w przyszłości odbić czkawką Tobie i temu dziecku. Zmuszony rodzic może nie być dobrym, spełnionym rodzicem. Albo taki, co zgodzi się dla świętego spokoju.
Podejrzewam też, że im bardziej będziesz naciskać tym on bardziej będzie się zapierał. Może jednak pozwól mu dojrzeć samodzielnie do tej decyzji. Jest możliwe, że to nie nastąpi w ogóle.

Idz do pracy? Wtedy bedziecie mieli wiecej pieniedzy, wypracujesz sobie macierzynskie, moze nie bedzi esie bal, ze cala rodzina jest na jego utrzymaniu. A moze Ty tak kochasz byc mama ze zapomnialas o byciu zona a maz chcialby miec znowu zone i partnerke, a moze maz po prostu uwaza ze jeszcze nie jest gotowy na drugie dziecko. Wytlumaczen jest wiele. Jesli mow jeszcze nie teraz to jeszcze nie teraz. Ile macie lat?

Hahaha, to forum istnieje między innymi po to, żeby się wyżalić. I pozwól, że dalej będę to robić, jeżeli będę miała taką potrzebę.

Mąż mówi, że chce mieć drugie dziecko, ale nie teraz. Jakieś 3 miesiące temu myślałam, że jestem znowu w ciąży (mimo to, że się zabezpieczamy). I muszę powiedzieć, że zasmuciła mnie myśl, że mogę znowu urodzić dziecko. Mąż był wtedy na mnie zły, ponieważ on się cieszył, że najprawdopodobniej znowu zostaniemy rodzicami. Nie zrobiłam jeszcze testu, a on już wymyślał imiona dla dziecka. Gdy okazało się, że jednak nie jestem w ciąży odetchnęłam z ulgą, a mąż był rozczarowany. Dlatego tym bardziej nie rozumiem dlaczego teraz tego nie chce. Oczywiście wiem, że jakby się zdarzyło, to by się cieszył, ale nie chcę go wrabiać. Aż tak zdesperowana nie jestem, zresztą on nie da się wrobić.
Jeżeli chodzi o to, żebym poszła do pracy, to teraz nie ma na to szans. Mój mąż chce, abym jeszcze została w domu z córką.
Tak, mamy dom.

Rozmawiałam z mężem, oczywiście. I właściwie wiem na czym polega problem. Mój mąż nie jest Polakiem i nie chce na zawsze zamieszkać w Polsce. Ja też chciałabym stąd wyjechać, bo wszyscy dobrze wiemy, że w naszym pięknym kraju robi się nie lepiej, a coraz gorzej. Kolejne dziecko znowu pokrzyżuje nam plany, tak jak poprzednim razem (ale to już za dużo do opowiadania).
Lecz Bóg jeden wie kiedy uda nam się stąd wyjechać na stałe.

Rany Boskie, czy kobiecy intelekt nie jest w stanie przetrawić faktu, że ''chcenie'' jest niezależne od woli, rozmów, argumentów itp. itd.
Jak mąż nie chce pizzy, to też będziecie mu tłumaczyć, że może jednak chce, że pizza jest taka dobra, że zdrowa i on zaraz zachce???

Och, jak chamsko...
Wychowuję swoje dziecko, wiesz? Samo się nie robi. I to nie jest żaden dzieciak.

Gdzie chamsko?! o.O

Jak nie "dzieciak" to co? Kosmita? A może powinnam pisać "dzieciątko" i "maleństwo"??

Twoim zdaniem mam dać mu spokój? Mówi, że chce dziecko, ale jeszcze nie teraz.
Swoją drogą i mi się odechciewa już wszystkiego.

Myślę, że powinnaś się wstrzymać, ale nie zapominaj o temacie!
Jak tylko sytuacja się poprawi, zmieni, porusz temat znowu.
Może teraz faktycznie nie jest odpowiedni moment?

No dobrze, ale jaki ma się wpływ na czyjeś "chcenie"? Można co najwyżej uzyskać zgodę "dla świętego spokoju", a to w tak poważnym temacie nie wróży nic dobrego.
Oczywiście, że rozmawiać można - poznać źródło wątpliwości, wyjaśnić to co niejasne. Ale brak chęci to brak chęci.

Ale ja w ogóle nie rozumiem tematu. Oboje chcecie mieć drugie dziecko, mąż się absolutnie przed tym nie broni, więc o co Ci chodzi? Bo Ty chcesz już, teraz, natychmiast?! No jak tak bardzo chcesz, to "wpadnij" znowu tylko tym razem skutecznie i sprawa załatwiona.

Też mówisz mądrze Poczekam jeszcze oczywiście. Nic na siłę. Mam nadzieję, że w końcu uda nam się wyjechać z Polski, być może do kraju mojego męża. Ale niestety jesteśmy coraz starsi, a nie młodsi.
Chciałabym mieć dwoje dzieci.

Ktoś mądrze zauważył, że tutaj kompromisu nie będzie. To jest prawda, nie ma sposobu na jakieś "dogadanie się", możesz najwyżej próbować go zmusić, żeby było teraz.
W analogicznych sprawach, kiedy ktoś mnie chce do czegoś "namówić" - czyli z zasady będzie truł, aż się nie zgodzę, odpowiadam, że "nie i sama powiem, kiedy zmienię zdanie". Nikt nie lubi, kiedy się go do czegoś zmusza, nawet jeśli teoretycznie w przyszłości chciałby tego samego. Teraz nie chce i dobrze by było to uszanować.

Tak, już wcześniej powiedziałam, że nie będę naciskać. Nie chcę go zmuszać, ale z jego argumentami o drugie dziecko postaramy się za 20 lat.
Być może macie rację, że na razie jest za wcześnie.

A ja po części zgodzę się z Pitagorasem.
Często, aby nie sprawić przykrości partnerowi dobieramy słowa tak, że brzmią jak 'zastanowię się, miej nadzieję', a tak naprawdę stoi za nimi stanowcze 'nie'.

Autorko, przemyśl sobie to wszystko dobrze. Twój maluch ma dopiero 10 miesięcy. Spójrz ile macierzyństwa przed Tobą. Nic straconego. Ustabilizujcie życie na dobre, a potem śmiało myślcie co dalej z powiększaniem rodziny.

Skoro mąż twierdzi, że finanse nie pozwalają to może coś w tym jest? Może on chce korzystać z pieniędzy (mam tu na myśli wakacje itp.), a nie wiecznie ładować kasę w 'obowiązki'? Jeśli tak jest to ja go rozumiem. Pracuje, chce urlopu raz na rok z rodziną, a tu nagle pojawia się drugie dziecko i z urlopu nici bo dziecko potrzebuje. Ty lubisz być mamą, ok. On pewnie lubi być tatą, ale jedna pociecha w zupełności mu wystarczy. I ja to rozumiem.

Może po prostu nie chciał sprawiać Ci przykrości bo widział, że Ci zależy.
Zapytaj go o to, ale najpierw utwierdź go w tym, że jeśli tak jest to ok i że rozumiesz. Może wtedy się otworzy i szczerze pogadacie.

To może poproś go, żeby mniej więcej się określił kiedy, ale nie pod kątem czasu, tylko pod kątem finansów - ile będzie wystarczająco wg niego. Wtedy będziesz miała jasność i powód, żeby się odezwać w określonym momencie. Bo rzeczywiście zawsze mógłby oficjalnie twierdzić, że to jeszcze za mało, a tak naprawdę nie mieć ochoty na kolejne dziecko i przeciągać to w nieskończoność.

No w sumie, Pitagoras, też mnie to rozśmieszyło.

Jakby Autorka i mąż mieli z dziesięć tysięcy w banku, to bym to nazwała komfortową sytuacją. Zbierać na wakacje to nawet singiel student może. To nie jest żadne finansowe zabezpieczenie.

Jasne Krolka, bo różne rzeczy po ludziach chodzą. Co jak np mąż Autorki straci pracę? Z czego się będzie wtedy utrzymywać plus dziecko i to drugie dziecko, które tak teraz chce? Z czego zapłacą na hipotekę domu?

Wcale się nie dziwię, że mąż ma opory, bo finansowo po prostu nie są przygotowani.